Italië wordt wereldkampioen. Dat zou tenminste het beste zijn voor de Europese economie. Ik denk dus ook dat alle doelpunten van andere landen afgekeurd zullen worden om zo de economie een handje te helpen.
Daarop vooruitlopend hebben wij voor Hans al een voetbalpakje van het Italiaans elftal gekocht. Als jullie nu heel hard roepen, jongens en meisjes, komt er misschien wel een foto van…
Ze proberen ons gek te maken.
Mevrouw Mack heeft een nieuwe fiets. Een knaloranje moederfiets met kinderzitje en boodschappentassen. Toen ik het gevaarte vanavond in de veel te kleine schuur wilde parkeren klonk er ineens een luide "PING". Maar hoe ik ook zocht, er was niets te zien wat leek op een bel. Duidelijk een nieuwe ontwikkeling in de fietstechniek.
Toen ik de fiets aan een nader onderzoek onderwierp vielen mij nog meer noviteiten op. Licht zonder dynamo, een dubbele standaard als bij een motor, schijfremmen, airbags, versnellingen, luchtbanden…wat een wonder der techniek.
Mijn laatste fiets werd gestolen in 1990 en sindsdien heb ik nooit meer een andere gekocht. Het was nog zo'n zelfde als mijn opa had in de oorlog van 14-18, met houten banden en met een dynamo die meer energie opwekte dan het totale windmolenpark van de Flevopolder.
Terwijl ik de fiets van mijn vrouw naar de schuur reed bedacht ik mij dat mijn generatie in een moeilijke tijd leeft. Bijna een eeuw lang reden we rond op hetzelfde soort fiets, maar net nu er van ons topprestaties worden verwacht, verandert alles elk half jaar onder je kont vandaan. En ik hóu helemaal niet van veranderingen. Moet je eens nagaan wat er tientallen of zelfs honderden jaren perfect heeft gefunctioneerd en wat er precies in onze tijd zo nodig moest veranderen om het veranderen. Ik noem: de gulden, superbenzine, dagboeken, doorschrijfgrootboeken, wegenkaarten, WAO, carburateurs, de lagere school, belastingschijven, bruin en witbrood, en weet ik wat allemaal nog wel niet meer. Net als je het snapte was het weg. Bovendien wordt van ons verwacht dat we perfect met een computer kunnen omgaan zonder dat we het ooit op school geleerd hebben. En wat wij wel kunnen, behoorlijk Nederlands, is ineens volkomen onbelangrijk. Bovendien wil ik wedden om zeven euro vierendertig dat tegen de tijd dat wij met pensioen gaan, er niets meer verandert omdat dan ineens alles al uitgevonden is. Never Change A Winning Team is mijn motto.
Een harde les.
Al vroeg leerde ik een harde les. Ik dacht namelijk altijd dat het mogelijk was om een positieve bijdrage te kunnen leveren aan de wereld, maar kwam er na een paar lessen natuurkunde achter dat dat dus helemaal niet kan. Er is namelijk een natuurkundige wet, die beweert dat de aarde een constante massa heeft. Dus hoe groot de wereldbevolking ook is, het totaalgewicht van de aarde blijft altijd hetzelfde (tenzij André Kuipers gelanceerd wordt natuurlijk). Ik was altijd in de veronderstelling dat als ik 5 kilo aankom, dat de aarde dan ook vijf kilo meer zou gaan wegen. En dat de aarde dus door mij alleen al ruim 90 kilo meer weegt. (Reken ik mijn kleren niet eens mee.)
Allemaal onzin dus dat idealisme, wat je ook doet, de massa blijft altijd hetzelfde.
Bikkel
Toen ik nog een bikkel was, ik heb het over begin jaren 90 van de vorige eeuw, moest ik een keer naar het ziekenhuis om een bultje uit mijn bovenarm te laten verwijderen. Ik begaf mij op 18 mei 1993 met mijn moede al mijn moed naar het Julianaziekenhuis, waar op de dag af twaalf jaar later ook onze zoon Hans geboren zou worden, al kon dat toen nog niemand bevroeden. Ik kende mevrouw Mack nog niet eens, laat staan dat ik wist dat onze zoon Hans zou gaan heten.
In elk geval, ik word naar een behandelkamer geleid waar de lypoom, want zo heette dat ding volgens mij, verwijderd ging worden. Ik had nog geen idee hoe, maar daar zou ik vanzelf achter komen.
Ik ging liggen en een zuster kwam binnen. Ze kleedde zich uit, en…oh nee, dat was toen helemaal niet.
Veel werd mij nog niet duidelijk maar het kwam er op neer dat de dokter zo zou komen.
De dokter kwam ook zo en zonder zich voor te stellen ging hij aan de gang. "Komt-ie!" waarschuwde hij na een minuutje en ik beet op mijn tanden. Zo'n mes in je arm kan best zeer doen wist ik nog van de oorlog in Korea.
Ik voelde niks. Ik rekende op een snelle beweging van het mes maar er kwam slechts een verdovingsspuit. Wist ik veel. Daarna voelde ik helemaal niks meer en staarde maar wat naar het plafond. "Klaar." zei de dokter na een poosje en weg was hij. Nooit meer teruggezien. Even later kwam de zuster die een pleister op de wond plakte en mij vertelde dat ik een week later terug moest komen. Prima. Tot over een week.
Misschien dat er onder u een enkele slimmerik zit die al in de gaten heeft welke chirurgische ingreep er bij mij had plaats gevonden, maar ik niet. Ik ben gaan werken en 's avonds gaan surfen op het Veluwemeer. Het deed pijn maar het was te houden. Een week later bleken de hechtingen wel gehouden te hebben, maar het litteken was iets breder geworden dan de bedoeling was. Anderhalve centimeter ongeveer. Ik had echt geen idee dat er hechtingen in mijn arm zaten. De dokter zei niets, en ik vroeg er niet naar. Over vroeger gesproken, vroeger durfde ik sowieso veel meer dan tegenwoordig. Is dat herkenbaar of zou het juist andersom moeten zijn?
(Bijna dit hele verhaal is waargebeurd, behalve dat het op 18 mei was, dat is om het verhaal mooi te maken. Maar het was wel mei 93, dat weet ik zeker. Jolie had vandaag ook te maken met een norse chirurg.)
Discriminatie
Ik wil helemaal niet discrimineren maar…..
Dat vind ik altijd een mooie openingszin omdat je weet dat degene die hem gebruikt daarna enorm gaat discrimineren. "het zijn altijd Marokkanen die de goudkarpers uit je vijver jatten." Zoiets.
Volgens mevrouw Mack maak ook ik verdacht veel grappen over negers en ander gespsgekleurden. Ja, dat is ook zo. Want die gasten zijn zo lui, ze worden altijd tweede. Let maar op, Frank Rijkaard wordt tweede in de Champions-League. Dat luie zit er gewoon in. Nooit een keertje er vol voor gaan.
Gisteren liep er op ons veldje een klein en te dik negerinnetje dat haar 'fokking' bek niet kon houden en de blanke jongetjes van hun fiets trok.
Nu wil mevrouw Mack helemaal niet discrimineren maar ze stuurde het meisje weg, opdat de fatsoenlijke blanke jongetjes gewoon rustig konden fietsen in onze blanke buurt. Het rook gewoon naar een vooroordeel en ik zei dat ik er een logje over ging schrijven. "Ja, maak mij even zwart!" zei ze.
Het werd stil op straat…
Toen ik gisteren thuis kwam zat Hans op het veldje voor ons huis, tussen nogal wat buren, wat beduusd te kijken naar de spelende honden Choco (4), Joy (1) en Joep (12 weken). Om de halve minuut kwam een van de drie Hans een lik in z'n gezicht geven ten teken dat hij geaccepteerd was in de troep. Toen Hans mij in de gaten kreeg verscheen er een lachje en twee armpjes strekten zich uit in mijn richting. Een duidelijke omkooppoging. Ik hapte toe en samen hadden wij een onweerstaanbaar effect op alle buurvrouwen. Eitjes deden een Mexicaanse springboon-imitatie en baarmoeders hingen een B&B bordje bij de ingang. Onnodig te vermelden dat de verloven van alle echtgenoten voor die avond werden ingetrokken…
Spin in het web.
Met SPD leerde ik dat de administrateur een spin-in-het-web-functie heeft. Echter, het hoofd inkoop leerde dat de afdeling inkoop de spin-in-het-web-functie heeft. De directie-secretaresse denkt dat zij de spin in het web is. (En wat betreft spin heeft ze volkomen gelijk) Op afdeling verkoop heeft niemand geleerd maar vinden ze allemaal dat ze de spin-in-het-web zijn.
We zijn gewoon één groot web, alle spinnen krioelen door elkaar, en als er dan eens een vlieg blijft plakken, wordt die niet gevangen doordat niemand hem kan lokaliseren.
Nou, als ik dat niet mooi omschreven heb, weet ik het ook niet meer.
Honden en Chinezen.
Dat gaat niet samen. Vanochtend stond er in de krant doodleuk een foto van drie Chinese ambtenaren met lange stokken die een zwerfhondje doodknuppelden. Je zag de verbijstering bij het hondje. Gewoon tijdens mijn ontbijt. In China heeft iemand opdracht gegeven om alle honden die zonder baas op straat lopen, dood te slaan.
En waar blijft Bush nu, om deze massavernietiging te veroordelen? Binnenvallen en bezetten dat land, zou ik zeggen.
Ik hou van honden. Meer dan van Chinezen.
Mayday, Mayday.
Vandaag 12 jaar geleden overleed de -in mijn ogen- allerbeste formule 1 coureur aller tijden. Ayrton Senna da Silva uit Sao Paulo. Een wrang moment. In leidende positie brak de stuurstang en Senna's auto vloog rechtdoor, daar waar de baan toch echt een linkerbocht vertoonde.
In Brazilië, Japan en Vaassen was hij een superheld, in de rest van de wereld een geliefd coureur.
Ik had vlak na Senna's overlijden een bloedhekel aan Michael Schumacher. Schumacher nam Senna's favorietenrol in en won ogenschijnlijk moeiteloos het seizoen 1994. Nooit ging er bij Schumacher iets fout, zelfs toen ik tijdens de Grand Prix van België dansend van vreugde aanschouwde hoe Schumacher op volle snelheid van de baan leek te spinnen, hield hij de auto onder controle en praktisch zonder tijdverlies consolideerde hij zijn leidende positie. Tijdens de laatste race van het seizoen (de wedstrijdleiding had Damon Hill wat bij laten komen door een paar wedstrijden schorsing van Schumacher) gooide Schumacher de deur dicht voor een aanstormende Hill, waardoor Schumacher zichzelf, en een paar ronden later ook Hill, elimineerde. Vanaf dat moment was Schumacher door mij gehaat, het zou nooit meer goed komen tussen Michael en mij.
Jaren later heb ik me erbij neergelegd dat Schumacher (op papier) de beste coureur aller tijden is. Ik voel tegenwoordig enige sympathie voor hem. Hij heeft in zijn carriere aardige dingen over Jos Verstappen gezegd en hij heeft Senna de grootste coureur van allemaal genoemd. Schumacher en ik waren het weer eens.
Schumacher heeft zo ongeveer alle records in handen die er in de F1 te halen zijn. Vaakst wereldkampioen, hoogste puntentotaal, meeste overwinningen, hij staat nu zelfs gelijk met Senna wat betreft pole-positions.
Toch durf ik te stellen, dat als Senna's stuurstang niet was gebroken die bewuste Mayday, Schumacher nooit de beste coureur aller tijden zou zijn geworden. Ik betwijfel zelfs ten zeerste of hij dan ook maar één van de records had gehaald die hij nu op zijn naam heeft staan. Hij haalde tenslotte zijn eerste pole-position pas toen Senna net begraven was. Voor die tijd had hij nog weinig in te brengen. Met die wetenschap in mijn achterhoofd ben ik fan van Schumacher en gun hem de records die hij heeft gehaald. Toen hij in zijn eentje 10 miljoen dollar schonk aan de Tsunami-slachtoffers vond ik dat de tijd was aangebroken om geen onaardige dingen meer over Michael te zeggen. Bij deze dan. Hup Schumacher.
Schumacher zelf interesseert het trouwens geen zak dat ik ruzie met hem had hoor, hij kent mij niet eens! "Wer den bums ist Mack?" Nee, mijn ongenoegen had ongeveer hetzelfde effect op hem als Kalou op Rita Verdonk.
Bij Toutatis!
Heeft u de nieuwe lay-out van web-log al gezien? Kwebbel en meneer de P. zijn verhuisd naar de nieuwe omgeving van web-log en dat is bepaald geen vooruitgang. De lay-out is een stuk lelijker en in het reageerding is niet meer te lezen van wie welke reactie was. Bovendien is het aantal reacties niet meer af te lezen bij het kopje "logs". Of zou dit tegen betaling weer terug te krijgen zijn?
Over een maand is heel Logonië (ze heet web-logland dan) verhuisd door de soldaten van Mediagigant Ilse. Héél Logonië? Nee, een klein webloggertje blijft zitten waar-ie zit en blijft dapper weerstand bieden aan de overheersers en maakt het leven van Ilse in de omringende weblogomgeving bepaald niet gemakkelijk…
Mack 
