Categorie: Mack is maatschappij-kritisch

Vandaag kwam het langverwachte bericht van de ontslagronde. Maar liefst zes mensen moeten ons team verlaten. Daar nemen ze dan ook weer negen nieuwe voor aan tegen een jaarsalaris van tussen de zes- en de vijftienduizend euro. Het waren er drie meer dan ik verwachtte en hoopte want drie hadden reeds aangegeven dat ze de gang van zaken behoorlijk zat waren en tegen een ontslagvergoeding wel weg wilden.

Ik was er de hele dag door van slag en heb eigenlijk niks gepresteerd. Ik belde even met de enige collega die dit ook weet om mijn frustratie te delen. Eigenlijk stelt dat hele sr. vice-presidentschap geen reet voor, je moet alleen een paardenlul zijn. Deze missie gaat mislukken dat weet ik nu al, want er is een Amerikaans spreekwoord dat zegt: if you pay peanuts, you’ll get monkeys. Dat doet er allemaal niks toe, op papier moet het kloppen, want het budget is belangrijker dan de werkelijkheid. Met een strakke begroting wordt het bedrijf meer waard, en eventuele tegenvallers worden weggeschreven als incidentele lasten, zodat een potentiële koper zich daar niet druk over hoeft te maken. En zo houdt iedereen elkaar voor de gek, ten koste van de werknemer, die steevast “asset” wordt genoemd. Our people are our most valuable assets, staat er dan in een of ander verslag.

Als je ze beschuldigt van bullshit wordt dat altijd ontkend. Zo gaat dat overal waar managers werken. Liegen is hun taak. En ik trap er eigenlijk nooit in. Ik kan er alleen zo weinig mee. Ik zit ook maar te wachten tot ik een keer aan de beurt ben. Slecht verhaal eigenlijk. Een beetje vent zou nu de CEO bellen, zeggen dat hij een horse dick is en weggaan. Maar nee hoor, dat komt in me op, en daar blijft het bij. Dat weten ze, dat het zo werkt. Terwijl als wij nu allemaal stoppen met werken heeft dat desastreuze gevolgen voor het bedrijf. We zijn met vijftien maar we zouden de hele boel lam kunnen leggen. Waarom doen we dat eigenlijk niet? Om de zelfde reden als dat een gedresseerde olifant opdrachten uitvoert. Hij weet niet beter.

We gaan gezellig naar Qatar om daar de wereldtitel binnen te hengelen. Rutte en Willem Alexander zullen juichen voor het Nederlands elftal, niet voor het stadion. Ik ben te ver heen om hier nog iets van te vinden, het is wellicht waar wat Rutte zegt, dat de economische belangen zo groot zijn dat je je het niet kunt permitteren om heel principieel te zijn. We weten al eeuwen dat het zo werkt, dus waarom nog verontwaardigd zijn, zeker nu het in het belang is van ons allen.

Het mooie is, we gaan deze keer ook winnen. Niet omdat we zo goed zijn, maar door een cynische speling van het lot. Mij interesseert het al niet, al die keren dat het me wel interesseerde vlogen we eruit, dus nu niet. Maar vooral omdat juist Nederland dan de cup wint in het corrupte land zonder voetbaltraditie waar slavernij nog hoogtij viert. En dat dan altijd aan ons blijft kleven.

Verder luister of kijk ik niet meer naar Poetin. Als ik zijn gebrabbel hoor verdiep ik me maar in mijn telefoon. Die kun je omkeren wat je wilt, de werkelijkheid blijft altijd overeind staan. Als je tenminste niet dat draaislot hebt aangezet. Ik versta hem toch niet, ik hoor alleen Annechien steeds het woord “illegaal” blijven herhalen als het over de Russische annexatie gaat. Stiekem hoop ik dat Vlad kijkt en zich net zo aan haar ergert als ik aan Poetins leugens.

En dan was er nog een stukje over Thierry Baudet. Dat hij zelf een harde klap van de molen heeft gehad is bekend. Dat hij gepest is en wraak probeert te nemen op de samenleving staat buiten kijf. Dat hij gelooft dat we bestuurd worden door reptielen is opmerkelijk. Het enige wat ik me dan afvraag is of hij dat echt gelooft, of dat het een briljante truc is. Niet dat ik die truc snap, want ik zou denken dat daarmee de laatste van je aanhangers je definitief vaarwel gaan zeggen. Maar dat is slechts gebaseerd op mijn hoop dat Nederlanders nuchter en redelijk zijn. Want echt, dat waren ze ooit, daar stonden we om bekend.

Er zijn enorme puinhopen in de wereld. En ze komen steeds dichterbij ons nette landje.

Ik geloof toch dat ik de enige ben die getroffen gaat worden door de stijging van de energierekening. Er is werkelijk niemand in mijn buurt die zich er druk over maakt. Ons contract verloopt deze maand en de nieuwe aanbiedingen op basis van ons verbruik liggen rond de 800 euro per maand.

Maar die gelden ook echt alleen voor mij, maakt u zich geen zorgen. Werkelijk niemand in mijn omgeving betaalt dat, behalve ik straks. De mensen die ik spreek zitten op 140 euro per maand, en vandaag hoorde ik van iemand die twee maanden terug over moest en die zit nu op 200 per maand voor een jaar vast. Goed, beide gezinnen hebben zonnepanelen, maar als ik zonnepanelen zou kopen à 8000 euro ga ik naar de maandelijkse spotprijs van 650 euro.

We gaan er dus aan. Gelukkig ik alleen, want alle anderen hebben er geen last van. Het irriteert me uiteraard mateloos, dat ik overal de hoofdprijs voor betaal, maar dat zal ook wel domheid mijnerzijds zijn. Ach, en die overheid zei het zes maanden geleden al. Mensen pas op, want de energierekening kan zomaar 500 euro per jaar meer worden.

Ik ging toen al over de zeik. Niet van die 500 per jaar, maar omdat ik toen al voelde dat dat niet klopte. Ik heb er nog met een energiebedrijf over gebeld, maar de uitleg die je dan krijgt bevestigt alleen je vermoeden maar dat degenen die je aan de lijn krijgt geen idee hebben wat ze aan het doen zijn. En ik begrijp niet dat als de gasvoorraad op orde is, zoals de overheid vol trots beweert, waarom het afsluiten van Nord Stream dan van invloed is op de gasprijs die ik moet gaan betalen.

Ergens hoop ik toch dat jullie je ook zorgen maken. Niet dat ik jullie die hoge prijzen gun, maar dan voel ik me minder alleen. Ik leg me er maar bij neer. Als de belastingdienst van de bank doorkrijgt dat mijn auto spaarrekening oploopt, dan verhoogt men ergens de prijzen van omdat het niet de bedoeling is dat dat geld bij mij blijft. Zo zal het ongeveer werken.

Als je wat ouder wordt, in mijn geval 52, vallen je soms dingen op. Zoals dat er behoorlijk wat mis is in de wereld en dat vroeger alles beter was. Vanuit mijn perspectief gezien dan.

Ik peilde een jongen die onlangs geslaagd was voor de havo, en die beweerde dat het makkelijk was, en vroeg hem of hij wist wat de abc formule was. Nee. Of hij wist wie Keynes was. Nee. Of hij wist wat kruislingse prijselasticiteit was. Kwam hem bekend voor. Hoeveel boeken hij had gelezen voor Nederlands. Alleen samenvattingen. Dit deed ik omdat ik havo zelf niet zo makkelijk vond. Ik wilde wel even zeker weten of we het over hetzelfde hadden. Hij had zojuist aan Hans gevraagd of hij wist wat Notre Dame betekende. Hans wist het niet, maar de jongen wist hem te vertellen dat het “grote dame” betekende. En ja, wiskunde, Frans en Economie waren zijn examenvakken.

Ja, zo kan ik de havo ook halen! Ook heb ik wel eens een AA-accountant aan mijn bureau gehad die niet wist wat debet en credit was (Heao) en een bijna afgestudeerde registeraccountant die niet wist wat Btw voorheffing betekende.

In plaats van dat ze deze dingen allemaal leren, wordt alles afgestemd op en aangepast aan hoe het hen uitkomt. Lezen schijnen ze niet meer te doen, dus met samenvattingen redden ze het. En als ik de reclames hoor, dan hoor ik een hoop verkeerde voornaamwoorden in spotjes. Bijvoorbeeld: haal meer uit je zomer. Je zomer. Of geniet van je weekend. Ten eerste zou het uw weekend moeten zijn, en ten tweede moet hier geen bezittelijk voornaamwoord worden gebruikt, want zomers en weekenden zijn geen eigendom. Het is: haal meer uit de zomer en geniet van het weekend. Maar die gasten gaan op deze manier geloven dat de zomer ook echt van hen is en de volgende stap is dat ze de zomer ook daadwerkelijk gaan claimen. Dus stel dat het slecht weer is, dan moet dat gecompenseerd worden. En verder: mijnoverheid, mijnpensioen, mijnkpn, mijndeltalloyd, mijnrabobank, terwijl de juiste term is: mijnbouwkundige.

Wie gaat deze en volgende generaties vertellen dat de wereld niet om hen draait? Straks wordt het hier oorlog, en dan? Dan roepen ze: niet mijn oorlog? Wat als het klimaat verandert? Geniet van je klimaatverandering? En als alles nu goed ging in de wereld vond ik het nog niet zo erg, maar wat gaat er eigenlijk nog goed? Verrekte weinig als je het mij vraagt, maar het voordeel is dat zich dat op langere termijn vanzelf corrigeert. Maar eerst op de blaren zitten.

Heus, wij horen niet bij de mensen waar je financieel medelijden mee hoeft te hebben, want wij veroorzaken onze eigen armoede, maar hallo zeg! Hoe doen lagere inkomens dat? Benzine, €2,50 per liter, ons energiecontract loopt dit jaar af, wij hopen er met een verdubbeling af te komen. Want al die flauwekul die verteld is over € 500 per jaar meer, ik weet niet waar het vandaan komt. Goed, ze hebben het inmiddels bijgesteld naar €800 per jaar meer, maar ook daar zou ik direct voor tekenen. Ik denk dat we het over € 3000 per jaar meer hebben in ons geval. Praatjes van economen, je hebt er helemaal niks aan.

Gelukkig kon ik wel weer constateren dat diesel weer fors goedkoper (minder duur) is dan benzine, dus met elke tankbeurt ben ik 20 euro goedkoper uit. Tenminste nog iets!

Ook een leuke tijd om student te zijn. Geen kamer te krijgen, behalve tegen woekerprijzen en als je klaar bent met je studie heb je een schuld van gemiddeld 30000 euro. Moet je wel snel klaar zijn.

En dan lachen ze mij uit als ik zeg dat vroeger alles beter was. Je studeerde en zoop een jaartje of vijftien op kosten van de staat, liet je haar lang groeien, en zodra je ging werken knipte je het af en werd je een fatsoensrakker. Als er een medisch probleem was werd dat financieel in elk geval opgelost. Pensioen was er voordat je dood ging, en allerlei voordelige regelingen zorgden ervoor dat je al met pensioen kon als je net je laatste jeugdpuistje had uitgeknepen.

Waar het precies mis is gegaan is lastig aan te geven. Ik ben in elk geval van mening dat de oorlog in Oekraïne niet de grootste veroorzaker is, maar wel een dankbaar excuus. Ja, vervelend hè, die duurdere Engelse drop? Komt door Poetin, wij kunnen er ook niks aan doen.

Ik weet niet of ik het goed hoorde, maar onze zorg schijnt gebaseerd te zijn op 5,5 miljoen vrijwilligers. En daar moeten er nog een hoop bij, anders is de huidige staat van de zorg niet te handhaven. Mijn conclusie is dat de zorg nu al niet te handhaven is. Ik weet niet precies waar het probleem is ontstaan, maar ik denk dat het gebeurde toen we overal een probleem van gingen maken. Nu worden mensen 100 jaar en hebben we arbeidsmigranten nodig om voldoende zorg te kunnen blijven leveren.

Er is iets grondig mis met het evenwicht. Elk persoon boven de tachtig heeft straks twee zorgverleners nodig. Zodat je nog enigszins menswaardig eenzaam in je stoel naar buiten kunt gaan zitten kijken. En elke vijf zorgverleners hebben één dure manager nodig die grafiekjes maakt voor de zorgverzekeraar, die op haar beurt jaarlijks een verhoging doorvoert die u en ik moeten ophoesten.

Als ik lang gespaard heb voor een auto, en Hugo de Jonge bekijkt via de aangifte mijn banksaldo, dan denkt hij: hoe krijg ik dat geld mijn kant op? Ah, ik weet het al, we maken een warmtepomp verplicht, dan moet je ook je huis isoleren, en moet je er gelijk zonnepanelen bijnemen, anders blijven de maandelijkse lasten buitensporig. En als je het niet doet ga je gewoon 800 per maand betalen voor energie. Makkelijk zat. En wat heb ik dan als ik dat allemaal gedaan heb? Een warm huis, behalve in koude winters, want dat trekt het systeem niet. Ik ga er dus op achteruit en dat grapje kost mij vijftienduizend euro.

Verder hoorde ik dat Nederland tegenwoordig bij de landen hoort waar de inkomensongelijkheid het hoogst is. Er is veel veranderd sinds mijn jeugd, en ik heb het allemaal zien en laten gebeuren. Managers die veel geld aan een bedrijf onttrekken, waardoor de prijzen omhoog moeten om de inhalige aandeelhouders tevreden te stellen. En dat allemaal van mijn salaris! We gaan eraan!

Ik begreep dat mijn jaar aan de beurt is om een afspraak te maken voor een boosterprik. Ik maak er in elk geval geen haast mee. Ik heb tegen een aantal ziekten inentingen gehad, maar nog nooit drie in zes maanden tegen een en dezelfde. Ik word er ook werkelijk niet goed van wat ze zeggen. Nu helpen de eerste twee inentingen weer niet, het helpt zelfs niet als je langer dan tien weken geleden Corona hebt gehad, handen wassen bleek toch niet zo belangrijk, het enige wat nu helpt is de boosterprik, zeggen ze.

Het is nu inderdaad net of ze het niet weten en ze maar wat roepen. Alsof ze heel graag die booster in ons lichaam willen hebben. Dat is tenminste mijn indruk. Ik weet het helaas ook niet, en ik geloof nog steeds niet in stiekeme implantaten en trackingmethodes, maar ik geloof wel dat men momenteel de grip kwijt is en nu maar wat doet. Wat gebeurt er bij de volgende variant? Weer een prik? Kunnen ze ons niet beter massaal aan een Corona-infuus leggen? En nog steeds, hoe erg is dat Corona nu eigenlijk? Die laatste variant is de zwakste tot nu toe. En daar moeten dan kankerbehandelingen voor wijken, ik kan daar niet bij.

Ik hoef niet zeer binnenkort in het buitenland te zijn, ik heb niet zo’n haast. Maar je doet het toch ter bescherming van een ander, werd vaak gezegd? Welnee, je doet het omdat je anders niet op wintersport kunt, zoveel is nu wel duidelijk. Vijf miljoen doden tot nu toe, wereldwijd. Dat klinkt veel als het het allemaal mensen zouden zijn die anders nu nog zouden leven. Maar als je bedenkt dat er wereldwijd per dag ongeveer 150.000 mensen sterven, dan heb je na iets meer dan een maand de vijf miljoen bereikt. In de twee jaar dat er nu Corona heerst zijn er meer dan 100 miljoen mensen overleden aan iets anders. De Spaanse griep eiste in twee jaar mogelijk 100 miljoen doden, terwijl er toen de helft minder mensen waren.

En wat is nu de bedoeling, dat al die uitgestelde operaties later tot meer doden gaan leiden? Dat is wel prima? Ik vind de overheid op dit gebied totaal niet geloofwaardig meer. Ik moet nu terugvallen op mijn gezond verstand. Dat zegt nu: komt tijd, komt raad.

Na een dagje fijn gewerkt te hebben, kwam ik er om half zes achter dat ik een vrije dag had vandaag. Die is afgeschreven van mijn saldo. Dit gebeurt niet veel mensen, gok ik zo. De meesten hebben dat wel in de smiezen. Vroeger gaf ik nog minder om vrije dagen, ik ergerde me vaak aan mensen die hun leven bouwden om hun vrije dagen. Die kwamen in het begin van het jaar al hun tactische vrije dagen opgeven, wisten precies wanneer Hemelvaart viel, zodat ze de vrijdag erna vrij hadden. Of van die gasten die twee uurtjes overwerkten als ze er vier voor terugkregen. En dan zoveel spaarden dat ze de hele maand december met vakantie waren en daar uitgebreid over uitweidden. Ik vond het niks. Tegenwoordig vind ik een vrije dag ook wel fijn, maar dan moet je hem niet vergeten natuurlijk.

Even over dat schilderij van Rembrandt waar de overheid 150 miljoen voor uittrekt. De Vaandeldrager. Mij maakt dat weinig uit hoor, als de overheid het betaalt hoef ik het niet te doen. Natuurlijk zijn er geluiden van mensen die het belachelijk vinden, en daar valt wat voor te zeggen. Maar er zijn ook mensen die het ontzettend belangrijk vinden dat zo’n schilderij naar Nederland komt, en daar valt ook wat voor te zeggen. Maar heel veel structureels kun je er niet mee, met 150 miljoen. Als ik een voorzichtige berekening maak wat het zou kosten om alle pensioenen jaarlijks te indexeren, dan denk ik dat je met twee miljard per jaar een eind komt. Daar zou je pas echt iets aan hebben. Het klinkt veel, en voor de overheid is het dat ook. Maar voor het bedrijfsleven is het een schijntje. Die zouden dat makkelijk kunnen ophoesten.

Maar ja, dan kom je aan het geld van de aandeelhouders, en dat kan natuurlijk nooit de bedoeling zijn. Of aan de erg zinvolle zakenreizen die ze een paar keer per jaar organiseren. Laat staan de wekelijkse restaurantbezoekjes met uiterst belangrijke klanten. Nee, dat kunnen we ze niet aan doen. Bovendien zouden ze dan moeten gaan werken om aan die 60 uur per week te komen, waar ze het altijd over hebben. Dat is onmenselijk. Dan maar liever de gepensioneerden op een houtje laten bijten. “Ja, sorry mensen, het is eenmaal onbetaalbaar,” zeggen ze dan. “Misschien als meer werknemers bereid zijn om op hun vrije dag te gaan werken, dat het dan lukt. Maar bij ons zit echt geen ruimte meer.”

Er was een hoop gedoe over gereformeerden die zich niet aan de coronaregels hielden. Ik heb me er amper in verdiept omdat ik het een heel oninteressant onderwerp vind. Het kan zijn dat ik daarom misschien niet helemaal een juiste voorstelling van zaken geef.

De gereformeerden gingen met z’n zeshonderden een kerk binnen en daar ontstond oproer over. Omdat er in zo’n refodome meestal wel een paar duizend mensen passen, ga ik er vanuit dat ze zich aan de anderhalvemeterregel hielden. Of er een mondkapjesplicht geldt in de kerk weet ik niet. Verder worden ze beschermd door in de eerste plaats God en in de tweede plaats de grondwet. Deze volgorde kan omgedraaid worden, afhankelijk van hoe je er tegenaan kijkt.

Heel veel is er niet aan de hand, en nieuwswaarde heeft het al helemaal niet omdat we allang wisten dat dit gebeurde. Desondanks haast zich toch een legertje journalisten naar de plek des onheils om het nieuws te verslaan. Want ook dat is een grondrecht, dat de journalist het nieuws kan verslaan. Het is hun nobele taak om de rest van het land op de hoogte te brengen van wat zich nu weer voor snode gebeurtenissen afspelen, binnen of buiten onze landgrenzen.

In werkelijkheid komen de journalisten geen nieuws verslaan, maar maken. Het nieuws valt wat tegen en moet een beetje op gang geholpen worden door wat provocerende vragen. Als de nobele journalist dan vraagt: maar geeft u dan helemaal niet om de besmettingen, dan doet hij dat omdat hij oprecht bezorgd is. Bezorgd over zijn kijkcijfers welteverstaan, niet over de volksgezondheid. Dat er eentje een paar klappen kreeg van een refo was wel weer goed voor de oplage. Met die verontwaardiging daarover heb ik niet zoveel. In mijn ogen had de journalist naar Den Haag moeten gaan, om daar een minister aan de tand te voelen over de grondwet.

Ik mag de komende kabinetsperiode niet zeuren omdat ik niet gestemd heb. Ik mag ook geen commentaar leveren, want dan had ik maar moeten stemmen. Ik mag wel meepraten over derde golf, want ik heb mijn best gedaan die te voorkomen. Ik vertrouwde het voor geen meter, op dezelfde gebiedende toon waarmee Rutte ons eerst opriep: “blijf thuis!” zei hij nu, “ga stemmen!” Vervolgens zei hij dat het veilig was, net zoals laatst de horeca en de winkeliers riepen dat het veilig was. Maar dat gold toen niet. Helaas hebben niet veel mensen mijn voorbeeld gevolgd en gaan we de komende twee weken kijken hoe de cijfers zich ontwikkelen.

Ik hoorde ’s ochtends nog op de radio dat Diederik Gommers had opgeroepen om het stemmen een paar maanden te verplaatsen. Dat legden ze aan Kasja Ollongren voor, die vervolgens reageerde met: “we hebben er zorgvuldig naar gekeken en wij denken dat het veilig is.” Daar sta je dan, op je plek gezet met een non-argument. Hoe dit nu ineens veilig kon zijn was me een raadsel. Ik wantrouwde deze ommezwaai des te meer, zelfs de avondklok werd niet meer gehandhaafd. Ineens was alles weer mogelijk voor het feest van de democratie. Daar werk ik niet aan mee, aan het in beweging krijgen van die miljoenen mensen. Mocht dit goed gaan, dan gaat er meer goed.

Achteraf ben ik ook wel tevreden dat ik niet ben gaan stemmen. De partij waarop ik zou hebben gestemd deed amper mee en is geen schim meer van wat zij ooit was. Dat zou ook een beetje verloren hebben gevoeld. Bepaalde dingen hebben me wel verbaasd, zoals het dansje op de tafel van Sigrid Kaag. Er zat warempel beweging in het mens. Tijd voor nieuw leiderschap, was de loze kreet van D66. Als ik een partij zou oprichten zou mijn kreet zijn: Weer vier jaar Rutte! En ik had geleverd.