Andere auto.

Hoe mensen € 30.000 voor een auto neerleggen is mij doorgaans een raadsel. Mij is het nooit gelukt en ik weet ook niet zeker dat als ik genoeg had, ik zoveel zou uitgeven. Om mijn behoeftes als autoliefhebber te bevredigen is het ook niet nodig.

Hoe een auto werkt, fascineert mij nog steeds. Ik trap het gas in, laat de koppeling los, de auto zet zich in beweging, je hoort het toerental oplopen en je kiest het volgende verzet. Zo werkte het altijd en zo had het van mij voor altijd door mogen gaan. Maar ik raakte ook gefascineerd door een automaat, hoe weet zo’n ding wanneer het moet schakelen?

Na een lang en prettig gesprek met de garagehouder over de techniek, heb ik dit modelletje gekocht dat toch niet bekend staat als probleemloos. Maar de man kende alle problemen waar deze motor om bekend staat, en ging ze aanpakken, onderdelen vervangen, (vriendelijke meerprijs) en geeft zes maanden garantie. Dan heb ik de auto zoals ik hem hebben wil, met alle opties die ik hebben wil. En voor een prijs die beter bij mij past. Over een maand wordt hij afgeleverd.

53

Morgen ben ik jarig. Jarig is een stom woord, net als harig. Dezelfde logica volgend betekent jarig dat je veel jaren aan je hebt hangen. Als ze mij doorzagen zien ze 53 jaarringen. Zoals gewoonlijk herdenk ik het en vier ik het niet. Ik herdenk dat ik 53 jaar geleden, toen er nog niks aan de hand was, op de laatste dag van de zomer, te Utrecht werd geboren.

Goed, dat was toen en nu is nu. Feit is wel dat mijn lichaam zich goed heeft gehouden al die tijd. Even afgezien van mijn prostaat dan. Maar met veel bier los je dat zo op en merk je er helemaal niks van. En ook even afgezien van een flink aantal jaren met rugklachten en hernia’s, maar daar heb ik nog maar weinig last van. En verder afgezien van tinnitus en leesbrillen. Kalend, grijzend, overwicht, haar op je rug en uit je oren, en afnemende seksuele prestaties. Als het in dit tempo doorgaat vrees ik dat ik op mijn 98e klaar ben met je weet wel. Dat lijkt laat, maar ik ben ook laat begonnen.

Eigenlijk valt er ook helemaal niks te vieren. Hoewel, mijn verstand wint het tegenwoordig wel van mijn testosteron. Maar ook maar net, want als ze me opfokken is mijn eerste neiging om me veertig keer op te drukken, terwijl ik dat nog slechts twintig keer kan. Vijf jaar geleden nog, wilden ze niet geloven dat ik de 100 meter in vijftien seconden liep, en omdat ik het zelf ook niet helemaal zeker wist ben ik stiekem gaan trainen tijdens het hond uit laten. Op een gegeven moment had ik de pure snelheid te pakken om onder de vijftien seconden uit te komen, maar dat heb ik weer moeten bekopen met negen maanden herstellen van hielspoor. Oh ja, en vorig jaar heb ik ternauwernood Corona overleefd. Ze vonden mijn zuurstofgehalte van 97% net te hoog voor de beademing maar voor de zekerheid ben ik wel op mijn buik gaan liggen.

Goed, dom lullen kan ik nog als de beste. Ook een gave.

GBJ Mack

Er komt een kille winter aan. Dit weet ik omdat onze overheid het zover heeft laten komen. We moesten zo nodig Rusland bestrijden, wat voor veel energiemaatschappijen een mooie aanleiding was om de prijs eens even op het tienvoudige te brengen van wat hij was, een jaar geleden. Ik zit er al over te denken om mijn auto weg te doen. En ik zie ons al in een kille huiskamer zitten, omdat onze overheid het jaren geleden zo nodig vond om energiemaatschappijen te privatiseren. Dat is altijd een slecht idee, om een taak van de overheid te privatiseren. Natuurlijk zullen er mensen zijn die zeggen dat het ons ook veel heeft gebracht, maar ik geloof dat niet. Feit is dat onze energieprijzen de hoogste van Europa zijn, en dat men zich in Frankrijk, waar de energiemarkt wel in handen is van de overheid, zich niet druk hoeft te maken.

Bij een normale stijging zou ik me ook niet druk maken, maar dit gaat alle perken te buiten. En wat doet onze overheid? Een fonds oprichten voor als je het echt niet meer redt. Dus ze helpen je eerst volledig naar de kloten, en daarna mag je dankbaar zijn dat ze je in leven houden. Dit is bepaald geen oplossing. Een oplossing is dat we de energiemaatschappijen niet meer betalen, zij hun faillissement aanvragen en de overheid ze overneemt. Nationalisering, heet dat. Daarna doen we hetzelfde met de zorg, en dan kijken we wel hoever het schip komt.

Kapitalisme leek ooit een goed idee, maar in combinatie met hebzucht van mensen en de bereidheid hun ziel aan de duivel te verkopen is het een waardeloos systeem gebleken. Nu ga je de term “sociaal kapitalisme” vaker horen, wat net zo’n flutbegrip is als “participatiemaatschappij.”

De overheid is al jaren bezig het land te besturen met winstoogmerk, in plaats van te letten op welzijn. Het lijkt mij helemaal niet moeilijk om behoeften die mensen hebben niet meer te vergoeden om zo de overheidsbegroting weer op orde te krijgen. Willen grote bedrijven minder belasting betalen? Prima, dan schrappen we de vergoeding voor een traplift. Makkelijk zat. Subsidies op groene energie? Ja hoor, alleen totdat het teveel geld kost. Bijstand? Prima, maar alleen als je verhongert en niks meer hebt om te verkopen, terwijl een werkloosheidsuitkering gewoon wordt uitgekeerd aan een miljonair die even tijdelijk geen baan heeft.

Ik heb het gevoel in een vicieuze cirkel te zitten die welvaart heet. Omdat iedereen welvarender wil zijn gaan de prijzen omhoog. Omdat de prijzen omhoog gaan wordt iedereen minder welvarend. Met deze zorgelijke edoch werkelijk ontstane toestand in de wereld, wens ik u een prettige zondag.

Afhankelijk

Mijn werk was intensief vandaag, meer nog dan andere dagen. Ik werkte de afgelopen dagen samen met een Engelse die vloeiend Nederlands bleek te kunnen, zo merkte ik vandaag. We deden drie puzzels door elkaar, ik gaf de hints, zij paste het aan in het systeem. Na het avondeten ging ik nog even door, en gelukkig kon ik er eentje afronden, want ik speelde al met de gedachte om badminton over te slaan en me hierop te storten, hoewel ik wist dat dat geen verstandige beslissing zou zijn.

De scherpte van de dag was in me blijven zitten. Ik speelde beter en scherper dan normaal en na een paar partijen voelde ik mijn hart snel kloppen. Het voelde goed, ik had mijn dag optimaal besteed.

De kunst is, als het een keer tegenzit op je werk, en je staat als een plumpudding op de baan, om je dan ook gewoon goed te voelen. Want die dagen zijn er genoeg, en het zou zonde zijn om je daardoor slecht te voelen. Hulde aan hen die dat kunnen.

Gezellig

Gisteravond hadden wij de haast onvermijdelijke buurtbarbecue. Wij hebben daar nooit zo’n zin in, want ja, buren zoek je niet uit. Er zitten een aantal leuke tussen, maar de meesten, daar heb ik niks mee. Ik zat tussen een leuke en mijn buurman in, die het hoogste woord voerde over Ajax, energierekeningen die hij volledig onder controle had, en over een boom in onze voortuinen die volgens hem doodging. En overal een antwoord op, ik had er al snel de schijt van.

Dan word ik zonder dat ik het kan helpen wat grof in de mond, want ik noemde Antony (de voetballer) een paardenlul en toen het ging over de beste zangers zei ik dat ik daar niet tegen kon vanwege dat gejank door de medekandidaten. Ik hou daar helemaal niet van, want het helpt het hele land naar de kloten, die gemaakt jankende kerels. Tom Coronel heeft er ook zo’n handje van, laatst zat hij te janken toen het Nederlandse volkslied verkracht werd bij de F1. (Nou was dat ook best erg) Ik geloof dat niet, het is janken om aandacht te trekken voor de camera.

Dit is geen stoere praat van mij, ik kots erop. Ik vind huilen prima, maar graag om erge dingen. Je bent ernstig ziek, er gaat iemand dood, een relatie gaat uit, of je ziet het gewoon niet meer zitten, allemaal prima. Maar de beste jankers, gadverdamme! Allemaal nepemoties bedoeld om de aandacht van de camera te trekken. Alsof ze verdomme denken dat ze Máxima zijn.

Goed, dat had ik beter niet kunnen zeggen, want dan word je wat glazig aangekeken. Nou ja, prima, misschien nodigen ze ons volgende keer niet meer uit. Er reageerde ook al niemand in de buurt app toen ik meldde dat Elizabeth de groep verlaten had. Ja, eentje lachte, maar die moest dat later van z’n vrouw weghalen.

Hollandse herder

Als ik in het bos loop, hoop ik onwillekeurig op een ontmoeting met een wolf. Maar het was drie jaar geleden voor mij, en afgelopen dinsdag had Linda hem gevangen op de camera. Dus dan is het wel even voorbij.

Tussen de middag liep ik met de hond in het bos. Een stille plek waar je zelden mensen ziet. Ik had haar los omdat dat daar hoogstwaarschijnlijk mag, er staat in elk geval geen bord. Ineens hoor ik geritsel uit de bossen. Ik kijk en zie een….ree. Het beest stopte toen het mij zag en vluchtte toen de andere kant op. Ik keek snel naar Randi of ze het beestje niet gezien had, maar ze had niks door. Het was maar een meter of twintig. Tien tellen later zie ik een loslopende herder aan komen snellen vanuit het bos, precies op de plek waar het reetje net stond. Nu draaide ik me snel om, en lijnde mijn hond aan, want ik heb geen zin in een verbond met een andere hond en dat ze dan samen de achtervolging inzetten.

Toen ik me weer omdraaide zag ik niks meer. En ik dacht “waar is hij, waar is z’n baas? Waarom loopt hij los buiten het pad? En toen realiseerde ik me wat ik waarschijnlijk gezien had. En ik voelde me stom.

Drie onderwerpen

Na maanden van conditie opbouwen in de vorm van lopen in het bos, is het haar eindelijk gelukt, Linda heeft een wolf gezien. Ze belde me ervoor uit mijn bed om half acht ‘s ochtends. Ik moet zeggen, indrukwekkend. Ik heb er een paar jaar geleden een gezien, een moeder met jongen, maar lang niet zo duidelijk, laat staan op de foto. En ik loop ook vaak in het bos, maar ik vertik het zo vroeg m’n bed uit te gaan.

Even later kreeg ik het virtueel aan de stok met iemand die mij een oplichter vond, omdat ik iets zei over hoe de wet volgens mij in elkaar stak, en hij liever eigen rechter was. Ik kreeg het niet echt met hem aan de stok omdat ik er niet op reageerde, maar ik keek wel even op z’n profiel, net als wanneer je een truttig rijdende auto inhaalt, je altijd even naar binnen kijkt wie daar de weg onveilig maakte. Een Nederlandse vlag met daarop geschreven “eigen volk eerst” een foto van Geert erbij en dan nog een wijs levensmotto zoals je dat vaak ziet bij mensen. Deze had: “ik haat asielzoekers, oprotten met die opvreters!” Lijkt me echt een droom, alle asielzoekers weg en alleen maar dit soort fascisten om je heen in je land. Heerlijk!

‘s Avonds fietste ik terug van mijn moeder, en voor de tweede avond achter elkaar regende het. Weer niet lang, en lang niet genoeg, maar many creeks make one big river, luidt een Zweeds gezegde. Mijn moeder vroeg of ik haar auto wilde lenen, of dan tenminste een paraplu, maar we snakken naar regen, dan laat ik mij graag natregenen. Het was lauw water en ik werd nat, maar wat een fijn gevoel. Veel beter dan ik me herinner van mijn schooltijd.

Energie oplichting

Ik geloof toch dat ik de enige ben die getroffen gaat worden door de stijging van de energierekening. Er is werkelijk niemand in mijn buurt die zich er druk over maakt. Ons contract verloopt deze maand en de nieuwe aanbiedingen op basis van ons verbruik liggen rond de 800 euro per maand.

Maar die gelden ook echt alleen voor mij, maakt u zich geen zorgen. Werkelijk niemand in mijn omgeving betaalt dat, behalve ik straks. De mensen die ik spreek zitten op 140 euro per maand, en vandaag hoorde ik van iemand die twee maanden terug over moest en die zit nu op 200 per maand voor een jaar vast. Goed, beide gezinnen hebben zonnepanelen, maar als ik zonnepanelen zou kopen à 8000 euro ga ik naar de maandelijkse spotprijs van 650 euro.

We gaan er dus aan. Gelukkig ik alleen, want alle anderen hebben er geen last van. Het irriteert me uiteraard mateloos, dat ik overal de hoofdprijs voor betaal, maar dat zal ook wel domheid mijnerzijds zijn. Ach, en die overheid zei het zes maanden geleden al. Mensen pas op, want de energierekening kan zomaar 500 euro per jaar meer worden.

Ik ging toen al over de zeik. Niet van die 500 per jaar, maar omdat ik toen al voelde dat dat niet klopte. Ik heb er nog met een energiebedrijf over gebeld, maar de uitleg die je dan krijgt bevestigt alleen je vermoeden maar dat degenen die je aan de lijn krijgt geen idee hebben wat ze aan het doen zijn. En ik begrijp niet dat als de gasvoorraad op orde is, zoals de overheid vol trots beweert, waarom het afsluiten van Nord Stream dan van invloed is op de gasprijs die ik moet gaan betalen.

Ergens hoop ik toch dat jullie je ook zorgen maken. Niet dat ik jullie die hoge prijzen gun, maar dan voel ik me minder alleen. Ik leg me er maar bij neer. Als de belastingdienst van de bank doorkrijgt dat mijn auto spaarrekening oploopt, dan verhoogt men ergens de prijzen van omdat het niet de bedoeling is dat dat geld bij mij blijft. Zo zal het ongeveer werken.

Hippie

Ik moest even naar de stort, de gratis afvalstromen, en ik kwam vast te staan achter twee auto’s. Een van de auto’s was een oud VW busje waar een heuse hippie mevrouw de bestuurder van was. Ze had lang grijs haar en een bruinige hippiejurk, en toen ze me zag lachte ze naar me. Ik gaf geen aanleiding en ik lachte niet terug, maar dat weerhield haar er toch niet van even later weer lief naar me te lachen.

Ik moet toegeven, ik smolt een beetje, al weet ik niet wat ik met een hippievrouw aan moet. Ze leek ietsje ouder dan ik, maar ik lijk weer jong voor mijn leeftijd, dus waarschijnlijk waren we even oud. Maar ik geloof dat ze met me wilde trouwen, en ik moet toegeven, ik ook wel met haar, al ben ik al getrouwd en al trouwen hippies niet.

Bij haar in het busje stappen dan en de wijde wereld in? Ging ook al niet, want op mijn leeftijd kan ik geen hippie meer zijn, dat gaat er belachelijk uitzien, kalend en een staart. Haar stond het prima trouwens, dat oudere hippie zijn, maar bij mij gaat dat eenmaal niet. Haar busje was ook goor van binnen, en er zat een anti Corona waanzin sticker opgeplakt. Nee, ik zou binnen de kortste keren met haar botsen, over die vieze camper en over dat Corona gedoe. En ik hou ook niet van hippie muziek, trouwens. Desondanks kreeg ze het voor elkaar dat ik kortstondig verliefd op haar was, en toen we onze rotzooi gestort hadden, reed ik achter haar aan. Zij reed door naar de betaalde afvalstroom, en ik reed weer naar huis. Daar scheidden onze wegen alweer, heel kort nadat ze elkaar kruisten.

Herfst

Morgen begint de meteorologische herfst. Daar moet je je dus geen bal van aantrekken want de herfst begint pas als ik jarig ben geweest. Eerder niet. Dan zijn dag en nacht even lang en daarna worden de nachten langer. Zo is het seizoen bepaald, het heeft te maken met de aarde die om een denkbeeldige schuine as draait, vrij ingewikkeld allemaal maar nog geen reden om dan maar een andere datum voor de herfst te verzinnen.

Dat doen ze alleen om hun werk wat op te leuken, die meteorologen. Zo kunnen ze twee keer een seizoen aankondigen, wat beter is voor de kijk- en luistercijfers. Daarom zijn ook gevoelstemperatuur, weeralarm en weerrecords uitgevonden. Echt bont maken ze het pas bij de commerciële zenders, waar de extremen altijd nog net even wat extremer zijn dan bij de publieke omroep. Wordt het volgens het KNMI 37 graden, dan kun je er donder op zeggen dat uit die hoek een wind waait die temperaturen van boven de 40 graden meevoert. Maar die weermannen zijn dan ook de pesto met avocado etende tangodansers onder de meteorologen. De crème de la crème.

Niet erg, zolang je ze maar niet gelooft. De herfst begint nog niet. Het is zomer. Nog ruim drie weken.