Vandaag was ik op een reünie van de vierde klas lagere school in Drunen. Ik ben 23 jaar weg daar en heb sinds die tijd niemand meer gezien. Van tevoren best zenuwachtig maar al gauw is het toch net of je je klasgenoten nooit uit het oog verloren bent. Opvallend vond ik dat er maar weinig zonder kinderen waren en dat bijna iedereen nog in een straal van 30 km rond Drunen woont.
Drunen, waar ik tot mijn dertiende heb gewoond, symboliseert voor mij een gelukkige jeugd, ik heb er dan ook veel herinneringen aan. Klasgenoten van de lagere school zijn zes jaar een onderdeel van mijn jeugd geweest. Ik ben altijd benieuwd geweest hoe het ze vergaan is en had de stille behoefte ze weer eens te zien. Vandaag ging die wens in vervulling.
De klassenfoto zoals hierboven is opnieuw gemaakt met ons in dezelfde positie. Ik hoop die binnenkort aan dit logje te kunnen toevoegen. De vader van Pauline (die hier wel eens reageert) was er ook. Hij heeft mij twee jaar lang les gegeven en heeft dus min of meer bijgedragen aan de enorme hoeveelheid kennis die ik bezit.
Die Mack toch…
Een vriendin van mevrouw Mack heeft een zus, en met toestemming van en volgens mevrouw Mack vind ik die bovengemiddeld leuk. En ik moet toegeven, dat is ook wel een beetje zo. Ze had altijd wat problemen met relaties maar sinds een jaar of anderhalf zijn wij erachter waarom dat was: ze valt op vrouwen.
Haar huidige relatie met een vrouw gaat dan ook stukken beter.
Geheel toevallig kwam ik haar gisteren weer eens tegen -ze is serveerster in het restaurantje waar wij vanwege een personeelsuitje verzeild raakten- en ondanks dat ik nu wist dat ze lesbisch was, was diezelfde chemie er weer. Collega's snapten niet waarom ik zat aan te pappen met de serveerster en vooral niet waarom ze mij kuste toen we weggingen, maar dat was mijn lol.
Toen ik het verhaal vertelde aan mevrouw Mack schoot ze in de lach. Alleen zit ik nu met een vraag. Hoe heet het als je als man gevoelens hebt voor een lesbiène? Is dat al eens uitgevonden?
Op het water is nog rust.
Wilt u geloven dat ik me had opgegeven voor het onderdeel "aktief zeilen" gisteren tijdens ons personeelsuitje? Hier ziet u mij in aktie op het Nijkerkernauw met windkracht 1 Beaufort. Ik moet wel zeggen dat dit het leukste personeelsuitje ooit was. Geen speech van de directeur, geen dingen die je moet doen, alleen aan boord klimmen en haring en makreel eten. En bier drinken. En aanleggen en barbecueën. Naar de zonsondergang kijken. En naar de verhalen van de schipper (rechts naast mij) luisteren. "De mensen kennen tegenwoordig geen rust meer hè! Hier op het water, daar is nog rust."
Voordat we verder gaan…
En hoe zit het hier nu met het lettertype? Is het ook nog voor niet-uilen leesbaar?
Ik begrijp er zelf geen zak van want bij mij ziet het er precies zo uit als eerder.
I.E 5.5 en windows 98 hebben er toch niks mee te maken hè? En waarom heeft de een er wel last van en de ander niet? En aan wie ligt dat? En wat kan ik doen om mijn lezers boven de dertig te behouden zonder dat ik zelf EXTRA GROTE LETTERS moet gebruiken en het er voor mij ook een beetje lollig blijft uitzien?
Viva Italia
Vandaag was ik te vinden op het TT-circuit van Assen omdat daar het evenement "Viva Italia" aan de gang was. Een show met louter Italiaanse automobielen, bekend om hun schoonheid en sportiviteit. En daar kun je mij dus altijd wel een aantal uurtjes bezig houden, een racecircuit is altijd prachtig.
Het evenement begon al goed doordat bij de ingang het kaf van het koren (Niet-Italiaans van Italiaans) gescheiden werd. Dus alle italiaanse auto's bij elkaar op de parkeerplaats, Volkswagens en BMW's opzouten naar een andere. Ik mocht dus met een Fiat Stilo gebroederlijk optrekken met de Ferrari's, Lamborghini's, Maserati's, Alfa's en Lancia's. Vrinden onder elkaar.
De sprintwedstrijd werd gewonnen door een Fiat Coupe 20v turbo, die o.a. een Maserati 222 en een DeTomaso Panthera te snel af was. Diverse autoclubs verschenen op de baan. De Lamborghini-club had een Murcièlago, een Gallardo, diverse Diablo's en Countach's meegebracht, maar twee clubleden hadden hun Lambo niet klaar en brachten in plaats daarvan een Ferrari F40 en een Porsche Carrera GT mee. Jammer voor de club maar deze twee laatste auto's waren sneller dan de Lambo's. De Ferrari-club had ook een paar vreemde eenden in de bijt, een Porsche 911 Gemballa GT Biturbo en een Porsche Cayenne turbo, die ook voorin meededen, maar duidelijk de snelste was een Ferrari 512 BB LM, die met overweldigend verschil de rest inpakte.
Ik ga eens rustig nadenken over welke auto de mooiste was die ik vandaag zag. (Ondanks de aanwezigheid van een Fiat Punto GT -mijn vorige auto-, zal ik die niet kiezen.)
Little Britain
look into my eyes, look into my eyes, not round my eyes but straight into my eyes.
Als u weer wakker wordt denkt u dat u dat dit de meest geweldige log was die u ooit las, en dat laat u ook in de reactie's blijken en vertelt het al uw vrienden.
Snap! You're back!
boekhoudcommando’s
De boekhoudcommando's zijn verhuisd naar de nieuwe omgeving maar nu willen ze van web-log het nieuwe adres niet geven. De irritatiegrens zal wel bereikt zijn. Nou ja, in stilte gaan de mannen verder met hun goede werken. Wij hopen dat u een beetje een indruk heeft kunnen krijgen van hun werk en dat u er af en toe eens bij stilstaat dat een nieuwe maand nooit zomaar uit zich zelf begint. De boekhoudcommando's zorgen er zoals iedere maand weer voor dat het morgen geen 32 mei is maar 1 juni. En dat zullen ze blijven doen. Want zoals ze het zelf zeggen:
Accounting, bookkeeping, is in our blood.
Commando Lennard
Commando Frans
Commando Mack
Xylofoon
In de vierde klas lagere school mocht ik van de onderwijzer niet meedoen met zingen omdat er dan een schilderijtje dat in de vensterbank tegen het raam stond, begon te resoneren. In de vijfde klas concludeerde de hoofdonderwijzer dat ik niet kon zingen, ik had een bromstem. (Pure jaloezie, als u het mij vraagt.)
Het mag een godswonder heten dat ik deze vernederingen zonder onherstelbare schade heb doorstaan. Mijn ouders stimuleerden mijn muzikaliteit ook al niet. Terwijl als je op je negende jaar je eerste Elvis-LP koopt, zou iedere ouder met verstand van muziek je gelijk op pianoles doen. Nee, op judo moest ik, dat was goed voor mij. Mevrouw Mack heeft gelukkig wel in de gaten dat ze met een groot muzikaal talent is getrouwd en heeft voor mij op de braderie een xylofoon gekocht. Zo eentje met acht staven die eigenlijk voor kinderen tot twee jaar is bedoeld. Verschillende keren als ik bij leeftijdsgenootjes van Hans zo'n ding zag staan zei ik: "Goh, zo'n ding zou Hans ook moeten hebben." Gelukkig werd de hint begrepen. Ik heb hem nu vier dagen en ik speel nu al feilloos: "What would you think if I sang out of tune, would you stand up and walk out on me? Lend me your ears and I'll sing you a song and I'll try not to sing out of key."
Verder lukt niet omdat ik dan naast de xylofoon terecht kom. Idem met Vader Jacob. Bijna helemaal speel ik dat behalve de "bam". Die zit er niet op.
Het raadsel van onze weegschaal.
Altijd als ik heb hargelopen weeg ik mijzelf na afloop. Daarna ga ik douchen en weeg ik mij nog een keer. Gewoon omdat ik weet dat ik na het douchen nog een kilo lichter ben dan ervoor. Geen toevalstreffer, steevast na het douchen ben ik een kilo lichter. En er is dan geen sprake geweest van tussentijds toiletbezoek of andere vormen van fraude. Begrijpt u het, begrijp ik het? Misschien hoef ik mij alleen maar vaker te douchen om een paar kilo lichter te worden.
Volgens mevrouw Mack moet ik mij slechts een keer per week wegen. Maar dat is een pertinent foute gedachtegang. Want stel nou dat ik op woensdag ineens vijf kilo kwijt ben die er zondag weer aanzitten? Dan mis je toch een mooi moment.
30 juni.
In verband met de zwaarste keelpijn die ik ooit heb gehad, moet ik een klein voorbehoud op mijn vorige logje maken. Ik heb een week extra nodig omdat ik vandaag op een waterijs-en ranjarantsoen ben gezet en ik me zo lamlendig voel dat ik nog niet ben begonnen met de trainingen. Maar 30 juni is Mack Mercury een feit.
Mack 