Om het lijden van Goede Vrijdag nogmaals te herdenken begaven wij ons op tweede PinksterPaasdag naar Karwei om een zandbak voor Hans te kopen. Gelukkig stonden de zandbakken vooraan in de winkel zodat wij gelijk konden aansluiten in de lange rij.
Om het lijden voor de kindjes wat te verzachten had Karwei een Happy Hop springkussen geplaatst waar de kinderen naar hartelust in konden springen. Hans vond het ook reuze interessant, dus ik heb hem even geholpen met er naar toe stappen, en hield hem een tijdje vast vlak voor het gaas van de Happy Hop, zodat hij de kindjes kon zien springen.
Soms vergeet ik dat de wereld waarop we Hans hebben gezet een harde, rare wereld is waar kinderen beschermd moeten worden tegen kwade, duistere machten.
Een jongetje van een jaar of vier met een rotkop komt ineens vanuit het niets en slaat hard precies op het gaas waar Hans met z'n gezicht staat te kijken. Tijdens deze actie maakte hij een brulaapgeluid. Hans schrok een beetje maar lachte snel weer toen ik het jochie een bloedneus sloeg het jochie weer brullend de andere kant op vloog.
Nee, het leven is niet altijd gemakkelijk als je volwassen bent. Er wordt van je verwacht dat je oerinstincten onderdrukt dus je deelt geen snelle harde dreun uit. Maar er zijn etterkinderen en er zijn etterkinderen. Dit was er duidelijk eentje uit de laatste categorie. Die zou ik rustig in een donker bos aan een boom binden.
(Aanleiding voor dit logje: Moeder ontkent knijpen ander kind.)