Ik bestelde een vest, want ik hou van vesten. Het moest retour want xxl was te klein, en de volgende dag kreeg ik de grootst beschikbare maat, xxxl en die was goed. Nou ja, beter. Perfect is het niet. XXL zou eigenlijk goed zijn als het ietsje langer was en één ietsepietsie meer mouwlengte had. XXXL is ook gelijk in de breedte groter, en dat zou eigenlijk niet moeten. Alsof lange mensen automatisch dikker zijn.
Uiteindelijk hield ik het diepgroene vest want ik vond het mooi. Robert de Niro zou zo’n vest ook kunnen dragen in zijn nadagen. Mijn opa ook trouwens. Er zat verder geen ander kleurtje in verwerkt, dus geldt dat tegenwoordig als saai. Maar ik vind dat niet. Het heeft de kleur van British racing green, dus samen met mijn donkergrijze broek en mijn bordeauxrode sokken voelde ik mij helemaal het heertje. Ik ben ook al 57 natuurlijk, een prima leeftijd voor een donkergroen vest. Mijn dochter was het helemaal met me eens en zou het raar hebben gevonden als ik iets heel hips aantrok. En ja, dat zou ook heel raar zijn.
