Categorie: Mack maakt zich zorgen

Inmiddels is mij wel duidelijk dat voorspellingen, uitspraken en vergelijkingen omtrent corona weinig zin hebben. Net als je denkt dat je juist gebudgetteerd hebt, komen er Britse, Braziliaanse en Zuid-Afrikaanse varianten. Een paar maanden geleden deden we het beter dan de Belgen (ondanks hun mondkapjes), nu is dat andersom. (nu hebben wij mondkapjes) Tijdens de eerste golf leek Duitsland het zo goed voor elkaar te hebben, nu vliegen ze gierend de bocht uit. (Duitsers zouden de regels beter opvolgen) De Spaanse griep roeide een groot deel van de Europeanen uit, en was daarmee veel dodelijker, maar nu zijn er de lockdowns, en is er betere gezondheidszorg dus hoe was het zonder geweest? Aan de andere kant valt er nu een veel groter deel van de bevolking in de risicogroep, als dat in 1914 ook zo was geweest was het waarschijnlijk nog veel erger geweest.

Je kunt er allemaal niks mee. Dat moet het kabinet ook gedacht hebben. Het maakt allemaal weinig uit, laten we aftreden, dan is alles weer goed en kunnen we verder. Avondklok instellen dan maar? Zodat we je kunnen bekeuren als je buiten bent in plaats van dat we je bekeuren als je gedrag vertoont wat mogelijk de verspreiding van corona bevordert? Waarom niet iedereen de komende drie weken verplicht binnen blijven? Gegarandeerd dat het virus daarna weg is. Of is dat populisme? Nee, denk het niet, daar word je niet erg populair mee. Verleng dan de lockdown maar. Dat geeft wat extra bedenktijd. Er vanaf komen we niet meer. Ik wil niet negatief doen of de betweter uithangen, maar op een gegeven moment is corona corona en halen we onze schouders er over op. Hallo manager, ik blijf een paar dagen thuis, ik heb corona. Ok, nou sterkte ermee, ziek goed uit.

Over honderd jaar constateert men luchtig dat het wel goed was dat corona even over de wereld raasde. Anders had men waarschijnlijk 15 miljard mensen op de wereld gehad in plaats van vier. Want met vijftien was het onmogelijk geweest om de temperatuur weer terug te dringen, met vier bleek het gelukt. En men keek rechtstreeks naar de 53e Elfstedentocht. Maar inmiddels is mij wel duidelijk dat voorspellingen, uitspraken en vergelijkingen omtrent corona weinig zin hebben. Er schijnt wel sneeuw aan te komen vandaag. Heb ik al lang niet meer gezien. Ik kijk er naar uit.

Er zijn mensen die zichzelf en anderen niet al te serieus nemen en daardoor wat makkelijker lijken te leven. Er zijn mensen die dat wel doen en daardoor een grotere strijd leveren. Laten we zeggen dat de eerst beschreven mens type één is en de tweede groep, type twee. Ik schuif langzaam op over de denkbeeldige lijn van 2 naar 1 maar ben nog maar net over de helft.

Doordat ik zwaar op de hand was had ik het lastig. Vaak zie ik de egoïstische bedoeling achter dingen en kan daardoor opstandig worden, met als gevolg, eenzame opsluiting. Als vloeistof stroomde ik naar beneden, weg van de hoger gelegen ego’s. Omdat de hoger gelegen ego’s doorgaans wel de maat slaan, werd ik nog wel eens gedwongen te zijn op plekken waar ik niet wilde zijn. Namelijk op de tijdstippen en plekken die de ego’s creëerden om zichzelf te laten aanbidden door mensen als ik, of door mensen die de ambitie hadden om mee te gaan met de door hun aangegeven maat. Doorgaans stoorden zulke gebeurtenissen mij alleen maar in hetgeen waar ik mee bezig was.

Ik hoorde dat er een groep mensen is die ondanks de pandemie gelukkiger is geworden. En dat begreep ik gelijk. Zonder die verstorende factoren is de wereld een stuk overzichtelijker geworden. Je kunt niet meer op reis, dus je wordt ook niet op reis gestuurd. Er zijn geen zakelijke evenementen meer dus je kunt gewoon doorwerken. Er lopen geen malloten meer op kantoor die zich trachten te onderscheiden, dus word je door hen ook niet meer lastiggevallen. Sterker, de ego’s zijn afhankelijker van je dan ooit. Zij hebben het moeilijk. Het is lastiger om anderen van hun werk te houden door het thuiswerken, en hun werk, het managen, leende zich toch al slechter voor het thuiswerken. Ze kunnen geen afspraken meer met elkaar maken, hoewel misschien nog op de golfbaan, maar is dat absoluut noodzakelijk om het regime van thuiswerken te doorbreken? Lastig, lastig. Daarmee krijg je niet gelijk van je vrouw een positief reisadvies.

Het komt er op neer dat er een groep mensen is die gewoon niet meer zoveel te doen heeft nu iedereen thuiswerkt. Er kan geen zaaltje gehuurd worden, uit eten is wat lastig, je moet zelfs je eigen brood smeren tussen de middag. Zelfs de vrijdagmiddagborrel waar ook een hoog woord gevoerd kon worden, is weg. En wat de denken van die mooie leaseauto? Niemand kan hem zien, niemand die je er nog over kunt vertellen. Ik kan me zo voorstellen dat er een groep is die onevenredig zwaar getroffen wordt door de wereldwijde pandemie. Laten we hen wat extra aandacht geven.

Ik zag de enorme crash van Fabio Jakobsen (vernoemd naar de verongelukte wielrenner Fabio Casartelli) die een uur gereanimeerd moest worden en daarna vijf uur lang werd geopereerd. Hij liep een verbrijzeld gehemelte en een verbrijzelde luchtpijp op en wordt in een kunstmatige coma gehouden. De ‘boosdoener’, een andere Nederlandse sprinter, drukte hem tijdens de sprint de hekken in en volgens mij deed hij het met opzet. Wat iets anders is dan met voorbedachte rade of dat hij gewild zou hebben dat de ander zo levensgevaarlijk gewond zou raken. Maar in de hitte van het duel kun je soms domme dingen doen, alles om maar te winnen. Een voetballer kan soms ook met gestrekt been inkomen om een ander van het scoren af te houden. Heb je wel genoeg reactietijd om te denken aan de gevolgen van je daad? Natuurlijk heb je er vaak aan gedacht, als hij voorbij komt dan moet ik de rechte lijn blijven volgen. Als hij voorbij komt en mijn tackle komt te laat dan hou ik mijn been laag. Maar als de situatie daar is en je ziet je opponent het duel winnen en er is nog maar één manier om hem van de overwinning af te houden, geef je je dan gewonnen of neem je het enorme risico om de ander zwaar te verwonden? Je bent het tenslotte zelf niet, het is die ander. Zoiets moet je reptielenbrein je vertellen. En dan moet je neocortex je overrulen, als daar nog tijd voor is.

Een voetballer verontschuldigt zich vrijwel altijd na zo’n gore tackle. Bij nader inzien had hij dat toch niet zo gewild. De wielrenner die de crash veroorzaakte sloeg zelf ook over de kop, maar raakte slechts lichtgewond, als je een gebroken sleutelbeen zo mag noemen. Andere renners die volgden sloegen ook over de kop, hoe het met hen is weet ik niet. Maar Fabio, hij moest vrezen voor zijn leven, en nu voor het einde van zijn carrière, als hij bijkomt uit zijn coma.

Formule 1 is zoveel veiliger geworden de afgelopen decennia, maar wielrennen is nog steeds levensgevaarlijk en keihard. In de formule 1 brachten ze chicanes aan, zorgden ze voor brandveiligheid, maakten het chassis zo sterk dat het elke impact aankon, brachten ze systemen aan die nekletsel moeten voorkomen, en zorgden ze door middel van regels dat de auto’s niet steeds sneller werden. Het gevolg is dat ongelukken met zwaar letsel zeldzaam zijn geworden. En qua populariteit heeft de F1 niets ingeboet. Wielrennen moet ook veiliger worden. Om te beginnen moet de hekken bij een eindsprint hoger worden en vast komen te staan zodat er geen renner overheen of tussendoor kan schieten. Een superlichte kooiconstructie om de renners heen misschien? Airbags? Leren pakken? Of gewoon niet zeuren als iemand levensgevaarlijk gewond raakt?

Inmiddels ben ik een klein beetje verder in het begrijpen van Covid-19. In het vorige logje begreep ik nog niet helemaal hoe het kwam dat ondanks dat het aantal doden en geïnfecteerden dat tot nu toe in het niet valt bij de jaarlijkse griepslachtoffers, toch zo’n onevenredig beslag legt op de ziekenhuizen en de intensive care. Als griep iets harder toeslaat dan normaal neemt zo’n epidemie er nog met gemak het aantal slachtoffers van de huidige coronacrisis bij. Daar merken we normaal niks van bij die ziekenhuizen. Dat komt dus doordat bij griep veel minder vaak een ziekenhuisopname volgt, omdat het lichaam het zelf moet oplossen. Beademen is niet nodig met griep, soms heeft iemand extra zuurstof nodig, maar meestal geen kunstmatige beademing.

Het lijkt erop dat corona een overdreven reactie van het afweersysteem kan geven en ook gezonde delen van de longen kan aantasten. Daarom krijgen zoveel mensen ademproblemen. Dat verklaart in elk geval de overbelasting van de zorg. Wat het nog niet verklaart, is de pagina’s vol overlijdensadvertenties in Italië. Maar dat zou ook een niet helemaal kloppend bericht kunnen zijn.

Hoe het verder moet weet ik niet. Maar ik vraag me af wat er nu gebeurt als de toename van het aantal besmettingen tot staan is gebracht, en we geven het openbare leven vrij, wat gebeurt er dan? Volgens de informatie die we tot nu toe van het RIVM hebben gekregen begint het dan van voor af aan. Dus zou dat betekenen dat het openbare leven nooit meer vrij gegeven kan worden. In dat geval zou het middel erger dan de kwaal worden. Misschien krijgen we per provincie een lockdown, om zo het virus te langzamer te verspreiden, totdat die groepsimmuniteit is bereikt. Waarvan ook nog niet helemaal zeker is of die bestaat, hoor ik net op de BBC. Eigenlijk, weet ik niks.

Het heeft mij altijd verbaasd hoe wetenschappers het met elkaar oneens kunnen zijn. Ik dacht altijd dat de wetenschap een ver boven de mens verheven club was, wars van ego’s, met maar één gezamenlijk doel: het ontrafelen van mysteries, en het verder leiden van de mensheid in haar toevallige aanwezigheid op deze aardkloot.

Waarom dan per land een andere aanpak van het Corona virus wordt gehanteerd is mij een raadsel. In China en in Zuid-Korea hebben ze de boel weer bijna onder controle en ik dacht dat dat hier ook zo zou gaan. Maar nee, wij gaan het virus gecontroleerd verspreiden en immuniteit opbouwen. Een Chinese viroloog vond het maar raar hoe wij hier nog rondlopen zonder mondkapjes. Maar daar zit het hem nu net, wij zijn geen volgzame Chinezen met ervaring met virussen, wij zijn Nederlanders met een eigen wil. Wij organiseren hier gewoon nog een Turkse bruiloft met 500 man. Wij schijnen het virus er dus niet onder te gaan krijgen.

Wij worden massaal ziek en juist daardoor worden we immuun en kan het virus zich steeds moeilijker verspreiden. Ik moet maar vertrouwen hebben in onze virologen, maar ik had toch liever een andere boodschap gehoord. Onze virologen zeggen weer dat een totale lock down geen zin heeft, omdat als je het land weer vrij laat, het virus weer doorwoekert.

Hoe dan ook, toen de premier ons toesprak had ik het gevoel in een rampenfilm te zijn beland. My fellow Americans. Zoiets. We gaan eraan! Dat was hoe de boodschap klonk. Ik ben benieuwd wanneer we hier weer om lachen. Tot die tijd, blijf gezond. Of wordt immuun.

Hans vroeg mij een paar jaar terug eens of vakantie vroeger eigenlijk wel leuk was, omdat we geen schermpjes of telefoons hadden. Ik moest daar wel om lachen. Tegenwoordig begin ik mij af te vragen of het leven van nu nog wel leuk is. Het lijkt wel of de media de mensheid volledig in hun macht hebben. Mensen van nu moeten behalve met eten, ook gevoed worden met nieuws. Het maakt niet uit wat voor nieuws, als het maar gedeeld kan worden, liefst op social media, met anderen. Ze denken zelfs dat ze er emoties bij hebben, maar die emoties duren slechts zo lang als de pauze tot het volgende nieuwsbericht. De Brexit bijvoorbeeld. Dat was toch niet zo heel lang geleden een hot item. Je gaf de wereld jouw mening op Twitter, je oogstte je lof en je ging weer verder naar het volgende. Negatieve rente over spaartegoeden? Graaiers! Stikstofuitstoot? Ik steun de boeren! Taghi gepakt? Hang hem op! Storm? Code rood! Je hoort er allemaal niks meer over want nu is er Corona. Morgen zegt Baudet weer iets en lopen we daar weer massaal verontwaardigd over te zijn. Marco Borsato gaat vreemd. Haalt Depay het EK? Als er maar iets gebeurt waar over we een mening kunnen spuien.

Iets gaat er mis. Vroeger, toen spellen nog belangrijk was, gebeurden er wel dingen in de wereld, maar het was belangrijker hoe het met Gieljan Beijen was die week. Daar teerde je dan weer een weekje op. Verder deed je je huiswerk en zat je thuis. Je hoefde niet zo na te denken over je tweede vakantie of over je loopbaanplanning. Je deed je werk, je deed het goed, en de Amerikanen waren nog niet zulke onruststokers. Je kende trouwens niemand die wel eens in Amerika was geweest.

Hoe dan ook, het voordeel van deze tijd is wel dat problemen komen en gaan met de snelheid van een krokodil die uit het water op een prooi af schiet. Want ineens is er geen stikstofcrisis meer. Geen Brexit. Alweer opgelost door het Coronavirus. En dat lost zich ook al weer op. Ik bedoel, men maakt zich al grote zorgen over de economische gevolgen van het virus. Nou, zolang daar meer voor gevreesd wordt dan voor het virus zelf, zal het zo’n vaart wel niet lopen.

Nieuws en sociale media. Brood en spelen. Geef ze dat en ze bewegen op commando. Een select genootschap van afgezanten van de regering heeft zelfs als grap de Snollebollekes opgericht. Een weddenschap. Wedden dat ik hele volksstammen van links naar rechts kan laten bewegen zonder dat ze iets door hebben? Nah, dat lukt je nooit! Jawel, wedden? Naar Links, Naar Rechts!

Ik ben een beetje in paniek. Dat komt door de bosbranden in Brazilië. Als het niet op het nieuws was geweest had ik het niet geweten, en was er niks aan de hand. Maar nu staan de longen van de wereld in brand. Ik weet van Niki Lauda dat het niet goed is als je longen in brand staan.

Het schijnt zo te zijn dat er elk jaar wel bosbranden zijn in Brazilië. Dan fikken er stukken bos af ter grootte van een gemiddelde provincie. Ik hoorde vroeger al dat er dagelijks stukken bos ter grootte van 10 voetbalvelden verdwenen. Erg zuinig gaan ze er daar allemaal niet mee om. Hier mag je nog geen braam plukken.

In elk geval, moeten we ons nu zorgen maken? Krijgen we straks 20% minder zuurstof binnen? Zijn alle maatregelen die genomen zijn om de CO2 te reduceren in één klap ongedaan gemaakt en hebben we de strijd tegen het smeltende ijs definitief verloren?

Ik zag het kaartje waarop aangegeven stond waar de bosbranden woeden. Overal. Heel de Amazone staat in de fik volgens de krant. Ik maak me ernstig zorgen. Over twee weken hoor je er niks meer over, want dan zijn we dit nieuws weer moe.

Nadat het onderzoeksteam (JIT) onomstotelijk bewijs had geleverd dat de MH-17 is neergehaald door een Russische Buk raket, wordt dat bewijs toch gewoon omgestoten. Door Poetin, die doodleuk blijft volhouden dat Rusland er niets mee te maken heeft, maar nu ook door premier Mahatir van Maleisië, het land dat nota bene deelneemt aan het onderzoek.

Wat mij zorgen baart is dat er nu veel meer mensen denken dat Rusland er niets mee te maken heeft, dan dat er mensen zijn die denken dat zij er wél achter zitten. En nu zelfs Maleisië mee gaat doen aan het in twijfel trekken van het bewijs, zou je zomaar eens kunnen gaan denken dat het westen bij voorbaat een schuldige in het vizier had, en dat dit een politiek proces is, zoals de Russen zeggen.

Een oud leraar van me is zijn dochter verloren bij dit drama. Voor hem moet het als een mokerslag aankomen dat nu ook Maleisië twijfel zaait. Maar ik zit er anders in. Maleisië is een in en in corrupt land dat nu over de rug van haar vermoorde burgers haar export naar Rusland probeert te beschermen. En ondanks de mooie praatjes van Poetin komt hij met geen enkel argument dat aantoont dat het de Russen niet waren. Maar als het de Russen niet waren, dan zullen de vier verdachten toch hun naam gezuiverd willen hebben en naar de rechtbank op Schiphol willen komen.

Nee, dat dan toch maar weer niet. Maar het is niet de kat in het nauw. Rusland zal hoe dan ook blijven ontkennen en draaien. Want dat werkt prima. Ze gaan in de slachtofferrol en geen Rus die nog denkt dat het JIT onafhankelijk is. Welnee. Honderden miljoenen denken dat het onderzoek gemanipuleerd wordt om Rusland maar aan te kunnen wijzen als dader. Ik ken persoonlijk een Russin die gehersenspoeld is door Poetin. Ook zij zegt dat er geen bewijs is dat Rusland erachter zit. Ze kan er niks aan doen, ze is geboren achter het ijzeren gordijn en kan nooit meer vrij denken.

Het bewijs was onomstotelijk. Dat betekent dus dat je het niet kunt weerleggen. Je kunt het alleen ontkennen. En dat is wat hier gebeurt.

Tijdens dodenherdenking voel ik nederigheid. Waar je je de rest van het jaar een grote jongen voelt, die onverschillig kan doen, grapjes kan maken en het gevoel kan hebben dat je boven het gepeupel staat, wordt er hier iemand terug op z’n plaats gezet door een veteraan die krom gezeten in zijn rolstoel met een laatste krachtsinspanning zijn gevallen maten salueert na de kranslegging. Waar Koning en Koningin traditiegetrouw op social media worden afgezeken, en de strijdkrachten belachelijk worden gemaakt door toetsenbordsoldaten, zie je hier ineens hun functie. Zij symboliseren het land dat het ooit kennelijk waard was om zoveel offers voor te brengen, en ze nemen ons mee naar vroegere tijden, toen Koning, God en vaderland nog enig ontzag inboezemden.

Nu leven we in de vrijheid waar toen voor gestreden moest worden en dan vraag ik me wel eens af, hmm….waar is het besef gebleven? Wat is het allemaal nog waard nu Koning, God en vaderland zijn vervangen door John de Mol, wetenschap en een plek waar je selfies kunt oploaden? Ik vraag me dat serieus wel eens af. Vlak na dodenherdenking kwam op tv de grote Gordon en Dino show, de wetenschap lukt het steeds meer mensen steeds langer in leven te houden, waardoor het leven gemiddeld steeds minder waard wordt, en al die mensen hebben een podium waarop ze ongevraagd gaan staan en lege zalen trekken. Niemand zit nog in het publiek.

Gisteren scheelde het niet veel of ik had heel die dodenherdenking belachelijk gemaakt op Facebook. Na het zoveelste moedertje dat op Facebook liet zien (tussen twee statussen over wijn drinken door) dat ze tranen in haar ogen kreeg van dodenherdenking, schreef ik: “Ook wij zijn twee minuten stil tijdens dodenherdenking. Like dit als je voor dodenherdenking bent, deel dit als je tegen de nazi’s bent. ” Maar nee, dat ging me toch te ver.

Helaas heb ik geen kaartje kunnen bemachtigen voor de Snollebollekes vanavond in Arnhem. Ik zag al steeds borden met de mededeling dat er extra drukte werd verwacht in verband met een evenement. Wat dat dan wel niet voor een evenement mocht wezen, vroeg ik me af. Ik kwam er diezelfde avond nog achter.

Ik zocht het op op internet, want als je tegenwoordig een vol Gelredome trekt, moet je van goede huize komen. Waarschijnlijk een wereldband met hoog gekwalificeerde muzikanten. Of een openluchtmusical. Een theater voor schone kunsten. Een ode aan drs.P! Ah nee, ik wist het al, een afvaardiging van het Forum voor Democratie, die trekken veel volk de laatste tijd.

Niets van dit alles. Ik haakte onlangs al af voor de Vrienden van Amstel live, ik was bang dat ik het niet zou begrijpen. Een treetje daarboven staan de Toppers, maar onbedreigd bovenaan aan de muzikale ladder staan de Snollebollekes.

Ik begreep van een fan dat het ze eigenlijk niet om de muziek ging, maar om het feestje. Ik had het kunnen weten. Staan die Snollebollekes hun uiterste best te doen om hun jarenlang getrainde muzikale en literaire vaardigheden aan het publiek te uiten, komen zij weer om er een feestje van te maken. Een belediging voor deze muzikanten als je het mij vraagt! Mij rest niets anders dan de cd van ze te kopen voor in mijn auto. Ik weet zo iets tenminste op waarde te schatten.