Er is een theorie die, als we hem zouden kennen, we allemaal als vanzelfsprekend zouden aannemen. Maar we kennen hem nog niet, en ervaren het dus ook niet als een gemis. Doordat de theorie nog niet bekend is, gaan er hier en daar nog dingetjes mis. Het heeft te maken met oorzaak en gevolg. Bepaalde zaken die we als vervelend of ongewenst ervaren, hebben oorzaken waarvan we nu nog niet in staat zijn om ze met elkaar in verband te brengen. Regelmatig droom ik erover. Dan probeert mijn droom mij iets duidelijk te maken. En zolang ik droom begrijp ik het en kan ik het vasthouden. Maar als ik wakker word verdwijnt het weer terwijl het toch zó logisch was. Mijn onderbewustzijn weet meer dan mijn bewustzijn. Maar met de loop der tijd deelt het steeds meer informatie met mijn bewuste deel. Ooit zal ik het wel begrijpen.
Categorieën
Ik ben bezig om mijn vorige web-log eens in te delen in categorieën. Wat een monnikenwerk! Ik zit nog in het gedeelte dat mijn schrijfsels nog voornamelijk lollig bedoeld waren (van 2004 t/m 2006) en dus moet ik het meeste toewijzen aan de categorie: "Vind je dat nou leuk, grote lummel." Vanaf half 2006 begint er eigenlijk pas een beetje niveau in te komen. Ook valt het me op dat er nogal veel logjes toegewezen moesten worden aan de categorie: "Mack is maatschappij-kritsch" omdat ik er nogal van hield mijn gal te spuien op managers, commercie, politiek en tv. En dat ben ik nog steeds niet verleerd, dus die categorie ga ik hier op ontsnapt.web-log ook toevoegen. Maar alles op zijn tijd. Eerst nog maar eens wat avonden spenderen aan het bijwerken van mijn vorige log. Dan hoop ik dat ik wat meer logjes kan toevoegen aan de categorie: "Mack’s mooiste logjes." Maar waar het vooral om te doen is, is natuurlijk de categorie: "Papa Mack."
Dat Hans en Tammar ooit nog eens kunnen teruglezen hoe hun vader destijds over ze dacht. Tenminste, als ze dat interesseert. Dat weet je nooit met de jeugd van tegenwoordig. Maar anders is het nog niet voor niks. Archiveren is eigenlijk boekhouden maar dan zonder cijfers. Orde scheppen in een chaos. En ik bewijs archeologen vast een dienst, voor als ze dit stukje historie opgraven, over 1000 jaar.
Mountainbike
Is iemand van mijn overgebleven lezers misschien nog geïnteresseerd in een niet van nieuw te onderscheiden mountain-bike? Het is een Giant T-Rack, kleur zwart van een jaar of 15 oud schat ik. Er zit zelfs vijf jaar fabrieksgarantie op die dus tien jaar geleden al verlopen is. Je kunt ook duidelijk merken dat als je iemand probeert bij te houden die een gloednieuwe mountainbike heeft, dat dat niet gaat. Dus niet dat het aan mij ligt. Er zit zelfs een kilometerteller/snelheidsmeter op die niet meer werkt. Maar het lijkt mij sterk dat dat niet met een nieuw batterijtje op te lossen is. Al dit moois kan het uwe worden voor de luttele bedrag van slechts € 0,- Deze prijs is wel vast en er kan niet over onderhandeld worden.
Hogedrukreiniger
Vandaag deed ik wat alle mannen wiens wilde leven voorbij is doen op een zonnige zaterdag; ik pakte een apparaat dat herrie maakt. In mijn geval de hogedrukreiniger. De hogedrukreiniger is het enige apparaat dat ik bezit dat van mij een begerenswaardige buurman maakt. De buurt weet dat buurman Mack een hogedrukreiniger bezit en dat geeft mij aanzien. Net zoals de buurman met de ladder, die met de aanhangwagen, die met de kruiwagen en die met de heggeschaar.
Dus dat Karwei tegenwoordig hogedrukspuiten weggeeft voor een paar tientjes, daar ben ik niet kapot van, dat zult u begrijpen. Ze ondermijnen mijn status als belangrijke buurman op deze manier. Mijn bloedeigen broer heeft er nu zelf ook eentje gekocht en een beetje triest haalde ik vandaag mijn eigen hogedrukreiniger bij hem op. Hij had hem geleend en het ding stond nog altijd bij hem in de garage. Ik baal er een beetje van als mensen niks meer van me willen lenen.
De enige die blij werd was mevrouw Mack. De tegels in de achtertuin zijn weer schoon. Wat mij opvalt is dat merels door lijken te hebben dat er wormen omhoog komen als je met dat apparaat bezig bent. Om mij heen zaten steeds twee merels. Kennelijk vertrouwden ze erop dat ik hen niet nat zou spuiten, al is die gedachte wel een keer bij me opgekomen. Maar ze zijn droog gebleven. Ik heb het niet helemaal gered vandaag omdat ik pas om half vier begon, dus morgen nog even verder. Het is wel zondag morgen dus het mag eigenlijk niet, maar als u niks zegt dan heeft verder niemand het in de gaten.
Vulkaanstof tot nadenken
Heeft u het ook gemerkt? Vulkaanstof is goed voor je. Ik merkte het vanochtend op mijn werk direct aan mijn concentratievermogen. Normaal worden mijn hersenen pas rond een uur of twee ’s middags actief, om tegen elf uur ’s avonds de activiteitspiek te bereiken. Maar vanochtend om half negen begreep ik alles direct. Ik kon zelfs blindsimultaanboekhouden in drie verschillende administraties zonder dat het me moeite kostte. Ik was zo zeker van mijzelf dat ik er nog een fiscale aangifte tussendoor deed en ondertussen mijn e-mail opschoonde.
Nu moet ik maandag even beoordelen of vulkaanstof inderdaad tijdelijke hoogbegaafdheid veroorzaakt, of dat je er gewoon overmoedig van wordt.
De Vasuvius
Momenteel ligt het complete vliegverkeer in Noordwest-Europa plat door een vulkaanuitbarsting in IJsland. Een zeldzaamheid natuurlijk. Maar wat maar weinig mensen weten, is dat Nederland ook een vulkaan herbergt, weliswaar al jaren niet meer actief, maar toch, we hebben er één. Ik zal u er iets over vertellen. De Nederlandse vulkaan, de Vasuvius, bevindt zich even ten noordwesten van de dorpsgrenzen van het Veluwse dorp Vaassen (gld) en was voor het laatst actief in het jaar 879. De vulkaan is 48 meter hoog maar dat is slechts het bovengrondse deel. Als het ondergrondse deel wordt meegerekend behoort de Vasuvius tot de vijf hoogste vulkanen ter wereld. De krater heeft een diameter van slechts 35 meter en is plaatselijk ook wel bekend als “de kring van brand.”
Op 24 augustus 879 barstte de Vasuvius voor het laatst uit met fatale afloop. Het stadje Vaassen werd compleet bedolven onder een dikke laag as en lava. Alle ruim 400 inwoners vonden de dood, hoewel een dikke eeuw later –zo gaat de legende- een paar zielen zich door de dikke aslaag groeven en het stadje opnieuw stichtten zonder daarbij afbreuk te doen aan het typisch middeleeuwse karakter waar het dorpje om bekend stond.
Pas in 1912 werd ontdekt dat de Vasuvius eigenlijk een vulkaan was, en vlak daarna begonnen de eerste opgravingen. Eerst vond men een paar lemen huisjes in het bos die de naam “het verscholen dorp” kregen. Ten onrechte wordt ook wel gezegd dat het verscholen dorp in de Tweede Wereldoorlog is gebouwd door onderduikers, maar dat is pertinent niet waar. De onderduikers hebben het wel gebruikt, maar niet gebouwd. In de huisjes trof men enkele goed bewaarde lichamen aan van volkeren die de Veluwe destijds bewoonden. Bekend is natuurlijk de man die in gedachten verzonken lijkt, zijn hoofd nog rustend op zijn rechterhand. Waarschijnlijk is hij compleet verrast door de eruptie maar er zijn tevens aanwijzigingen dat de man de uitbarsting wel heeft opgemerkt, maar zich gewoon schikte in zijn lot. Met moderne technieken is aangetoond dat dit Augustinus Rodijk was, een plaatselijk bekende boekhouder van wie vandaag de dag nog steeds veel afstammelingen rondlopen. In de Tweede Wereldoorlog is zijn goed bewaarde lichaam door de Duitsers meegenomen en sindsdien is het lichaam spoorloos. Het lichaam zou voor het laatst gezien zijn in Parijs, maar dat lijkt onwaarschijnlijk omdat Augustinus bekend stond vanwege zijn uitgesproken haat jegens Fransen.
Het is niet uitgesloten dat de Vasuvius ooit nog een keer zal uitbarsten, omdat het waarschijnlijk een slapende vulkaan betreft. De Vaassenaren zijn overtuigd dat hun vulkaan nog eens zal toeslaan als er niet elk jaar een jonge maagd in de krater wordt geworpen. Nog steeds vindt dit ritueel jaarlijks op 24 augustus plaats. Elke familie die een maagd schenkt wordt volgens de traditie nooit meer aangeslagen voor de WOZ belasting. Meisjes in Vaassen staan erom bekend dat zij veel eerder dan het landelijk gemiddelde ontmaagd worden. Men vermoedt echter dat er een verband is tussen deze jeugdige ontmaagdingen en de kring van brand.
Hoe de wind waait, waait m’n vestje.
Ik had altijd een hoge pet op van de wetenschap maar nu dreig het toch een beetje gehad te hebben met deze club elkaar tegensprekende schizofrenen. Sjonge jonge zeg. Eerst beweren ze dat homofilie pedofilie aanwakkert en zoals gebruikelijk gaat de kop van de boodschapper van het slechte nieuws eraf. En nu staat er vanochtend weer een geleerde in de krant die beweert dat je geen verhoogde weerstand tegen kanker hebt als je elke dag groenten en fruit eet. Ik kan er echt pissig om worden, wetenschappers die niet eens iets onomstotelijk kunnen bewijzen. En het enige wat ik kan doen is er pissig om worden want bewijzen wie er nu gelijk heeft, daarvoor heb ik niet geleerd.
Ik heb enkel mijn gezond verstand, maar wat is dat waard? Moet mijn gezonde verstand dan de wetenschap voortaan maar negeren? Ach, het zal allemaal wel meevallen met die opwarming van de aarde. Het was hartstikke koud afgelopen winter. Zo dan maar? Ik zou willen dat wetenschappers alleen nog maar dingen mogen beweren waar iedere wetenschapper het over eens is. Dus dat het ook gewoon zo is. Is dat nu teveel gevraagd? Want op deze manier is wetenschap ook maar een manier om argumenten te verzamelen die je het beste uitkomen.
Matthijs draait nooit door.
Ik weet niet wat het is met Matthijs, maar ik vind Matthijs zo neutraal. Hij stoort me niet en ik ben geen enorme fan van hem maar ik vind hem wel op zijn plaats in DWDD. Dus als het Matthijs niet is, dan moet het haast wel door het programma en de gasten komen, dat ik graag kijk. Aan de andere kant, een paar jaar terug werd DWDD ook wel eens door een ander gepresenteerd en dat vond ik toch minder. Dus Matthijs moet kwaliteiten bezitten. Als ik erover nadenk zou ik geen enkele karaktereigenschap van Matthijs kunnen noemen. Is hij moedig, is hij geduldig, is hij aardig of diepzinnig? Geen idee! Tot nu toe had ik geen idee. Ik wist helemaal niks over hoe Matthijs in elkaar stak. Maar daar kwam vanavond verandering in.
Er zaten twee min of meer over het paard getilde internetjournalisten, de één wat meer dan de ander maar allebei ontbrak het ze niet aan een ongezonde dosis arrogantie. De één was een verwend kindje, de ander was iemand met een doorsnee gezicht, die dat doorsnee gezicht compenseerde door in een smoking-achtige outfit te lopen. Internetjournalisten willen vanzelfsprekend ook bewijzen dat ze echte journalisten zijn, dus doen ze een aantal uitspraken over de onbelangrijkheid van de krant en de tv ten opzichte van internet. Bijvoorbeeld als je de krant leest dat dat eigenlijk niet meer van deze tijd is, en dat jongeren een tv programma niet op een bepaalde tijd gaan bekijken, maar op een tijd die het hen uitkomt. Ik liet het heel even op mij inwerken. Die het hen uitkomt? Hoorde ik dat nu goed? Ja hoor, die het hén uitkomt. Daar moeten we de oorlog mee winnen zeg! Het jaar 2010 heeft zeker voordelen, maar heeft er iemand wel eens goed over nagedacht wat op lange termijn de consequenties zijn van het afschaffen van dienstplicht en het bij de voornaam mogen noemen van de leraar? Wat is dat voor een onzin dat je voor je 18e ook een mening mag spuien zeg! Ja, het is echt onzin. Dat kan ik ook bewijzen dat het onzin is. Denk alleen maar aan de mening die u zelf had toen u 18 was en u weet nu dat het onzin was en dat u beter uw mond had kunnen houden.
Nou ja, het verwende jochie meende ook dat de mensen die nu nog een abonnement op de krant hadden, wel snel zouden uitsterven en dat we dan wel van dat ouderwetse en onbetekenende medium af zijn. En ik moet hem zelfs nageven dat hij het met zo’n stelligheid zei, dat ik heel even aan het tegendeel twijfelde. Ik ben best geduldig maar ik zie ook op tijd wanneer iemand een bats voor z’n bek nodig heeft. Tafeldame Pauline Cornelisse was het met mij eens, dat merkte ik aan haar licht verontwaardigde tegenargumenten. En Matthijs, die volgens mij toch een groot deel van zijn carrière bij de krant heeft rondgehangen, moet deze opmerking toch pijn gedaan hebben. Maar nu weet ik een karaktereigenschap van Matthijs. Matthijs bewaart zijn zelfbeheersing. Matthijs kan absorberen. Matthijs gaat vrolijk verder en de wereld draait door.
Zomers van vroeger
Vroeger ging ik ’s zomers vaak naar Elburg. Het was een rijk en vrij gevoel, 21 jaar oud, de wereld kon nog alle kanten op, een Mazda 323 met een Ten Cate surfplank op dak. Iets te hard stoven we richting Veluwemeer. Bijbehorend surfpak en trapeze maakten de looks compleet. We gingen met een vast clubje vrienden en vriendinnen. We vertrokken ’s ochtends en pas tegen de avond reden we weer terug. We zwommen, surfden en zonden. (verleden tijd van zonnen, niet van zondigen) Het was eind mei en bloedheet. Tegen half zeven begon het wat kouder te worden en dan kleedde je je weer aan, en ging je zitten in de behaaglijke warmte van de auto die de hele dag in de zon had gestaan. De cassetterecorder speelde Djobi Djoba. Soms gingen we ’s avonds naar de Griek en daarna met een rood verbrande kop naar de disco. Een omhelzing van een meisje maakte de dag compleet. Het had een videoclip van Wham kúnnen zijn als het zich in de winter had afgespeeld. Het waren van die dagen dat het je aan niks ontbrak en waarvan ik nu nog blij ben dat ik ze meegemaakt heb. Het ultieme geluksgevoel gevangen in een zomerse herinnering.
North and South
Nu mevrouw Mack gedwongen op de bank hangt, heb ik uit een stoffige la zes videobanden opgedoken met daarop de voltallige afleveringen van North and South. Deze serie heb ik voor zover ik weet nooit gevolgd, maar het valt me toch op dat ik wel erg veel gezichten uit de serie herken. Natuurlijk Patrick Swayze en David Carradine, maar ook Johhny Cash en Kirstie Alley. En dan heb je er nog een aantal die ik niet bij naam ken, zoals die donkere kattekop, die Ashton heette in de serie.
Terwijl de televisie aanstaat en ik achter de laptop zit hoor ik mooie acteerprestaties. Laten we vooropstellen dat er uitstekend geacteerd werd, maar dan wel bezien in het zonlicht van 25 jaar geleden. Vooral de vrijscènes zijn prachtig. Alleen al op het gehoor kan ik herkennen wie er staan te kopkluiven. Patrick Swayze (Orry Main) is een nobel persoon dus die zoent met tederheid en lipgeluiden. Hij kijkt zijn geliefde indringend aan en zij zwijmelt weg. Ashton zoent een maagdelijke jongeman vooral met verleidend taalgebruik. "Do you want more, I’ll give you more. Why don’t you take it all," en brengt de maagdelijke jongenshand naar haar borst. De geschrokken jongenman trekt verschrikt zijn hand terug en zegt dat hij dit niet kan doen. In deze tijd natuurlijk absoluut ondenkbaar dat een maagd deze kans laat schieten, maar op televisie kan alles. Ashton verandert in een seconde weer van een verleiding in een tierende duivel en ik hoor mijn oma op dat moment zegggen: "oh, wat een kattekop, dat zwartje hè?"
Maar het mooiste zijn de stiekeme vrijscènes van David Carradine (een soort Rijk de Gooijer) die een door-en-door slechterik speelt. Die zoenen niet teder maar staan met een slavin achter een hooiberg. Terwijl de camera inzoomt hoor je het valse lachen van David. "Hèhèhè" doet David terwijl de donkere slavin aan zijn tepel zuigt. Ja, een nobele man laat zich natuurlijk nooit aan zijn tepel zuigen. Wat zeg ik? Die kunnen dat niet eens verdragen.
Mack 