Mack

Het weer eens zover, ik ben aan het lijnen klagen over mijn gewicht. Ik (1,88m) zal u even in het kort bijpraten, toen ik 18 was woog ik 78, toen ik dertig was 84, toen ik vijfendertig was 87 en laatst gaf de weegschaal 104,5 aan. Gelukkig stond ik er toen niet zelf op, maar hij gaf het wel aan!

Maar 96,5 stond er wel! ik heb niet al te lang geleden met mezelf afgesproken dat als ik het getal 95 zou zien, zou ik gaan lijnen. Dus eigenlijk hoefde ik niks te doen want ik zag geen 95 maar 96,5. Maar gelukkig, van schrik val je af want na herweging was ik alweer 94,5. (hooguit 20 seconden later.)

Dat was afgelopen dinsdag. Vanaf dat moment heb ik alleen nog maar drie keer per dag gegeten en niks anders meer. En elke ochtend zag ik er een (halve) kilo afgaan. Vrijdagochtend was ik nog slechts 93,0 dus heb ik 's avonds 50 gram chips genomen. De volgende ochtend was ik weer 94,5. Nu kent u mij een beetje en sommigen kennen mij wat beter, maar daar ga ik van over de zeik. Wiskundig kun je niet 1,5 kilo aankomen als je 50 gram chips eet. Ik beklaag me hierover bij mevrouw mack maar die wil er niet eens meer op ingaan omdat ik A: volgens haar niet aan het lijnen ben omdat ik chips eet en B: net een aanstellerig klein kind ben. 'Nietus" zei ik. "Wel waar" zei ze. "Tien keer meer niet!" zei ik toen.

Maar echt veel heb ik toch niet aan haar in deze. Ze lacht me alleen maar uit en vanochtend voelde ze mijn spieren en sprak toen de dodelijke woorden:" Ik zal eens een A-cupje voor je meenemen."
En dat maakt de sfeer er niet beter op kan ik u vanaf een eenzame computerkamer meedelen.

Boekhouder word je niet zomaar. Het is een risicovol beroep waarin je aan allerlei gevaren blootstaat in tegenstelling tot bijvoorbeeld een straaljagerpiloot. Die wordt beschermd door tientallen computers die ervoor zorgen dat hij niet uit de lucht valt. G-forcepakken beschermen hem tegen G-krachten, hij kan van 25 kilometer afstand met geleide raketten zijn vijand uitschakelen zonder ooit in diens ogen te hoeven kijken, een schietstoel voor als het te eng wordt, maar het meest mieterige van straaljagerpiloten vind ik nog wel: baangarantie. Voltooien ze hun opleiding dan garandeert de overheid hen een baan.

Je kunt het op de middelbare school al zien. De schuchtere types die altijd netjes met hun fiets omgaan, nooit over de stoep fietsen en altijd braaf hun huiswerk maken, dat worden de straaljagerpiloten.
Nee, dan boekhouders! De boekhouders in spé komen met opgevoerde brommers op school, soms nog met drie politiewagens met sirenes achter zich aan.

De uiterst risicovolle levensstijl vermindert wel iets in de loop der jaren maar verdwijnen doet het nooit. Als boekhouder heb je die risico's nu eenmaal nodig om optimaal te kunnen functioneren.
Vorige week was ik bij de bank om mijn verzekeringen door te nemen, wees de medewerkster mij erop dat ik nog geen no-claim garantie bij mijn all-risks (ja ja, 9 jaar oud, je moet maar durven) autoverzekering had. Ik keek haar aan op James Dean-achtige wijze en zei toen met hese stem: Not me. Live life to the max is mijn motto.

Ik zag haar bewonderende blik, om niet te zeggen dat ze in katzwijm viel, ze was er vanaf dat moment niet meer helemaal bij en verzuchtte: "Mijn man is straaljagerpiloot. Die willen altijd no-claimgarantie."