Oude liefde roest niet

Gisterenavond herleefden oude tijden. Gewoon hier achter mijn pc toen de overige gezinsleden al op één oor lagen werd ik via Hyves aangesproken door een klasgenote van de lagere school. Zij was mijn eerste verkering in een lange reeks van zeven, en we haalden herinneringen op, en hadden het over hoe het nu met ons ging. Onvermijdelijk kwam mijn verhuizing aan de orde en wat er gebeurd zou zijn als ik was blijven wonen in het dorp waar ik kind was. Dan was ik volgens haar met haar getrouwd. "Zeker," antwoordde ik, hoewel ik daar nog lang niet zo zeker van ben, maar dat is op dat moment het enige juiste antwoord om de magie van het moment niet te bezweren. Ik zei dat ik zo weer tien jaar zou willen zijn en weer in die lagere school zou willen binnenlopen. Zij vroeg of ik dan alles anders zou doen dan ik gedaan heb. Maar nee, dat niet. Het was alleen zo'n onbezorgde tijd hoewel ik mij wel herinner dat de moeder van een ander klasgenootje destijds zei dat dit de mooiste tijd uit mijn leven was, en ik daar heftig ontkennend op antwoordde, doelend op het feit dat ik school niet leuk vond. Maar dat was stoerdoenerij.

Terugkijkend denk ik dat die tijd de mooiste uit mijn leven was. Maar misschien is dat gewoon idealiseren? Als ik nu terugdenk aan de Meao dan krijg ik ook mooie herinneringen door, terwijl ik zeker weet dat het een ellendige tijd was. Eigenlijk vanaf mijn 15e tot mijn 23e was het een beroerde tijd. Daarna werd het langzaam beter. Ik verbaas me nu nog wel eens hoe leuk het zelfs op een doordeweekse ochtend kan zijn. Vroeger maakte ik me zorgen over wat de dag allemaal voor ellende voor me in petto had, (dat moest je dan juist kansen en uitdagingen noemen volgens mensen die ik nu graag belachelijk maak) maar dat is niet meer. Elke dag lijkt op de vorige en dat is fijn. Een spannend leven is net zoiets als een romantische contactadvertentie. Met strandwandeling, open haard, en een flesje wijn en dat soort onzin. Maar die worden altijd geschreven door mannen die lijken op het tegengestelde van Brad Pitt. Om gelukkig te worden moet je bepaalde dromen vooral niet najagen. Je moet ze in stand houden om erover te kunnen dromen, want als je ze hebt gerealiseerd, vallen ze tegen. De lotto moet je vooral niet winnen, erover dromen is veel mooier. Om één uur kwam het gesprek ten einde en om tien over één sliep ik. Vast wel met een glimlach.

Voor de racefans

Het was vandaag de dag van de eerste F1 race van het seizoen 2010, en niemand minder dan Michael Schumacher stond weer aan de start in Bahrein. Reden genoeg om weer te kijken, zoals ik eigenlijk elk seizoen wel een reden vind om tijdens de Formule 1 op de bank te hangen. Het lijkt sowieso een veelbelovend seizoen, met behalve Schumacher de volgende twee beroemde namen: Lotus en Senna. Lotus deed voor het eerst sinds 1994 weer mee, evenals de naam Senna, die ook voor het eerst weer meedeed sinds het verongelukken van Ayrton op 1 mei 1994. Het ging hier echter om het neefje van, en over wie de grote Ayrton Senna eens zei: "Dacht je dat ik snel was? Dan heb je m'n neefje Bruno nog niet gezien." We moeten overigens nog een jaar of zeven wachten voordat we de volgende Verstappen op de baan kunnen zien, maar ook die ligt op schema.

De openingsrace van het seizoen 2010 was een spannende, ondanks dat het circuit is uitgetekend in de woestijn, en je door een overschot aan asfalt aan beide kanten van de baan, geen plek hebt om fatsoenlijk te crashen. En dat lukte dan ook niemand. Bruno Senna kon overigens niet imponeren en was één van de eerste uitvallers. Team Lotus brak ook geen potten, evenals Michael Schumacher die een kleurloze wedstrijd reed. Michael is gekomen om voor de 8e (!) keer wereldkampioen te worden en heeft om hem daarbij te helpen, voor het, volgens hem, beste team gekozen. Dit seizoen wordt overheerst door Duitsers want er stonden er maar liefst 6 aan de start. Een ongewenste situatie want zo wordt de kans op het "Deutschland uber alles" volkslied wel erg groot. Vóór het Schumacher tijdperk konden Duitsers alleen nog maar hard rechtdoor rijden, nu domineren ze de F1. Het leek er ook lange tijd op dat een Duitser, Sebastian Vettel, er met de zege vandoor zou gaan, maar door wat onduidelijke probleempjes viel die iets terug en konden de beide Ferrari-coureurs Alonso en Massa toeslaan. De eerste dubbel van Ferrari is binnen. Op de derde plek eindigde Lewis Hamilton. De eerste Duitsers kwamen op plek vier, vijf en zes. Zelfs Olav Mol was niet irritant. Dit gaat een mooi seizoen worden.

Een lesje landsbelang

In januari schreef ik in een logje dat ik mijn keuze vast had bepaald voor de verkiezingen van 2011, want dan was ik vast klaar en hoefde ik geen onzinnige debatten meer te zien en op basis daarvan een keuze te maken. Wouter Bos zou het worden en klaar. Toen dacht ik nog dat de verkiezingen in 2011 zouden plaatsvinden. Hoe anders kan het lopen. Wouter Bos doet niet meer mee en de verkiezingen zijn al dichterbij dan mij lief is. Nu word ik opnieuw gedwongen om na te gaan denken! Alweer! Ik wil dit maar één keer in de vier jaar hoeven doen, en dan heel eventjes. Ik zal dan ook niet op D66 stemmen vanwege hun referendum en het risico lopen dat ik voortaan elke maand naar de stembus moet.

Wouter Bos gaf aan dat hij stopt en voor zijn gezin kiest. Ik heb daar moeite mee. De politiek is een roeping en een roeping gaat voor het gezin. Als je wilt dat je gezin vóór gaat moet je een functie bij een commercieel bedrijf nemen, want dat kan nooit een roeping zijn. Wat nu als Fransje Bauer gaat roepen dat hij uit de muziek stapt omdat hij meer tijd wil doorbrengen met z'n gezin? De ramp zou niet te overzien zijn! Nee, als je geboren bent met een door God gegeven talent, dan zul je je in die rol moeten schikken. Het individueel belang mag nooit voor het landsbelang gaan! Dat moeten we toch ondertussen wel geleerd hebben van Danny Cruijff, die haar man in 1978 had verboden om mee te gaan naar het WK in Argentinië, en wij nog nu nog met het trauma van een verloren WK-finale zitten?

Nee, ik vind dit een verkeerde ontwikkeling. Iemand met een uitzonderlijk talent mag zich niet laten leiden door zijn/haar gezin. En zeker Wouter Bos niet. Want zijn egoïstische gedrag leidt ertoe dat ik nu opnieuw moet gaan nadenken over mijn stem. Mark Rutte misschien. Ik ben niet kapot van hem maar de kans dat hij voor zijn gezin kiest is niet zo groot.

Misbruik door de kerk

De verhalen over misbruik door de kerk lijken momenteel geen halt toe te roepen. Overal lijkt het gebeurd te zijn. Dat het hier om een specifiek geloof gaat, vind ik niet terzake doende. Maar dat het uit den boze is, dat lijkt mij wel duidelijk. En dat het hier om een minderheid gaat, waag ik ten zeerste te betwijfelen. Want ook ik ken verhalen uit de praktijk over misbruik door de kerk. Want wat kwam mij ter ore? De kerk heeft een manier gevonden om de collectes voortaan fiscaal aftrekbaar te maken. Op zich waren giften in het collectezakje van de kerk al aftrekbaar, alleen moest je het wel kunnen bewijzen. En dat kon je uiteraard niet. Wat heeft de kerk nu bedacht? Kerkgangers mogen voortaan een bedrag per bank overmaken waarvoor ze muntjes ontvangen. Tijdens de collecte kunnen de kerkgangers dan zo'n muntje in het collectezakje doen in plaats van echt geld, en zo is de gift plots aftrekbaar geworden en laat de kerkganger dus ook de niet-kerkganger meebetalen aan zijn gift. Waarom gaat er dan nog zo'n collectezakje in het rond, hoor ik u denken? Simpel. Er zijn ook standvastige, karaktervolle gelovigen die nog steeds gewoon een echte duit in het zakje doen. En om de minder principiële gelovigen niet in verlegenheid te brengen, is het muntjessysteem bedacht. Ja, zo werkt de duivel zich een weg naar binnen, mensen. Zeg het voort, want dit schandelijk misbruik moet een halt worden toegeroepen.

Tien-minuten gesprek

Kent u het verschijnsel vriendenboekjes? Dat zijn een soort uit de hand gelopen poeziealbums waarin kleuters die nog geen van allen kunnen schrijven, iets over een andere kleuter kunnen schrijven. Hans krijgt er dan ook geen, totdat hij a] kan schrijven en/of b] het concept snapt. Soms liggen er hier drie vriendenboekjes te wachten tot Hans ze heeft ingevuld. Soms vragen ouders waar die boekjes blijven. "Die liggen te wachten tot Hans kan schrijven," heeft Linda eens geantwoord, maar daardoor zou je bijna woorden krijgen met ze. Voor de lieve vrede schrijf ik die boekjes maar vol. Wat wil je later worden? Net zo knap als mijn vader. Wat is je liefste wens? Een Alfa Romeo 8c Competizione voor mijn vader. Wat wens je mij? Prettige kerstdagen en gelukkig nieuwjaar.

Gisteren was er een tien minuten gesprek met de juffrouw over de vorderingen van Hans. U moet weten, zijn juffrouw is een enorm stuk, en ik was verhinderd. Ik heb de juffrouw nog nooit gesproken, behalve dan een keer hallo als ik Hans wegbreng. Maar Linda heeft al een heuse band met haar. Zo'n goede band, dat het tien-minuten gesprek een uur duurde. (ze was de laatste) Alleen maar roddelen over anderen. (juffen onder elkaar) Ook het vriendenboek kwam aan de orde. De juffrouw vond het ook maar flauwekul, en ook zij moet er met de regelmaat van de klok in schrijven bij haar klaskinderen. Nu heeft Linda haar verteld dat ik die vriendenboekjes altijd volschrijf met onzin, maar dat ik dat alleen maar doe om de foto van de juffrouw te kunnen bekijken. En dat is ook wel een beetje zo, maar zoiets ga je toch niet zeggen! Laatst heeft ze de juffrouw van Tammar (op wie ik ook al verliefd ben) ook al op een logje gewezen dat over haar ging. Zonder Linda zou niemand uit mijn niet-virtuele leven weten dat ik een weblog had. Maar aan de andere kant moet ik zeggen: ze prijst ze me wel. Maar waarom ze me toch steeds bij knappe juffen aanprijst, dat is me niet helemaal duidelijk. Ik maak me er zelfs een beetje zorgen over.

Gebakken lucht.

Ik had een probleempje met mijn auto. Ja ja, kom maar kom maar. Hij wilde bij volgas niet meer boven de 6.000 toeren komen. Terwijl de toerenteller bij 7.000 pas in het rood loopt. De garage dacht eerst aan de toerenbegrenzer maar die kent dat verschijnsel niet, een V6 die meer dan 6.000 toeren aankan. Het vreemde was, dat hij bij half gas wel boven de 6.000 kwam. Gelukkig, bij nadere inspectie vond de garage de oorzaak. Ik was de auto een weekendje kwijt maar dan krijg je ook wat terug: een nieuwe luchtmassa-meter a raison van € 200,- Ik haalde hem gisterenavond op en de monteur zei: "hij loopt weer als een speer. Trekt ook veel beter." Vanochtend toen ik de auto warm had gereden, probeerde ik het. Ik merkte niks van het betere optrekken, en knalde bij 6.000 toeren gewoon weer tegen de blokade aan. Dus geen enkel verschil met de vorige luchtmassa-meter. En zo herken ik de ware automonteur. Dat is net een verkoper van gebakken lucht. Als een automonteur in één keer weet waarom je auto hapert, wantrouw hem dan ten diepste. Donderdag gaat hij weer terug. Dan wil ik mijn oude luchtmassa-meter terug en ook de verdwenen 1000 toeren. Wordt vervolgd.

Stotteren

Hans is sinds een week of twee enorm aan het stotteren geslagen. Niet meer normaal ineens. Hij herhaalt soms zo vaak een woord dat ik het een beetje zielig begin te vinden. Wij maken ons zelfs een beetje ongerust om zijn gehakkel. Wee wee wee wee wee wee wee wee wee wee weetje papa? Natuurlijk zocht ik mijn heil op internet. En dat kun je beter niet doen want volgens de stottertherapeut moet je er zo snel mogelijk bij zijn (telefoonnummer stond erbij), en volgens anderen gaat het meestal vanzelf weer over. Er zijn natuurlijk ergere dingen maar ik het zit me niet lekker. Wij hebben er nog geen aandacht aangegeven omdat we denken dat hij anders denkt dat hij niet mag stotteren. Morgenavond ga ik naar een presentatie over belastingthema's. De man die de presentatie geeft stottert ook. Geen 17 keer achter elkaar maar hij struikelt regelmatig een keer of drie over een woord. Maar hij doet dat toch maar. En hij klinkt stukken enthousiaster dan zijn collega, die niet stottert.

Bellisimo

Ik weet het niet meer hoor. Waarom maken Italianen toch zulke mooie auto's dat ik bijna moet huilen. Kijk deze Alfa Guilietta nu toch weer eens. Hij is wonderschoon! Echt met afstand de mooiste middenklasser van het moment, als je het mij vraagt. Het moet toch dodelijk frustrerend zijn voor Duitse designafdelingen, dat Alfa doodleuk met zoiets komt? Woedeaanvallen zijn volksziekte nummer 1 bij de oosterburen. Er zijn al Duitse autofabrikanten die Italianen aan het hoofd van hun designafdeling hebben staan om hun auto's wat meer Schwung te geven, maar het wil niet echt lukken. Het blijft emotieloos, koud staal, gemaakt om het ego van de bestuurder een boost te geven, wat er bij onze oosterburen gemaakt wordt. Voorrang krijgen is een kwestie van sympathie.

Mack komt overal te laat achter (12)

Wij hebben sinds een maand een nieuwe printer. Een Canon draadloos ongeloofelijk. Ik heb hem gisteren maar eens aangesloten. Linda heeft een beetje installatieangst bij zo'n geavanceerd apparaat en ik loop hopeloos achter bij de stand der techniek, maar ik ben niet bang want als ik zie wat tokkies allemaal geïnstalleerd krijgen aan I-pods, bluetooth, mobiele telefoons en laptops, dan ga ik er maar vanuit dat het niet echt moeilijk is. En dat klopte. Wij hebben nu een draadloze printer, scanner, kopieerapparaat en hij geeft alles aan op een eigen schermpje. Ongeloofelijk Mike! Regelmatig pak ik mijn mobiele telefoon en maak scheerbewegingen en -geluiden als er iemand met een I-phone zit te spelen. Kwestie van aftroeven.
Maar bereid u maar vast voor op een nieuw tijdperk. Dat van de gescande jeugdfoto's van Mack.

Er is hoop.

Racepoezen

Pas geleden schreef ik er nog over maar dat helpt natuurlijk niks. Het is een eenzame strijd die je moet voeren als een van de laatste der Mohikanen. Er wordt topdrukte verwacht. Maar er is ook hoopgevend nieuws voor mannen. De twee moeders waarmee ik altijd koffie drink op zaterdagochtend tijdens de zwemles van Hans, waren het met mij eens. De één had liever een man met twee verschillende sokken aan dan eentje die bij elk van zijn tien paar lakschoenen een bijpassend eau de parfum heeft, de ander vond de geur van vers zweet bij een man niet erg. Dus er is nog steeds bestaansrecht voor de man zoals hij ooit bedoeld was.