Leuke karaktereigenschap van me om een helling waarop de meeste mensen halverwege een adempauze nemen, uitsloverig te beklimmen met Tammar op mijn nek. Gedachten uitschakelen en 100 meter naar boven lopen om daar de glorie in te halen. Een soort Via Gladiola zeg maar. Of het ermee te maken heeft weet ik niet maar feit is wel dat iedereen nu aan het zwemmen is en ik amper meer op of neer kan. En dat was het niet alleen, ook kinderen hoog boven me uit tillen en een end in het zwembad gooien zal niet bevorderlijk zijn voor de staat van je onderrug.
Ik blijf altijd maar denken dat wanneer ik geen pijn voel, ik onkwetsbaar ben. Zeker nu ik het opdrukken uitgevonden had als probaat middel tegen rugklachten. Hoe krijg ik deze dommigheid onder controle? Waarom bezin ik niet eer ik begin? De afgelopen maanden heb ik regelmatig Linda proberen te overtuigen dat ik het nu gevonden had, met dat opdrukken, maar nooit kreeg ik het gevoel dat het lukte. In plaats daarvan gaf ze me vaak een kort knikje. Misschien was ze in de lach geschoten als ze er serieus op in gegaan was. Ja, al die tijd heeft ze geduldig als alleen een vrouw dat kan, zitten afwachten tot het weer mis zou gaan. Om me in te wrijven dat die paar push-ups ook niet zouden verhinderen dat ik me nu beweeg als een zak tentstokken. Nu wil ze me naar de sportschool hebben. Twee keer per week mijn rug trainen tussen al die andere kneuzen.
100.000
Wij zijn op vakantie. De reis gaat wederom naar Zuid Frankrijk zoals praktisch altijd. Voor het eerst heb ik niet het heimwee gevoel gehad wat ik altijd heb zo vlak voor een vakantie. Vreemd. Ben ik dan toch nog in een ontwikkelingsproces? Ik doe helemaal niet meer aan check-check, dubbelcheck zoals vroeger. Olie wordt niet meer gepeild, verlichting niet meer nagekeken, route wordt niet meer uitgestippeld, gewoon karren met die hap. Dat ging vroeger wel anders, maar toen was Zuid Frankrijk ook nog onderontwikkeld gebied waar je wekenlang geen contact meer had met de Noord-Europese beschaving. Het is heet in de Ardeche, nog heter dan hier maar op mijn vakantie hou ik daar wel van. Warmer dan 35 graden hoeft van mij ook weer niet maar zo rond de dertig vind ik wel aangenaam.
Mijn weblog gaat in de vakantie door de 100.000 hits. Dat lijkt niet zoveel, maar als al die ellende met web-log nooit was gebeurd had ik nu gewoon nog daar gezeten met 1000.000 hits + alle foto’s nog gewoon zichtbaar. Maar die 100.000e daar zal ik even geen getuige van zijn. Is ook niet erg, want mijlpalen zijn alleen belangrijk in een uitgestippeld leven, en u weet: Bookkeepers live life to the max. Dus. Maar ik, en de rest van het gezin hebben er zin in. In de vakantie verdwijnt de sleur en kom je even los van je werk en misschien dringt de vraag zich wel even op waarom we eigenlijk moeten werken. Want de vakantie noemen we het echte leven maar dat klopt niet. Het echte leven is de rest van het jaar. En dat is gelukkig ook lang niet slecht. Maar die paar weken vakantie per jaar zijn een verworven recht. Kom daar niet aan! Pensioenleeftijden die verhoogd worden laten we gelaten toe omdat het toch de ver van mijn bed show is, maar kom niet aan de vakantie want dan komt Nederland echt ouderwets in opstand, gaan er koppen rollen en ik hanteer de bijl.
Veel geluk allemaal, tot over een paar weken. Ik wens u allemaal een prachtige zomer met mooie zomeravonden. Word ik toch weer weemoedig.
Haan
Volgens Hans is mama belangrijker dan papa. Dat komt zo: ik legde hem uit dat ik vroeger de mazelen heb gehad en dat ik dus bijna dood was. Is absoluut niet zo, want ik was gewoon ziek, maar tegenwoordig ben je bijna dood. Maar niet helemaal Hans, anders was jij er niet geweest. En dat snapte hij niet. Dan was mama toch met iemand anders getrouwd en dan was ik er toch ook? Ik was een tikje verontwaardigd, maar kon hem ook niet precies uitleggen wat nu precies mijn bijdrage aan hem was. Misschien qua moeite niet zoveel, want verwekken is in een mum van tijd gebeurd en je hoeft er niet voor gestudeerd te hebben. In tegendeel, hoe minder je gestudeerd hebt, hoe groter de kans op een verwekking.
Ik wilde Hans wel uitleggen dat hij 50% van mijn genen heeft meegekregen en dat hij dat niet moest onderschatten. Dat hij in de eerste plaats geen Hans had geheten, maar dat het nog maar afwachten was of die andere genen wel zouden kunnen wedijveren met de mijne. Zou hij bijvoorbeeld anders ook van dat mooie haar gehad hebben? Zou hij anders nu al de bruine slip judo hebben? Ik bedoel maar. Ja, kom niet aan mijn rol. Dat beetje rol dat je als man in de 21e eeuw in West-Europa nog hebt dient met hand en tand verdedigd te worden.
Natuurlijk is mijn rol en die van vele vaders stukken groter dan hij lijkt. Het spreekwoord zegt dan wel dat het de haan is die kraait maar dat het de hen is die de eieren legt, maar dat is achterhaald. Dat is uit de tijd dat moeders nog verstandige vrouwen waren die zorgden dat het hun man aan niets ontbrak. En zeker niet aan eieren. Maar tegenwoordig kraait de hen en legt de haan nog steeds geen eieren. Waarmee ik zeggen wil dat de vader nog precies doet wat hij altijd al deed, alleen wordt het hem moeilijker gemaakt doordat de hen ook haar zegje doet en hij zelf zijn eitje moet bakken. Gelukkig geldt dat niet bij ons.
Mijn Chinese sterrenbeeld is haan, en het bijzondere aan hanen is dat ze altijd gelijk hebben wanneer ze hun observaties uitdrukken via hun meningen. Daar kan een kip natuurlijk heel anders over denken, maar Chinezen liegen nooit. Tenminste niet veel. Verder staat de hele beschrijving van de haan vol met louter goeds, met als enige kleine aandachtspuntje dat de bescheidenheid soms naar de achtergrond wordt verdreven. Maar dat is vaak niet eens zijn eigen schuld, dat wordt gevoerd door zijn omgeving. Als die eens een klein beetje minder complimenteus zou zijn, zou ook de bescheidenheid de haan sieren. Dus een zoon die het nog niet helemaal begrijpt kan het soms wat lastig maken voor de haan. Bovendien is mijn Nederlandse sterrenbeeld maagd, en maagden staan bekend om hun bescheidenheid, en ook omdat ze altijd gelijk hebben wanneer ze hun observaties uitdrukken via hun meningen.
Nog een paar dagen volhouden, dan ben ik op vakantie. Uiteraard naar het land van de haan.
Een historisch moment
Het nieuws over de gevonden wolf in Luttelgeest windt mij op. Ik heb er door de jaren heen al over gelogd, over de terugkeer van de wolf in Nederland. Als u mij niet gelooft, kan ik u op verzoek de linkjes toesturen. In 2008 zijn de wolven pas herontdekt in Duitsland, op 400 km van onze grens. En hij is in de jaren daarna al diverse malen gesignaleerd in Nederland, maar nu weten ze het dan voor 98% zeker, de wolf is terug. Nou ja, niet echt natuurlijk, want hij is gelijk doodgereden dus zitten we weer zonder wolven. Wat me irriteert is de nodeloze voorzichtigheid in de stellingname dat het inderdaad om een wolf gaat. Het zou immers om een hond kunnen gaan. Een pekinees. Een kind kon aan de foto zien dat het een wolf was! Na onderzoek van de maaginhoud, alwaar men een bever aantrof -typisch hondenvoer- en onderzoek van de rest van het lichaam durft men met 98% zekerheid te stellen dat het om een wolf gaat. Nu nog even het DNA onderzoek afwachten.
Natuurlijk is het een wolf, stelletje geldverslindende prutsbiologen! Het zou mij niet verbazen als ze straks per ongeluk het DNA van de bever afnemen en op basis daarvan concluderen dat het geen wolf is. En die eerdere waarnemingen in Nederland betrof ook wolven. Waarom de waarnemer niet op zijn woord geloven? Bovendien, wat maakt het uit of ze er zijn of niet zijn, het gaat erom dat we zeggen dat ze er zijn, want zien doen we ze toch nooit. Overigens, wat ik dan minder vind aan deze wolf, is dat hij een bever op zijn menu had staan. Ja natuurlijk, zo’n wolf weet ook niet dat die beschermd zijn, maar neem een everzwijn of zo. Daar zijn er zat van en dan hoeven die ook niet afgeschoten te worden. Bovendien zitten we nu weer zonder bevers in Nederland, want de voltallige populatie van één stuk zat in zijn maag.
Ik weet niet waarom ik het zo magisch vind. Waarschijnlijk komt het door mijn oma, die vroeger op een camping in Frankrijk gehuil hoorde en concludeerde dat het een wolf moest zijn, wat indruk op me maakte. 150 jaar is het geleden dat de wolf werd uitgeroeid in Nederland. Roodkapje was hier hoogstpersoonlijk debet aan. En nu loopt hij hier weer rond, een prachtig dier, een van de efficiëntste roofdieren die er zijn. Het CDA gaat weer aan de macht komen omdat boeren bang zijn hun veestapel te verliezen. Over dat laatste ben ik minder opgewonden, dat is gewoon meer van hetzelfde.
Maar bedenk dit eens. Mijn oma heeft bijna een eeuw geleefd en ze heeft nooit meegemaakt dat er wolven in Nederland leefden. Nou ja, ze heeft het wel meegemaakt, maar het was nog niet bekend. En nu, wij allen die dit lezen kunnen, maken het wel mee. Het is een historisch moment. Wee degene die zich voortaan tijdens een strenge winter op de toendra’s van het oosten waagt.
Nevada
Het zijn drukke weken geweest op mijn werk, en ik heb een soort van vriendschappelijke relatie opgebouwd met een Noorse collega. Het ging om een zogenaamde wereldwijde roll-out van een ERP pakket, en in de Benelux vestiging waar ik werk, zijn nieuwe records gevestigd. Ik zal er niet teveel op in gaan, maar belangrijk voor u is te weten dat we de Duitsers hebben verslagen en dat we de ranglijst aanvoeren. We hebben het gevierd met elandvlees en patat speciaal. Gisterenavond, toen we klaar waren trakteerde ik Thor (de Noor) op patat speciaal, want ik vond dat hij dat gegeten moest hebben na zijn verblijf in Nederland. Kort daarna haalden we zijn vrouw op van het station in Amersfoort, die over was gekomen om vandaag met haar man naar Italië door te rijden voor een vakantie. Zoals mij niet verbaasde door de manier waarop mijn vrouwelijke collega’s op Thor reageerden, had hij een aantrekkelijke vrouw met blond, lang haar. Ze zeulde zware handbagage mee en zei dat het haar veel moeite had gekost om die in het bagagevak van het vliegtuig te krijgen. In Noorwegen waren niet meer zoveel gentlemen klaagde ze, dus moest ze het zelf doen. Ik zei dat er in Nederland ook niet meer zoveel waren, maar dat er hier en daar nog wel eentje te vinden was, en hield de deur van mijn auto voor haar open. Zo makkelijk scoren weer.
Laat was ik thuis en vroeg moest ik op. Hans speelde zijn eerste voetbalwedstrijd in clubverband. Op kunstgras nota bene. Ik hou best van voetbal, ik heb het zelf ook gespeeld, maar half negen is best vroeg, maar daar is overheen te komen. Waar al moeilijker over heen te komen was, was de geluidsinstallatie daar die op dat tijdstip al veel te harde Golden Earring muziek speelde. Maar gelukkig toen de wedstrijd begon ging dat zachter. Waar helemaal niet overheen te komen was, waren de twee achterlijken naast mij die hun kind stonden aan te moedigen. 20 meter verder stond er nog een die klonk als een schorre buldog. Een van hen was een wijf. “Vrijlopen! Afspelen! Even sorry zeggen! Actieve houding! Schieten!” Dat soort termen. En dan nog een paar compleet achterlijke namen van die kinderen erbij. Nevada of zoiets. En ik zweer het, geen vijf seconden stil. Mijn buurman aan de andere kant zei zachtjes tegen mij dat die kinderen dat geschreeuw toch niet hoorden. Ik zei wat harder dat het hoogst irritant was. En dat was een understatement. Het is een reden om je kind weer van voetbal af te halen, al kun je hem dat niet aandoen.
Hans deed het goed. Zeker niet het beste, maar hij was voor het eerst. Maar ik zag hem toch een gat trekken op een manier die me aan Marco van Basten deed denken. Hij had de voorzet moeten krijgen maar fucking Nevada ging voor eigen succes. Roemloos ging de kans ten onder. Maar ons pensioen staat vast. Als hij maar niet om onverklaarbare redenen op zijn 12e stopt, net als zijn vader, die een carrière als boekhouder verkoos. Maar die nu wel wereldkampioen is en de Duitsers verslagen heeft.
Heathcliff
Ik hoorde het nummer vandaag voor de 757-ste keer en nog nooit heeft het me verveeld. Nog sterker, vanochtend viel het me extra op in de auto, hoe mooi het eigenlijk is en welke instrumenten ik nu eigenlijk hoorde. Goed, die piano in het begin herkent iedereen wel, maar verderop in het nummer wordt een prachtige elektrische gitaarsolo weggegeven. Normaal was dat gewoon onderdeel van de melodie, maar nu viel me pas op dat het een gitaar was. Ik besloot de tekst er eens bij te zoeken want ik had nog nooit verstaan waar het nummer over ging. Ik wist wel dat het lied geïnspireerd was door een oude Engelse roman, maar daar bleef het ook bij.
Flarden van de tekst, die kon ik meezingen. Tenminste, als niemand erbij was, want zo de hoogte in dat is slechts voor een enkeling weggelegd. Maar wat ik nu eigenlijk zong? Toen ik de tekst las vond ik het nummer ineens nog mooier. Doordat ik al 35 jaar Elvis luister heb ik me nooit getraind in het laten doordringen van de tekst. Niet zo belangrijk bij Elvis, want negen van de tien keer gaat het over liefde. Dit nummer gaat ook over liefde. Maar zo pakkend. Over Cathy die verliefd is op Heathcliff, en die terugkwam na een lange afwezigheid. Heathcliff, ik ben het, Cathy, ik ben thuisgekomen. Laat me binnen wat ik heb het zo koud. U weet vast al wel over welk nummer het gaat. Prachtig, emotioneel, en wat een betoverende zangeres. En wat een rare naam, Heathcliff. Was er niet een dokter die zo heette?
Alles waar “te” voor staat…
In Vaassen luidt het gezegde: Alles waar te voor staat is niet goed, behalve tepel. En daar zit een kern van waarheid in want zonder tepels geen mensen en zoogdieren. Wat ik knap vind van de evolutie is hoe zij wist hoeveel tepels een bepaald dier nodig had. Het varieert van twee tot tweeëntwintig. Als je niet in de evolutietheorie gelooft is het minder indrukwekkend, want God weet dat soort dingen gewoon. Aan de andere kant is de evolutie niet iets wat kan denken en ook maar een geval van trial en error. Over het ideale aantal tepels zijn religie en evolutie het niet eens. Waar ze het wel over eens zijn, is dat het een even aantal dient te zijn. Waarmee wij gevoegelijk kunnen aannemen dat een gezin een even aantal kinderen dient te bevatten, anders ontstaan er problemen. Ik kom zelf uit een gezin van drie kinderen, mijn moeder uit een van drie en mijn vader uit een van vijf, dus de problemen zitten extra in de genen. Harmonie is goed, dat roep ik altijd al. Je kunt het niet bewijzen, maar elke vezel in je lichaam voelt het. Waarom er dan toch mensen zijn die de harmonie keihard ontkennen, geen idee. Waarschijnlijk komen ze uit een oneven aantal kinderen gezin.
Bij vissen is het anders. Een school bestaat altijd uit een oneven aantal, maar vissen hebben dan ook geen tepels. Bij vissen is oneven, harmonie. Een school vissen die bestaat uit een even aantal is gedoemd te mislukken. Onherroepelijk zal er eentje uit de school klappen. Een sterke aanwijzing dat God zich niet heeft bemoeid met de schepping maar het aan de evolutie heeft overgelaten, is dat mannen ook tepels hebben. Dat is vreemd. Dat de evolutie vergissingen maakt is duidelijk, kijk naar uw buurman, maar God! Nee, die niet. De tepel is de sleutel tot het leven, maar ook tot de oplossing van het vraagstuk schepping vs evolutie.
De conclusie moet dus zijn: God dacht na over welke fouten de evolutie zou maken, en voorzag het verschijnsel transseksualiteit. Om een handjevol mannelijke transseksuelen tegemoet te komen gaf hij alle mannen tepels, zodat zij zich makkelijker tot het andere geslacht zouden kunnen bekeren, en omdat ze de gewone seksuele man toch niet in de weg zouden zitten. En wij mannen doen niet moeilijk over een lichaamsdeel zonder functie. En zeker niet nu we na deze uitleg weten dat het voor een goed doel is. Eventueel kunnen we ze op de orgaandonatielijst zetten. Mits ongepierced natuurlijk.
Bijrol
Op school had ik met toneelstukken altijd een klein bijrolletje. Ik was een loodgieter en moest zeggen: “al zijn de problemen nog zo groot, geen probleem voor Beukenoot.” Dat moest toen nog zonder tussen-n. Dat was het dan. Tijdens het afscheidstoneelstuk in de zesde klas was ik een minister die het licht had gezien en ik moest in een vierkante doos (tv) een linkse stelling verkondigen. Het was iets in de trant van: “Kernenergie? Hoepel op met je kernenergie. Windmolens, die moeten we hebben!” Tja, veel mondelinge tekst heb ik nooit nodig gehad en aan toneelstukjes heb ik een broertje dood. Daar liep ik later wel vaak tegen aan hoor, dat ik in protest ging omdat er ergens een toneelstukje werd opgevoerd. En helemaal als mij gevraagd werd daaraan deel te nemen. Want laten we eerlijk zijn, je hele werkzame carrière is in feite een groot toneelstuk.
Inmiddels ga ik er stukken luchtiger mee om en ik ben blij dat ik dat kan. Ik herken onmiddellijk als er ergens een toneelstukje wordt opgevoerd. Zo belandden we deze week weer ergens in een chique restaurant waar iedereen acteerde dat het eten en de wijn voortreffelijk waren. Maar ganzenlever door het dessert is niet voortreffelijk, dat is ronduit smerig. Daar houdt mijn acteertalent ook op. De ober kon het allemaal veel beter dan ik. Die kon vijf minuten vertellen over de wijn, en dat er mensen zijn die denken dat je witte wijn koud moet drinken en rode wijn op kamertemperatuur, maar dat drie graden verschil een enorm verschil kon maken in de smaak, die hij ook kon omschrijven. Ik kom niet verder dan lekker, vies of neutraal. Maar zijn verhaal maakte me nieuwsgierig naar de wijn en ik nam een slok. Ik zag de anderen hun wijn eerst een slinger geven in het glas, waardoor de wijn acteert dat het aroma dan meer loskomt. De wijn was lekker. Maar lekker voor 100 euro is toch weer minder lekker als lekker voor vijf euro. Ik proef geen enkel verschil. De andere acteurs wel.
De volgende middag tijdens de lunch gaf ik mijn melk een slinger, rook er even aan, nam een voorzichtige slok en oordeelde: voortreffelijk.
Het recht op de waarheid.
Een deel van het Eichmann dossier mag van de rechter door de Duitse geheime dienst BND geheim worden gehouden. Wat aan de ene kant een goede zaak is, want een geheime dienst die alle stukken openbaar moet maken, is belachelijk. Aan de andere kant, wij willen weten wat erin staat. De rechter heeft geoordeeld dat het in het belang is van de Bondsrepubliek dat de stukken geheim blijven. Tja, maar moeten we dit zomaar pikken? Is dit niet een wezenlijk onderdeel van de geschiedenis waarvan iedereen het recht heeft te weten wat zich daarin bevindt? Eichmann was geen lieverdje, zoveel is duidelijk. In Israel is hij uiteindelijk opgehangen, wegens schuld aan het vermoorden van miljoenen mensen. Kom je er nog genadig vanaf, vind ik. Voor hetzelfde geld had je voor elke moord levenslang gekregen, dan zou je gauw een miljard jaar opgesloten zitten.
Maar wat willen de rechters ons onthouden? Wat zou het kunnen zijn dat de Bondsrepubliek schade toebrengt? Waarom is het in dat geval niet vernietigd? Ik kan gissen, maar dat heeft weinig zin. Gelukkig is er nog de Duitse boulevard krant Bild dat tegen de uitspraak in hoger beroep wil gaan. Recht op de waarheid, dat willen ze bij Bild. Waarschijnlijk is het slechts een economisch belang, maar dat moet dan maar even. Uiteindelijk is alles economisch belang en kun je het grootste principe nog met geld onderuit krijgen. Geld is een geweldige uitvinding, hebzucht is wat minder. Maar hebzucht gaat ons dan nu misschien opleveren dat we een bepaalde geschiedenis misschien gedeeltelijk moeten herzien. Maar als het landsbelang in gevaar is, kunnen we een rechter ook wel omkopen toch? En anders stel ik de annexatie van Duitsland door het Koninkrijk der Nederlanden voor, als het echt niet verder meer kan met de BRD. Wij kunnen wel wat levensruimte gebruiken. En we krijgen er 80 miljoen vrienden bij die echter wel allemaal een Nederlandse inburgeringscursus zullen moeten volgen. En als ze niet slagen, dan gaan ze maar terug naar waar ze vandaan kwamen. Maar ja, daar zullen we ook niet achter komen als het Eichmann dossier geheim blijft. Geschiedenis is best grappig. We denken zeker te weten dat het zo is gebeurd is, maar er is een klein aantal mensen op de wereld dat weet dat het anders zit.
Abba, de meest geniale band ooit.
U weet waarschijnlijk dat ik Elvis fan ben. Het woord Elvis fan heeft een ietwat negatieve lading, want je wordt al gauw geassocieerd met iemand die nog steeds in een jumpsuit afgezet met diamanten rondloopt en huilt bij zijn beeld op 16 augustus. Ik moet eerlijk zeggen, met veel Elvis fans voel ik ook geen enkele verwantschap. Om het eigen imago op te krikken zijn er veel betere bands om fan van te worden, maar daar doen we het niet voor. Zo ben ik ook fan van Abba. In de zin van: ik vind Abba buitenaards goed. Mede-fans zullen waarschijnlijk zestig plus zijn maar ik wil toch even de niet fans laten weten dat ze ongelijk hebben. Muziek is slecht te meten in termen van beter of slechter, maar ik vind dat Bjorn en Benny minimaal John en Paul evenaarden. De muziek van Abba zat zo ongelooflijk goed in elkaar dat ik er bijna zou van gaan huilen bij mijn Abba beeld. Ze zeggen wel eens dat het simpele melodietjes waren, en dat klopt volledig. Dat hoort ook zo namelijk. Vergezochte melodieën zijn niet om aan te horen en hierover is geen correspondentie mogelijk. Het simpele melodietje van Abba werd voorzien van een typisch Abba geluid, een studiogeluid en aangevuld met de prachtige stemmen van Agnetha en Anni Frid.
Als je op Stockholm landt, wordt je door Abba verwelkomd. Tenminste door hun beeltenissen op de muur. Als Zweden ergens trots op moet zijn is het wel Abba. Verder op het prachtige land, Bjorn Borg, Volvo en Saab, die laatste vakkundig naar de kloten geholpen door de marketingduivel die bepaalde dat Saab niet hip was. Dan hebben we nog Pipi Langkous, Ingrid Bergman en de Nobelprijs. Voor een land van slechts 9 miljoen inwoners doen ze leuke dingen daar. Maar ik dwaal af. Onlangs is Agnetha na een 30 jarig verblijf in eenzaamheid weer in de openbaarheid verschenen. Ze is nu 60, ziet er nog steeds geweldig uit en heeft een nieuwe CD uitgebracht. Die ongetwijfeld geen schim kan zijn van de Abba tijd, maar daar gaat het niet om, ze is er weer. En ze is ook samen met Bjorn in de openbaarheid verschenen. Bjorn die er nog precies hetzelfde uitziet, het brilletje en het baardje zijn de enige verschillen. Er zou haarverf in het spel kunnen zijn.
Abba sloeg een paar jaar geleden een aanbod van 1 miljard USD af voor een eenmalige rentree van 100 concerten. Dat is 2,5 miljoen per man per concert. Kon ik maar een avondje invallen. Maar daar gaat het ook allemaal niet over, het gaat hier om de genialiteit van Abba. En dat ik het meegemaakt heb toen het er was. Niet achteraf, zoals bij Elvis, van wie ik pas hoorde toen hij stierf. Het schijnt indertijd fout geweest te zijn om Abba goed te vinden, maar degene die die leugen de wereld in heeft gebracht was pas goed fout. Ik bereid mijn wederhelft er vast op voor dat de CD van Abba mee op vakantie gaat. http://www.youtube.com/watch?v=vg7ZsOFSV7c
Mack 