Ik schrijf natuurlijk veel verhaaltjes en dat doe ik omdat ik het leuk vind, maar ook omdat ik hoop dat u het leuk vindt. En, niet onbelangrijk, zo kan ik nog eens iets terugvinden en in de tijd plaatsen. Sommige mensen staan versteld hoe ik even snel weet te benoemen wanneer een bepaalde gebeurtenis plaatsvond, en dat alleen al is het het waard. Goed, ik leuk hier en daar de gebeurtenissen op, en soms heb ik een mening of ben ik ergens over verontwaardigd of doe ik nogal druk. Soms, als ik teruglees denk ik: “dat heb je even goed verteld, jongen, je bent een hele Piet!”
Nu lees ik net over een achttienjarige jongen uit Harlingen die een auto te water ziet geraken, het koude water in springt en een bejaard echtpaar uit de auto weet te krijgen en hen het leven redt. Hij vertelde achteraf dat hij dacht toen hij het water in ging, “dit gaat even heel kut worden, maar als ik niks doe overleven ze het misschien niet.” En dan kan ik me soms tevreden voelen over mezelf omdat ik het even mooi wist te duiden, maar ik heb nog nooit iemand met gevaar voor eigen leven gered. Da’s toch andere koek dan de internetsoldaat die ik ben. Aan de andere kant heb ik ook nooit iemand laten verzuipen, maar de vraag is, zou ik echt een hele Piet kunnen zijn en het koude water in springen, of weet ik het alleen vanachter het toetsenbord te vertellen? God, als Linda zonnebrandspray op m’n rug sprayt op een bloedhete dag sta ik al te springen dat het zo koud is. Hoe moet ik dan ooit een echte held worden?


