Marie

In het cafetaria zat naast de deur een vrouw te wachten. Ik kende de vrouw, maar had haar meer dan veertig jaar niet gesproken. Ik sprak haar aan. Jij bent Marie toch? Ze was Marie en ze kon mij niet thuisbrengen. Ik kwam haar wel bekend voor.

Ik fietste vroeger vaak met Marie mee naar school, en Marie was mooi. Dat vond ik tenminste. Ik vertelde Marie een klein detail om te bewijzen dat ik haar echt kende en ze verontschuldigde zich voor het zich niet meer herinneren van mij. Ze legde even een hand op mijn onderarm zoals charmante vrouwen dat kunnen.

Ik wist dondersgoed wie ze was. Ik had haar nog wel eens vaker gezien, alleen nooit aangesproken. Ze stond bekend als slettebak en ze had mij ook wel eens een voorstel gedaan, maar ik was te bang. Van haar schoonheid was ook niet veel meer over en de aftakeling was zeker tien jaar terug ingezet. Net als bij mij trouwens, maar ik ben een man, dus in het voordeel. Maar haar handen waren nog mooi en ik maakte grapjes tegen haar, want het verleden laat zich niet uitwissen. Ze vroeg mijn naam, maar ook dat hielp haar niet, maar nu zou ze het niet meer vergeten, zei ze. Dat zullen we nog wel eens zien de volgende keer, dacht ik.

Mijn bestelling was klaar en ik ging weer weg en groette haar. Bij wijze van uitzondering had ik patat oorlog besteld. Thuis pakte Linda de bestelling uit en keek naar het slagveld dat ik besteld had. “Dat je dat lust,” zei ze. Ik antwoordde dat het net was als met een sletterige vrouw. We geven het niet toe maar stiekem vinden we het lekker.

Marie is niet haar echte naam. Ze kan haar leven gebeterd hebben.

Linkse rakker

Het nieuw voorgestelde kabinet is meer van hetzelfde. Gelukkig, de grondwet zal nu vermoedelijk veilig zijn, maar voor de rest zijn we er weer ingetuind. Langer doorwerken, korter WW, hoger eigen risico, een vrijheidsbijdrage en het ongemoeid laten van bedrijven die gigantische winsten maken.

De veelgeprezen Rutte loofde Trump en zei dat Trump dingen voor elkaar gekregen had die andere presidenten nooit voor elkaar hadden gekregen zoals de 5 procent bijdrage voor de Navo. Daar heeft Rutte volkomen gelijk in, ware het niet dat Trump zelf de oorzaak is dat we nu in deze situatie zitten. Onder vorige Amerikaanse presidenten werkte de 2% prima en voelden we ons veilig. Goed, Trump had een punt dat we niet aan onze verplichtingen voldeden, maar dat had opgelost kunnen worden. De vrijheidsbijdrage is hier het gevolg van. Meer geld naar defensie omdat Trump anders dreigt met oorlog.

Het verkoopt natuurlijk prima aan de Nederlander die hier met open ogen instinkt, zoals Nederlanders eigenlijk overal instinken als de VVD het zegt. Ik sprak gisteren een vrouw, VVD-stemmer, die vroeg wat ik gestemd had. Ik gaf aan dat het Timmermans was, waarop ik gelijk een reprimande kreeg. Die geven maar geld uit, het kan niet op, veel te soft, asielzoekers, en meer van dat soort jaren zeventig retoriek. En dat stikstofgezeik vond ze ook maar niks. Vervolgens ging het over de huidige dreigingen in de wereld en het noodpakket wat zij nog niet had. Ik ook niet trouwens. Maar als grapje vroeg ze of ze dan bij ons kon komen als het het zover was. Waarop ik als grapje terugzei dat als ze VVD stemt, het wel ieder voor zich was en dat ze niet bij mij moest aankloppen. Toen werd ze iets serieuzer en zei dat ze ervanuit ging dat als het zover was, de regering wel voor haar zou zorgen. Waar ze dat vertrouwen vandaan haalde weet ik niet, en waarom ze VVD stemt al helemaal niet.

Ik stemde links omdat ik tevergeefs hoop een eerlijkere verdeling. Ik kijk minder naar de voor 1000 euro frauderende uitkeringstrekker dan naar de voor de 50.000 euro frauderende, maar veelgeprezen ondernemer. Bij de VVD voel ik walging, misschien onterecht, maar dat komt door VVD partijcongressen waar volgevreten mannen in pakken aan het rietje in hun flesje jus d’orange staan te zuigen en staan te blaten over aandelen en crypto en niet de geringste bereidheid hebben om hun verkregen welvaart te delen. Want ze hebben er zelf hard voor gewerkt, zeggen ze dan. Zo is het ook de eigen schuld van de uitkeringstrekker dat die in de bijstand zit. Ieder voor zich.

Ik lijk misschien een linkse rakker, maar ik ben dat niet. Ik ben voor regels die voor iedereen gelden, en ik haat opscheppers, dat is alles.

Dubbeltje.

Ik logde in en luisterde naar onze CEO en nog wat c-level functionarissen en ik werd er niet vrolijk van. Eigenlijk ontnamen ze me mijn levenslust, of wat daar nog van over is. Ik ben natuurlijk 56 en ik heb het niet ver geschopt, in tegenstelling tot deze sprekers en ik snap ook precies hoe dat komt. Deze mensen kunnen namelijk aan één stuk lullen en nog in het Engels ook. Goed, het zijn Amerikanen, dat scheelt, maar zij begrijpen de business, en ik niet. Zij weten wat er speelt en ik heb geen idee. En al wist ik het, dan nog was ik in twee minuten klaar met vertellen.

De CEO had het maar over zijn passion en dat iedereen dezelfde passie moest hebben, anders moest je gaan nadenken of je nog wel voor het bedrijf wilde werken. Ik dacht aan mijn passie. Jeetje, dat was lang geleden zeg, dat ik passie voelde. Ik heb juist heel weinig passie. Ja, als mijn salaris binnenkomt een keer per maand, dan heb ik even een paar minuten een lichte opleving. Maar verder probeer ik zoveel mogelijk Amerikaanse propaganda te vermijden want anders word ik depressief. Want de Amerikanen zijn altijd exited. De hele dag. En ze geven de baas en het bedrijf complimenten en zeggen dat ze zo blij zijn om deel uit te maken van deze familie.

Eentje was nieuw en wist te vertellen waarom hij bij het bedrijf was gekomen en het was niet het salaris. Althans, die reden gaf hij niet. Ik vind dat al knap. Ik heb dat nooit. Ik werk omdat dat eenmaal moet. En ondanks dat hij er net was, wist hij door zijn hoge functie toch al in de wij vorm te praten en hij wist ook welke kant het bedrijf op zou gaan.

Tja, en als ze het dan ook nog over AI gaan hebben, dat we een AI team hebben opgericht dan voel ik me vrij waardeloos. Ik weet daar niks van. Vorige week stond ik nog voor lul bij een verzekeringsmaatschappij omdat co-pilot me verzekerd had dat ik recht had op schadevergoeding, maar de verzekeraar lachte me uit. Toen ik dat tegen co-pilot zei veranderde hij spontaan zijn antwoord. Dat moet ik eens doen op mijn werk! Een fout advies geven en dan zeggen: “klopt dat het een fout advies was! Wat scherp opgemerkt van je! Maar hier is hoe het echt werkt.”

Ik moet nog een tien jaar werken, en op deze manier gaat dat niet lukken. AI gaat mij overnemen en ondertussen kan ik niks. Geen idee wat ik nog zou moeten doen en ik kan mezelf al helemaal niet verkopen. Voor mij is een probleem een probleem dat opgelost moet worden. Het is geen uitdaging al ben je wel een beter mens als je het probleem als uitdaging ziet. Ik ben altijd blij als het probleem is opgelost, het lijkt me juist kut als je uitdaging ineens weg is.

Eigenlijk wil ik juist terug in de tijd, niet vooruit. Ik wil dat het leven simpeler wordt, niet gemakzuchtiger. Ik wil een halve meter sneeuw, geen lente. Ik wil dat er een wereldwijde computerstoring komt en dat aandeelhouders in paniek raken. Maar goed, dat is tegen beter weten in. Maar ik moet een plan B gaan maken, maar ik zou niks kunnen wat AI niet van me kan overnemen en dat baart me zorgen.

I’m so exited that I joined this company and we have the greatest team in the world, aldus de CEO. Vind ik ook zo knap, dat hij precies daar is gaan werken waar het beste team van de wereld zit. En dat hij ze ook allemaal heeft beoordeeld. Nee, ik ben voor een dubbeltje geboren..

De loftrompet

Hoe meer tijd eroverheen gaat, hoe meer waardering ik krijg voor Mark Rutte. Een week geleden ging ik nog over de zeik omdat hij de kant van Trump koos en de waarheid verdraaide. Ik vond hem laf en zijn geslijm verachtelijk, en ik zat meer aan de kant van het verzet. We moesten Trump maar eens laten voelen dat de grens bereikt was.

Ik reageer primair, net als de meeste mensen, maar Mark niet. Mark blijft rustig en optimistisch en sluit een pact met de duivel, zo lijkt het. Maar uiteindelijk bracht hij de duivel op andere gedachten en wordt hij de hemel in geprezen. En het was heus niet zo dat dat de verdienste van Mark was, want het was juist het verzet dat Trump op andere gedachten bracht, alleen Mark bood hem een uitweg zonder gezichtsverlies. En dat vind ik achteraf razend knap en zou ik iets meer vertrouwen in de man moeten hebben. Hij heeft kwaliteiten die veel mensen niet hebben, en ik al helemaal niet.

Ik merkte het vorige week in de gevangenis. Ik besefte dat ik daar niet zou kunnen werken. Terwijl Hans, in wie ik vaak weinig vertrouwen heb, daar lijkt uit te blinken. Hij zit er niet mee als gevangenen hem uitschelden of als collega’s hem uitlachen. Ik wil gelijk de brandslang op zo’n gevangene zetten, of een knuppel in z’n nek leggen net als in een Amerikaanse film.

Als je dan nog krijgt dat de Amerikaanse president de zaal in kijkt en vraagt of zijn vriend Rutte aanwezig is, dan vraag ik me af hoe het in godsnaam mogelijk is dat Rutte dat voor elkaar krijgt.

Feit blijft wel, ik heb liever dat alles eerlijk verloopt en dat machtige blaaskaken op hun plek worden gezet, maar dat is eenmaal niet de realiteit. En dat accepteert Mark Rutte een stuk beter dan ik. Vandaar hij daar en ik hier.

Tevreden

Eerst had ik een nieuw prullenbaksysteem geïnstalleerd in het keukenkastje. Na jarenlang ergernis over het oude, kocht ik kwaliteit en monteerde het. Het moest nog twee keer opnieuw voordat het perfect zat. Ik vertelde het trots in de sportkantine maar een vrouw zei: je hebt vier gaatjes geboord? Zij had door dat het niet zo ingewikkeld was, maar thuis weten ze dat niet. Vervolgens had ik de carrousel in de keukenkastjes opnieuw afgesteld waardoor hij weer bijna perfect draaide, na lange tijd halverwege vast te lopen. Dat was donderdag, Linda was blij.

Op zaterdagochtend ging ik een dorp verder, want hier zit geen fatsoenlijke kledingwinkel meer. Ik loop al jaren aan mijn broeken te hijsen, want ze verkopen me altijd de verkeerde maat. En dat schrijf ik omdat ik nog enigszins normaal wil overkomen want eigenlijk denk ik dat het een complot is en dat iemand mijn broeken gauw omruilt voor een grotere maat. ‘s Nachts als ik slaap. Ik vond een winkel, ik hoopte op een vlotte verkoopster die mij iets vlots zou verkopen maar in plaats daarvan een wat nerveuze man van mijn leeftijd of nog iets ouder. Ik legde hem uit wat mijn probleem was -de verkeerde maat, niet het complot- en hij liep naar een rek met broeken. Na veel passen en wikken en wegen kocht ik twee broeken en een trui. De trui koos hij uit, ik paste en stemde toe.

Tevreden liep ik terug naar de auto en reed de parkeerplaats af. Ik dacht aan de aanblik van de trui in de spiegel en ik zag in gedachten al een afkeurende blik van Linda. Te kort en je zag twee puntjes waar mijn tepels zitten. Ik gebruik dit woord één keer om het duidelijk te maken, verder gebruik ik het nooit meer. Ik reed snel weer de parkeerplaats op, ging terug naar de winkel en ruilde de trui voor een andere. Deze keer had ik er alles aan gedaan en eenmaal thuis showde ik de nieuwe outfit, en Linda was enthousiast over mijn keuze. Gelukkig maar, want anders trek ik het niet meer aan. Bovendien zei ze dat ik een goed figuur had. Voor mijn leeftijd, dat zei ze erbij.

‘s Avonds werd de logeerhond opgehaald die wel al een week hadden en die voor het nodige ongemak zorgde. Alle kleden in de was, stofzuigen, dweilen, rust. Daarna won PSV en staat inmiddels 16 punten voor op de nummer twee. Hans en ik blij.

Vanmiddag maakte ik Linda’s auto grondig schoon van binnen. Door de twee honden was het een gore bende geworden, ik stofzuigde wel een half uur alleen in de kofferbak, daarna het interieur. Ik maakte de ramen schoon en haalde een natte doek over het kunststof. Als nieuw zag hij er weer uit, en Linda was blij. Daarna ging ik met hond naar het bos, dat kon eindelijk weer nu de andere hond weg was, en hond en ik waren blij. Dat ze haar bal na tweehonderd meter kwijt raakte achter een hek mocht de pret niet drukken.

Daarnet keken we Silence of the Lambs, voor mij de primeur, 35 jaar nadat de film uitkwam. Zo heb ik ook nog nooit The Godfather gezien, dus het kan nog gekker. In elk geval, ik was aardig productief dit weekend. En tevreden over mezelf. Als ik er toch niet was…

Trump -t u=a

Ze zeggen wel dat Trump Europa heeft wakker geschud en dat Europa heeft liggen slapen, ik ben het daar niet mee eens. Als iemand decennialang je trouwste bondgenoot was, maar ineens verraad pleegt, kun je dat voorzien? Had je daar rekening mee moeten houden? Nee, natuurlijk niet, als je voorzag dat je partner vreemd zou gaan was je nooit getrouwd.

Trump is een facist, er is geen andere conclusie mogelijk. Alleen fascisten verdedigen een moord op een vrouw door de nieuwe Gestapo. Trump heeft gezegd dat hij Groenland gaat innemen, of ze het nu leuk vinden of niet. Hij verzint net als andere fascistenleiders een valse reden, maar omdat Trump stommer is dan de meesten, maakt hij zich belachelijk met beweringen die nergens op slaan. Zo ligt Groenland volgens hem tussen Rusland en Amerika, en als hij het niet inneemt doet Rusland het en krijgt hij Russische buren en dat tolereert hij niet. Groenland ligt tussen Canada en IJsland en iemand zou Trump moeten vertellen dat Rusland en de VS al buren zijn. Een kleine 100 km bevinden beide landen zich van elkaar. Deze man moet gestopt worden, en snel.

Hoe? Simpel. We boycotten het WK voetbal in de VS. Lijkt me een kleine prijs voor het aanvallen van een NAVO land. Ik snap niet dat de KNVB zich al niet teruggetrokken heeft. Die baas van de FIFA zal zich nu ook wel voor lul voelen staan met de speciaal voor Trump in het leven geroepen Vredesprijs. Of nee, natuurlijk niet. IJdele hoop dat een dwaas tot inzicht komt.

Nou ja, we zouden toch volslagen kansloos zijn tijdens het WK, dus kun je je zonder gezichtsverlies terugtrekken. Wat zeg ik? Als je de eerste bent zul je respect afdwingen in de wereld. Ik denk dat als je je terugtrekt van deelname aan het songfestival wegens deelname van Israël, het gek is dat je wel meedoet aan het WK in Amerika. Of je er Trump mee stopt, dat weet ik niet, maar je pist hem dan wel enorm off en dat is al een mooie overwinning.

Kan’k effe vanguh?

Hans heeft zijn eerste schade, een lichte aanrijding met alleen schade aan zijn eigen auto. Schadebedrag ongeveer 1000 euro. Gelukkig was zijn vader -dat ben ik- zo slim om WA + volledig casco af te sluiten op zijn auto, want boekhouder als ben, ik voorzag het al een beetje, deze jongen wordt wijs door schade. Schande heeft hij maling aan.

Dus triomfantelijk bel ik de verzekering. “Joa, ik hed schade oan m’n auto, hele bumper lig los!” “Da’s niet zo mooi meneer van Looij” “Da’s zeker niet zo mooi, voor u, kan’k effe vanguh?”

Jazeker, ik zie dat ik all-risk verzekerd bent, dus de schade is verzekerd, u heeft een eigen risico van € 300, dus dat zijn voor u de kosten. “Oh geen probleem, dat was ingecalculeerd.” En verder zakt u terug van trede 6 naar trede 1, dus dan gaat u in het eerste jaar € 1950 meer premie betalen en in de komende vijf jaar totaal € 5500 meer premie.

Tuut, tuut, tuut, tuut. Ik boots hier het geluid van een oude telefoon die opgehangen wordt. Klopt niet eens want ik hing op, dus de mevrouw van de verzekering zou tuut tuut tuut moeten horen.

Kortom, ik ben weer eens legaal in mijn aars genaaid door een verzekeringsmaatschappij. Ik was te goed van vertrouwen en dacht dat ik het goed geregeld had. Maar de enige die financieel enorm gebaat is bij mijn schademelding is de verzekeringsmaatschappij. Ik probeerde nog even iets met no-claim garantie op internet, maar ik begreep dat dat voor één melding per jaar geldt en dat je wel terugzakt in schadevrije jaren, dus mocht je naar een andere verzekeraar willen ben je alsnog de Sjaak.

Het zit helemaal dichtgetimmerd, die constructies. Ik heb Hans nu teruggezet naar het laagst mogelijke bedrag dat de verzekering maandelijks legaal van je mag roven, omdat per euro die je aan ze betaalt, er in geval van schade uiteindelijk nog een euro naar ze toe gaat. Waardoor verzekeringsmaatschappijen schathemeltjerijk worden. Dus zorg dat je alleen het wettelijke deel betaalt, op elke vrijwillige euro daarboven zet de verzekeraar de verdubbelaar in.

Kijk, normaal als ik bel dan hoor ik: ach, wat jammer, in de voorwaarden staat dat bij mensen wier voornaam begint met de letter M, uitgesloten zijn van dekking. Nu had ik een keer geluk, en was de schade verzekerd, ik moest alleen even 5500 overmaken om 1000 vergoed te krijgen. Moet je eigenlijk papieren hebben om zelf een verzekeringsmaatschappij te starten?

Ready Freddie

We keken de film Bohemian Rhapsody, ik voor de tweede keer, Linda voor de derde. De film eindigt met het live aid concert op Wembley in 1985. Daarna keken we het echte concert op YouTube en we concludeerden dat dit het beste live concert ooit was. Wat we natuurlijk helemaal niet kunnen weten omdat wij samen maar 0,00000000001% van alle live concerten hebben gezien, en Linda nog tien keer zoveel als ik. Ik kan het me nog herinneren die dag, ik zat bij mensen uit de straat te kijken en ook toen hadden we het al door, daar gebeurde iets bijzonders. Ik weet niet wie er na Queen moest, maar die heeft geen leuke dag gehad.

Ik heb tot de dag voor het overlijden van Freddie niet geweten dat hij homo was of dat hij ziek was. Ik wist zelfs niet dat hij geen Europeaan was. Ik wist niet eens dat hij rare tanden had. Ik vond hem verschrikkelijk stoer en mannelijk en zijn haardracht met snor vond ik geweldig. Mijn favoriete nummer was “don’t stop me know” en ik had geen idee wie Scaramouche was. Ik verstond het niet eens. Gotta move of zo maakte ik ervan.

En toen hoorde ik dat hij aids had en de volgende dag was hij al overleden. Ik hoorde het op de radio, vroeg in de ochtend terwijl ik me stond aan te kleden. Ik weet dus nog waar ik was toen ik het hoorde. Sinds kort hangt hij ingelijst in onze huiskamer, ready Freddie. Ik denk dat ik mijn snor laat staan.

Banjeren

Als het sneeuwt en de sneeuw blijft liggen vult dat mijn hart met blijdschap. Is dat een reactie die iedereen heeft, of komt het voort uit blijde herinneringen aan sleetje rijden en sneeuwballen gooien? Ik denk dat iedereen het heeft, want zelfs honden kunnen door het dolle raken van verse sneeuw.

Ik trok mijn waterdichte outfit aan, en toog met hond naar het bos. Er lag soms wel twintig centimeter en ik moest er doorheen banjeren. Lori gooide steeds haar speeltje in de lucht en sprong dan boven op de plek waar het ding landde. Ik weet dat ze het niet koud heeft, haar vacht isoleert en beschermt tegen kou en nattigheid, en haar zintuigen zijn scherp. Toch ziet ze het wild zwijn dat voor ons oversteekt niet. Even later pikt ze wel de geur op en opgewonden springt ze om me heen. Iets verderop in het bos zie ik nog vijf zwijnen, maar ook deze heeft ze niet in de gaten. Ze is te druk met haar speeltje.

Nog wat later vluchtten twee reeën door de bomen en Lori ziet het. Ze begint aan de lijn te trekken omdat ze erachteraan wil, maar dat vindt niemand, behalve zij zelf, een goed idee. In totaal lopen we ruim twee uur door de sneeuw, op sommige plekken had nog niemand gelopen. Dat is nog beter dan een pot pindakaas aanbreken. Op de laatste twee kilometer over de besneeuwde weg laat ik haar los en gooi een paar keer met haar speeltje dat diep onder de sneeuw verdwijnt. Ze rent, zoekt met haar ogen en als dat niet helpt zet ze haar neus in waarmee ze het speeltje in dertig seconden onder de sneeuw traceert.

Sneeuw maakt me blij, of ik er nu doorheen loop, de oprit sneeuwvrij maak, of er met de auto doorheen moet. Dat laatste moest ook nog een stukje en ik speel met de grip van de banden. Thuis wacht een Duvel, Belgisch bier, en Lori krijgt een varkensoor. Als ze hem op heeft komt ze bij me liggen, haar kop op mijn schoot.

Geloof in sprookjes!

I am the president of the United States, I can do whatever I want. Dat zei hij ooit, en hij doet het. Hij valt een ander land aan en ontvoert de president. Ik moet eerlijk zijn, als hij het bij Poetin had gedaan was mijn verontwaardiging een stuk minder geweest, maar nu heb ik toch wel een vraag. Wie gaat nu Trump voor de rechter brengen wegens schending van het internationaal recht? Ik weet het al, niemand. Die komt hier gewoon mee weg, net als Poetin. Daar zijn ze simpelweg te machtig voor.

Dus waar hebben we dat internationaal recht eigenlijk nog voor als het recht van de sterkste gewoon geldt? Om af een toe een Afrikaanse of Zuid-Amerikaanse leider die het wat bont maakte te berechten en verder te hopen dat Amerika en Rusland normaal doen. Maar dat is allang een gepasseerd station.

Wilders heeft Trump alweer gefeliciteerd met deze illegale actie, want Wilders zou ook graag allerlei illegale dingen doen. Dat leidt veel sneller tot resultaat dan het via de democratische weg te doen, bovendien ligt de democratie met zichzelf overhoop. Overal liggen de ultrarechtse partijen op de loer om herrie te schoppen.

Het zijn golfbewegingen natuurlijk, misschien moeten we door deze periode heen om tot inzicht te komen. Fiets je in de sneeuw en je wijkt licht uit naar links, moet je sterk corrigeren naar rechts om uiteindelijk weer op het rechte spoor te komen en andersom.

Goed, uiteindelijk kan ik er niks aan doen, ik kan alleen aanraden dat jonge ouders hun kinderen sprookjes voorlezen voor het naar bed gaan. Het sprookje activeert het rechtvaardigheidsgevoel en het kind leert het kwaad te herkennen, en daarmee kan het hopelijk verder de rest van zijn of haar leven. Nu ze te oud zijn voor sprookjes moeten ze van mij op kerstavond A Christmas Carol kijken, zelfde effect. Donald Trump heeft die film nooit gezien, dat moge duidelijk zijn.