Categorie: Mack is maatschappij-kritisch

In het dagelijks leven word ik gehinderd door mijn onvermogen oppervlakkige gesprekjes te voeren. Ik voel mij een grote mislukkeling als ik iemand moet vertellen over de inhoud van mijn werk.
Oké, ik analyseer cijfers, en dat vind ik nog leuk ook, zo leuk zelfs dat ik er goed in ben geworden en het ook niet erg vind om over te werken, en mij binnen ons bedrijf zelfs geen leukere baan kan voorstellen, maar dat neemt nog steeds niet weg dat het een gewone kantoorbaan is.
En daar ga je niet interessant over lopen doen want de waarheid is gewoon dat je op dat kantoor werkt omdat je niet het talent had autocoureur, profvoetballer, filmster, muzikant of zelfs maar schrijver te worden. Eigenlijk weet je dat niet eens want het meeste heb je nooit geprobeerd. Je bent gewoon een loser die op kantoor is geëindigd. En de mannen (want daar gaat het hier over) die wel net doen of hun kantoorbaan interessant genoeg is om een ander mee lastig te vallen, die wil ik niet op mijn verjaardag hebben.

Dus vanaf nu geeft iedereen gewoon toe dat-ie een sukkel is die gewoon naar z'n baas moet luisteren en de hele dag met z'n dikke reet tussen twee armleuningen zit en Onze Lieve Heer op z'n blote knieën dankt als het weer vakantie is, en ook liever Robert de Niro zou zijn, dan stuur ik t.z.t. een uitnodiging voor mijn verjaardag, en dan wordt het best gezellig.

Als mijn linklijst een afspiegeling zou zijn van de Nederlandse bevolking, och wat zou het er dan toch stukken op vooruitgaan in ons kouwe kikkerlandje. Allemaal fijne mensen en verschillende culturen die vreedzaam met Nederlanders naast elkaar leefden. Argentijnen, Spanjaarden, Grieken, Italianen, Duitsers (Von), Fransen zelfs, Japanners, Limburgers en Zeeuwen…als jullie maar wel weten dat de Joods-Christelijke cultuur de dominante cultuur is in Nederland!!
Om het helemaal perfect te krijgen zou ik mezelf ook moeten linken. Maar ik sta bekend om mijn bescheidenheid dus ik laat het slechts bij die mededeling.

Weet iemand trouwens waarom wij kikkerland genoemd worden? Of is dat weer typisch Nederlands en heeft geen buitenlander ons ooit zo aangeduid? Net zoals wij denken dat we de grootste haven ter wereld hebben?
Iemand? Eén van de allochtonen misschien?

"Punt twee, we moeten positiviteit uitstralen, naar klanten en naar collega's."
Als ik godverdomme positiviteit had willen uitstralen was ik wel stewardess geworden, stomme eikel. Ik ben boekhouder en als ik chagrijnig ben, zoals nu, dan ben ik dat! Ik doe verdomme écht werk, idioot!

Dit is een stukje uit een lang verhaal wat ik net heb getypt i.v.m. het voorgaande logje. Ik besloot het lange logje weer te wissen, want ik wil u er niet mee vermoeien. Maar om u een tipje van de sluier op te lichten, wel dit kleine citaat eruit.

Ik ken ook mijn problemen, en ze stellen misschien niks voor vergeleken bij de uwe, maar soms steken ze de kop op en dan is het even mis met mij. Heeft niks te maken met een voorjaarsdip zoals sommigen suggereerden. Bovendien, het is nog niet eens voorjaar.

Bijna dagelijks erger ik me dood aan een hoeveelheid flauwe grappen die per e-mail binnenkomt. Je opent een powerpointpresentatie en wordt er een mop gepresenteerd die letter voor letter op het scherm verschijnt. En dan aan een eind een megadikke vrouw die een megadikke scheet laat. Haha.

Vandaag zat er een filmpje bij waarvan ik lichtelijk ontdaan raakte. Ik liep gelijk naar beneden om mijn ontzetting met mevrouw Mack te delen. Zij begon echter te lachen omdat ze zag dat het mij had aangegrepen terwijl ik normaal echt heel cool ben.
Maar, God is goed, ik zag het verdriet in haar ogen toen zij het filmpje zag.

Misschien vindt u het allemaal wel meevallen. Ik niet. Ik vind dat de vader uit de ouderlijke macht ontzet moet worden.
Hufter!

Van Aartsen trad af omdat de VVD verloren heeft bij de gemeenteraadsverkiezingen.
Pfff, opschepper. Alsof dat zijn verdienste is!
Wil gewoon lekker belangrijk doen. Kan ik ook net zo goed aftreden omdat Hans nog niet kan schrijven.
Ik begrijp eigenlijk geen barst van politiek merk ik iedere keer weer. Want wat is nu eigenlijk het verschil tussen een fractievoorzitter en een lijsttrekker? Ja, de ene trekt de fractie en de andere zit voor de lijst, zo ver snap ik het ook nog wel, maar wat doet dat soort mensen nou als ze 's ochtends op hun werk komen? Stukken lezen die ze zelf veroorzaakt hebben? Veroorzaak ze dan niet, hoef je ze ook niet te lezen zou ik zeggen.
En waarom is de koningin eigenlijk niet gewoon de baas, zoals je dat als kind altijd hebt geleerd? En als Aruba bij Nederland hoort waarom wonen daar dan geen Turken? En hoe kan het dat het sulletje van de klas later minister-president kan worden terwijl de populairste bij de meisjes gewoon boekhouder wordt? Hoe kan het dat als je vandaag staatssecretaris van defensie bent dat je morgen minister van onderwijs kunt zijn? Hoef je er dan niks van te weten ofzo?
Hoezo heb ik geen recht van spreken als ik niet stem? Wordt dat dan ergens geregistreerd?

U merkt het wel. Maatschappijleer was altijd het zevende uur, vlak na gym.

…dan gaan de onderbroeken naar benejen! HAHAHAHAA.
Naar Carnaval leef ik het hele jaar toe. De optocht interesseert me niet, vasten doe ik ook niet maar dat ik 's avonds naar een Brabants feest ga, waarvoor ik alleen maar een kiel hoef aan te trekken, en dat het dan oogluikend wordt toegestaan dat ik in vrouwenkonten mag knijpen, vind ik TOPPIEJOPPIE.
Met een pilske in de hand loop ik vooraan in de polonaise en laat me lekker vollopen. Sjansen met de wijven, misschien is er wel eentje ergens voor te porren. Dat ik geen zuiderling ben en er eigenlijk geen zak te zoeken heb interesseert me niet.
Nee, ik zie jullie volgende week wel weer als mijn bolle drankogen weer helder staan.

In het kader van mijn dictatoriale talent heb ik op de afdeling administratie waar ik heers, een verbod ingesteld op het gebruik van de volgende woorden en uitdrukkingen:

1. Kids
2. Toppiejoppie.
3. Bammetjes.
4. Ik doe gewoon mijn ding.
5. Doei Doei.
6. Hoi Hoi.
7. Flabbergasted.
8. Helemaal leuk!
9. Yeah right!
10. Chillen.

Per overtreding wordt een boete opgelegd van 5 euro, de opbrengst wordt gebruikt als dekking voor eventuele niet-harde vorderingen op de debetzijde van de balans.

Ik luister altijd radio 1 in de auto om een beetje op de hoogte te blijven. Niet dat het helpt want begrijpen doe ik het toch nooit.
Bijvoorbeeld: Een niet nader te noemen minister van een niet nader te noemen partij wilde laatst de huurmarkt vrij laten. Dit voorstel schoot de tweede kamer in het verkeerde keelgat en werd er wat heen en weer geruzied. Nu zijn er heel binnenkort verkiezingen (oh ja? ja!) en heeft de niet nader te noemen partij besloten om het vervolg van de ruzie te verplaatsen naar vlak na de verkiezingen. Want een ordinaire ruzie kost stemmen en dus moet je vlak voor de verkiezingen de schijn wekken dat je een stabiele partij bent waar alles op rolletjes loopt.

Zouden daar nu echt mensen intrappen? Ik in elk geval niet. Ik verplaats mijn gang naar de stembus tot vlak na de verkiezingen zodat ik deze ruzie nog even mee kan laten wegen in mijn beslissing. Mij zijn ze niet te slim af!

Ik heb altijd al geroepen dat reclame niet helpt, want een kind snapt dat als je ergens reclame voor moet maken, dat je produkt dus niet deugt. (Ooit een reclamespotje voor Ferrari gezien op tv?)
Daar komt bij dat als een een reclamespot irritant is, dat je het produkt dus juist niet koopt, mits de bovenkamer nog naar behoren werkt.

Het is jammer dat in de reclame zoveel geld omgaat en dat het dus meehelpt aan het aantal omwentelingen van de economische krukas, anders konden we alle reclame vanavond nog afschaffen. Reclame is gebakken lucht, net als effecten en de inhoud van een hete-luchtballon.
Als ik tegen iemand níet op kijk is het de veelgeprezen bedenker van reclamespotjes. Kan ik namelijk ook bedenken als ik de hele dag in een reclame-bedenkkamer zou zitten. "Nou waarom doe je dat niet, als je denkt dat je dat zo goed kunt?" wordt mij wel eens gevraagd door getergde commerciële collega's. Nou omdat ik ook mijn trots heb en er bovendien ook echt werk verzet moet worden. Als er geen produkt is kun je er tenslotte ook geen reclame voor te maken.

Oh ja, als je iets beweert moet je ook met het onomstotelijke bewijs komen en in tegenstelling tot een reclame doe ik dat wel: Sinds Rintje Ritsma in dat ijsklontjesbad ging liggen, heb ik hem niet meer als eerste over de streep zien komen. Reclame helpt niet!