Auteur: Mack

Ik ben Mack, uit 1969, dat klinkt vertrouwder dan het noemen van mijn leeftijd. Begonnen in 2004 met web streepje log dat te succesvol werd en dus overgenomen door snelle jongens die alles kapot maakten. Ik heb in tegenstelling tot velen mijn archieven kunnen redden, maar bijbehorende foto's zijn veelal verdwenen in de diepste krochten van internet en dus weg. Ik woon in Vaassen, aan de oostelijke rand van de Veluwe en schrijf daarover alsof het onontdekte wildernis is. In werkelijkheid is het één grote ergernis van verbodentoegangbordjes en zwervende toeristen. Verder schrijf ik over alles, soms serieus maar meestal niet. Sorry.

Onbetaalbaar

Morgen rijden we naar Zuid-Frankrijk. Ons huis wordt twee weken bewoond door een zogenaamde bijstandsmoeder met twee kinderen die op een kleine flat in Apeldoorn wonen. Haar twee dochters konden niet wachten om ons huis te betrekken. Tv op de slaapkamers van de kinderen, een ligbad, een tuin met een veranda, bosrijke omgeving, wij zijn er al blij mee, maar de beide meisjes konden helemaal niet wachten. We hebben het zwembadje ook maar voor ze opgezet. Leuk dat ze het zo leuk vinden.

Geheel belangeloos is dit natuurlijk niet. We hebben wel een kat, een aquarium, bloemen in de tuin, vogels, eekhoorns en egels die rekenen op hun dagelijks brood. De hond is naar een vertrouwd adres, tegen gelijke kosten waarvan wij in 1981 met een gezin van vijf drie weken op vakantie konden.

De totale kosten van de vakantie beginnen ook de spuigaten uit te lopen trouwens. Ik durf het niet eens hardop uit te spreken. Maar wij maken herinneringen voor dat geld. En die zijn onbetaalbaar.

Please join me

Ik ben gepromoveerd op mijn werk. Zeg je dat zo? Promoted, hebben ze het over. Ik zeg niet tot wat, want ik schaam mij diep, maar ik ga als gevolg hiervan 2% extra verdienen! En die pensionado’s maar klagen over hun 2,3%! (Dit is een grapje)

Ik moet eerlijk zijn, als gevolg van de inflatie kreeg iedereen vier procent en ik nu dus zes, waardoor ik er bij de huidige inflatie slechts 4% op achteruit ga. Dit in combinatie met 30% meer verantwoording mag je toch een afgedwongen deal mijnerzijds noemen.

Oh ja, een dergelijke promotie wordt dan met veel bombarie aangekondigd per e-mail door een Amerikaanse hotemetoot. Dan worden eerst alle anderen genoemd die door hun uitzonderlijke leiderschapskwaliteiten ook promotie hebben gekregen, en als laatste mijn collega en ik, die, omdat we de baas ondersteunen, ook promotie kregen.

Er stond nog net niet: losers die we ook even moeten noemen. Mijn collega moest lachen om mijn constatering omdat ze het op de zelfde manier had gelezen. Die hotemetoten hebben het niet eens door als ze het schrijven. Please join me in congratulating….

En dan krijg je mailtjes met: congrats! Well deserved! Ik heb er nog pijn in mijn kont van.

Zoek jezelf, wees jezelf

Als ik de reacties op het vorige bericht zo lees, dan kunnen we stellen dat we afgezakt zijn tot een bedenkelijk niveau van beschaving, want dit is kennelijk hoe we echt zijn. Vroeger waren we niet zo, maar dat werd ook ingegeven doordat je vroeger je best deed om een brave burger te zijn. Wie had het schoonste huis, de netste tuin, de witste was, de meest glanzende auto, kortom, wie waren het voorbeeldigste gezin? Nu we meer onszelf mogen zijn, laten we zien dat dat wellicht toch niet zo’n goede aanmoediging was. Want jezelf zijn is leuk voor jezelf, maar bepaald niet voor de anderen!

Dus, wat gaan we hieraan doen? Nou, simpel. Klussen moet verboden worden. Huur voortaan maar een vakman! Weg met de bouwmarkt! Gebarentaal moet een verplicht vak op school worden, zodat je gewoon kunt communiceren met de klaarblijkelijk steeds dover wordende medemens. Verder pleit ik voor verplichte decibelmeters in huis, die bij overschrijding van een een bepaalde waarde een luide zoemer laten afgaan zodat je gedwongen wordt zachter te doen. Als je na twaalven nog hoorbaar bent op straat, mag er op je geschoten worden. Achterlijk krijsende kinderen die niet door hun ouders gecorrigeerd worden mogen bedreigd worden.

Of, we beginnen opnieuw bij het begin, school en opvoeding, maar dan gaat er minimaal één generatie overheen. Dat trek ik niet. Dan ben ik allang in de gevangenis beland wegens het niet instaan voor mezelf.

Last

Mijn vrouw en ik, wij worden ouder en lastiger. Deze korte inleiding zet ik er even bij met de reden om u te laten denken dat wij vinden dat het ook wel een beetje aan ons ligt. Dit om uw sympathie op te wekken.

Maar wij vinden helemaal niet dat het aan ons ligt, wij vinden het merendeel, zo’n 70% van onze medemens gewoon irritante eikels. Die zouden wat ons betreft ook gewoon weg kunnen, wat gelijk heel veel maatschappelijke problemen in één klap zou oplossen.

Sinds wij in een duurdere en nettere buurt zijn gaan wonen, op stand eigenlijk, hebben we heel wat meer overlast. Want wij hebben immers overal last van. Altijd is er hier wel iemand met een herriemakend apparaat bezig. U kent vast wel het verhaal van onze buren, die vanaf half negen ‘s ochtends zo hard in de tuin praten dat mijn dochter nooit kan uitslapen. Als ze bellen gaat dat het liefst op speaker in de tuin, zodat je precies weet wat voor oninteressant gesprek ze aan het voeren zijn.

De buurvrouw aan de andere kant vindt het leuk om om een uur of twaalf (want ik hoef niet te werken) op haar hakken de hond uit te laten. Omdat onze hond net zo is als wij, en een enorme hekel heeft aan hun hond, slaat ze aan en blijft blaffen tot haar gehak is weggestorven. Wij dus weer wakker. Als de hond eindelijk stil is komt de buurvrouw terug en begint het opnieuw.

Vannacht om een uur of half 1 zat ik in de badkamer en kwam ze thuis. Uitgebreid en hard pratend zodat ik weer letterlijk kon volgen hoe makkelijk haar hersenen het hebben, want die hoeven nooit na te denken.

Mijn ouders, en vooral mijn vader hamerden er altijd op, dat ik stil moest zijn. Met een rubber hamer dan, anders maakte dat teveel lawaai. Ik moest zacht praten, ik moest op mijn tenen de trap op, en als ik de deur dicht deed moest ik de klink naar beneden doen. Schreeuwen in de tuin betekende dat je naar binnen kon, je mocht vooral geen overlast veroorzaken.

En van die opvoeding ben ik nu het slachtoffer. Nu heb ik overal last van. En anderen niet. Ook die bescheidenheid die me als kind is aangeleerd heeft me altijd in de weg gezeten. Ik wil ook een irritante paardenlul worden waar iedereen last van heeft behalve ikzelf! Lijkt me heerlijk.

Mijnverhaal

Als je wat ouder wordt, in mijn geval 52, vallen je soms dingen op. Zoals dat er behoorlijk wat mis is in de wereld en dat vroeger alles beter was. Vanuit mijn perspectief gezien dan.

Ik peilde een jongen die onlangs geslaagd was voor de havo, en die beweerde dat het makkelijk was, en vroeg hem of hij wist wat de abc formule was. Nee. Of hij wist wie Keynes was. Nee. Of hij wist wat kruislingse prijselasticiteit was. Kwam hem bekend voor. Hoeveel boeken hij had gelezen voor Nederlands. Alleen samenvattingen. Dit deed ik omdat ik havo zelf niet zo makkelijk vond. Ik wilde wel even zeker weten of we het over hetzelfde hadden. Hij had zojuist aan Hans gevraagd of hij wist wat Notre Dame betekende. Hans wist het niet, maar de jongen wist hem te vertellen dat het “grote dame” betekende. En ja, wiskunde, Frans en Economie waren zijn examenvakken.

Ja, zo kan ik de havo ook halen! Ook heb ik wel eens een AA-accountant aan mijn bureau gehad die niet wist wat debet en credit was (Heao) en een bijna afgestudeerde registeraccountant die niet wist wat Btw voorheffing betekende.

In plaats van dat ze deze dingen allemaal leren, wordt alles afgestemd op en aangepast aan hoe het hen uitkomt. Lezen schijnen ze niet meer te doen, dus met samenvattingen redden ze het. En als ik de reclames hoor, dan hoor ik een hoop verkeerde voornaamwoorden in spotjes. Bijvoorbeeld: haal meer uit je zomer. Je zomer. Of geniet van je weekend. Ten eerste zou het uw weekend moeten zijn, en ten tweede moet hier geen bezittelijk voornaamwoord worden gebruikt, want zomers en weekenden zijn geen eigendom. Het is: haal meer uit de zomer en geniet van het weekend. Maar die gasten gaan op deze manier geloven dat de zomer ook echt van hen is en de volgende stap is dat ze de zomer ook daadwerkelijk gaan claimen. Dus stel dat het slecht weer is, dan moet dat gecompenseerd worden. En verder: mijnoverheid, mijnpensioen, mijnkpn, mijndeltalloyd, mijnrabobank, terwijl de juiste term is: mijnbouwkundige.

Wie gaat deze en volgende generaties vertellen dat de wereld niet om hen draait? Straks wordt het hier oorlog, en dan? Dan roepen ze: niet mijn oorlog? Wat als het klimaat verandert? Geniet van je klimaatverandering? En als alles nu goed ging in de wereld vond ik het nog niet zo erg, maar wat gaat er eigenlijk nog goed? Verrekte weinig als je het mij vraagt, maar het voordeel is dat zich dat op langere termijn vanzelf corrigeert. Maar eerst op de blaren zitten.

Vlees

Ik zag twee varkensboeren op tv. Aan hen werd gevraagd naar de band met de dieren. Die was er niet. Het waren dieren voor de vleesproduktie. Maar een van de twee vertelde aarzelend dat hij een keer een ziek varken had dat verzorgd moest worden, en dat het beest en hij na verloop van tijd toch een soort band kregen.

Uiteindelijk werd het beest wegens een kleinigheidje niet goed genoeg bevonden voor de slacht, dus kreeg het een spuitje. Dat vond hij jammer. Jammer van alle moeite die hij erin had gestopt om het beest beter te maken. De andere boer vond het maar onzin en vond het verspilling van voedsel, dat het beest een spuitje kreeg in plaats van naar de slacht te gaan. Deze laatste boer vond ik gelijk een lul. Die boer met de aarzelende band vond ik een iets mindere lul. En mezelf vind ik ook een lul, wel die beesten zielig vinden als je zo’n vrachtwagen inhaalt maar er niet aan denken als ik vlees eet.

Slaaf

Ik hoorde over Keti Koti, de afschaffing van de totslaafgemaaktelarij. Je mag geen slaaf zeggen, omdat dat zou impliceren dat je als slaaf werd geboren, wat in sommige gevallen helaas ook zo was.

Er dienen ook excuses te komen van de verantwoordelijken aan de slachtoffers. Beide groepen zijn er niet meer, dus rijkelijk laat. De Burgemeester van Amsterdam deed het vorig jaar, excuses maken voor de totslaafgemaaktelarij. Dat heeft kennelijk niks uitgehaald, want nu moet de regering het doen. Die wil dat niet, want die wil eerst onderzoeken wat de gevolgen van excuses zouden kunnen zijn. (waarschijnlijk gaat het om geld) Als er nabestaanden zijn van deze misstanden in de geschiedenis, dan zijn er ook nabestaanden van de detotslaafgemaaktenhouders. Maar die houden zich wijselijk stil, met als gevolg dat de zenuw weer open ligt en een bruine huid wordt geassocieerd met de totslaafgemaaktelarij en een lichte huid met de totslaafgemaaktenhouders. Daar krijg je weer scheve gezichten van in de samenleving, maar goed, dat willen we graag, polarisatie.

Kortom, ik ergerde me aan de angst die er tegenwoordig is om een ander te beledigen, om dingen bij de naam te noemen en men dus maar vreemde termen gaat verzinnen. Hou hier eens mee op, zeg! Zeg gewoon slaaf. Iedereen snapt dat een slaaf niet vrijwillig slaaf was. En die extra vrije dag, kom maar op. Daar zal toch niemand bezwaar tegen hebben?

Elvis

In het begin van de coronacrisis in 2020 hoorde ik dat Tom Hanks Corona had opgelopen tijdens de opnames van een film waarin hij Colonel Parker, de legendarische manager van Elvis, speelde. Tot vanavond moest ik wachten om deze film te kunnen zien, waarin een acteur, die niet heel veel op Elvis lijkt, hem toch zo weet neer te zetten dat je soms twee keer moest kijken of hij nu de acteur of Elvis was.

Het levensverhaal van Elvis wordt verteld door Colonel Parker, echte naam Andreas van Cuijk, geboren te Breda, gespeeld door Tom Hanks, die zelfs een keer in het Nederlands vloekt.

Het loopt slecht af met Elvis, dat wist ik al, maar ik hoopte toch op een wat vrolijker einde. Een bekende scène van een optreden een paar weken voor zijn dood. Elvis neemt plaats achter de piano en zingt unchained melody. Tijdens deze scène gaat de film ineens over in de echte opname. De grote ster had moeite met lopen, maar zong nog steeds fantastisch. Ik liep met een bedrukt gevoel de zaal uit. Was dit maar anders gegaan. 42 jaar, de grootste ster ter wereld, en dan stopt het plotseling, de wereld in shock achterlatend.

Tesla

Ik reed een stukje mee in een Tesla model X. Ik vond het om eerlijk te zijn verschrikkelijk. Op zich was de ervaring niet verschrikkelijk, maar de wetenschap dat het hier naartoe gaat straks, wel. Het accelereert snel, maar dat maakt weinig goed. Intussen maakt het ding een vreemd zoemend geluid. Als je rustig rijdt hoor je helemaal niks. Een enorm groot en lelijk scherm voor je geeft je duizend keuzes die je kunt instellen. Het ding onthoudt en filmt alles. Deuren gaan automatisch open en dicht, of anders op aanvraag. Autopilot behoort ook tot de mogelijkheden.

Ik was diep teleurgesteld. Moet dit het nu worden in de toekomst? Ik wil een grommende motor met draaiende delen, tandwielen en olie! Ik moet denk ik vlak voor 2030 een nieuwe auto met verbrandingsmotor kopen, een jaar of vijftien blijven rijden, en dan ben ik ondertussen 75. Dan heb ik het wel gered. Na mij de zondvloed.

Boerenprotest.

Ik sta pal achter het boerenprotest. Dat komt zo: zij reden van zuid naar noord in een eindeloze stoet trekkers, wat een indrukwekkend gezicht was, en ik reed van noord naar zuid. Doet me denken aan een Frans Chanson trouwens, maar dat terzijde. Had ik nu in die enorme file gestaan, dan had ik zeker niet achter dit protest gestaan. Flikker op zeg! Dan had ik hun argumenten tot pulp vermalen en hun sentiment vals genoemd. Met hun duizend trekkers op de snelweg! Dan had ik gezwaaid met cijfers van het RIVM en met stikstof rapporten.

Nu niet, nu zeg ik gewoon: no farmers no food, stikstof heeft niks met de natuur te maken en het is een groot complot waarbij valse cijfers worden gecreëerd om boeren weg te krijgen. Zit je liever met een koe opgesloten in een garage of met een auto met draaiende motor? Nou? Huh?