“Ik ruik mensenvlees!”

Ik lees Hans bijna elke avond een verhaaltje voor. Dat is soms nog best een opgave omdat ik naar beneden wil en hij na elke alinea een toelichting geeft op het zojuist gepasseerde. En die toelichting duurt langer dan de alinea. Dat is soms best vervelend. Vooral als het van die langdradige Walt Disney sprookjes zijn, die vader en zoon beiden allang uit hun hoofd kennen. De één ervaart dat als prettig, de ander niet. Laatst, ik was wat norsig en Hans wat drammerig en voor straf bepaalde ik een keer wat er voorgelezen werd in plaats van hij. Het werd een nog niet eerder ingekeken sprookjesboek. Na een kort gekrijs vonden we het toch beiden reuze interessant, die nieuwe verhalen. Maar na een week sprookjes lezen vallen mij toch een paar zaken op.

Sprookjes gaan niet in elk boek hetzelfde. Er wijken details af, maar ook essentiële zaken. Soms komen er compleet nieuwe feiten aan het licht. Ik krijg af en toe het idee dat ik het evangelie aan het lezen ben in de versies van Marcus, Mattheus, Lucas, Johannes. Het lijkt erg op elkaar maar het is net even anders. Soms ga ik zelfs twijfelen aan de geschiedkundige juistheid van het sprookje. Want in Sneeuwwitje en de zeven dwergen is er de ene keer sprake van een koningin die zich in een heks verandert, en de andere keer van een koningin die zich verkleedt als appelverkoopster (die de appel dan weer gratis weggeeft.) In Hans en Grietje hoort, zo vind ik, de spreuk: "knibbel knabbel knuisje, wie zit er aan mijn huisje," voor te komen. Komt helemaal niet voor in dit sprookjesboek! Nog gekker, Hans en Grietje zijn arm, worden door hun ouders in het bos achtergelaten, Hans had eerst een spoor van steentjes gelegd, en later een spoor van broodkruimels om de weg terug te vinden. Wie schetst mijn verbazing? Klein Duimpje! Die deed precies hetzelfde. Hij werd samen met zijn broertjes in het bos achtergelaten en vond de weg terug door een spoor van steentjes, en later probeerde hij het nog een keer met broodkruimels maar dat mislukte even jammerlijk als bij Hans. (van Grietje)

Maar wat mij nog de meeste zorgen baarde, is of sprookjes wel educatief verantwoord zijn. Het verhaal van Klein Duimpje wat ik vanavond las, dat is pure horror! Er zit wel een kind van vier te luisteren. Eerst al het feit dat Klein Duimpje en zijn broertjes diep in het bos worden achtergelaten. Mij lijkt het vrij traumatisch. Als mij het gebeurd was had ik nu niet voor mezelf ingestaan denk ik. Vervolgens komen ze bij het huis van een reus en die zegt hele nare dingen. Zo ruikt hij mensenvlees, wil hij de kinderen opeten, besluit hij op een gegeven moment dat hij de kinderen gaat slachten, dan zorgt Klein Duimpje op verachtelijke wijze dat de reus zijn eigen zeven kinderen de keel doorsnijdt in plaats van Klein Duimpje en zijn broertjes…Ik vind het nogal wat allemaal.

Het valt mij nu pas op. Vroeger vond ik het juist prima dat de buik van de wolf (in twee verschillende sprookjes) werd opengesneden. Dat was een opluchting! Goed en kwaad was veel eerlijker verdeeld. Nu zit je je bij alles af te vragen of het wel helemaal eerlijk is wat er gebeurt. Want zo'n buik opensnijden van een wolf, dat moet toch zeer doen. Of die zeven dochters van die reus, die konden er toch ook niks aan doen? Hoppakee, hun keel wordt doorgesneden, want in een sprookje overwint het goede het kwade zonder dat daar een rechter aan te pas komt.

Auteur: Mack

Veertiger die lang geleden begon met bloggen en tot nu toe volhardt. Kwam zelfs met de blogwet 2011 om tegenwicht te bieden aan de vele overlopers van weblog naar hypes zoals FB, Twitter en andere vluchtige en oppervlakkige zelfbevlekking. Ik schrijf dwangmatig. Maar ook omdat ik het leuk vind. Soms ben ik te moe, of staat de tv te hard om me te kunnen concentreren. Maar meestal schrijf ik. Soms een paar dagen niet. Maar ik kom altijd terug naar hier. Want dit is m'n tweede huis.

28 gedachten over ““Ik ruik mensenvlees!””

  1. Daar heb je een punt, wat dat goed en kwaad betreft.
    Zo vanaf mijn 11e of 12e begon ik de boeken van Karl May te lezen, en het grappige is dat je dan in de leeftijd zit dat dat besef begint te komen, dat niet alles zo zwart-wit is, en ik kan me herinneren dat ik die Old Shatterhand geleidelijk aan nogal een zedepreker begon te vinden. Ook bleek elke persoon die een held was steeds weer een Duitser te zijn, tot een indiaan aan toe!

  2. O, die Duitse sprookjes (Grimm) zijn allemaal even gruwelijk en gewelddadig. Komt geen rechtvaardigheid aan te pas. En wat dacht je van Andersen? Absoluut depressieveroorzakend. Een meisje dat met een mol moet trouwen, een soldaat met maar één been die zijn best doet maar toch verzuipt aan het eind, dat meisje met die vissenstaart. Dat verhaal hangt ook van leugens en bedrog aan elkaar. Eigenlijk heel vreemd dat daar dan toch ettelijke generaties mee zijn opgegroeid zonder noemenswaardige schade aan de psyche.

  3. Er zijn ‘tig’ leuke kinderboeken en verhalen te vinden. Die sprookjes vind ik ook niet zo…. Wat dacht je bijvoorbeeld van : “De mol die wilde weten wie er op z’n kop gepoept had” of “Piet en Riet”, “Meester Jaap”, “Otje”, “Floddertje”, …. Kinderen kunnen gratis lid worden van de bibliotheek. Ik weet het, we hebben maar een klein biebje hier, maar er zijn heel wat leuke prentenboeken, zoekboekjes, verhaaltjes…etc.

  4. Mack, wat een heerlijk stukje om te lezen. Ik had tranen over m’n wangen rollen van het lachen. Kunnen we meer van dit soort verhalen krijgen?

  5. Wat een trieste zaak! En zijn het nog specifieke lezers of gaat het om de opmerking an sich? Want ik zie bij jou ook wel eens reacties dat mevrouwen het heel erg leuk vinden wat je schreef. Erger je je dan ook en zeg je dan uit beleefdheid niks?

  6. Nee, het zijn echt jouw lezers. Hoewel ik ze wel verdenk van af en toe bij mij lezen en dat ze dan van schrik de pc uit doen en een week van slag zijn.

  7. Zeg uh … heren! Hermanus is jaloers Mack, don’t worry. Jouw logjes gaan ergens over. Dat valt niet mee. Zeker niet voor een Hermanus.
    Sprookjes, altijd een hekel aan gehad, wreed, bloeddorstig, vreselijk. Ik heb ze dan ook nooit voorgelezen aan mijn kinderen. Ik maakte meer gebruik van de boeken van Annie M.G. Schmidt.

  8. Gossie; het lijkt hier wel ‘happy hour’ momenteel. Mackus, zorg jij ff voor de drank en de nootjes ? Je bent tenslotte niet voor niets ‘gastheer’.

  9. Wacht ff Mansekindje; de naieve tak van de samenleving steekt nog ff de kaarsjes voor je aan. Jij een pilsje neem ik aan, Hermke ? En dan zeggen we geloof ik *plopperdeplop* ?
    Ik leg ook nog een paar miniburgertjes voor je op het gourmetstel. Zie je dat zelfs Eucalypta de kwaadste niet eens is ?
    Ik schenk voor mezelf een witte Chardonnay in, Marg. *Proost*. Laat nu toevallig hier voor zometeen verse guacemole met tortilla chips op het menu staan. De avocado’s waren in de aanbieding bij Ap. Vind je dat lekker voor bij je wijn ? Dan bewaar ik wat…

  10. Nou ja, dan weet ik in elk geval waar ik moet zijn als het niveau hier te ver daalt. Prettig weekend! (mag je echt het hele weekend niet achter de pc?)

  11. Zie je…. Volgens mij leest Rosalie stiekem jouw weblog (en doet ze ondertussen héél overtuigend of ze niet kan lezen.) Die begon vanavond nl. ook al over Mensenvlees. En NEE de Juf had Echt Geen Sprookje voorgelezen… beweerde ze. Pappa ook al niet http://twitter.com/edwinm/status/247083692
    Dus MOET ze hier wel hebben zitten lezen (groot gelijk ntuurlijk ;))

  12. o, ik ben te laat. Ook jij hebt je blog aan de wilgen gehangen. De laatste keer dat ik hier was, had je één kind, Hans, en die was nog helemaal niet in staat sprookjes toe te lichten. Het is ontroerend en hilarisch tegelijk om te lezen hoe het vaderschap jou heeft veranderd, de afgelopen vier jaar :o) Leuk dat Hans een zusje heeft gekregen. Gefeliciteerd. Wat die gruwelijke sprookjes betreft: maak je niet druk, die zijn wel degelijk pedagogisch verantwoord. Ik heb jarenlang sprookjes gecensureerd en genuanceerd tot ik een artikel las van een gerenommeerd pedagoog (ben z’n naam nu even kwijt, haha) die uitlegde dat die gruwelijkheden in sprookjes juist heel functioneel zijn, want ze helpen kinderen bij het ontwikkelen van empathisch vermogen, en griezelen schijnt sowieso een onvervreemdbaar recht van het kind te zijn. Mijn jongste laat ik nu dus gewoon op haar vijfde naar Harry Potter kijken (niet verder vertellen). En wat blijkt? zij durft daarna door de donkere gang naar de WC, terwijl haar oudere broer en zus, die heel lang GEEN enge films mochten kijken, allerlei smoezen verzinnen om niet zonder begeleiding naar hun bed te hoeven :o) Kan ook toeval zijn, natuurlijk, maar sindsdien kan ik mijn argeloze opvoedstijl met een leuk theorietje onderbouwen.
    Ik was na 4 jaar blogstilte in de verleiding om de draad op te pakken, maar nu ik zie dat jij je hier niet meer ophoudt, vergaat de lust me meteen weer. Zit je op twitter? :o)
    @marianaoud

Zegt u het maar

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s