Mack

U weet dit niet van mij, maar een deel van mijn werk is dat ik adviseur ben van de regering. Mijn expertise wordt vooral ingeroepen als er wat dingetjes opgelost moeten worden die in de soep zijn gelopen. En wel op een zodanige wijze dat het gevolg logisch gerelateerd kan worden aan de oorzaak, zonder dat die twee ook maar iets met elkaar te maken hebben. Zo hou je bepaalde mensen uit de wind, en ik moet zeggen, het gaat heel goed.

Neem nou bijvoorbeeld zo’n voorstel dat het eigen risico op ziektekosten omhoog moet naar een kleine € 800 per jaar. Dat komt van mij. Van de zotte natuurlijk, maar wie gaat er iets tegen doen? Jan Chronisch Ziek niet hoor! De betaalt gewoon, want hij heeft zorg nodig en zonder zorg gaat hij dood. Ja, het is best smerig af en toe, maar het gaat hier over landsbelang.

De werkelijke oorzaak die aan deze gekozen oplossing ten grondslag ligt is natuurlijk de kredietcrisis. Die is veroorzaakt door wat multinationals en een aantal bankiers. Het zou dus logisch zijn om het geld bij hen op te halen onder het mom van "de vervuiler betaalt." Maar dat willen die banken en multinationals niet omdat ze dan eenmalig een wat minder jaar hebben, en dat zou weer betekenen dat hun bonussen omlaag moeten. Nou ja, en dan kom ik en zeg: "prima, dan halen we het bij Jan met de Pet, moeten jullie alleen even van de daken schreeuwen dat jullie naar het buitenland vertrekken als de overheid bij jullie extra belasting heft en dat de economie dan helemaal instort." Is natuurlijk helemaal niet waar want iedereen die de economie schade berokkent zou júist naar het buitenland moeten, maar om één of andere reden werkt het als excuus.

Dus om de veroorzakers ervoor te laten opdraaien, nee dat valt niet echt goed. Beperking van de hypotheekrenteaftrek is ook geen optie omdat de veroorzakers op die manier ook meer belasting gaan betalen, en dat is een ongewenste situatie. Bovendien is het ook best een socialistisch beginsel om mensen te steunen als een hypotheekrente nét niet helemaal zelf opgehoest kan worden. Nou ja, het zou misschien nog wel lukken, maar dan vallen er wat andere pleziertjes weg en ook dat kan niet de bedoeling zijn. Daar mag de overheid dus best wat in bijdragen. Ook dit is kinderlijk makkelijk te verkopen. Anders stort de huizenmarkt toch in, suffie! Dat een ingestort kaartenhuis niet nogmaals kan instorten, komt simpelweg bij niemand op. Nou, van dat soort handigheidjes maak ik dus gebruik.

Dus is de oplossing makkelijk. Het eigen risico op ziektekosten. Daar hebben de veroorzakers van de bezuinigingsmaatregelen geen last van. Ten eerste is het voor hen een klein bedrag, en ten tweede zijn zij niet chronisch ziek anders hadden ze nooit hun verwoestende werk kunnen doen, ergens op de hoogste verdieping van een hoog gebouw. De boodschap naar buiten brengen laten we over aan iemand met een ernstig gezicht. We hebben het even een jaartje laten bezinken zodat iedereen de kredietcrisis een beetje is vergeten, maar zich wel heel bewust is van de economische crisis en de dus onvermijdelijke bezuinigingsronde.

Een olifant gehoorzaamt zijn temmer uitsluitend omdat hij, toen hij jong was de ketting niet kon breken, en nu als volwassen olifant, nog steeds in die veronderstelling is. 

Ik verbaas mij er wel eens over hoe weinig er nog op tv is. Wat de moeite waard is in procenten van het gehele aanbod bedoel ik dan. Vroeger was er natuurlijk nog veel minder op tv, maar diezelfde breuk leverde destijds een enorm veel hogere waarde op. Ik zelf volg een stuk of vijf programma’s, dan houdt het denk ik wel op. Het is natuurlijk zo dat ik zelf ouder en wijzer ben en dat het daarmee te maken zou kunnen hebben, maar toch geloof ik dat het niveau ook enorm is gedaald. Het ligt heus niet alleen aan mij. Vanavond keek ik voor het eerst in een jaar of twintig naar het programma Bananasplit. Vroeger was dat toch één van de vaste programma’s waar ik naar keek. Soms hadden ze briljante grappen zoals de omgekeerde taxi, Hans Kazan die ineens zijn stuur aan de andere kant vond en natuurlijk Sören Lerby en de telefooncel.

Maar dan dit: ergens op de Veluwe stond een van aluminiumfolie gemaakte raket met een klein groen mannetje ernaast. De raket rookte alsof hij net was geland. Het mannetje communiceerde via een beeldscherm met lettertjes. En niemand die serieus dacht dat die kleine echt van Mars kwam. Maar beleefd als mensen zijn stonden ze het kleine groene mannetje toch even te woord, in afwachting van Frans Bauer die uit de struiken kwam lopen om te vertellen dat ze in Bananasplit zaten. En dat laatste gebeurde ook, en Frans had de grootste lol toen hij mocht onthullen dat het een grap was. Pffff.

Op het industrieterrein waar ik werk, schijnt een broodjeshuis geopend te zijn. Vanmiddag werd er gevraagd of ik tijdens mijn rugrondje daar eens naar wilde uitkijken. Natuurlijk wil ik dat. Maar wat is in godsnaam een broodjeshuis? Ik mag mij altijd graag van de domme houden. Is dat gebouwd van broodjes ofzo? En kun je daar van eten en hoor je dan: knibbel knabbel knuisje, wie zit er aan mijn huisje? Nee, niets van dit alles, een broodjeshuis is gewoon een broodjeswinkel. Of een broodjeszaak zo u wilt. Ik ben er zoals gewoonlijk weer te laat bij om dit onheil nog te keren. Als iemand broodjeshuis tegen je zegt, en jij kijkt dan niet begrijpend, dan ligt het aan jou. Stom hè? Je verwacht dat iedereen de broodjeshuiszegger honend uitjouwt, maar nee, de broodjeszaakzegger is reeds een boer. Het marketingkwaad is alweer geschied. Moet je voor de gein eens ‘broodjeshuis’ intypen op google. Er komen er 32000 tevoorschijn! Natuurlijk ging ik vanavond naar huis met de medeling dat ik even langs het patathuis ging om friet te halen. En dat ik daarna nog even bij het belastinghuis ging inloggen om voor iemand aangifte te doen. Om vervolgens naar het woonhuis te gaan om eens lekker een avondje te gaan wonen.

Er scheen vandaag iets aan de hand te zijn bij Paleis Het Loo te Apeldoorn. Een doop van een van de prinsesjes volgens mij. RTL Boulevard, mijn favoriete programma, besteedde er uitgebreid aandacht aan. Toch mis ik meestal de essentie van het onderwerp als er prinsessen op tv zijn. Met name Maxima en Marilène leiden mij af van die essentie. Maar wat een vrolijke familie is het toch, die Van Oranjes. Het ene deel is komiek, het andere deel is knap, er is een minder goed gelukt deel en een minderheid lijkt mij uitermate geschikt als troonopvolger. Want de aangewezen troonopvolger maakt er tegenwoordig helemaal een grote grap van, van die troonopvolging. Grapje met de pers hier, grapje met de pers daar, en de pers maar lachen op commando, ik heb er genoeg van. Het hele aanzien van blauw bloed verdwijnt op deze manier. Zelfs de Majesteit maakt zich schuldig aan vermenging van rood en blauw met haar oma-kwaliteiten. Het goede mens is uitermate geschikt als oma, en gek op haar kleinkinderen, dat zie je zo. (Zou ze wel eens een luier verschoond hebben?) Het wordt hoog tijd dat ze het stokje eens overdraagt aan een serieuze prins. Floris, dat lijkt mij de enige geschikte om het hele spul weer in het gareel te krijgen. Maar als dat zo doorgaat met dat openluchtcabaret van ze, dan kunnen ze dat hele koningshuis net zo goed legaliseren.