Auteur: Mack

Ik ben Mack, uit 1969, dat klinkt vertrouwder dan het noemen van mijn leeftijd. Begonnen in 2004 met web streepje log dat te succesvol werd en dus overgenomen door snelle jongens die alles kapot maakten. Ik heb in tegenstelling tot velen mijn archieven kunnen redden, maar bijbehorende foto's zijn veelal verdwenen in de diepste krochten van internet en dus weg. Ik woon in Vaassen, aan de oostelijke rand van de Veluwe en schrijf daarover alsof het onontdekte wildernis is. In werkelijkheid is het één grote ergernis van verbodentoegangbordjes en zwervende toeristen. Verder schrijf ik over alles, soms serieus maar meestal niet. Sorry.

De werkelijkheid klopt altijd.

Heb vandaag de cijfers weer ingevuld, plichtmatig, besmettingen en doden, en wederom zagen we een lichte daling in veel landen. Ik zeg er weer bij, de trend is nog niet ingezet, maar het is beter dan die alsmaar oplopende dodentallen. Maar kennelijk is het voor het journaal geen interessant nieuws, dus noemden ze vandaag maar het recordaantal IC opnames, om de stemming te bederven. En lieten ze daarnaast een Brabantse zanger zien, van wie geen mens ooit heeft gehoord, maar die jong was en zwaar was getroffen door het virus. Deze uitzondering, of in elk geval minder voorkomende situatie werd gebruikt om de angst weer in de huiskamers te brengen.

Ik ben het zat. Waarom legt niemand uit waarom die 14000 doden wereldwijd tot nu toe, die een fractie zijn van de 500.000 griepdoden per jaar, voor zoveel extra ellende zorgen? Waarom raakt het zorgstelsel overbelast? Als griep wat harder toeslaat dan normaal hebben we 600.000 doden op jaarbasis. En nu loopt alles vast? Waarom? Ik kan eigenlijk alleen maar bedenken dat het komt omdat er aan griep weinig aandacht wordt geschonken en we oudere mensen gewoon thuis laten sterven onder het mom van: het hoort erbij?

Geen idee. Misschien sla ik de plank wel enorm mis. Maar ik krijg toch ergens het gevoel dat er onheilsprofeten aan het werk zijn, die de situatie nog erger maken dan zij al is. Het kan helpen om zelf te blijven nadenken. Dat gaat prima samen met de regels opvolgen.

Lichtpuntje

Ik kan momenteel niet veel anders dan u vermoeien met corona, want veel anders maken we niet mee. Voor mij verandert er dus maar weinig. Ik ben even naar mijn moeder geweest, die was nogal gespannen over alle coronaperikelen. Morgen moet ze naar het ziekenhuis, en ik kon haar een beetje geruststellen. Later reed ik nog even op en neer om haar pannenkoeken te brengen voor het avondeten.

Hans had ik gisteren naar zijn neefje gebracht. De kinderen vervelen zich dood. Het zat me niet helemaal lekker, maar toen ik er even over nadacht en mij de richtlijnen van het RIVM voor de geest haalde, dacht ik dat het wel moest kunnen. Met Tammar heb ik vandaag monopoly gespeeld. Het potje duurde drie uur. Ik begon veel te sterk, ik had de Kalverstraat en ik had al huizen op Utrecht, dus ik was haar financieel al aan het uitkleden. Ik moest haar op een gegeven moment al een deel van haar schuld kwijtschelden om het niet te snel te laten eindigen. Daarna heb ik de Kalverstraat geruild voor Heerenstraat en Barteljorisstraat en kon ze huizen gaan zetten op Amsterdam. Ik breidde mijn aantal huizen op Utrecht niet meer uit, en ik trok twee keer een kanskaart die ik vals voorlas zonder dat ze dat wist. Ga drie plaatsen terug en ga verder naar Kalverstraat deden mij twee keer op haar Kalverstraat met drie huizen terecht komen, zodat ze eindelijk een voorsprong kon opbouwen die ze ook niet meer weggaf.

En verder zagen de statistieken van het aantal besmettingen voor vandaag er wat minder slecht uit dan de laatste dagen. Één zwaluw maakt in dit verband bepaald nog geen zomer, maar ik hou sinds een dag of tien een lijstje bij met het aantal besmettingen in een zestal landen. (NL, Nor, Dui, Chin, ZKor, Ita) Allemaal lieten ze vandaag een daling zien ten opzichte van gisteren. Alleen China niet, maar daar is het absolute aantal besmettingen weer lager dan in die andere landen. Ik weet, mijn cijfertjes over het aantal besmettingen, doden en genezingen zeggen niet heel veel, omdat ik niet het werkelijk aantal besmettingen weet, maar de geregistreerde. En afhankelijk van hoeveel testen een land uitvoert kunnen de sterftecijfers tot nu toe hele verschillende beelden laten zien. Waarom ik dit dan bijhoud? Niet omdat ik boekhouder in hart en nieren ben, maar omdat ik op één of andere manier grip wil krijgen op deze pandemie. Ik heb nog zoveel vragen waar ik geen antwoord op weet, maar vandaag lieten mijn uitgekozen landen een daling zien. Dat is een heel klein lichtpuntje.

Afstand

Als ik op Facebook het aantal oproepen zie om ons gedrag i.v.m. de coronacrisis te verbeteren, dan vraag ik me af of we te maken hebben met bezorgde burgers, of met mensen die bezig zijn met hun 15 minutes of fame. Volgens de bezorgde burgers moeten we binnen blijven, onze kinderen moeten binnenblijven, mag je er alleen uit als je boodschappen moet doen. Met de nadruk op moet. Zo niet, volgt er een lockdown, volgens deze beter geïnformeerde burger.

Maar wat is in hemelsnaam het verschil met een lockdown, denk ik dan? Als we ons hier nu gewoon aan de regels houden, en je roept daartoe op, dan zijn we het ééns. Geen handen schudden, handen wassen, in je elleboog hoesten, anderhalve meter afstand, binnenblijven als je verkoudheidsverschijnselen vertoont. Hoewel anderhalve meter afstand bewaren en geen handen schudden me nu veruit de belangrijkste maatregelen lijken. Ik bedoel, zolang ik u niet aanraak mag ik het virus aan mijn handen hebben toch? En zolang ik op afstand blijf, kan ik het virus niet aan u overdragen door hoesten. Nou ja, laat ik niet oproepen tot minder handen wassen of tot het naar buiten gaan met ziekteverschijnselen, ik vroeg me dat alleen af.

Op social media heb je ook allerlei onheilsprofeten die het verloop van de crisis al weten te voorspellen. Amateurvirologen, zo worden ze ook wel genoemd. Wat dat betreft is het niet anders als dat het Nederlands Elftal speelt, dan is ook iedereen bondscoach. Nu is men viroloog, dat is eigenlijk alles. Ik erger me ook dood aan de buitenlanden die openlijk onze virologen in twijfel trekken. Onze maatregelen zouden onverantwoordelijk zijn. Ik vind dat niet. Onze maatregelen zijn goed, iets te veel mensen houden echter niet genoeg afstand, dat moet beter. Vreemd eigenlijk, want er werd de laatste jaren zo geklaagd dat we steeds afstandelijker werden.

Het was stil op straat

Dat zullen we ons herinneren, later, als deze ellende voorbij is. Ik realiseerde me dat ik kennelijk nogal in trek ben bij oudere dames. Nou ja, niet ik, maar mijn weblog. En oudere dames zijn een risicogroep. Dus de oudere dames moeten binnenblijven. En om dat leed een beetje te verzachten, schrijf ik weer een verhaaltje.

De koning sprak ons toe vanuit zijn huis. Daar is hij niet extreem goed in, vind ik. Het is allemaal wat verplicht en stijfjes, en als het spontaan moet staat hij vreemd met zijn armen te bewegen en raar te hakkelen. Ik zie hem liever als hij iets vrolijks te melden heeft. Of met zijn gezin. Toch vind ik hem de beste koning die ik ooit heb meegemaakt. Op Elvis na dan.

Rutte, die doet het al een stuk beter. Toegegeven, ik vond het maar niks die eeuwige lach van hem, en dat gedans op danceparty’s. Maar nu heeft hij de juiste toon gevonden en ik geloof ook echt dat hij ons er door gaat leiden. Spreken in het openbaar kan hij als de beste, zolang het maar niet in het Engels is. Het is een soort tweede natuur, dus eigenlijk een geboren minister president. Toch vind ik hem niet de beste premier die ik ooit heb meegemaakt. De beste kan ik niet kiezen, Kok, Lubbers, Van Agt, ik vond ze allemaal even goed. Den Uyl schijnt nog beter te zijn geweest, maar die kan ik me alleen maar herinneren in polonaise met het voetbalteam van 1974. Da’s toch ook triest eigenlijk.

Hugo de Jonge, daar heb ik dan weer mijn twijfels bij. Die praat te snel, maar iemand met zo’n prachtig pak en zulke debiele schoenen kan ik sowieso niet volgen. Ik hoop niet dat ze zijn schoenen te vaak in beeld brengen want dan hoor ik helemaal niet meer wat hij zegt. Terwijl dat nu juist belangrijk is.

Maar wie echt ons echt door de Corona crisis haalt is Irma Sluis. Het zegt u misschien niks, maar u kent haar wel. Ik hoef maar een woord te zeggen en u weet over wie ik het heb. Gebarentolk. Die vrouw die exact de juiste toon weet aan te slaan. Eigenlijk is ze nog veel erger dan de schoenen van Hugo de Jonge, want als zij de vertaling voert, hoor ik helemaal niet meer wat de rest zegt. En aangezien ik geen gebarentaal begrijp, heb ik geen idee wat er nu eigenlijk aan de hand is. En dat helpt mee om de moed erin te houden. Haar mimiek maakt me vrolijk. Ook als ze het verdriet moet overbrengen. Ze is zonder twijfel de beste gebarentolk die ik ooit heb gezien. Als deze crisis voorbij is, moeten we haar eren.

Blijf gezond allemaal.

Wildernis

Dat bos bij ons, dat begint me toch te irriteren. In het weekend met mooi weer is het qua drukte net De Efteling. Vandaag was ik vrij en zoals u weet was het vandaag dinsdag, dus ik hoopte dat het wat minder druk was. Nou, dat viel tegen. Vooral de mountainbikers irriteren me. Rot op. Loop je rustig een nieuw pad te ontdekken, je stelt je voor dat het een nog onontdekt pad is, de bandensporen van de auto van de boswachter negerend, komen die Willempies weer aan! Scheuren je bijna ondersteboven, schreeuwend tegen elkaar in het stiltegebied. Als ze voorbij zijn moet de natuur herstellen als de bossen bij Tsjernobyl na 1986.

Vandaag kwam ik ze uiteraard ook weer tegen. Dan loop je nietsvermoedend door het bos, ineens hoor je harde stemmen en korte tijd later zie je de felle kleuren van hun uitrusting. Twee jonge jongens die net een pauze hielden, hun eerste lege bierflesje stond naast ze op het bankje, het tweede volle in hun hand. Donder op met die gasten! En dan de boswachter. Twee kwam ik er tegen vandaag. Loop je over een onbegaanbaar pad vol van valkuilen en drijfzand, komt hij weer aantuffen met z’n Freelander TD4. Zwaai, ja hoi, altijd hetzelfde. Waarom maken ze niet een bos vol wilde beesten speciaal voor mij?

Ik kwam trouwens wel iets vies tegen. Iemand had de tafel niet afgeruimd na het eten.

We gaan eraan! (4)

Het heeft mij altijd verbaasd hoe wetenschappers het met elkaar oneens kunnen zijn. Ik dacht altijd dat de wetenschap een ver boven de mens verheven club was, wars van ego’s, met maar één gezamenlijk doel: het ontrafelen van mysteries, en het verder leiden van de mensheid in haar toevallige aanwezigheid op deze aardkloot.

Waarom dan per land een andere aanpak van het Corona virus wordt gehanteerd is mij een raadsel. In China en in Zuid-Korea hebben ze de boel weer bijna onder controle en ik dacht dat dat hier ook zo zou gaan. Maar nee, wij gaan het virus gecontroleerd verspreiden en immuniteit opbouwen. Een Chinese viroloog vond het maar raar hoe wij hier nog rondlopen zonder mondkapjes. Maar daar zit het hem nu net, wij zijn geen volgzame Chinezen met ervaring met virussen, wij zijn Nederlanders met een eigen wil. Wij organiseren hier gewoon nog een Turkse bruiloft met 500 man. Wij schijnen het virus er dus niet onder te gaan krijgen.

Wij worden massaal ziek en juist daardoor worden we immuun en kan het virus zich steeds moeilijker verspreiden. Ik moet maar vertrouwen hebben in onze virologen, maar ik had toch liever een andere boodschap gehoord. Onze virologen zeggen weer dat een totale lock down geen zin heeft, omdat als je het land weer vrij laat, het virus weer doorwoekert.

Hoe dan ook, toen de premier ons toesprak had ik het gevoel in een rampenfilm te zijn beland. My fellow Americans. Zoiets. We gaan eraan! Dat was hoe de boodschap klonk. Ik ben benieuwd wanneer we hier weer om lachen. Tot die tijd, blijf gezond. Of wordt immuun.

Ziek

In de tijd dat mijn vader ziek was ging het elke dag slechter. Ik herinner me dat hij een keer zei dat hij trek had in saté en dat wij in de rij stonden om het te gaan halen. We waren blij dat hij een licht teken van zeer tijdelijk herstel liet zien. Nu is mijn moeder ziek. Haar vooruitzichten zijn een stuk beter, maar ook zij heeft veel last van de chemotherapie. Misselijk en diarree, dat zijn de ergste klachten. Gisteren voelde ze zich niet goed, en ik ging even langs. Omdat ik zelf nog niet had gegeten haalde ik haar lievelingsgerecht van de Chinees, dan zou ik wel zien of ze iets mee wilde eten.

Dat wilde ze niet. Ze was te misselijk. Wat er over was heb ik in haar koelkast gezet. Vandaag kreeg ik een appje. Dat ze zich weer wat beter voelde, dat ze wat Chinees had gegeten, en dat het lekker was. En dat is fijn, want haar smaak is veranderd en er smaakt niet veel meer. Het is niet dezelfde situatie, maar toch, fijn.

Corona voorspellingen

Nu moet mij toch wat van het hart betreffende het Coronavirus. Er wordt nu ineens enorme paniek gezaaid. Niet door onze overheid, maar door mensen die het niet met de overheid eens zijn. Ik ben gisteren en vandaag met twee paniekzaaiers in discussie geweest. De ene beweerde dat we over anderhalve week hier Italiaanse toestanden zou hebben. Nu zijn er meer mensen die dat beweren, maar dan vergeten ze dat we hier sneller ingrijpen. Bovendien, zo hoorde ik net, schijnen Nederlanders wat volgzamer te zijn in het opvolgen van adviezen, wat veel kan schelen.

De ander maakte het nog bonter. Er zouden in Nederland over twee maanden 136.000 doden zijn. Dit alles werd medegedeeld met de onverschilligheid van een wetenschapper. Ik protesteerde heftig tegen deze paniekzaaierij, want ik weet dat anderen meelezen en mensen alles geloven. Hij baseerde dit getal ook op een uitspraak van het RIVM, dat 50% van de Nederlanders corona zal krijgen. Nu begrijp ik al totaal niet waar het RIVM dit op baseert, maar ze zullen het wel weten. Echter, bedoeld werd, in de komende jaren. Twee? Tien?

Ik denk zelf, want ik hou totaal niet van paniek als het niet moet, dat het sterftecijfer van Zuid Korea het betrouwbaarst is, omdat daar de meeste mensen zijn getest, dus hebben ze het beste beeld. 0,6% was het sterftecijfer daar, wat mogelijk nog te hoog was omdat ze zelfs in Zuid Korea niet iedereen in het vizier hadden. Deze persoon ging uit van 2%. Dat mag, want hij baseerde dat ook op cijfers van wetenschappers. Ik ook. In Italië hebben ze weer andere sterftecijfers omdat ze daar momenteel niet iedereen kunnen helpen.

De man van 136.000 had er alleen niet bijverteld dat het over de komende jaren zou gaan. Dan nog ben ik het niet met hem eens, want waarom? In China is het virus op z’n retour en daar hebben ze 3000 doden, wij zouden er 136.000 krijgen? In nog geen tien jaar! De Spaanse griep eiste in Nederland als je de ruimste schattingen neemt 60.000 doden, sterftecijfer was destijds 1,7%.

Ben ik nu zo naïef, ben ik niet realistisch? Steek in mijn kop in het zand? Of zijn we nu de grip op de realiteit aan het verliezen? Ik hoor graag van u of ik mijn mening moet bijstellen of niet.

In de houdgreep

Hans vroeg mij een paar jaar terug eens of vakantie vroeger eigenlijk wel leuk was, omdat we geen schermpjes of telefoons hadden. Ik moest daar wel om lachen. Tegenwoordig begin ik mij af te vragen of het leven van nu nog wel leuk is. Het lijkt wel of de media de mensheid volledig in hun macht hebben. Mensen van nu moeten behalve met eten, ook gevoed worden met nieuws. Het maakt niet uit wat voor nieuws, als het maar gedeeld kan worden, liefst op social media, met anderen. Ze denken zelfs dat ze er emoties bij hebben, maar die emoties duren slechts zo lang als de pauze tot het volgende nieuwsbericht. De Brexit bijvoorbeeld. Dat was toch niet zo heel lang geleden een hot item. Je gaf de wereld jouw mening op Twitter, je oogstte je lof en je ging weer verder naar het volgende. Negatieve rente over spaartegoeden? Graaiers! Stikstofuitstoot? Ik steun de boeren! Taghi gepakt? Hang hem op! Storm? Code rood! Je hoort er allemaal niks meer over want nu is er Corona. Morgen zegt Baudet weer iets en lopen we daar weer massaal verontwaardigd over te zijn. Marco Borsato gaat vreemd. Haalt Depay het EK? Als er maar iets gebeurt waar over we een mening kunnen spuien.

Iets gaat er mis. Vroeger, toen spellen nog belangrijk was, gebeurden er wel dingen in de wereld, maar het was belangrijker hoe het met Gieljan Beijen was die week. Daar teerde je dan weer een weekje op. Verder deed je je huiswerk en zat je thuis. Je hoefde niet zo na te denken over je tweede vakantie of over je loopbaanplanning. Je deed je werk, je deed het goed, en de Amerikanen waren nog niet zulke onruststokers. Je kende trouwens niemand die wel eens in Amerika was geweest.

Hoe dan ook, het voordeel van deze tijd is wel dat problemen komen en gaan met de snelheid van een krokodil die uit het water op een prooi af schiet. Want ineens is er geen stikstofcrisis meer. Geen Brexit. Alweer opgelost door het Coronavirus. En dat lost zich ook al weer op. Ik bedoel, men maakt zich al grote zorgen over de economische gevolgen van het virus. Nou, zolang daar meer voor gevreesd wordt dan voor het virus zelf, zal het zo’n vaart wel niet lopen.

Nieuws en sociale media. Brood en spelen. Geef ze dat en ze bewegen op commando. Een select genootschap van afgezanten van de regering heeft zelfs als grap de Snollebollekes opgericht. Een weddenschap. Wedden dat ik hele volksstammen van links naar rechts kan laten bewegen zonder dat ze iets door hebben? Nah, dat lukt je nooit! Jawel, wedden? Naar Links, Naar Rechts!

Labrador

Ik liet de hond uit voor de laatste ronde van de dag en kwam een oude man tegen met twee keffertjes. Eerst riep hij zijn keffertjes tot de orde en toen sprak hij tot mij: “een Labrador! Ik heb drie Labradors gehad. Hij ziet er mooi uit, hoe oud is hij?” “Ze is zes, meneer,” zei ik. “Hij ziet er goed uit,” zei de man. “Ik heb drie labradors gehad.” Hij keek naar zijn keffertjes en zei: “dit zijn geen honden, maar mijn vrouw wilde een teckel.”En toen naar de hond: “ja, jij bent mooi zeg!”” Ik heb drie Labradors gehad. Eentje voelde precies aan hoe ik me voelde. Als ik me niet goed voelde kwam hij bij me liggen. Ik ben gek op kinderen en op honden. Mijn vrouw vraagt altijd aan me, wordt het vandaag spelen met de kinderen of de honden?” Ondertussen staat Randi met haar kop tegen de man aan. De man aait haar. “Jij bent mooi he! Ik heb ook drie labradors gehad.” “ze lijkt wel op een labrador maar ze is er geen hoor,” zei ik. “Ja, een labrador is mijn lievelingshond. Hoe oud is hij?” Zes meneer,” zei ik wederom. “Nou daar kan je nog lang plezier van hebben. Dit zijn geen honden,”zei de man. “Nou, ik vind een teckel toch best leuk,” zei ik. “Ja, hij glimt mooi. Nou, tot ziens hoor.” “Tot ziens!” “Eh, hoe heet hij ook alweer?” “Randi,” zei ik. “Robin, ah ja. Nou tot ziens hoor!” “Tot ziens.