Zoef de Haas

Kent u Leo-dag-dames-en-heren-de-Haas, van het programma "blik op de weg" waarin de politie voornamelijk achter snelheidsduivels aanzit? Ik las in een interview in Autovisie dat hij laatst 280 km/u had gereden op de snelweg bij Emmen. Hij rijdt dan naar eigen zeggen eerst een rustig rondje om te kijken of er geen flitsers staan en trapt vervolgens het gas in van zijn Ferrari 550 Maranello, 360 Modena, Porsche 911 of Range Rover sport.

Leo de Haas, je bent een oetlul. Iedereen weet toch dat flitsapparaten helemaal niet meer werken bij snelheden van meer dan 260 km/u?

zoekfunctie

Ik ben eigenlijk meer tevreden over het nieuwe web-log dan ik van te voren had gedacht.
Ik heb nu zelfs de zoekfunctie terug die mij altijd helpt u te laten geloven dat ik een geweldig geheugen heb. Er zijn twee dingetjes die mij maar slecht bevallen. Eén is dat linken in het zelfde venster worden geopend en twee is dat vreemde lettertype dat op iedere pc weer anders lijkt te zijn.
Ik heb in de maand juni geen melding gehad dat ik over een of andere limiet heen zou zijn.
Zo zie je maar weer, ik kan best omgaan met veranderingen.

3-7-06: Inderdaad Marloes, nu openen de links wel in een nieuw venster. Dan is er nog maar één dingetje wat ergert.

Gezocht: sterk tegenargument.

Eén keer in de vier jaar, en niet meer wil ik (met tegenzin) voldoen aan mijn democratische plicht. Ik ga stemmen zonder me al te veel in een partijprogramma te verdiepen want als er iets zinloos is, is het wel hopen dat een politicus beloften nakomt. Toch schijnen er mensen te zijn die zich opvallend en opgewekt naar de stembus begeven omdat ze denken dat ze met die stem inspraak hebben. Het zijn onverbeterlijke optimisten die nooit leren van ervaringen. Zij roepen ook om de vier jaar dat Nederland wereldkampioen voetbal wordt. Het roepen is belangrijker dan het denken.
Op welke partij ik stem vind ik ook niet zo belangrijk, de partijpunten wijzigen mee met de publieke opinie, de oppositie is het per defenitie oneens met de regering, niet omdat ze ook werkelijk oneens zijn, maar omdat je het als oppositiepartij nou eenmaal oneens hoort te zijn, en gebaat bent bij een zo snel mogelijke val van het kabinet.
D'66 stem ik echter nooit. Als het aan hen ligt gaan we met z'n allen iedere maand naar de stembus om een of ander debiel referendum in te vullen, of om een burgemeester, politieagent of schoolmeester te kiezen. En nu heeft D'66 ervoor gezorgd dat we weer naar de stembus moeten. Ik word er nu al weer moe van.

Mack Mercury

Ik zie dat het vandaag 29 juni is, de verjaardag van wijlen ZKH Prins Bernhard Leopold Frederik Everhard Julius Coert Karel Godfried Pieter van Lippe-Biesterfeld, maar daar gaat dit logje niet over.
Het einde van de maand nadert en ik ben zoals sommigen wel weten in training geweest. Opdrukken, buikspieroefeningen, hardlopen, boekhouden, deze maand heeft mij heel wat zweetdruppels gekost.
En het resultaat? Nog steeds 93 kilo en mijn buik ziet er nog precies zo uit als begin van de maand.
Ik moet nu dus wel concluderen dat toen ik aan deze training begon, mijn lichaam al in topconditie verkeerde. En dat ik eind vorige maand een soort Anorexia Nervosa onder de leden gehad moet hebben. Gelukkig ben ik daar weer van af. Zeker opgelopen tijdens een alcoholcontrole. Ze hebben me in een vies tuitje laten blazen, de rotzakken.

Kleurenblind

Vroeger, toen iedereen nog 'u' zei*, voetbalde ik met mijn vriendjes op het schoolplein. Zonder voetbaltenue of hesjes speelden we de bal naar elkaar over zonder dat je je ooit vergiste in wie bij wie hoorde. Je wist dat Frankie, Robert, Hans en Edward vandaag bij jou hoorden, en je wist hoe ze er uitzagen, dus het kwam niet in je op om je te vergissen. Paul, Johan, Nico, andere Robert en Mike hoorden dan bij de tegenpartij en ook dat onthield je feilloos. Frankie, Robert, Hans, Edward, Paul, Johan, Nico, andere Robert, Mike en ik vinden het dus ook maar een vreemde regel dat vanavond bij Spanje-Frankrijk de Fransen in het wit moesten i.p.v. blauw omdat blauw teveel lijkt op het rood van de Spanjaarden.

*variant op: Vroeger, toen de hond nog uut de kont blafte.

DNA

Had ik u al eens verteld dat mijn bloedeigen moeder vroeger tegenover de opa en oma van Marco van Basten woonde en dat zij hem wel eens in z'n kinderwagen heeft rondgeduwd? Nee hè? Ik dacht het niet. En nu ik toch bezig ben: mijn bloedeigen vader woonde in de straat bij Anton Geesink en wel zodanig in de straat dat alle auto's (dus ook de Renault van mijn opa) aan de kant moesten toen Geesink voor het eerst wereldkampioen werd.
Ik blonk in mijn jeugd uit in voetbal en judo. Niet toevallig. Waarschijnlijk is mijn moeder's moeder bevriend geweest met opa Van Basten. Mijn vader's moeder moet dan bevriend geweest zijn met Geesink's vader. En dat er toen een soort onbevlekte gevangenis is geweest waardoor ik uiteindelijk het voetbal- en judogen ontving. Want tijdens mijn eerste voetbalwedstrijd maakte ik drie keer een buitenspelval en wel zodanig dat ik met ippon won.

Toch weer die Duitsers!

Ik heb noch de oorlog noch de finale Nederland-Duitsland in 1974 bewust meegemaakt dus ik ben ook niet het type dat altijd hoopt dat Duitsland verliest. Nederland-Argentinië in 1978 heb ik daarentegen wel bewust meegemaakt (ik was bijna negen) dus ik heb veel meer problemen met Argentijnen. (Maxima en Polderzilver uitgezonderd.)
Aaanstaande vrijdag spelen Duitsland en Argentinië de kwartfinale dus u begrijpt tegen wie ik ben.
Tegen die ellendige Duitsers natuurlijk! Jammer dat ze gisteren niet al verloren hebben.