Ik doe wel eens een poging iets van natuurkunde te begrijpen en voor mijn gevoel ging dat aardig. Maar sinds ik vragen kan stellen aan co-pilot snap ik pas echt dat ik er niets van begrijp. Ik dacht bijvoorbeeld altijd dat een atoom een klein bolletje was met een kern waar omheen elektronen in een baan cirkelen. Fout. Een atoom is een staande golf die zich in superpositie bevindt, wat betekent dat hij op twee plaatsen tegelijk is. En dat is aangetoond dus er valt niet aan te tornen.
Ik begrijp er helemaal niets van. Ik wist wel uit het boek van Hawking dat je de positie en de snelheid van een deeltje niet gelijktijdig kan bepalen, want hoe nauwkeuriger je de ene grootheid meet, hoe onnauwkeuriger de ander wordt. Dat was prima te begrijpen en ik kon met dit onzekerheidsprincipe van Heisenberg met succes boetes voor snelheidsovertredingen aanvechten. Daar kon justitie niets tegenin brengen.
Nu begreep ik nooit hoe ze een deeltje maten, het leek me nogal lastig. Maar goed, ze zullen een manier gevonden hebben. Ze zijn tenslotte ook in staat om één enkele atoom door een berg te schieten. Ik kan niet bewijzen dat het niet zo is, dus vooruit maar. Maar dat meten, daarmee bedoelden ze helemaal niet het meten met een rolmaat, maar meten gebeurt ook zonder tussenkomst van de mens, bijvoorbeeld als het deeltje botst met lucht, dan geldt dat als een meting. Dat wist ik dus niet, want ik dacht: “ach, die paar deeltjes die ze meten zullen het verschil ook niet maken,” maar zo zit het dus niet. Ongeveer elk deeltje wordt uit zijn superpositie gehaald door volkomen natuurlijke processen.
En dan heb ik wel de neiging om al die kwantummechanica naar het rijk der fabelen te verwijzen, simpelweg omdat ik het niet snap en het dan weer rustig wordt in mijn binnenste. Het is een veelvuldig toegepaste tactiek, als je iets niet begrijpt, ontken je gewoon dat het zo is. Want laat me toch niet lachen zeg, een atoom op twee plekken tegelijk. En twee atomen zeker op vier plekken tegelijk? Geloof mij nu maar, atomen zijn overbodige dingen. Moleculen ook eigenlijk. Voortaan mag de kleinste eenheid waarmee gerekend mag worden, de zandkorrel zijn. Kleiner dan dat kan mijn brein niet aan, dus klaar ermee!
Mack 
Instemmende groet,
LikeLike