True Romance

In het kader van "Mack komt overal jaren te laat achter" volgt hier een kort verslagje van de film "True Romance"

Hoewel ik niet een enorme Quentin Tarantino-fan ben herkende ik toch direct zijn hand in deze film.
Waarom we hem op video hadden staan weet ik niet, waarschijnlijk heeft iemand me getipt dat Elvis Presley de hoofrol zou opeisen ondanks dat Hij maar twee keer onduidelijk in beeld komt. (Nou ja, een acteur -Val Kilmer- met een gouden pak die de kijker moet laten denken dat-ie Elvis is.)

Als er een Oscar uitgereikt zou worden voor beste scène ooit dan zou die moeten gaan naar Christopher Walken en Dennis Hopper waarin Walken een maffiabaas speelt die Hopper informatie probeert te ontfutselen op een mensonvriendelijke manier, maar wat niet lukt doordat Hopper slimmer is en er vanaf komt met een stuk of zes kogels door z'n hoofd.
En de Oscar voor mooiste one-liner ooit zou gaan naar Christian Slater die zegt: " It's better to have a gun and not need one, than to need one and not have one.

Verder zien we de, denk ik, kortste scene die Samuel L. Jackson ooit heeft gespeeld en Brad Pitt doet nog, in tegenstelling tot Val Kilmer, een veel betere Elvis-imitatie. Rest mij nog te zeggen dat ik niet zoveel verstand van films heb als hij of hij maar dat zijn beroepsveenendaalers die weinig beters te doen hebben dan films kijken op een hete zomeravond.
En voor degenen die niks beters te doen hebben op een hete zomeravond, hier kunt u het hele script van de film nalezen.

Nog meer beesten

Toen ik een jaar of 17 was ben ik ooit de strijd aangegaan met een wespennest dat zich illegaal had gevestigd onder een dakpan, vlak naast mijn dakkapel. Gekleed in slechts korte broek en gewapend met een stofzuiger ben ik toen het dak opgeklommen en heb de stofzuiger voor de ingang gehouden. Ik denk dat het 16-0 voor mij was toen ik voor het eerst gestoken werd. Dat het bij 1 keer bleef en ik niet vijf meter naar beneden ben gelazerd, beschouw ik nog steeds als het bewijs dat ik beschermd word door goddelijke machten.

Beesten

Werd ik van het weekend aangevallen door een in de schuur verstopte vleermuis, vanochtend zeer vroeg kwam onze klerekat ons een levende muis brengen. De laatste paar uur van de nacht hebben wij dus moeten doorbrengen met een onvindbare muis in de slaapkamer. Nu vraag ik mij af, wie van u zou er gewoon gaan slapen als u wist dat zich in uw slaapkamer een muis bevond? Mijn moeder in elk geval niet. Vanavond zag ik het beestje op de onderste trede van de trap zitten maar toen ik hem wilde vangen sprong het een halve meter de lucht in. Ik heb het nagezocht op internet en ben tot de conclusie gekomen dat het een Noord-veluwse paratroopermuis moet zijn geweest en die schijnen zich maar zeer zelden te laten vangen door een kat. Dus dat we een bijzondere kat hebben wilde ik even gezegd hebben. Kopen, iemand?

Nog meer beesten

Toen ik een jaar of 17 was ben ik ooit de strijd aangegaan met een wespennest dat zich illegaal had gevestigd onder een dakpan, vlak naast mijn dakkapel. Gekleed in slechts korte broek en gewapend met een stofzuiger ben ik toen het dak opgeklommen en heb de stofzuiger voor de ingang gehouden. Ik denk dat het 16-0 voor mij was toen ik voor het eerst gestoken werd. Dat het bij 1 keer bleef en ik niet vijf meter naar beneden ben gelazerd, beschouw ik nog steeds als het bewijs dat ik beschermd word door goddelijke machten.

Last van de warmte?

Hans is nu 1 jaar en bijna 2 maanden en had vandaag wat verlate verjaardagsvisite doordat hij op z'n verjaardag longontsteking had. Dat leverde hem een schommel, een New Holland Tractor, een oranje stoeltje, een kruiwagen, commandocamouflagekleding (met camouflageregenlaarsjes) en een tegoedbon voor z'n eerste schoentjes op. Hans is een blij kind. De laatste tijd zit hij goed in z'n vel en kraait grote delen van de dag van plezier. Raggen op de bank of op ons bed is zijn favoriete bezigheid en als een ware stuntman laat hij zich daarbij plat op z'n rug vallen, waarbij hij het uitgiert van het lachen. Z'n neus afvegen aan de bank kan hij ook al helemaal zelf.

Vanmiddag toen hij sliep en ik weer tijd had om te filosoferen kwam er een vreemde gedachte in mij op. Ik vond het vreemd dat toen hij nog niet verwekt was, wij hem toen ook niet misten. Want ik kreeg het gevoel dat Hans geen toevalstreffer was maar dat hij al jaren ergens aan het wachten was om bij ons te komen. Stom, denkt u misschien, zeker niet opgelet bij biologie, maar achteraf had het nooit een ander kind kunnen zijn. Begrijpt u een klein beetje wat ik bedoel of heeft u zoiets van die Mack heeft te lang in de zon gezeten?

Bruno de spamrobot.

Ik had vorige maand nogal wat last van Bruno die mijn comments vol spamde met 20 links per reactie. Bruno's IP-adres werd dus door mij met succes geblokkeerd want daarna zag ik Bruno niet meer. Tot vanavond dan. Bleek hij ook nog letterlijk al mijn oude logjes voorzien te hebben van minimaal 1 spam. Al voordat ik hem blokkeerde! Dus, geduldig als ik ben heb ik alle reacties van Bruno (ongeveer 300) eruit gegooid.

Maar ik vraag mij wel af: wat mankeert Bruno in z'n kop? Als ik nu uw auto volstifte met de zin" Surf allemaal naar http://www.mack.web-log" dan zou u mij ten eerste doodwensen (en terecht) en ten tweede zou u naar alle web-logs surfen behalve de mijne. Toch? Of werkt reclame wel in tegenstelling tot wat ik altijd beweer?

Truuk met de doif

Als Fietjepietje (voorheen Sophie) zacht voer heeft gehad, en ze heeft een nacht aan mevrouw Mack's voeteneind mogen slapen is ze altijd dankbaar. Uit dankbaarheid vangt ze dan een kadootje voor ons.
Vanochtend was het slachtoffer een jonge tortelduif. Fietjepietje rent ermee de trap op en laat het beest los op onze slaapkamer. Mevrouw mack rende er achteraan en slaagde erin de duif te vangen. Dat wil zeggen, op te sluiten in onze slaapkamer. Daar heeft het arme beest dus de hele dag gezeten totdat ik 's avonds thuis kwam om hem te pakken. Het verhaal eindigde bij de dierenarts. We hebben hier nog een ouderwetse dierenarts met een uithangbord met daarop een viercijferig telefoonnummer. Hij is de moeder Theresa onder de dierenartsen en geeft gratis behandeling aan zieke of gewonde beesten zonder eigenaar die bij hem worden gebracht. Ik heb hem in de loop der tijd al een aangereden haas, aangereden kat en nu deze duif gebracht. De haas en de kat hebben het niet overleefd, de duif maakt een hele goede kans.

De kopstoot van Zinedine.

Zinedine Zidane is de beste voetballer die Frankrijk ooit voortbracht. Vergelijkbaar met Johan Cruijff, Franz Beckenbauer en George Best, bijna zo goed als Maradona en Pele.
Gisteren ging "Zinderende Zidane" even door het lint en deelde een kopstoot uit aan een onschuldige Italiaan, Materazzia.
En natuurlijk vindt iedereen dat schandalig, zoiets hoort niet op het voetbalveld thuis en degene die zoiets doet moet voor het leven geschorst worden. Want als je je niet kunt beheersen op het veld, dan donder je maar op. Rode kaart dus.
En dat is fout. Helemaal fout. Een vrijbrief aan de provocateurs. Aan de stiekeme lafbekken. Iemand met stiekeme, vuile woorden tot in het diepst van zijn ziel durven treffen enkel en alleen omdat je je beschermd waant door medespelers, scheidsrechter en publiek, die niet kunnen horen wat je zelf voor NSB-streek uithaalde, moet 50 wedstrijden schorsing krijgen. Of hij moet het lef hebben om de belediging door de stadionspeaker te uiten. En daarom was Zidane's kopstoot goed. Materazzi kwam er nog goed vanaf doordat-ie 'm op z'n borst kreeg. Een paar gekneusde ribben was prima geweest. Als straf voor een laaghartige overtreding die anders nooit bestraft zou worden.

Unseren freunden aus Deutschland

Een collega vroeg mij of ik nog wat leuks ging doen dit weekend. Ja, we vertrekken naar het buitenland antwoordde ik. Emmerich is ook buitenland tenslotte. Vrienden van ons, ook wel economische vluchtelingen genoemd, wonen sinds anderhalf jaar aan de andere kant van de grens en ik moet zeggen: dat heeft wel wat. We reden bij Beek de grens over en prompt schoot ons met 200+ een Audi voorbij. Ik kan het niet helpen maar dat alleen al stemt mij vrolijk.
Het nieuwe huis van onze voormalige rijtjeshuisvrienden kostte een kleine drie ton, maar daarvoor krijg je: Een 18 meter lang vrijstaand huis op 1 hectare grond, met ongeveer 8 slaapkamers en onder de eerste verdieping over de volledige oppervlakte een kelder met daarin een bar, flipperkast, gokautomaat, etalagepop, en weet ik wat nog wel niet meer voor van marktplaatst gekochte rommel. Op zolder zou ik persoonlijk een kartbaan aangelegd hebben. In de tuin een tuinhuis met vijver (50 kuub) met daaroverheen een vlonder zodat de vissen onder je voeten doorzwemmen (over een maandje of twee klaar.) Het hele perceel is een klein paradijsje in Duitsland, midden op een industrieterrein, dat dan weer wel, maar lekker rustig in het weekend. Een Dobermann en drie katten maakten het geheel af. En toen wij om kwart voor elf 's avonds in de tuin een schnitzel aten, hoorden wij aan het gejuich en getoeter in de verte dat Duitsland derde was geworden op het WK.
Nee, dat Duitsland is helemaal zo gek nog niet.