Online contraspionage

Ik heb niet zoveel met Vladimir Klitschko, wereldkampioen zwaargewicht boksen die afgelopen nacht zijn titel prolongeerde. Een blanke kan nooit wereldkampioen boksen zijn, is mijn raciaal gekleurde mening. Tegen Mike Tyson in zijn beste tijd zou hij het hooguit twee minuten uitgehouden hebben, deze op Ivan Drago gebaseerde Oekrainsche bokser. Hoe kan een 38-jarige wereldkampioen worden tegen Amerikaanse vechtstieren van 22?
De beste blanke bokser ooit moet Rocky Balboa geweest zijn, een fictief personage gespeeld door de beste acteur aller tijden, Sylvester Stallone, die volgens Wikipedia in 1986 trouwde met Birgitte Nielsen voor de duur van 18 maanden. Diezelfde Nielsen trouwde in in 1985 met Stallone, eveneens voor de duur van 18 maanden, om in 1986 voor de vijfde maal te hertrouwen, wat aangeeft dat ze zes keer getrouwd is geweest, deze Deense uitgeschoonde.

Deze tegenstrijdigheden op Wikipedia wijzen erop dat ofwel de onzorgvuldigheid heeft toegeslagen, of Duitse geheime diensten zijn bezig onze geschiedschrijving te veranderen. En ik denk dat het het laaste het geval is. De ultieme vorm van terrorisme: het veranderen van onze geschiedenis via onze tegenwoordig belangrijkste bron. We weten niks meer maar we kunnen alles opzoeken. Zo hebben ze ons ook in de crisis gekregen. Over een poosje zijn de sporen van WOII uitgewist en kunnen de voorbereidingen voor de derde plaatvinden zonder dat iemand iets door heeft. Ze kunnen mensen dodelijke planten of insecten laten eten, simpelweg door te vermelden dat ze gezond zijn. Ze kunnen ons op den duur laten geloven dat Johnny de Mol een betrouwbare vent is. Het is levensgevaarlijk, die argeloosheid.

Iets met frisse moed

Gisterenochtend liep ik in het bos met Randi en merkte dat ik ouder aan het worden ben. Ik was blij met het prachtige weer en de stilte in het bos. Dat heb ik nooit zo gehad, dat ik met weer bezig was. Weer of geen weer, maakte mij niet zoveel uit. En inderdaad, vandaag was het geen weer, nou ja, een heel stuk minder, het miezerde maar bijna even vrolijk liep ik een ronde. Ik rende zelfs een klein stukje zonder veel last van ongemakken en pijntjes. Meer nog dan het weer maakt een pijnvrij lichaam gelukkig. Gisteren las ik dat een oud collega was overleden, ze was altijd een broodmagere , shag-rokende, hoestende vrouw, met een hart van goud, dat wel, maar ik snoof de frisse boslucht nog maar even op. Een maand geleden was ik nog van mening dat 44 gelijk staat aan lichamelijk afgeschreven maar misschien zit er toch nog iets van redding in het vat. In de miezer lopen en je goed voelen is misschien nog wel beter dan in de zon lopen en je goed voelen.

Vandaag leerde ik mijn zoon schaken. Een mijlpaal in het vaderschap. Hij zal het met zijn eigen talent moeten doen, want erg goed ben ik er nooit in geweest. Maar ik leerde het spel toen ik een negen was, van een kennis van mijn ouders waar ik vroeger zes weken heb gelogeerd toen mijn vader voor een zware rugoperatie in het AZU lag. In die tijd heb ik bij hen ook piano leren spelen. Nou ja, piano spelen is zwaar overdreven, ik had wat deuntjes uit mijn hoofd geleerd. Nu kan ik alleen nog “Boer, wat zeg je van mijn kippen” maar de regels van het schaken wist ik nog wel. Als ze die tenminste niet gewijzigd hebben in de afgelopen dertig jaar, want welke sport heeft ongewijzigde regels in dertig jaar? Tennis misschien, en schaken hoop ik.

In elk geval, het kan allemaal veel slechter. Randi is een wat bijterig hondje, maar het zijn liefdesbeten. Soms heb je ineens een hap in je gezicht te pakken. Dan blijkt nekvel toch een goede uitvinding. Verder is ze lief, maar ongelofelijk lui. Ik moet half haar bench in klimmen om haar over te halen mee naar buiten te gaan. De vorige twee honden waar ik enige zeggenschap over had lieten zich het geen twee keer zeggen. Meestal waren zij degene die aangaven dat ze “uit” wilden. Deze til ik naar het plasveldje omdat ze niet wil lopen. Best aandoenlijk zo’n pup in je armen maar een beetje meer pit zou niet onwelkom zijn. Maar het is vast de leeftijd. Ze gaat pas haar elfde week in.

kruising Amerikaanse Buldog Labradoodle
kruising Amerikaanse Buldog Labradoodle

Moe

Misschien is het achteraf niet het beste moment geweest om tot aanschaf van een pup over te gaan, doelend op mijn hernia, waar het overigens redelijk goed mee gaat, al moet ik rekening houden met een jaar genezingstijd. Randi is nog een baby en dat vind ik lastig. Ik heb baby’s altijd al lastig gevonden. Wat niet wil zeggen dat ik ze niet leuk vind, maar net als met mijn eigen kinderen vind ik het wat leuker als ze ietsjes groter zijn. Randi is nog niet zindelijk en wij werken beiden, dus is er een strak schema. Ze moet zo laat mogelijk worden uitgelaten (ik) en mevrouw Mack staat vroeg op om haar ’s ochtends uit te laten. Ze kan nog niet alleen in de huiskamer gelaten worden en om haar nu in de bench te doen als we gewoon thuis zijn getuigt niet van goed baasjesschap. Ze zit er al vaak de halve dag in. Dus blijf ik ’s avonds beneden, val in slaap op de bank, Randi piest in de tussentijd in huis, ik laat haar daarna doodmoe uit, en denk in de tussentijd aan niets anders dan mijn bed. Inspiratie om logjes te schrijven is er niet en als die er wel was, ben ik er te moe voor.
Nu slaapt Linda voor het eerst sinds Randi hier is een keertje uit en heb ik het ochtendloopje gedaan. Vrijwillig, want ik was wakker na gisteren om 23:00 naar bed te zijn gegaan en al te slapen voordat ik helemaal lag. Tammar kwam nog een keertje om een uur of vijf vragen of ze er al uit mocht, maar dat doet ze geregeld, daar kan ik wel tegen inmiddels. Eigenlijk voel ik me nu een stuk beter dan ’s avonds.

Op een of andere manier kan ik vanaf de laptop geen foto toevoegen, ik had een mooie waarop haar vader en moeder ook te zien waren, maar die houdt u nog tegoed. Voor die keer dat het me wel lukt om mezelf de zoldertrap op te zeulen.

Panini 1981

Qua voetbal zijn we bijna aanbeland op het niveau van het Nederlands elftal begin jaren ’80. Het was niks. We werden aan alle kanten weggespeeld en het was wachten op San Marco, die pas in de tweede helft van de jaren ’80 zou zorgen dat een trauma werd verwerkt. Maar toen kenden we hem nog niet. PSV verloor nog met 6-0 van St. Etienne. Ik stapte op een wat ongunstig moment in het voetbal. Cruijff was al geweest, en ik had nog niet helemaal door hoe groot hij was. Toen hij nog even terugkwam in de Nederlandse competitie had ik mijn interesse in het voetbal verloren.

Mijn zoontje Hans stapt ook op een wat ongunstig moment in. Hij is voor PSV, maar PSV bakt er weinig van. Maar als de geschiedenis zich herhaalt, en dat doet geschiedenis, dan is er nu ergens een supertrio aan het trainen, zonder dat ze weten dat ze een supertrio zijn. Misschien kennen ze elkaar nog niet. Maar aan het eind van dit decennium zal het de wereld laten zien waar Nederland ligt.

In 1981 kocht ik Panini voetbalplaatjes. Mijn vader was het er niet mee eens dat ik al mijn zakgeld aan de plaatjes had uitgegeven. In 1981 voetbalde Eddy Treytel bij AZ, was Hans Kraay trainer van FC den Haag, zat Excelcior in de eredivisie, was Hiele de keeper van Feyenoord, Ronald Koeman (FC Groningen) werd omschreven als één van de grootste talenten van Nederland, Bert van Marwijk speelde bij MVV, Rinus Israel bij PEC Zwolle, de van de Kerkhofjes bij PSV, Jan Jongbloed was keeper van Roda, Louis van Gaal speelde samen met Ruud Geels bij Sparta onder Barry Hughes, FC Twente deed het met Hallvar Thoresen, Utrecht had Van Hanegem, FC Wageningen speelde nog op de Berg met de meest lelijke spelers van alle clubs, Willem II moest het doen met Arthur Hoyer en Ajax had Arnesen en Lerby. AZ had ik het compleetst. Alleen Pier Tol ontbrak.

In de eerste divisie speelden nog SC Amersfoort met Jan Peters (een van de drie Jan Petersen die in dat jaar speelden), FC Amsterdam, SC Cambuur met Oeki Hoekema, (wie kent hem niet?) FC den Bosch, DS’79, Eindhoven, Fortuna, de Graafschap, Haarlem (Ruud Gullit zonder rasta maar al wel met een streep onder zijn neus) Heerenveen, Helmond Sport, Heracles 74, SVV, Telstar met Frank Kramer (hints), SC Veendam, Vitesse was nog gewoon eerste divisie, FC Vlaardingen, Volendam met Muhren, Tuyp, Jonk en Tol en als laatste FC VVV.

Dit WK gaat het niks worden. Dat weet ik, dat voel ik aan alles, en iedereen weet het. Alleen de commercie ontkent het. De spelers die ons kampioen gaan maken in 2018 zijn er nu nog niet bij. Zij zijn nog druk aan het trainen en zitten nog op school. En de coach? Een duo. Cruijff en van Basten.

Probeert u zich dit te herinneren in 2018. Tot dan.

Calling Elvis

Een tijd geleden stopte ik met mijn logjes over Elvis die stiekem verder leefde op Hawai. Schoonzoon Michael kwam langs, soms Marilyn, en verder wist alleen Obama ervan. Maar nu is het toch wel mooi dat er een reclame met een soortgelijk idee is gemaakt. Goed, bij mij was het Hawai, hier is het een klein onbewoond eilandje. Maar ook Marilyn woont er. Ik vind het briljant gedaan, vooral als Elvis zich achter de boom probeert te verbergen. Ik zou waarschijnlijk een goede reclamespot bedenker zijn. Zeker als ik er de hele dag voor kreeg en er ook nog eens voor betaald kreeg. Maar ja, ik zie er niet uit als een reclame bedenker. Maar ik ben het echt wel hoor.

De Amerikanen konden er weer eens niet om lachen. We moesten rekening houden met de gevoelens van overleden familieleden, volgens hen. En wat kun je ook anders verwachten van een bedrijf dat bier met fruitsmaak verkocht, zeiden ze. Over dat bier met fruitsmaak hebben ze wel een puntje trouwens. Dat is ook niet te zuipen. Maar goed. Het mag algemeen bekend zijn dat Elvis niet dronk of rookte. Een uitermate gezonde levenstijl hield hij er op na. Maar dat kan ook niet anders, je wordt geen 79 als je alleen maar ongezond leeft.

Over Mack, Randi en Choco

We zijn bijna een week verder met Randi, de buldoodle. Ik kan er nog niet zoveel over melden. Een pup heeft nog geen karakter, is blij met alles, kan alles negeren en kan elk moment in slaap vallen. Het is alsof er een baby bij is, maar dan eentje die zonder luier door je huis loopt. Daarnet zag ik de gordijnen bewegen en ik dacht: hee, de gordijnen bewegen. Dan zijn er twee mogelijkheden. 1. Iets natuurlijks. 2. Iets bovennatuurlijks. Het was een poepende hond achter de tv. Ik kan dat niet natuurlijk noemen.
Verder jammert ze ’s nachts wat af als ze zich alleen voelt in de bench, hoewel er ook al een stille nacht tussen zat, die dan helaas weer onderbroken werd door een jammerende Tammar die het eng vond en niet meer wilde gaan slapen. Zo is er altijd iets dat de nachtrust onderbreekt. Ze zeggen dat een goede nachtrust belangrijk is, maar ik kan me dat niet voorstellen, ik had dan allang dood moeten zijn.

Randi en Choco
Randi en Choco

Hier ziet u haar samen met Choco, die inmiddels 12 is maar 1 toen ze hier kwam wonen en destijds de grote vriend van Mack (de echte). Choco is de meest veilige hond ter wereld voor kinderen, baby’s, inbrekers, katten en inbrekers. Hooguit een wortel doet ze kwaad maar verder nog geen vlieg. En vanwege zijn overdosis karakter moet ik ook nog even een foto van Mack en Mack(de echte) plaatsen.

Mack en Mack (de echte)
Mack en Mack (de echte)

En goed dan, nog een hele mooie.

Engelse Bulldog Mack
Engelse Bulldog Mack

1952

Heeft u ooit gehoord van Andries Pieters, de laatste in Nederland ter dood veroordeelde? Ik niet. 1952 was het dat Pieters door een vuurpeloton aan zijn eind geholpen werd. Ik lees dat zelfs de nazi’s, op het moment dat hen de grond te heet onder de voeten werd, vonden dat hij over de schreef zou zijn gegaan met zijn martelingen en executies. Willy Lages, Een van de latere vier van Breda heeft hem zelfs laten arresteren voor zijn gruweldaden. Niet dat het Lages geholpen heeft, want ook die werd later ter dood veroordeeld, alleen door een barmhartige koningin Juliana ontliep hij dat lot.

Het is natuurlijk te prijzen als een land geen doodstraf oplegt. Het zegt iets over de beschaving van een land. Maar in het geval van oorlogsdaden heb ik er zelf stukken minder moeite mee. Als je dan zo flink was om in een militair tenue en in een overmachtssituatie misdaden te plegen, moet je ook dapper genoeg zijn om het vuurpeloton of de strop onder ogen te zien. Maar 1952, da’s nog helemaal niet lang geleden. Ik ken mensen zat die toen al geboren waren. Op de Waalsdorpervlakte werd het vonnis voltrokken. Bam, in een keer een einde gemaakt aan het kwaadaardige leven van Pieters. Het heeft nog lang geduurd als je het mij vraagt.

Nou ja, ik vond het even iets om bij stil te staan. De twijfelachtige eer om de laatste ter dood veroordeelde te zijn, en dat in dezelfde eeuw als waarin u en ik geboren zijn. Het gratieverzoek werd door de koningin afgewezen, maar dat was in ruil voor het sparen van het leven van zes andere oorlogsmisdadigers. Als ik de verhalen moet geloven zal het toch wel eens geknald hebben tussen oorlogszuchtige Bernhard en vredelievende Juliana.

Een nieuw gezinslid

28-4-2014
Randi
Mag je een hond een nieuw gezinslid noemen? Volgens mij ongeveer wel. In die zin, een hond zal zelf vinden dat hij deel uit maakt van het gezin. Dit is Randi, een pup van zeven weken oud. Na het plotselinge doodgaan van onze twee katten begon het vooral bij mevrouw Mack (vanaf nu heet ze weer zo) te jeuken. Eerst was ze katten aan het zoeken op marktplaats, maar al snel werden dat honden. Nu hou ik wel van honden, maar het is wel een gedoe. Vooral het gebonden zijn. Maar aan de andere kant…dat zit in mijn hoofd. Alsof ik zo’n vrije jongen ben.

Ik wilde geen hond meer zoals Mack (de echte) vanwege diens lichamelijke beperkingen. Zijn clowneske voorkomen en zijn eigenwijze karakter zorgden altijd voor veel aandacht. Maar ik wilde nu eens een wat snellere hond die zelf in een auto kan springen. Dit is de ultieme kruising. Een Amerikaanse Buldog x Labradoodle. Dit wordt een hele grote.

Obama

Vooraf was ik wat sceptisch, maar ik moet toegeven dat ik toch wel wat van trots voel als ik Obama in Nederland zie landen. Het halve land is lamgelegd, alle vliegtuigen worden aan de grond gehouden, allemaal om de Airforce one vrij baan te bieden. En dan verschijnt hij in de deuropening, hij zwaait en komt energiek de trap af gehuppeld. Een man in de kracht van zijn leven. Neemt ook gelijk de regie over en degradeert Mark Rutte tot een kleine jongen. Op Rutte ben ik trouwens minder trots. Verre van perfect Engels, en ook niet in staat om met zijn verschijning respect af te dwingen. Maar ja, bij gebrek aan beter…

Maar die Amerikanen zeg! Vier “the Beasts” hadden ze bij zich. Super beveiligde auto’s waarbij niets aan het toeval wordt overgelaten. Zelfs de motoren lopen op diesel, tegen ontploffingsgevaar. 20 cm dik gepantserd staal. Bloedgroep van de president in de auto aanwezig. En terroristen moeten gokken in welke van de vier auto’s de president zich bevindt.

En dan zijn flair. De man is gewend dat zijn leven zich voor de camera’s afspeelt en is altijd ontspannen. Weet vragen te beantwoorden zonder iets belangrijks prijs te geven. Heeft een stralende glimlach. Maar ja, de machtigste man ter wereld, legt even een half land plat, dan zou ik ook glimlachen.

En dan laat hij zich nog even iets uitleggen over “de nachtwacht” en zegt vervolgens dat Rembrandt zijn favoriete schilder is. Ik geloof het niet echt, maar het is toch leuk van hem. Zou hij in Italië komen zou hij “Caravaggio” noemen. Zo slim en charismatisch is hij wel, die Barack. En hij, hoe kan het ook anders, is gek op vrouwen. Maar zelfs de machtigste man ter wereld moet soms zijn plaats kennen. Grinnik.

Afbeelding

De sukkelman

Het programma kunststof op radio 1 vind ik nou niet echt onmisbaar. Vaak luister ik wel even als ik in de auto zit, maar het is toch niet vaak dat ik zo geboeid zit te luisteren als vanavond. Ik vond het jammer dat ik al thuis was, want het programma was nog niet afgelopen. Gast was Arjan Postma, boswachter van beroep. Een man met hart voor de zaak. Ik mocht vandaag wat vertellen aan twee nieuwe medewerkers over de rol van de afdeling finance binnen ons bedrijf, dat gaat toch een stuk minder enthousiast. Arjan vertelde een verhaal over de koolmees. De koolmees is geen lieverdje. Volgens Postma is de koolmees op de evolutionele ladder aan het veranderen in een roofvogel. In geval van honger vliegen ze een grot binnen en pikken daar vleermuizen dood om zich te goed te doen aan hun hersenen. Een mens doet niet veel anders, ik weet alleen niet of je nu ook kunt zeggen dat mensen in roofdieren aan het veranderen zijn.

Maar de koolmees heeft een enorme drang tot doorgeven van genen. Het is het verhaal van het vrouwtje, de sukkelman en de machoman. Het vrouwtje zoekt een sukkelman uit om voor haar jongen te zorgen, want dat kan ze niet alleen. Zo zitten er in een gebied van een hectare ongeveer tien vrouwtjes met een sukkelman opgescheept. De sukkelman is een expert in het zorgen voor jongen, daarom duldt het vrouwtje hem ook. Hij mag zelfs met haar paren. Maar nu komt het. In het midden van die hectare staat een boom, en daarin woont één enkele machoman. Na de paring van de sukkelman en het vrouwtje, rolt de sukkelman richting zijn kant van het bed en valt in slaap. Het vrouwtje kan met een speciale anti-conceptie beweging de bevruchting ongedaan maken en vliegt dan razendsnel naar de machoman om zich te laten bevruchten. De sukkelman heeft niks door en zal zorgen voor de jonkies in de veronderstelling dat ze van hem zijn. Ook hier een grote overeenkomst met de mens.

Een prachtig verhaal, en niet alleen een verhaal want zo schijnt het echt te gaan. Ik had het wel eens vaker gehoord. Het vrouwtje moet het vreemdgaan met de machoman stiekem doen. Als de sukkelman het ziet, gaat hij weg bij haar. Zo’n sukkel is het op de keper beschouwd dus ook weer niet. Er is sprake van een win-win-win situatie. Het vrouwtje krijgt de sterkste jonkies, de machoman geeft zijn genen door en de sukkelman mag paren en heel soms mislukt de anti conceptie en worden alsnog de sukkelige genen doorgegeven. Want anders zouden er geen sukkelmannen meer geboren worden en zou het koolmeesras uitsterven. Prachtig en hoe krijg je het allemaal zo waterdicht gespijkerd! Maar waar ik nu geen antwoord op kreeg: hoe weet het vrouwtje waar haar jongen vandaan komen? Hoe weet de machoman dat hij zijn genen doorgeeft? En hoe weet de sukkelman als hij gezien heeft dat het vrouwtje is vreemd geweest dat de jonkies niet van hem zijn? Is het een programma dat draait in de koolmeeshersenen, ook wel instinct genaamd, of weten koolmezen gewoon meer dan wij denken? In het geval van instinct zou je eigenlijk kunnen concluderen dat koolmezen kleine robotjes zijn die aangedreven worden door een computerprogramma. Compleet zinloos voor de koolmees, maar de programmeur moet er meer van weten.  Russen wellicht?

Het is mij een groot raadsel hoe een koolmeesvrouw weet dat ze de bevruchting door de sukkelman ongedaan moet maken en even een nieuwe dosis genen moet ophalen bij de machoman. Hoe legt zij het verband tussen de paring en de jonkies? Er zijn natuurlijk mensen die dit soort dingen niet afvragen en het afdoen als instinct, maar dit zijn dezelfde mensen die honen als iemand zijn levensvragen laat oplossen door een geloof. Het is exact dezelfde redenering. Ik vraag me ook altijd af hoe mijn guppen weten dat ze een andere gup moeten lastigvallen en een neontetra met rust moeten laten. Ik denk dat het antwoord op deze vraag ligt verscholen in de gedachte dat een gup mij uit zou lachen om deze vraag. Als hij met mij kon praten zou hij zeggen: jij ziet toch ook het verschil tussen een mens en een aap?  Tja, daar breng ik weinig tegenin.