Bananenrepubliek Suriname

Er moet mij toch iets van het hart. Ik kan mij ook niet aan de indruk onttrekken dat het NOS journaal het met opzet deed. Want waarom kwam er gisteren een item over het slavernijverleden? Er zijn excuses gemaakt door Rutte, door de koning, en toch moest er iemand een non-item aanhalen door te stellen hoe serieus de excuses nu genomen moeten worden gezien de laatste verkiezingsuitslag. De “betrokkenen” maakten zich hierover zorgen. Misschien terecht, maar het zou geen nieuwsitem moeten zijn. Ik persoonlijk sta anders tegenover excuses omdat ik vind dat het te lang geleden is. Maar dat was een slecht argument, werd mij duidelijk. Want mensen zouden hier nog altijd onder lijden. Dus akkoord, als Rutte en de koning daar anders over dachten en het leed van die mensen zo verlicht werd, prima.

Daarna een item over Desi Bouterse. Vandaag zal Bouterse zijn definitieve vonnis over zijn aandeel in de decembermoorden van 1982 horen. Er wordt 20 jaar geëist voor 15 moorden. Dat vind ik al vrij weinig. Maar veel Surinamers vinden dat hij helemaal niet de cel in hoeft. Hun argument? Het is te lang geleden.

Over non-items gesproken. Er is een opinieprogramma genaamd Een Vandaag dat opinies peilt. Meestal de opinie van Mien uit Assen, als u haar kent. Gisteren had het gepeild hoe de verkiezingsuitslag nu zou luiden, een paar weken na de verkiezingen. Met heuse staafdiagrammen werd in beeld gebracht dat de PVV nu nog groter zou zijn en PVDA/Groenlinks verloor drie zetels. Met de volle overtuiging dat ze nieuws aan het brengen waren werd er vervolgens ingezoomd op wie dan wel niet profiteerden van het zetelverlies van PVDA/GL. Dat waren niet de overige linkse partijen volgens Een Vandaag.

Wie er wel van profiteerden ben ik vergeten omdat ik met stomheid was geslagen over hoe serieus en triomfantelijk dit als nieuws werd gebracht door Hila en Joyce. Of staan er werkelijk een paar partijen te feesten omdat ze weer een virtuele zetel hebben gewonnen?

Midas

Aan Raven van Dorst moest ik een tijdje wennen maar inmiddels ben ik verliefd op die. Ze moet dus een vrouw zijn, anders kan dat niet. Als ik het nazoek blijkt hij geboren te zijn als Herma van Dorst, maar haar ouders noemde haar snel Ryanne en niet zolang geleden veranderde zij dat in Raven, omdat hij eenmaal niet als man of vrouw wil worden gezien. Ze is dus niet non-binair (lees: dwars) maar geboren met mannelijke en vrouwelijke geslachtskenmerken. Haar ouders hebben er zonder overleg een meisje van laten maken. Graag wil hij worden aangesproken als “die” maar daar ga ik niet in mee. Niet omdat ik haar niet respecteer maar omdat hij me dan dwingt om belachelijke Nederlandse zinnen te gaan schrijven. Ik heb dan ook een voorkeur om af te wisselen naar hij of zij. Net als dat zhaar stem de ene keer mannelijk, dan weer vrouwelijk klinkt. In elk geval, het is een geweldig programma, wat zhij heeft. Boerderij van Dorst heet het en bij voorkeur komen er twee gasten die nogal verschillen. Raven met zhaar ontwapenende directheid neutraliseert gelijk elke vorm van spanning tussen de gasten.

Het grappige is, dit logje gaat helemaal niet over Raven, het gaat over haar gast Midas Dekkers. Die confronteren ze dan met Arie Boomsma, die om voor mij onbegrijpelijke redenen door vrouwen als aantrekkelijk wordt gezien, zelf mijn eigen vrouw zag dat, maar die was altijd al gefascineerd door giraffen. Ik vind Arie ook irritant, althans, dat dacht ik want hij viel reuze mee. Alleen zijn spraak, daar moet hij eens iets aan doen. Veel te netjes, veel te gemaakt.

Terug naar Midas. Die vond ik ook altijd irritant, maar hij heeft veel van mij weg. Linda zei zelfs: “alsof ik jou hoor praten!” En inderdaad, er kwamen voornamelijk zinnige woorden uit de man. Vroeger vond ik hem altijd zo tegendraads, alsof hij het erom deed. Non-binair, zou ik bijna zeggen.

Hij legde uit dat de meeste mensen denken dat “de evolutie” streeft naar perfectie, en dat alles steeds beter wordt, maar dat dat helemaal niet zo is. De evolutie doet gewoon maar wat, met zo weinig mogelijk inspanning iets simpels creëren en als het dan overleeft vindt zij het wel best. Daar zit wat in, maar ik vind dat de oudere versie van Midas verfijnder is dan de jongere versie. Milder en wijzer, zoals ouderdom die twee begrippen vaak op sleeptouw neemt. Arie is een optimist die zich zorgen maakt over de toekomst, Midas een pessimist die de toekomst zorgeloos tegemoet ziet. Alle soorten zijn ten dode opgeschreven en de succesvolste het snelst. De natuur vecht tegen ons omdat ze ons ons succes niet gunt.

De pessimist gaf mij hoop. Omdat hij zonder dat hij het zelf in de gaten had, zijn eigen verhaal omver wierp. Want Dekkers was geëvolueerd in een beter persoon. Alles komt dus gewoon goed, vanzelf.

Hands

Wanneer het begon, dat weet ik niet precies, maar het is zeker maar dan tien jaar geleden. Het bestond al wel veel langer, in Amerika, best ver weg. Maar tien jaar terug begon mijn baas het te doen, die irritante manier van een hand geven met je vingers omhoog wijzend, zoals voetballers en scheidsrechters dat tegenwoordig doen aan het begin van de wedstrijd. Het moet waarschijnlijk een een boodschap uitdragen dat de handengever wat cooler is dan de traditionele handengever. Omdat het weigeren van een hand meestal als belediging wordt gezien ontkom ik ook niet aan deze vernederende en nichterige manier van een hand geven. Gelukkig greep de natuur in en was daar het coronavirus.

Over voetbal gesproken, dat de heren voetballers zich nichteriger gedragen dan vroeger, behoeft geen betoog en is vaker aan de orde. Met roze voetbalschoenen en het vieren van een doelpunt als Antoine Griezman als dieptepunt. Toen Cruijff nog echt blij was met een doelpunt, ik heb het over de vroege jaren zeventig, sprong hij nog redelijk mannelijk in de lucht en maakte met zijn rechterarm een molenwiek. Waarschijnlijk heeft Van Hanegem hem later ingefluisterd dat hij normaal moest doen, en in de jaren tachtig, terug bij Ajax, zie je Cruijff dat niet meer doen. Hij viert het doelpunt als een vanzelfsprekendheid, loopt rustig naar degene die hem de voorzet gaf en geeft die een hand. Een teken van gelijkwaardigheid en als bedankje. Een mooiere manier van een hand geven is er niet. Vroeger was niet alles beter, maar wel veel.

Ja onze Geert, Geert, Geert…

Er is een klein beginnetje gemaakt met een centrum-rechts kabinet, met Geert for president. Geert gedraagt zich ineens ook presidentieel. Hij wil premier worden van alle Nederlanders en niemand buitensluiten. Wat ik echt heel vreemd vind. Hoezo niet? Dat was zo ongeveer zijn bestaansrecht, om moslims buiten te sluiten? Hoe dan ook, hij doet het niet slecht. Op zich zou ik best benieuwd zijn naar Geert als premier. Blijft hij zich dan zo waardig gedragen, of voert hij nu even een act op om überhaupt kans van slagen te hebben?

Mocht het zover komen, dan zijn we er nog lang niet. Want zelfs als Geert zich waardig blijft gedragen, dan is er nog zijn achterban, en dat zijn geen mensen met humor. Binnen de kortste keren vechten die elkaar de tent uit. U mag me aan deze voorspelling herinneren mocht ik het fout hebben.

Een best lange inleiding voor een ander punt dat ik wil aanstippen. Ik las net dat Guterres of hoe heet die man, waarschuwt dat de oorlog in Gaza een bedreiging voor de internationale vrede is. Welke internationale vrede hij precies bedoelt weet ik niet, maar hij heeft een goed punt, dat zou zomaar eens uit de hand kunnen lopen. Ik vind het ook altijd vrij egoïstisch gedacht, een bedreiging voor de vrede. Met andere woorden, zolang die oorlog daar blijft is het goed. Ja, dat moet ik toegeven, de ver van mijn bed show is een mooi programma.

Gelukkig gaat Geert het allemaal oplossen. Die zorgt dat de oorlog blijft waar hij hoort. Want vol is vol!

VVSO

Die opvoeding van mij, ik bedoel die door mijn ouders, die sloeg nergens op. In die zin, het is mijn voorbeeld, en ik dacht dat het zo moest. Maar het werkt gewoon niet, want de systemen werken tegen mij. Bij mij werkte het wel want er was één factor die zorgde die hele opvoeding gesmeerd liep en dat was “angst.” Ik had nee, en ja kon ik krijgen. Zo was het. Nooit dacht ik dat een dreigement loos was, of het nu mijn ouders, een leraar of zelfs mijn allerliefste opa’s en oma’s waren. Ik was als een herdershond, gek op beloningen en van streek door straf. Ik werd gedoogd zolang ik in de pas liep, dat gevoel.

Nu zitten we in een nieuwe eeuw en ben ik de opvoeder. Nu is opvoeder zwaar aangezet, ik ben meer een vangrail, die de stuurloze auto op de weg houdt. Meer is het niet. En dan haal ik op de weg liggende obstakels ook nog tijdig voor ze weg. Mijn dreigementen worden niet serieus genomen want mijn kinderen zijn niet bang voor mij. Ik heb ze ook nooit geslagen. En eigenlijk zou dat veel beter zijn dan een langdurige straf, want daar ben ik echt waardeloos in. Ik denk zelfs dat als ik mijn dochter dreig dat haar elektrische fiets op slot gaat en ze met de gewone naar school moet, ze gewoon niet gaat, iets wat ik niet in mijn hoofd zou halen vroeger, uit angst voor de toorn van de school, die onder een hoedje speelde met mijn ouders. En wie heb ik dan met die straf? Mezelf. Ik ben ook totaal niet consequent en veel te gevoelig voor de argumenten van mijn dochter. Eigenlijk zouden ze me moeten korten op de kinderbijslag, zo’n rommeltje maak ik ervan.

Gelukkig voel ik me wel gesterkt door school, want die zijn precies eender. En eigenlijk ben ik op zoek naar gelijkgestemden om een vereniging op te richten. De vereniging van stuurloze ouders. De VVSO.

Soeverein

Ik verklaar mij soeverein. Ik ben er hopeloos te laat mee, want ik heb al tonnen aan belasting betaald en ook de nodige boetes. Maar waar haalt de overheid eigenlijk het gore lef vandaan om mij te onderwerpen aan haar gezag? De overheid heeft geen gezag over mij, niemand heeft dat, hooguit mijn vrouw. Ik erken ook geen grondwet, en ik stop met belasting betalen. Ik zal mijn werkgever erop wijzen dat het illegaal is om geld van mij in te houden en over te dragen aan de overheid.

Volgens de hoge raad, die zich zorgen maakt over types als ik, breng ik mezelf in de problemen als ik geen belasting betaal. Maar dat is een leugen, ik hou juist veel geld over. Het probleem is dat deze illegale overheid dan een deurwaarder op mij afstuurt. Die ik dan zal doodschieten aangezien er toch geen grondwet bestaat.

Goed, er komen steeds meer mafkezen in omloop, want overheidsinstanties krijgen steeds meer brieven van mensen die hun contract met de overheid willen opzeggen. Kwetsbare burgers, noemt de overheid ze in hun statement, intern wordt gesproken over gek. Ik denk dan ook dat om de woningnood op te lossen, je gekkenhuizen moet bouwen. Er moeten enkele tienduizenden mensen opgesloten worden en als hun woningen vrij komen, dan scheelt dat weer.

Overigens is het niet zo dat ze helemaal geen punt hebben natuurlijk. Het is best raar dat er bij je geboorte een registratie wordt gedaan en dat je dan een nummer krijgt. En dat je zonder dat je dat goedvond, je moet houden aan een wet. Misschien ben je het daar wel helemaal niet mee eens. Je zou op z’n minst een keuze moeten hebben, ga ik meedoen in dit systeem, of ga ik in het oerwoud mijn eigen eten vangen?

In Brazilië zijn er indianenstammen die geen weet hebben van de buitenwereld of een wet. Ze zijn mensen, maar zijn een beschermde soort. Dat zouden we hier ook moeten hebben. Een plek, afgesloten van de buitenwereld waar je naartoe kunt trekken als je dit systeem niet trekt. Nederland is er wat klein voor. Maar ergens in Rusland, dat zou moeten lukken.

Ik ben mezelf niet.

We keken Spoorloos want dat vinden wij leuk. Hoe Derk Bolt in vloeiend Spaans Zuid-Amerika afstruint om een spoor te vinden van een uit het oog geraakt familielid zorgt voor mooie televisie. Ik stond er nooit bij stil dat het een strijd moet zijn om niet te weten wie je vader of moeder is. Een vrouw van in de zeventig vond uit wie haar vader was, en ondanks dat hij al lang was overleden was ze dolgelukkig om uit verhalen van anderen te horen dat hij had geprobeerd haar te vinden zodat ze wist dat er van haar gehouden werd. Ontroerend en triest tegelijk dat ze daar na 75 jaar achter kwam.

Een andere vrouw was in de negentig en wist niet wie haar vader was. En daar zou ze ook nooit zijn achtergekomen zonder dna technologie. Door dna databanken te raadplegen komt er een overeenkomst met iemand die ze kunnen benaderen, en hier leidde het spoor naar de zingende tandarts, alias “De Aal” waar ik niet zo lang geleden nog een logje aan wijdde. De mevrouw van negentig had opvallend veel dna gemeen met De Aal, en uiteindelijk bleek de opa van de Aal, de verwekker van de mevrouw te zijn. Buitenechtelijk en geheim natuurlijk, maar toch onthuld. De Aal vertelde een paar vrolijke verhalen over z’n opa, en de oudere mevrouw vond het uiterst vermakelijk.

Het riep bij mij wel de vraag op wat een stamboomonderzoek eigenlijk waard is, aangezien er altijd wel iemand heeft liggen rollebollen met een ander, en je vanaf dat moment een totaal verkeerd spoor volgt. Hoeveel mensen zullen niet zijn wie ze denken te zijn? Ben ik wel mezelf? Ja natuurlijk, zoiets gebeurt alleen bij anderen. En ik heb geen halfbroers of -zussen. Ik hoef dat niet te onderzoeken. Want wat niet weet, wat niet deert.

Oh Lord

In groepsapps voel ik mij als een vis in het water. Want ik schrijf makkelijk, en druk me makkelijk uit. Keerzijde is wel dat er altijd mensen zijn die mijn pogingen tot humor irritant vinden. En ik heb niks in de gaten tot het te laat is. Iemand had vorige week lopen drammen dat er allerlei dingen in de app gezegd werden die niet voor die app bestemd waren. Ging niet eens over mij. Hij vond dat de app was bedoeld om aan te geven of je kwam badmintonnen op donderdag. Ik maakte er wel een gevatte opmerking over die sommige mensen wel grappig leken te vinden door er een 😂 onder te zetten. De man in kwestie echter, appte mij privé, dat als mij iets niet beviel, ik het tegen hem moest zeggen en niet in de groepsapp.

Ik zuchtte, schreef terug dat ik er niks was wat mij niet beviel, dat ik gewoon een grappige situatie vond en daarop reageerde. Ik ging de keuken doen en toen ik klaar was had hij gereageerd dat hij mijn humor niet snapte en weet ik het allemaal. Ik besloot de schuld op mij te nemen, en zei hem dat ik mezelf niet kan helpen in sommige situaties en dat ik vaker last heb in groepsapps met mensen die mijn humor niet snappen. Toen veranderde hij van toon, was tevreden met mijn uitleg en vond het vervelend voor me dat me dat vaker overkwam. Nou ja, wat ik maar zeggen wil, allemaal tactiek. Geleerd in de katholieke kerk. Gewoon de schuld van een ander op je nemen en lijden. Naar goed voorbeeld.

Na het schrijven van bovenstaande kwam een herinnering boven die een jaar of 44 oud moet zijn en waar ik in de laatste 40 jaar geen actieve herinnering aan heb. Toen ik een jaar of 10 was, kreeg ik van Sinterklaas, aka mijn moeder, een kartonnen plaat om op te hangen met de volgende tekst: “Oh Lord, help me to keep my big mouth shut until I know what I am talking about.” Zij moet het al voorzien hebben.

.

Doe’s normaal man!

Ik zag deze verkiezingsuitslag helemaal niet aankomen maar ik gun Wilders zijn overwinning zeker, al denk ik er het mijne van. Zo bont als Klaver en Timmermans die doen alsof de democratie in gevaar is door Wilders maak ik het niet. Ik maak mij geen enkele zorgen. Ten eerste heeft het rechtse blok één zetel verloren dus in die zin is er weinig veranderd, maar nog belangrijker dan ten eerste, Wilders trekt nu zijn keutel al in want hij wil graag premier worden. Dat is precies volgens het geldende protocol dat voorschrijft dat er nooit iets verandert door verkiezingen. Wie premier van alle Nederlanders wil zijn zal zijn standpunten moeten matigen. En laten we eerlijk zijn, zo’n beroerde man is Wilders helemaal niet. Zet zich met hart en ziel in voor zijn zaak, en is bereid daar voor te vechten. Tenminste, tot nu dan, want zijn zaak gaat even in de koelkast. Dat is toch een beetje alsof KOZP even een tijdje Zwarte Piet weer gedoogt en vindt dat er voor iedereen een thuis moet zijn in Nederland.

Goed, ik heb net een Marokkaanse vriend geappt dat het leuk was hem gekend te hebben maar dat hij nu echt zijn biezen moet pakken. Wel met een vette smiley erachter. Zal Geert al dronken zijn?

Democratisch besef

Ik leg het nog één keer uit. Morgen zijn er verkiezingen en ongeacht de uitslag gaat er niks veranderen. Dus maak het jezelf niet onnodig moeilijk, overschat je invloed niet en breng gewoon een stem uit. Natuurlijk, degene die wint maakt een dansje op tafel, houdt een mooi verhaal over dat het nu tijd wordt voor verandering, en later op de avond wordt hij of zij dronken. De volgende dag komt het nog uitgebreid op televisie en dan ebt het weg. Dan komt het nog een keer terug als er een formatie is, er komt een mooie foto met de koning en dat was het dan.

Anderhalf jaar later komt de minister van veiligheid en justitie op televisie en denk je: die kende ik helemaal niet? Was die altijd al minister? Ja, die was al die tijd al minister. Een paar maanden later vindt een kamerlid dat er een gebrek aan ambitie is bij het kabinet en dient een motie in, die het niet haalt overigens, en de voorzitter moet ook een keer van zich laten horen en ontneemt iemand zijn spreektijd. Een ander kamerlid maakt zichzelf compleet belachelijk en er wordt hartelijk gelachen door de hele kamer als iemand daar gevat op reageert.

En over vier jaar doen we het nog een keer en doe ik er weer aan mee. Het is een prachtig systeem. Journalisten, peilingen, mooie woorden, gebarsten ego’s, onverwachte uitslagen die niemand had zien aankomen, en weer door. Het EK van 2024 gaat ons meer bezighouden. Daar houden ze geen verkiezingen maar de winnaar, Duitsland, staat al vast. Ook een mooi systeem.