San Quentin

Ik heb een aangeboren talent om interessante zaken pas te ontdekken als ze al jaaaren over hun hoogtepunt heen zijn. Mooie voorbeelden hiervan zijn, Hans Teeuwen, Debiteuren/Crediteuren, Van Ché Guevara hoorde ik vorig jaar voor het eerst, Liberace schijnt een grote ster geweest te zijn in Amerika maar ik vernam dit pas een jaar of 10 geleden en zelfs van Elvis Presley hoorde ik voor het eerst toen-ie overleed.
Twee weken terug kocht ik een cd van Johnny Cash en heb daar geen moment spijt van. Een van de nummers die ik veel luister is San Quentin, over een gevangenis in San Fransisco waar ze tot voor 1997 een gaskamer hadden om veroordeelden ter dood te brengen. Cash treedt op voor de gevangenen van San Quentin en zingt een provocerend lied over deze gevangenis. De gevangen vinden het geweldig en kennelijk de directie ook want hij mag meerdere keren in zijn carrière terugkomen in San Quentin.

San Quentin (video-opname van het concert)
May you rott and burn in hell, may your stone walls fall and may I live to tell.

In antwoord op uw schrijven..


Ja, meneer de P., het gaat prima met Hans. Helaas is-ie gisteren in een moment van onachtzaamheid mijnerzijds met z'n loopstoel van de stoeprand afgerend en omgekukeld. Een buil en een schaafwondje op z'n koppie waren het gevolg. Terwijl ik echt dacht dat zo'n loopstoel net als een go-kart niet om kon vallen. Weer mooie nepperij van de firma loopstoel & co. Vandaag heb ik van Hans Antonie het groene R&F de Boer T-shirt gekregen dat ik op bijgaande foto draag. En een tegeltje met z'n handafdruk. "Geef me de vijf", staat erop. Ik mag toch weer niet mopperen. Met mevrouw Mack gaat het ook goed. Zeker nadat ze me zaterdagochtend vermanend heeft toegesproken omdat ik teveel met mijn benen op tafel zat en ik toegezegd heb dat ik voortaan het voetensteuntje zou gebruiken.

Groeten, ook aan uw vrouw, kinderen en kleinkinderen,

Mack

Poch.

Toen pissen plassen werd is het gezeik begonnen.

Als ik goed ben geïnformeerd woon ik in een rijtjeshuis. Best leuk hoor, tuintje, schuurtje, schuttinkje en zelfs een heus klompenhok, maar een gewoon rijtjeshuis.
Mijn collega heeft ook een rijtjeshuis maar noemt het tussenwoning. De vijver in zijn tuin noemt hij een vijverpartij. Een andere collega woont ook in een rijtjeshuis maar heeft het over een middenwoning. Zijn schuur is een stenen berging. Ik mag graag de strijd met deze jongens aangaan dus ik woon voortaan in een vieronderéénkap. Ha. Daar kunnen ze vast niet overheen. En anders heb ik 'geschakelde villa' nog in de tas.

Ik zou piloot worden

Als ik in mijn eigen archief lees wat ik de afgelopen twee en half jaar allemaal heb webgelogen, dan komt er een zekere trots over mij. Ik ben schrijver geworden! En daar zou ik 25 jaar geleden nooit opgekomen zijn, dat ik ooit nog eens schrijver zou worden. Oke, ik kan er niet van leven maar zolang daar niemand naar vraagt hou ik het gewoon vol.

Gedurende mijn jeugd had ik nogal wat ideeën over wat ik later zou worden. Want als iets nog ver weg is kun je er lekker hard over roepen. De meesten van u weten vast wel dat ik boekhouder ben geworden. Met een zonneklep, een stompje potlood achter het oor en leren stukken op de ellenbogen. Een jongensdroom ging in vervulling.
Wilt u weten wat ik ooit allemaal geroepen heb dat ik wilde worden? Komt-ie.
Straaljagerpiloot, binnenvaartschipper, voetballer bij PSV, politieagent, iets technisch, boswachter, nieuwslezer, onderwijzer, automonteur, psycholoog, en treinmachinist.

Ach ja. Ik riep zoveel vroeger.

Zo pak je dat aan.

Als ik iets zeker weet dan is het ook zo. En zo zou dat bij iedereen moeten werken want dan wist iedereen waar hij aan toe was. Toch heb je altijd mensen die roepen dat ze het zeker weten maar achteraf ongelijk blijken te hebben. En dat vind ik irritant. Eigenlijk zouden die voor straf een week in een ongemakkelijke houding moeten worden geplaatst.

Vandaag had ik verkoper nummer drie van ons bedrijf op zijn knieën. Hij lachte mij uit omdat hij iets niet geloofde wat ik zei. Zo van "ik begrijp het niet dus ik maak het maar belachelijk om mijn eigen onwetendheid te verbergen." Als iemand op commando kan lachen zou hij eigenlijk voor straf een week in een ongemakkelijke houding moeten worden geplaatst, maar dit terzijde.

Het is dus belangrijk dat je de eerste slag met een VGWW*-er wint. Om hem voortaan te kunnen confronteren met: "Ach, jij zegt dat nu wel, maar weet je nog toen en toen….?"

Ik ga buikspieroefeningen doen. Anders word ik straks nog een week in een ongemakkelijke houding geplaatst.

*Veel geschreeuw, weinig wol.

Web-log tip van Mack

Ik schat zo in dat minimaal 2 web-log gebruikers hun (en ons allen) voordeel gaan doen met onderstaande handleiding.

U gaat in de beheerpagina naar "Weblogs", u kiest voor "Configureren" en vervolgens voor "voorkeuren".

Daaronder vindt u de volgende vraag:

"Moeten ongeregistreerde mensen, eerst hun e-mailadres opgeven voordat (ze, maar dat staat er niet) mogen reageren?"

Als u daar het vinkje uit zet, is dat ge-emmer met dat e-mail adres achterlaten voortaan afgelopen.

Volgende keer behandelen we hoe we het beeld zo instellen dat ik niet 600 meter naar rechts hoef te scrollen om uw web-log te lezen.

Reünie.

Vandaag was ik op een reünie van de vierde klas lagere school in Drunen. Ik ben 23 jaar weg daar en heb sinds die tijd niemand meer gezien. Van tevoren best zenuwachtig maar al gauw is het toch net of je je klasgenoten nooit uit het oog verloren bent. Opvallend vond ik dat er maar weinig zonder kinderen waren en dat bijna iedereen nog in een straal van 30 km rond Drunen woont.
Drunen, waar ik tot mijn dertiende heb gewoond, symboliseert voor mij een gelukkige jeugd, ik heb er dan ook veel herinneringen aan. Klasgenoten van de lagere school zijn zes jaar een onderdeel van mijn jeugd geweest. Ik ben altijd benieuwd geweest hoe het ze vergaan is en had de stille behoefte ze weer eens te zien. Vandaag ging die wens in vervulling.

De klassenfoto zoals hierboven is opnieuw gemaakt met ons in dezelfde positie. Ik hoop die binnenkort aan dit logje te kunnen toevoegen. De vader van Pauline (die hier wel eens reageert) was er ook. Hij heeft mij twee jaar lang les gegeven en heeft dus min of meer bijgedragen aan de enorme hoeveelheid kennis die ik bezit.

Die Mack toch…

Een vriendin van mevrouw Mack heeft een zus, en met toestemming van en volgens mevrouw Mack vind ik die bovengemiddeld leuk. En ik moet toegeven, dat is ook wel een beetje zo. Ze had altijd wat problemen met relaties maar sinds een jaar of anderhalf zijn wij erachter waarom dat was: ze valt op vrouwen.
Haar huidige relatie met een vrouw gaat dan ook stukken beter.
Geheel toevallig kwam ik haar gisteren weer eens tegen -ze is serveerster in het restaurantje waar wij vanwege een personeelsuitje verzeild raakten- en ondanks dat ik nu wist dat ze lesbisch was, was diezelfde chemie er weer. Collega's snapten niet waarom ik zat aan te pappen met de serveerster en vooral niet waarom ze mij kuste toen we weggingen, maar dat was mijn lol.
Toen ik het verhaal vertelde aan mevrouw Mack schoot ze in de lach. Alleen zit ik nu met een vraag. Hoe heet het als je als man gevoelens hebt voor een lesbiène? Is dat al eens uitgevonden?

Op het water is nog rust.


Wilt u geloven dat ik me had opgegeven voor het onderdeel "aktief zeilen" gisteren tijdens ons personeelsuitje? Hier ziet u mij in aktie op het Nijkerkernauw met windkracht 1 Beaufort. Ik moet wel zeggen dat dit het leukste personeelsuitje ooit was. Geen speech van de directeur, geen dingen die je moet doen, alleen aan boord klimmen en haring en makreel eten. En bier drinken. En aanleggen en barbecueën. Naar de zonsondergang kijken. En naar de verhalen van de schipper (rechts naast mij) luisteren. "De mensen kennen tegenwoordig geen rust meer hè! Hier op het water, daar is nog rust."