Wegens vermoeidheid verschoven.

Vandaag is het vijf jaar geleden dat wij trouwden, en omdat dat tegenwoordig een prestatie is die niet iedereen bereikt besloten wij dat te vieren met een klein gezamenlijk etentje. Ja, ik zeg het er maar even bij, dat het gezamenlijk is, want mijn vrouw heeft er nogal eens een handje van om uit eten te gaan met iemand anders dan ik. Maar, de twee kinderen die uit dit huwelijk zijn voortgekomen, gooiden figuurlijk roet in het letterlijke eten. Want het kleine meisje houdt ons al een paar nachten uit onze slaap wegens een zware verkoudheid, en de grote kleine jongen heeft zijn beloning voor het "vier nachten achter elkaar niet naar onze kamer komen" binnen, en kwam ook nog twee keer onze nachtrust verstoren. Dus veel meer dan drie uur slaap hadden we vannacht niet, en gisteren was het ook al niet veel beter.

Dus wegens vermoeidheid is het vijfjarig jubileum verschoven naar een nader te bepalen en beter voorbereid tijdstip. En, inderdaad, elk nadeel heb ze voordeel, het ijzelt hier als in de winter van 1979. Je zult eruit gemoeten hebben vanavond! Maar ik had wel bloemen bij me! En daar schrok Linda zo van dat ze vroeg of die voor haar waren.

Ik ben vast klaar.

Politici die zéér deugen zijn er niet, en mijn stem telt slechts voor 1/8000.000. Dus stel dat ik een druppel rode kleurstof ben in een teil van 8000.000 druppels grijze, dan zie je mij nooit meer terug. Maar toch is het in de democratie uiterst belangrijk om te gaan stemmen, want anders mag je nergens meer over zeiken. En dat recht wil ik niet verspelen. Ik heb deze wettekst nooit gelezen, maar hij schijnt echt te bestaan. Dus stel dat iemand zich al jaren enorm interesseert in politiek, weet wat er speelt en uiteindelijk besluit om uit protest niet te gaan stemmen, dan verspeelt diegene zijn recht om te zeuren en Mien uut Assen die op het lekkere kontje van Wouter Bos stemt, niet. Zo zit dat.

Dit was een kleine omweg om bij Wouter Bos uit te komen, want over hem wilde ik het heel even hebben. Het liefst zou ik geen zwevende kiezer zijn, maar gewoon eentje die ergens bij hoort omdat dat nu eenmaal zo is. Altijd CDA, altijd VVD, gewoon niet moeilijk doen, altijd SGP. Maar dat heb ik niet. Ik stem dan nog net niet op de reet van Wouter Bos, maar vlak voor de verkiezingen ga ik mij eens druk maken over wie mij het meeste aanspreekt. Het probleem is dat als ik net iemand gekozen heb, diegene daarna altijd weer iets stoms zegt, waardoor ik weer moet heroriënteren. Van een goede democratie word je compleet gestoord, een goede dictatuur is veel beter.

Maar Wouter Bos. Die deugt toch tenminste voor 75% en dat vind ik al heel wat. Hij leidt ons op kundige wijze door de crisis, en spreekt zijn afkeer uit over de graaicultuur. Hij draagt gewoon een stropdas sinds hij minister is en heeft niet meer van die achterlijke modieuze overhemden aan. Of misschien nog wel maar die zie je niet meer door zijn stropdas en colbert. Maar wat hij nú toch gezegd heeft: "Modern kapitalisme ontwricht samenleving," zegt hij. "Er vindt een ondermijning van de menselijke waardigheid plaats door een voortdurende druk van commercialisering op de publieke sfeer, het stelselmatig appeleren aan de primaire behoeften van meer meer meer en nu nu nu'," aldus Wouter. En daar ben ik het helemaal mee eens. Dus ik ga voor Wouter Bos en kijk vanaf nu tot aan de verkiezingen volgend jaar geen enkel politiek debat meer. Voor die 25% die hij niet deugt kan hij mooi een coalitie vormen met de onafwendbare Wilders, die slechts voor 25% wel deugt. En dan maar hopen dat ze het beste in elkaar naar boven halen.

Kinderen zijn hinderen, zei vader Cats

Kinderen zijn heus niet altijd leuk. Wat zeg ik? Ze zijn een ramp. De enige reden waarom ik kinderen wilde is dat ik, mocht ik eenzaam en moederziel alleen in een bejaardenhuis geraken, er nog eens in de twee weken naar me wordt omgekeken. En is dat nu die ruim 20 jaar dwangarbeid waard? Ik waag het te betwijfelen.
Vanavond bijvoorbeeld gebeurde er iets waar ik al tijden bang voor was. Ik haalde Hans uit bad en droogde hem af. In de spiegel zag hij een lange natte lok van zijn haar tot over zijn wenkbrauw hangen. Hij pakte de lok vast en vroeg of ik dat ook kon. En dan word ik al langzaam bang hè. “Eh, nee Hans, dat kan ik niet want papa laat het altijd heel kort knippen.” Ja, dat er geen enkel ander model meer mogelijk is, dat snapt hij nog niet helemaal, maar hij zei: “Ja, maar jij hebt ook dit,” en raakte met zijn wijsvinger mijn rechterinham aan. “En dit,” en hij raakte mijn linkerinham aan. “Eh, ja Hans, nu weet ik het wel hè!” Ik richtte mij iets op zodat hij niet bovenop kon kijken. “Ja, en boven heb je een gat.”

Bescheiden

Ik keek vanavond naar het programma "de Reünie" want dat vind ik nog een van de weinige programma's die de moeite van het bekijken waard zijn. Rob Kamphues doet het prima, en in dit programma hoeft hij niet van zijn bazen op zoek te gaan naar de grenzen van het toelaatbare, dus zijn kwaliteit als presentator komt hier prima uit de verf. Meestal betreft de reünie een HBS of VWO klas omdat die kennelijk de meest interessante verhalen opleveren, en misschien is dat ook wel zo. Ik verbaas me vaak wel over gemiddelde salarissen van € 5000 en troost me dan altijd maar met de gedachte dat er waarschijnlijk een miljonair tussen zit die het gemiddelde omhoog trekt.

Vanavond een VWO klas uit het Limburgse Echt. Nu hoop ik dat Echt in Limburg ligt want anders gaat er hier iets fout bij de regie, maar zo'n klas uit Limburg, ja, hoe zeg je dat, daar vind ik altijd iets ontbreken. Ik weet het niet precies te omschrijven, ik bedoel het ook niet lullig, maar in vergelijking met de meeste klassen uit andere provincies ontbreekt het altijd aan, eh, patsers! En dat is een verademing. Misschien komt het ook wel door de taal, maar misschien zijn ze wel iets bescheidener en liever, de Limburgers. Zelfs degene die uit deze klas de patser zou moeten zijn was bescheiden ondanks dat hij in zijn carrière toch veel bereikt had. Misschien omdat hij hoogopgeleid technicus was in plaats van een manager met een praatveelvaardigheidscursus? Maar ik denk dat het vooral met Limburg te maken heeft. Maar hoe precies, dat weet ik niet.

Omgaan met teleurstellingen

Voor omgaan met teleurstellingen schijnen cursussen te bestaan, die soms wegens gebrek aan belangstelling niet doorgaan, grapte Herman Finkers destijds. Ik ging vandaag richting RAI omdat ik een kaartje had voor Top Gear Live om mijn grote helden, Clarkson, Hammond en May eens in levende lijve te zien. Voor sommigen is het al een teleurstelling als de gay van het stel, James May er niet bij is, maar wat dacht u van mijn teleurstelling?

Om kwart voor tien reden Menzo (dat is degene met wie ik ging) en ik hier weg om om 12 uur bij de show te zijn. Amsterdam-Vaassen is een uur rijden, dat weet elke Amsterdammer. Dus als alles May zat zouden wij er om kwart voor 11 zijn. Nou, dat was niet zo. Om kwart voor 11 stonden wij in een file van 1 kilometer waar we volgens een bord een kwartier vertraging zouden hebben, maar om kwart voor twaalf waren we er nog niet uit. Om 12 uur precies stonden we voor de RAI, alleen nog met een nog niet geparkeerde auto. We moesten route 12 volgen, maar dat was een eenmalig bord. Uiteindelijk hebben we de auto ergens in Amsterdam neergezet, zonder te betalen, want dat zijn wij hier zo gewend aan de goede kant van de rivier, en meldden ons om half 1 aan de ingang met onze kaarten. Maar, wij mochten er niet meer in. Alle plaatsen waren bezet. En wij waren niet de enige die dit was overkomen, een stuk of dertig min of meer opgewonden mensen stond te klagen bij de informatiebalie. Bloody hell.

Een stuk of veertig sportwagens stond opgesteld en daar zijn we dan maar even langsgelopen, maar het deed me niks. Ik hoorde de stemmen van Clarkson en Hammond uit de zaal komen waar wij niet in mochten. Een irritant verkopertje kwam naar me toe met de vraag of hij me blij kon maken. Ik antwoordde dat hem dat niet meer zou lukken vandaag. Maar opdringerig als ze zijn, die verkopers, probeerde hij het toch met z'n abonnement op Top Gear magazine. Ik vertelde hem dat ik getrouwd ben met Autovisie en dat ik daar al vóór dat hij geboren was, abonnee was. Dat zou dan volgens hem langer dan twintig jaar moeten zijn, en dat klopt ja, 1988 om precies te zijn. Ik vond het een goed argument maar mevrouw Mack vond naderhand dat ik nu toch echt oud begin te worden, als je zo'n opmerking maakt. Menzo kon me net tegenhouden, anders had ik uit frustratie een deuk getrapt in een Audi R8, die daar een beetje popie stond te doen tussen de gevestigde sportwagenorde. Zo'n cursus omgaan met teleurstellingen is niks voor mij. Onverrichter zake, keerden wij huiswaarts.

Tip

Binnenkort zijn mevrouw Mack en ik 10 jaar getrouwd. Hoe ik dat weet? Dat staat aan de binnenkant van mijn ring. Haar naam is niet meer goed leesbaar vandaar dat ik haar maar mevrouw Mack noem. Hoe zijn de afgelopen vijf jaar bevallen? Nou twee keer om precies te zijn. En we maken wel eens ruzie hoor, vooral 's ochtends als we net op zijn en het hier een enorme stress is vanwege kinderen die aangekleed, gevoed en naar school moeten. En aan mij ligt het niet hoor, die stress. Ik sta rustig mijn krantje te lezen aan het aanrecht, maar het zijn altijd vrouwen die zo jaloers zijn op de koelbloedigheid van een man in stress-situaties. En dan volgt er even wat gegrom en geknauw naar elkaar en als je dan naar je werk gaat geef je met tegenzin een kus want het liefst zou je hhmmppfff zeggen, maar echt prettig is dat niet. Ik ben dan ook altijd weer helemaal blij als ze 's middags belt en weer vrolijk klinkt.

Ik denk dat we deze keer maar eens moeten proberen om onze trouwdag niet te vergeten en ergens te gaan eten. Ik weet al waar, maar ik zeg het lekker niet. En nee, ze hebben er geen speeltoestel. Bloemen, daar moet ik eens over denken want die vind ik zo afgezaagd. Wel schuin hoor, zegt onze bloemist altijd. Dat vind ik wel het voordeel van een bloemist die zijn vak verstaat, zo'n briljante tip.

Een verbaasd gezicht.

Ik weet niet of er onder de lezers iemand is die wel eens de film "The Cannonball run" heeft gezien? Ik vond de film geweldig ondanks dat het een slappe film was. Ik zou nog veel scènes uit mijn hoofd kunnen naspelen, maar ik denk dan ook dat ik deze film een keer of dertig heb gezien.

Ergens aan het eind is er een scène waarin Roger Moore, Roger Moore speelt, maar dan tussen twee James Bond films in. Dat is vrij ingewikkeld maar doet er ook niet toe. Hij heeft in de film een Aston Martin DB5 met een sigarenaansteker die, als je hem indrukt, van de passagiersstoel een schietstoel maakt. De hele film door waarschuwt hij zijn medepassagiers om vooral niet hun sigaret aan te steken met die aansteker. (Not that one darling, we don't want to lose you that quick.) Aan het eind van de film komt er een naar mannetje, de heer Foyt, die denkt dat hij de baas is, bij Roger, en gentleman als James is, biedt hij hem een sigaartje aan. (Oh, and feel free to use te lighter in my car) Als meneer Foyt dat vervolgens doet (wait untill he touches that lighter) en de sigarenaansteker gebruikt, gebeurt er…niks.

Licht beschaamd loopt James naar meneer Foyt toe en vraagt welke aansteker hij heeft gebruikt. Nu, daar gaat het om, om het verbaasde gezicht dat Roger op dat moment trekt. Dat Roger vervolgens zelf slachtoffer wordt van de schietstoel doet niet ter zake. Onthou dat verbaasde gezicht.

Vandaag deed ik bij wijze van grapje in plaats van twee suikerklontjes, acht suikerklontjes in de cappuccino van een collegsta. Ik mailde mijn andere collega die vlak naast haar zat: wacht wat er gebeurt als ze van die koffie drinkt. Hij knikte me toe dat hij het begrepen had want hij was zelf gisteren slachtoffer van twee suikerklontjes door z'n glas water. (God, Mack, wat ben jij enorm grappig). Toen mijn collegsta eindelijk na tien minuten een slok nam gebeurde er…niets. Ze dronk de koffie op en reageerde helemaal niet. Denk nu nogmaals aan dat verbaasde gezicht.

Gooi het maar weg.

Ik heb een paar boxen gekocht op Marktplaats. De verkoper wilde er € 10 voor hebben en dat heb ik ook geboden want ik vind het een beetje sneu om dan € 8 te gaan bieden en dan het verschil moeten gaan delen om dan op € 9 uit te komen. In die onderhandelingstijd kan ik zoveel nuttige andere dingen doen.

Boxen is trouwens een overclassificatie. Luidsprekertjes is beter. Maar dat komt zo. Er staat hier op zolder al sinds ik hier woon een platenspeler werkloos stof te vangen. Hetzelfde geldt voor een versterker. En aangezien ik geen idee heb van wat er met digitale muziek allemaal kan, behalve dan youtube want daar ben ik expert in, dacht ik dat het wel weer eens leuk zou zijn om de boel aan te sluiten.

En nu luister ik naar een elpee van Linda, Genesis, invisible touch. Maar dat kan niks zijn want Peter Gabriël is er niet meer bij. Maar desondanks klinkt het toch leuk. En nu even stil, want nu begint "throwing it all away". Moet je goed luisteren…Phil Collins zingt steeds diarree.

Wake-up service van Ilse

Omdat diepe ellende en gelukszalige momenten elkaar afwisselen op dit inmiddels roemruchte weblog, volgt er hier weer eentje in de categorie: gelukszalig.

Vanochtend werd ik om een uur of half zeven gewekt door Ilse de Lange. Zij zong op uiterst prettige wijze haar hit "puzzle me" voor mij. Ik draaide me nog eens om en luisterde in de verte naar haar vrolijke nummer. Langzaam kwam er een glimlach om mijn mond en ik dacht aan haar onschuldige voorkomen in combinatie met dat Twentse accent. Het hielp mij met opstaan. De hele dag zit 'Puzzle me' al in mijn hoofd. Maar dat is bepaald geen straf. Ilse is misschien wel de beste zangeres van Nederland maar in elk geval toch het leukste 'domme' blondje dat er is.

Misdaad loont niet.

http://www.youtube.com/watch?v=mB7bqS9p7s4&feature=related

Als u dit filmpje bekijkt moet u extra aandachtig letten op de blanke (kick)bokser, die hier nog vrolijk vertelt over een aankomend titelgevecht, dat hij overigens zou winnen. Want over deze blanke man gaat het volgende verhaal dat zulke gruwelijke details bevat dat ik besloot er een logje over te schrijven. Niet omdat ik 'kick' op gruwelijke details, maar omdat ik ze nu eenmaal onvoorbereid las en ook mijn verontwaardiging kwijt wil.

Lees verder “Misdaad loont niet.”