De wet van vraag en aanbod

De wet van vraag en aanbod, die dacht ik vroeger te begrijpen. Naarmate goederen schaarser worden, worden ze duurder. Of zoals Het Goede Doel het zong, “als de prijzen blijven stijgen krijg je uitval van de vraag.” Dat klopt dan weer niet helemaal, maar zij waren muzikanten, geen economen en in die tijd had je nog geen internet om het te controleren. Dan was er ook nog de wet van Gossen, die beschreef de samenhang tussen de hoeveelheid en het nut van een goed.

Dan komt onze regering die de gasvoorraden niet op orde heeft. Ze zeggen dat er geen tekorten komen, maar dat de prijzen wel gaan stijgen. Dat doen ze verrekte slim, want dan moeten we weer drie keer zoveel betalen voor gas als nodig is. Ze leveren nu alleen uit de onderste helft van de tank, want die is duurder dan de bovenste helft. Niet echt natuurlijk, maar de angst die wordt gecreëerd zorgt dat we bereid zijn om meer voor gas te betalen, of nog gekker, we kopen warmtepompen en zonnepanelen omdat de overheid ons wijsmaakt dat het gas wel eens op kan raken. En als we dat massaal doen, dan is ons leven voorbij omdat we de hele dag op een app in de gaten moeten houden wanneer de stroomprijs het laagst is, of zelfs negatief zodat we massaal alle apparaten nutteloos aanzetten, om zoveel mogelijk stroom te verbruiken en zo geld terug te krijgen. Ja, ze krijgen ons hartstikke gek , en ze kunnen ons precies daarheen sturen waar ze ons hebben willen.

Ik moet straks ook weer duurder gas gaan betalen, want daar doe je eenmaal niks aan. En ook ik zal ooit aan de warmtepomp en de zonnepanelen en de elektrische auto moeten. Daar ontkom ik echt niet aan, al was het maar de groepsdruk uit de straat, dat ik straks het enige dak zonder zonnepanelen heb, dat kan toch niet? Ook de smoes dat Sinterklaas uitglijdt over die panelen zal dan niet meer werken. Sinterklaas zal zich aanpassen en die schimmel van ‘m zal straks hoefrubbers krijgen om niet uit te glijden. Met dakpannen en hoefijzers was het kennelijk geen probleem voor Amerigo, maar daar stelde niemand vragen bij. En dat is precies hoe het werkt, als er geen vragen gesteld worden, dan klopt de wet van vraag en aanbod gewoon en dan is de onderste helft duurder dan de bovenste.

Kikkererwten

Als mijn dochter en haar vriend een vrije dag hebben, slapen ze tot 11:45 uit. Dan staan ze in om 12:00 in de keuken, hun ontbijt te maken. Als ik daar iets van zeg als: “er zijn tientallen momenten om in de keuken te gaan staan met z’n tweeën, maar niet om 12:00,” dan reageert ze bozig of ik de keuken soms heb gereserveerd. Inderdaad, wat het is mijn pauze, ik moet werken. Sowieso begrijp ik die jeugd niet, het is geen ontbijt wat ze maken, maar een soort buffet. Met scrambled eggs en allerlei dingen die mij irriteren. Ze kunnen ook niet gewoon water uit een glas drinken, nee, het moet water uit een bidon zijn. De hele godvergeten kast ligt vol met bidons en de koelkast staat er ook vol mee.

’s Avonds laat zetten ze de airfryer nog aan, en gaan er enge dingen in. Bonen waar ik nog nooit van heb gehoord en kikkererwten en meer van die gezonde troep. Je bent verdorie 18, eet gewoon chips! Als ik naar bed ga stinkt de hele overloop naar kikkererwten uit de airfryer. Verder gaan ze om de haverklap uit lunchen, alsof het allemaal niks kost. Ik ging vroeger nooit uit lunchen. En nog steeds niet. Dat hebben ze allemaal van hun moeder, die ongein. Ik eet nog steeds bij het ontbijt een boterham met pindakaas en een met iets anders. In elk geval niks ingewikkelds wat eerst bereid moet worden.

En jassen midden in de zomer! Want ze heeft het altijd koud. Als ik zeg dat ze niet goed wijs is en voor lul loopt met die jas, zegt ze dat ik me er niet mee moet bemoeien. Dat is inderdaad een punt voor haar. Verder gaan ze rustig midden in de nacht naar de sportschool want ze willen afvallen. Ik was in discussie met ze dat je daar niet van afvalt, omdat je spiermassa kweekt. Ik vind ook dat ze gewoon moet gaan fietsen naar haar werk, in plaats van altijd op de elektrische fiets, dan val je af en hoef je niet naar die oersaaie sportschool. Ga een echte sport doen of zo! De sportschool is volgens mij geen sport en geen school, maar ja, ik ben al 56 dus mijn mening is totaal irrelevant. En niet alleen mijn mening, mijn hele aanwezigheid en vermeende autoriteit wordt niet serieus genomen. Ze praten rustig door me heen, alsof mijn zojuist gegeven advies over het openen van een Zilvervlootrekening niet waardevol was.

Kattrebensenk

Welke fictieve wereld zou het leukste zijn om op vakantie te gaan?

Als het kon, de wereld van 1980. Dat ik nog één keer achterin die groene Fiat 132 2000 5 speed, met op het dak twee surfplanken en erachter een Chateau caravan. En dan voorin mijn ouders en naast mij mijn broertje en zusje, en achter ons reden opa en oma met hun bruine Ford Taunus en hun Eifelland caravan. En dan naar Zuid Frankrijk op de wegenkaart, zodat je precies wist waar je was en waar je heen moest. Geen navigatiesysteem, maar ook geen airco, maar wist jij veel. Bij de Franse grens werd je nog gecontroleerd en je moest kunnen hoofdrekenen om te bepalen wat iets kostte. En je moest Frans kunnen, want de Fransen spraken geen Engels of Duits. Maar mijn vader en mijn opa konden dat, want dat was erin geramd, vroeger.

We deden er meer dan twee dagen over, we overnachtten op campings of parkeerplaatsen. Een keer moest ik van mijn vader in de auto slapen en hard op de toeter rammen mocht iemand proberen de surfplanken te stelen. Een opdracht die ik met trots vervulde, ik was tenslotte de oudste zoon.

En dan waren we drie weken op de camping, geen telefoon, geen school, wel stripboeken, een zaklantaarn en een luchtbed in je eigen tentje. We visten, surften en we speelden met vriendjes. Het was er mooi weer, maar soms stak de Mistral op en waaide het twee dagen flink. Op de camping hoorde je Pelleboer door de radio vertellen wat voor weer het in Nederland was.

‘s Ochtends kwam de bakker de camping op met zijn Citroënbus en toeterde iedereen wakker. Deux flutes et cinq croissants moest ik dan halen, en dan zei de bakker iets van “kattrebensenk” (quatre-vingtcinq) Het was een totaal onbezorgde tijd. Bijna misdadig hoe je later in Nederland in de regen naar je werk moest.

Aluminium hoedje

Wat is een complottheorie die je geloofwaardig vindt?

Dat Lidewij Vos eigenlijk een hagedis is. Koudbloedig. En dat de Joden de wereld besturen. Ze hebben een afstandsbediening en we koersen recht op Betelgeuze af. En dan gaan we eraan. Verder hangen er chemtrails in de lucht, dat doet de overheid om ons bezig te houden, zodat we boter, kaas en eieren kunnen spelen in gedachten. En de aarde is plat. Dat heb ik laatst met een waterpas nagemeten. En wat dacht je van de maanlanding? Zeer dubieus en er is ook geen bewijs dat de maan ergens geland is. En we worden omgevolkt. Ze doen iets door ons eten zodat we allemaal zwart worden. En bij de Afrikanen doen ze dat andersom, zodat die wit worden en lekker kunnen heersen over ons.

Pff, wat nog meer? Oh ja, Elvis leeft, is nu 91 jaar en leeft samen met Marilyn Monroe op Hawaii. En de Nazi’s natuurlijk, die zijn ontsnapt en roepen Sieg Heil op de donkere kant van de maan. Joh, er is zoveel dat de wetenschap jou wil doen geloven wat helemaal niet waar is. Heb je het ooit zelf gezien dan? Dat is gewoon een complot van de overheid zodat je bang wordt en geen stikstof meer uitademt. Zonder cola geen boer!

Pissed off

Begin dit jaar kregen we nieuwe bewoners op het hofje. Een jong stel met twee jonge kinderen. Alleraardigste mensen. Toen ze er kwamen wonen stuurde ze de hele buurt een kaartje met hun namen en dat ze even aan het klussen waren voordat ze er kwamen wonen. Tot zover prima, geen klachten.

Twee maanden geleden stuurden ze in de buurt-app een berichtje dat ze de benedenverdieping gingen verbouwen en dat dat wat overlast zou kunnen veroorzaken. De irritante buurmannen appten terug: “prima, veel succes.” Dat was voordat de aardige buurman (ik dus) iets kon appen als: “alweer?”

Twee maanden heb ik overlast gehad. Ik werk voornamelijk thuis en het is een onophoudelijk gezaag, geboor, gebeitel en gegooi van puin in een ijzeren container geweest. Verder stond het hofje dagelijks vol met dieselbusjes en vrachtwagens die hun levering kwamen brengen en hoorde ik zingende bouwvakkers met jankmuziek.

Mag er dan niet geklust worden van jou, Mack? Nee, inderdaad. Dat heeft u goed. De garage is omgebouwd en bij het woonhuis getrokken, waarom? Je hebt godsamme twee kinderen, da’s niks! En waar blijft je auto dan, gek? Die hoort in de garage te staan en die plek hoor jij te verdedigen tegenover je vrouw! Hoever moeten mannen nog zinken, schrielkip? En waarom twee maanden lang? Ga gewoon wonen Truus! Doe een verfje en klaar! En waar halen ze in hemelsnaam het geld vandaan om al die lui te betalen? Ik raak er gefrustreerd van, want iedereen om mij heen barst van het geld. Zelfs Linda en de kinderen.

Ik zou dit niet geschreven hebben als ik vandaag niet een gesprek opving vanuit mijn openstaande raam. De betreffende buurvrouw sprak met iemand van de gemeente en ze bekeken twee bomen. Dan gaan bij mij alle alarmbellen af en ik stuurde een opvolgmail naar de gemeente. Daar had ik in januari een gesprek mee gehad, ze zouden me nog verdere info en antwoorden over bomenkap sturen maar dat hebben ze nooit meer gedaan. Een uurtje later kwam de volgende gemeenteman al naar de bomen kijken. De grootste boom van het hofje is een van de vermeende slachtoffers.

Mocht het nu nog een keer gebeuren dat hier een boom neergaat zonder vergunning, of binnen de bezwaartermijn, of als zogenaamde noodkap om alle procedures te omzeilen, dan ga ik pas echt door het lint. Dan rij ik met mijn Volvo elke trekker van de snelweg die ik zie. En ik zaag alle verboden toegang bordjes in het bos om. En ik blaas de pui van het gemeentehuis eruit! Ook aan mijn idee van de rechtsstaat zitten fascistische grenzen. En die zijn bijna bereikt.

Da gebemoei!

Inmiddels zijn alle losloopgebieden hier verboden voor loslopende honden vanwege de zogenaamde zombiewolven. Dat is een naam die men geeft aan een wolf met schurft om hem enger te maken. Wolven met schurft zullen een hond eerder benaderen is de redenering en dat is gevaarlijk. Toen ik erachter kwam klom ik boos in de pen vanwege deze onzin, maar drie weken later heb ik nog geen reactie. Toen las ik een stuk in de krant over het afsluiten van de losloopgebieden en tussen de regels door las ik dat het om de verantwoordelijkheid voor een eventuele aanval door een wolf ging.

De dag erop ging ik vlak naast het losloopgebied lopen met de hond, letterlijk vijf meter ernaast, en kwam twee boa’s tegen. Ze groetten mij vriendelijk en reden door. Immers, dit viel net buiten hun verantwoordelijkheid, dus geen probleem als mijn hond hier zou worden aangevallen. Er zitten daar ook helemaal geen wolven trouwens, hooguit trekt er in het donker een keer een wolf door, maar dat gebeurt in mijn straat ook.

Voor mij is het allemaal nog niet zo’n probleem, ik ging toch al vaak op een andere plek lopen dan het losloopgebied. De boswachter sprak me een keer aan en zei: het is hier geen losloopgebied hè? Ik antwoordde dat ik dat wist, het was hier buiten de bebouwde kom en er stond geen bord dat de hond vast moest, dus mocht ze hier los. Hij sputterde eerst nog wat tegen en zei dat mensen wel eens bordjes weghaalden, maar ik zei dat dit een doorgaande weg was en dat hier nooit een bord gestaan had, en dat er in alle zijpaadjes duidelijk een bord stond, dus daar deed ik haar vast conform de regels. Daar kon hij niks tegen inbrengen maar zei dat ik wel de zwijnen in de gaten moest houden want die waren knorrig. Doe ik!

Dit was nog met mijn vorige hond, inmiddels ben ik vijf jaar verder en ben niet meer zo begripvol. Gisteren liep ik daar weer en een eenzame oude man op een elektrische fiets, hij ging gekleed in korte broek en had een hoorapparaat, bemoeide zich met mij. Mijn hond mocht hier niet los, riep hij. Ik draaide mij om, vroeg waar hij zich mee bemoeide en hij fietste door. Ik stuurde mijn hond achter hem aan, Lori vloog hem naar z’n schouder en trok hem van z’n fiets. Ik liep naar hem toe en vroeg of er soms wat was. Hij zei dat mijn hond hier niet los mocht en ik vroeg of hij dat zeker wist. Hij wist het niet meer zeker. Ik legde hem uit dat hij in mijn bos fietste en dat als hij dat wilde blijven doen het beter was als hij zich niet met anderen bemoeide. Hij mocht eventueel wel zijn excuses aan mij aanbieden en dan zou ik overwegen om die te aanvaarden.

Oh, ik zie dat ik wat afdwaal. De man fietste door en reageerde helemaal niet meer op mij. Het zal z’n hoorapparaat geweest zijn. Mensen zonder hond, of met van die Fifi’s denken allemaal maar dat honden vast moeten. Dit klopt niet. Buiten de bebouwde kom, in onze gemeente mogen ze los mits er geen bord staat dat het verboden is en dan lijkt het mij logisch als een hondeneigenaar zelf inschat dat de hond niemand lastigvalt. Als honden niet kunnen rennen worden het net zulke dikke mormels met gedragsproblemen als die fietser. Loslopende honden voelen zich minder bedreigd en zijn zoveel vriendelijker dan aangelijnde. Bovendien, da gebemoei! Da geëmmer da gezoag en da gezever!

Een complot waar ik in geloof

Ik heb vaker geschreven over de Bende van Nijvel, maar toen ik door België rijdend een Delhaize supermarkt zag sloeg ik aan het denken en heb ik het mysterie opgelost. Opgelost in de zin van, ik weet hoe het zat, wie de betrokkenen waren en wat het motief was. Ik heb geen bewijzen, dus het blijft een complottheorie.

De Bende van Nijvel sloeg in de jaren ‘80 toe met uiterst gewelddadige overvallen op Delhaize supermarkten, waarbij veel slachtoffers vielen en waarbij zeer weinig geld werd buitgemaakt. Na 40 jaar heeft de Belgische politie het nog altijd niet opgelost en dat op zich is een aanknopingspunt. Het bestaat niet dat onder normale omstandigheden zo’n zaak niet zou zijn opgelost, zeker met de huidige DNA technieken. Er zou allang iemand tegen de lamp zijn gelopen, en de enige reden waarom dit niet gebeurd is, is omdat de Rijkswacht zelf achter deze misdaden zit.

Bewijs is op mysterieuze wijze verdwenen, DNA-materiaal is er niet, verdachten zijn licht verhoord maar niet doorgezaagd. De aanslagplegers waren militair getraind, er verdwenen wapens bij de politie en de bende leek ook op de hoogte van de politie-acties.

Er is één rijkswachter geweest die op zijn sterfbed heeft verklaard dat hij “de Reus” was. Hij voldeed exact aan het signalement en hij bleek vrij te zijn geweest op de dagen van de aanslagen. Bonkoffsky was zijn naam en hij was een van de daders. De politie heeft deze verklaring niet serieus genomen omdat hard bewijs ontbrak en ze zonder bewijs niks konden. Vrijwel alle verdachten uit die tijd zijn inmiddels overleden, sommige zijn uit de weg geruimd omdat ze op het punt stonden verhoord te worden, alles wijst erop dat het de Rijkswacht zelf was. Ook toen bij een overval in 1985 één dader hoogstwaarschijnlijk is geraakt door een politiekogel is dat spoor nooit onderzocht. Administratieve ziekmeldingen uit die tijd zijn verdwenen.

Het motief is wat lastiger, maar ik hou het op Rijkswachters met banden in extreemrechtse organisaties die belang hadden bij destabilisatie in het land, zodat de Rijkswacht meer bevoegdheden zou krijgen.

In elk geval, dit dossier is zo vervuild dat het niet meer opgelost gaat worden, bij een niet vervuild dossier zou er op zijn minst een aanknopingspunt zijn na 45 jaar. Case closed.

Onverantwoord

Ik deed iets waarvan ik dacht dat ik het niet zou doen en het was zwaar onverantwoord. Voor het eerst gaf ik op de terugweg het stuur over aan Linda. Normaal rij ik het hele stuk zelf, maar omdat we nu om 16:00 vertrokken in plaats van wat we normaal doen, 8:00 uur, heb ik om 00:00 gewisseld, toen waren we net voorbij Dijon en ik probeerde nog wat te slapen voordat ik het stuur weer zou moeten overnemen. Dat lukte praktisch niet, maar soms kan vijf minuten genoeg zijn om je weer fit te voelen.

Toen ik mijn ogen opendeed reden we in Luxemburg en net op dat moment wist Linda niet waar ze heen moest. Ik keek snel op het bord en zei direct: “daarheen” en ze vervolgde de goede route. Dat is zo’n beslissend moment in je mannelijke leven, dat je exact op het juiste moment wakker wordt, je binnen twee seconden de juiste richting aangeeft aan je vrouw, en dat ze beseft dat ze zojuist gered is maar jij daar verder niet op terugkomt en je door vanaf dat moment wakker te blijven aan haar laat weten dat ze weer veilig is. Dat onthoudt ze de rest van haar leven, al is het onbewust. Net als al die keren dat ze bewust onthoudt dat je fout gereden bent.

Ze reed door tot een laatste tankstop in Limburg, waar ik het stuur weer overnam. Niet omdat ze moe was, maar omdat ze mij de kans wilde geven. Ik was wel moe en de opkomende zon maakt het er dan niet beter op. Het laatste stuk was afgesloten en ik kon niet over de A50, waar mijn geest rekening mee had gehouden als zijnde het laatste stuk. Nu werd het nog langer en moest ik omleidingsborden volgen door nauwelijks bekend terrein. Het onverantwoordelijke waar ik het eerder over had sloeg dus niet op het stuur over geven aan Linda even na middernacht, maar op het zelf blijven rijden het laatste half uur. Ik vocht tegen de slaap en besefte dat ik waarschijnlijk met drie Duvels achter elkaar op beter zou rijden. Linda sprak mij twee keer op harde en onaangename toon aan zodat ik schrok. Waarschijnlijk omdat ze me stoorde in mijn slaap. In elk geval, ik was blij dat we de oprit op reden, ik stapte uit en ging naar bed en werd vier uur later wakker. Het was 11:00 en ik was nog steeds moe.

Uitzicht

Ik zat net op de veranda en besloot dat het uitzicht dat ik had het mooiste uitzicht was dat ik ooit had, misschien op de borsten van een klasgenote op de havo na. De zon was net onder en Venus stond boven het middelgebergte te stralen. Het zag er ongeveer zo uit, al geeft de foto het slecht weer.

Als je zo zit op een ijzeren klapstoeltje en je ziet dit dan staat de tijd even stil en denk je niet aan het uitzicht dat je thuis hebt, namelijk op het huis van de overbuurman. Als ik thuis in de veranda zit is het iets beter dan dat, maar het komt nog niet in de buurt van wat je hier ziet. Dat geldt ook voor het rijden hier, ik rij vaak twee keer per dag de berg af en weer op. Laatst deed ik het zonder het gaspedaal te beroeren en de rem zo weinig mogelijk. Als een zeepkist ga je naar beneden maar een stuk minder gevaarlijk. Ik zwaai naar mensen die me voorrang geven en ze zwaaien terug. Sowieso zijn ze hier veel en veel beleefder dan bij ons. Ik loop laatst met de hond door het dorp, staat er een jongetje van een jaar of 13 tegen een muur aangeleund, zegt hij tegen mij in het Frans: “U heeft een mooie hond meneer, goedendag.” In Nederland zou ik op zijn best verwachten, “wat een mooie hond heeft u” maar meestal is het: “dat is een mooie hond!” Dat meneer en goedendag kennen wij sowieso niet meer, wat ergens best jammer is.

Mijn opa werd altijd een uitslover genoemd door mijn moeder als hij op de camping liep en iedereen in het Frans groette. Monsieur-dame! Maar dat was gewoon hoe het vroeger hoorde en nog steeds gebruiken ze een soortgelijke beleefdheidsvorm. In Nederland zou je zeker zestig jaar in de tijd terug moeten om hetzelfde te horen. Welke afslag hebben wij toen genomen?

Wat ik fout doe in mijn leven is dat ik maar twee weken per jaar leef zoals ik dat wil, en de overige vijftig zoals dat van me verwacht wordt. Hoe verander ik dat?

Frankrijk

Wat ik vrij apart vind nu ik het zie is het zwembad hier. Als je er niet bij bent zul je het niks bijzonders vinden maar toen we aankwamen was het zwembad wat groenig. Ik zag aanslag op de bodem en tegen de zijkanten en er stond iets in de Franse handgeschreven instructies over dat je er iets in moest gooien. Chloor waarschijnlijk. De eigenaars, een wat ouder stel, zeiden dat ik niks hoefde te doen. En inderdaad, we zijn nu een week verder en het zwembad is helder blauw. De aanslag op de bodem weg is weg, alles weer blauw, echt een vakantieplaatje. De kracht van een filter met chloor.

Het nadeel is wel dat ikzelf ook helemaal wit uitsla. Nog geen spatje bruin ondanks bloedverzengende temperaturen. Maar ik kom ook niet veel in de zon. Scheelt weer zonnebrandcrème. Volgend jaar zoeken we een minder hete plek. Niet eens voor onszelf, maar wandelen met de hond is er amper bij. In de buurt is geen riviertje, tenminste niet deze zomer, dus het is zes kilometer rijden om haar even te laten spelen in het water. Ik wil eventueel wel suggesties maar reacties die iets buiten Frankrijk suggereren worden direct verwijderd. Zeker als het Turkije, Kroatië, Griekenland of Thailand betreft.

Het dorpje met de winkels ligt 300 meter lager. Een genot om erheen te rijden, je auto op het plein te parkeren, een beetje Françaises kijken een boodschap te doen en op de klanken van Enter Sandman weer naar boven te scheuren. Ik weet ik ben er al iets te oud voor en ik weet niet hoelang dit nog door kan gaan zonder finaal voor lul te staan, maar tegen die tijd ga ik wel naar Kroatië.