De wereld is mooi en de mens is goed.

Regelmatig krijgt Israël de schuld van veel ellende in de wereld. Van Moslims en van linkse groeperingen. Bij Christenen en joden kan het echter geen kwaad doen. En niet bij Wilders en niet bij Amerika. Ik heb nooit ene moer begrepen van wat de invloed van Israël nu is, in de wereld. Twan Huys, wie kent hem niet, zat gisteren zelfs te beweren dat Israël een belangrijke invloed heeft op wie de volgende president van Amerika wordt. Dat gaat mij toch enigszins ver. Waarom dan, vroeg ik me af. Het had volgens Twan Huys te maken met de grote aantallen joden in Amerika, die de president wel achter zich moest hebben, anders zou hij nooit de verkiezingen kunnen winnen.

Ik liep naar mijn joodse collega en vroeg hem in hoeverre hij luisterde naar het stemadvies van Netanyahu. Ik lichtte mijn vraag toe en ik werd enigszins kritisch. Hoe kan het dat Israël zoveel touwtjes in handen heeft, en waarom hebben ze een eigen stuk grondgebied op Schiphol? Hij begon te lachen. Wie heeft je dat verteld, van dat eigen grondgebied? Dat is onzin. En als Israël echt iets te vertellen had, dan hadden de buurlanden al niet meer bestaan. Dat vond ik eigenlijk wel plausibel. Maar ook wel een beetje agressief.

Om op Twan terug te komen, die vertelde dat het niet goed voor Obama zou zijn als Israël op dit moment besloot om bijvoorbeeld Syrië aan te vallen. Want dan zou Obama gedwongen kunnen worden tot uitspraken die hem zijn verkiezingsoverwinning zou kosten. Dat vond ik toch vreemd. Dat er raketten op een dorpje neerkomen, honderden onschuldige slachtoffers, en Obama denkt aan de verkiezingen? Nee, natuurlijk niet. Obama is een verstandige man, en die doet dus was hij denkt dat het beste is, ongeacht de verkiezingen. Toch?

De verdwenen passage

Ik was maandag ernstig ziek. Dinsdagavond was ik pas weer beter. Vlak na de sirenes van 1 maart braakte ik een emmer wat voller. In tegenstelling tot bij dieren gaat het overgeven bij mensen nooit in één keer, maar in een keer of vijf. En na elke samentrekking doe je ook nog even: tuf tuf tuf. Het zweet breekt je uit. U weet misschien wel uit de bijbel dat God de vrouw strafte voor haar nieuwsgierigheid en dat Hij het baren van een kind vanaf dat moment veel zwaarder maakte. Nu wil ik het baren niet bagatelliseren maar ik denk dat er een zin is weggevallen uit het oude testament. Namelijk dat het braken bij mensen, en met name bij mannen, ook voortaan veel zwaarder zou zijn dan bij dieren. Ja, dat denk ik.

Vraag is alleen, waarom? Wat deed de man dan fout? Het enige is dat hij zich liet verleiden door de vrouw, dus hij was hooguit medeplichtig maar beslist geen hoofdschuldige. Dat bleef de vrouw. Vandaar ook die zwaardere straf. Goed, laten we eerlijk zijn, geen enkele man zou een bevalling fysiek aankunnen. Ik bedoel niet bevallingstechnisch, maar qua pijngrens. Vrouwen doen daar wel eens lacherig over. En zeker als een man griep heeft hoor je ze allemaal zeggen: “ze zijn zo zielig als ze ziek zijn en ze kunnen gelijk niks meer!” Daar heeft de vrouw ook best gelijk in, alleen denk dan voortaan wel even aan die verdwenen passage uit de bijbel, die het gedrag van de zieke man verklaart. Wij boeten voor Adam.

Please cross the line

Er zijn soms van die programma’s die je ogen openen. Over de streep van de KRO is er zo een. Over scholieren die ogenschijnlijk scholier zijn, maar in wier hoofd en verleden veel speelt. Als weinig anderen weet ik hoe het is om een masker te dragen. Een masker dat je kwetsbare kant verbergt voor je medescholieren omdat met hen nu eenmaal alles goed gaat. Hun leven was één grote facebookpagina, al zat Mark Zuckerberg nog in de luiers. En dus moest je meedoen aan die facebookpagina om niet al bij voorbaat buiten de boot te vallen. Je zou immers marinier worden, straaljagerpiloot of algemeen directeur zoals dat toen nog heette.

Het zou mij best geholpen hebben als iemand had ingegrepen. Als iemand in de gaten had gehad dat ik toneel speelde. Of dat ik loog als ik zei dat mijn vader ook ergens werkte. Het zou heel wat onzekerheid, eenzaamheid en angst hebben gescheeld. Over de streep haalt figuren als ik er feilloos uit. Maar niet om ze te vernederen, vooral om te laten zien dat je niet de enige bent. Dat was toch wel de grootste fout die ik maakte, te denken dat ik de enige was en dat de rest geen toneel speelde.

Het masker heb ik al lang niet meer. Ik begreep op zekere dag dat het leven niet zonder dalen verloopt. En dat het stukken beter gaat als je jezelf bent. Het is zo’n cliché, maar ook zo’n diepe valkuil.

Thank you, please return.

IJlen

Na een intensieve dag brachten we Tammar gisteren koortsig naar bed. Één rode wang heeft ze dan, dan weten we wel hoe laat het is. Na een poosje riep Hans ons in paniek en we rennen naar boven. Twee snikkende kinderen die kennelijk geschrokken waren. Tammar leek wel te ijlen doordat ze naar dingen wees die wij niet zagen. Een kwartiertje later gebeurde er weer hetzelfde. Tammar huilend en in paniek, klappertandend en weer wartaal uitslaand. Ik hield haar handje vast tot ze weer in een onrustige slaap viel.

Midden in de nacht, ik sliep net, gilde ze weer en ik spoedde erheen. Het waren jongens die haar pestte, zei ze. Ik hield haar even vast, maar als ik uit mijn remslaap kom weet ik niet juist te handelen. Ik probeerde haar weer terug te leggen maar dat resulteerde alleen maar in nog harder gegil en ze wees naar een jongetje dat er niet zat. “Die mag mij niet pesten,” gilde ze. Linda kwam eraan, zoals altijd bij de moeilijkere klussen. Tammar smeekte bijna of ze bij ons in bed mocht, met een stemmetje dat mij nog zou overhalen om een misdrijf te begaan. Linda zag dat ze aan mij niks had in deze situatie en nam Tammar over. Ik ging terug naar bed, en ik weet niet precies hoeveel later kwam Linda, zonder Tammar en de nacht was weer stil.

Stelligheid.

Met bewondering luister ik vaak naar politici. Niet zozeer om wat ze zeggen, maar om de stelligheid waarmee ze iets zeggen. Soms hoor je er twee iets tegenstrijdigs zeggen, maar beiden met dezelfde stelligheid. Terwijl er een van die twee dus ongelijk heeft. Of misschien wel staat te liegen. Ik vind dat knap. Als ik dat zou kunnen, had ik nu een hele hoge functie gehad.

Mark Rutte bijvoorbeeld, loog gisteren op de radio dat hij ontzettend trots was in een land te wonen waarvan de inwoners het begroten in het bloed zit. Waarvan de inwoners instinctief aanvoelen dat ze het begrotingstekort moeten terugdringen. Wat zijn dat voor flauwekulpraatjes? Die man gelooft er zelf niet in, en als hij het wel doet, is hij te dom om nog langer premier te zijn.

En Geert Wilders dan, die beweert dat de teruggang naar de gulden goedkoper is dan doorgaan met de euro. Die weet toch ook niet waar hij het over heeft. Ik bedoel, afgezien van dat hij gelijk heeft dan. Want tegenstanders roepen met eenzelfde stelligheid dat we niet meer terug kunnen en dat de euro ons veel gebracht heeft. Wat precies, dat weet echter niemand. En zolang je dat maar kunt volhouden, dat niemand het weet, kun je eigenlijk roepen wat je wilt.

Krom

Zou het nu echt zo zijn dat Anders Breivik, de meutemoordenaar niet toerekeningsvatbaar is? Wat is er anders aan zijn hersenen dat hem zijn daad niet aangerekend kan worden? Heeft hij niet beseft wat hij deed? Jawel, hij heeft het juist heel goed beseft. Het was tot in de puntjes voorbereid en hij heeft geen spijt. Hoe duidelijk wil je het hebben als openbaar ministerie?

Kunnen u en ik ook op zeker moment ontoerekeningsvatbaar worden? Met u bedoel ik de vaste reageerders, niet degenen die vanuit de TBS-kliniek hier meelezen. Kan het zo zijn dat er figuurlijk iets knapt in je hoofd zodat je niet meer beseft wat je doet? Ik heb het nog nooit meegemaakt. Nou ja, één keer dan. Één keer was ik zo kwaad op Linda dat ik een zakdoek naar haar toe heb gesmeten. Gelukkig mis, want je moet er toch niet aan denken wat er gebeurt als die zakdoek raak was geweest. Maar dat was een actie waarbij ik ontoerekeningsvatbaar was. Anders gooi je wel met iets dat harder aankomt.

Nee, ik sta er van te kijken, van de ontoerekeningsvatbaarverklaringsbereidheid (wordfeud: 3987 punten) van het Noorse openbaar ministerie. Gedwongen opname in een psychiatrische kliniek, dat is dezelfde straf als die iemand kan krijgen zonder ook maar één misdrijf te hebben gepleegd. Het lijkt me ook niet echt handig hoor, om Breivik ontoerekeningsvatbaar te verklaren. Ten eerste is hij het niet, ten tweede is hij schuldig, en ten derde lacht hij zich dan kapot. Een kogel door zijn hart, dat moet hij krijgen. Niet door de doodstraf hoor, daar ben ik op tegen. Maar gewoon door iemand die het recht in eigen handen neemt.

Spooky

Ik was gisteren even op een kamer waar een geest woont. Heel even maar, want je wilt de geest ook niet zijn woongenot ontnemen. Misschien denkt u:” huuuh, eng geesten!” maar ik vind dat niet. Geesten hebben geen geheimen voor mij. Ik kijk dwars door ze heen. Deze geest kende ik niet, maar het was weer van hetzelfde laken een spook. Ze mokken wat en zijn een beetje gefrustreerd. En daarom vallen ze ons lastig. Want de geest zit in het vagevuur. Het stadium tussen mens en ziel in.

Hoe ik het weet, van die geest? Nou, de betreffende kamer was ooit van een vriendje van Hans. Het arme kind kon nooit slapen en klaagde over een meneer die daar woonde. Toen is er iemand bijgehaald die verstand van onderhuurders had, en die heeft beaamd dat er een meneer woonde. Het kind is toen naar een andere slaapkamer gegaan en heeft nooit meer last gehad van de overledene. Nou ja, het is een kwestie van wie de oudste rechten heeft. Wat dat betreft was het kind kansloos tegen de driehonderdjarige.

De kamer zag er doodgewoon uit. Maar ja, wat wil je ook als er een dode woont? Een logeerbed, een computer, een zwevend toilet en een vliegend tapijt. Niks bijzonders. Bovendien lag zijne doorzichtigheid gewoon in een hangmat. Niks zweven of door muren heen lopen. Wat dat betreft leiden ze maar een saaie dood. Er zijn natuurlijk uitzonderingen. Die stappen in een auto en rijden tegen het verkeer in en jagen zo de tegenliggers de stuipen op het lijf. En tegen de tijd dat de politie komt, vliegen ze snel weg. De spookrijder is niet aangetroffen, hoor je dan op de radio.

Een verdorven beeld

Gisteren zag ik Joris Luyendijk bij DWDD. Joris heeft een hoofd waar de intelligentie van af straalt. Dat heb je soms met hoofden. Qua aangezichtsintelligentie scoort Joris hoger dan Einstein denk ik. Ronald Plasterk, die heeft het ook. Waar het dan in zit, ik heb geen idee, want ze lijken niet op elkaar.
Goed. Terug naar Joris. Die houdt een bankiersblog bij. Het gaat over het hoe en waarom van het bankierswezen. Joris kan er heel boeiend over vertellen. Het beeld dat hij schetste, en wat volgens hem ook de werkelijkheid is, doet mij met m’n oren klapperen.
Werknemers bij een Amerikaanse bank, werken van 9 uur ’s ochtends tot 1 uur ’s nachts, en kunnen binnen vijf minuten ontslagen worden. Soms hebben collega’s niet eens in de gaten dat het gebeurd is. Omdat ze zoveel werken is de kans dat hun vrouw bij hen is uit liefde, praktisch nihil. Dus die ben je dan ook kwijt. In vijf minuten kan hun leven volledig op z’n kop staan.

Nu zal het vast niet in alle sectoren zo gaan, maar je moet er toch niet aan denken in Amerika te wonen? Ik bedoel, dat dat mag! Obama kan wel leuk liedjes zingen op feestjes, maar zou hij hier niet eens mee aan de slag moeten? U weet waarschijnlijk dat ik de dictatuur een warm hart toe draag, maar de dictator moet wel een beetje goed zijn voor zijn volk. Dit is pure terreur als je het mij vraagt. Ik bedoel, van vrijwilligheid kun je toch niet meer spreken als je dagelijks tot 1 uur ’s nachts werkt. Welk recht heeft een bank om het leven van haar werknemers in vijf minuten tot een hel te maken? Valt er nog wat te kiezen voor werknemers in Amerika? Of is loondienst daar gelijk aan betaalde slavernij?

Ik denk toch wel dat we hier het meest schijnheilige land ter wereld te pakken hebben hoor. Met de bijbel zwaaiend, maar de boodschap nooit begrepen. Jezelf opwerken ten koste van anderen en daarna trappen naar beneden. Bankiers hebben geen gezin of thuis nodig, alleen geld. Een compleet verdorven samenleving, dat beeld kreeg ik van Joris. Het kwaad hangt over het hele land. Het is dat ik geen moslimfundamentalist ben, anders zou je toch ten strijde trekken. Maar goed, laten wij Nederlanders niks zeggen met onze onvrijwillige euthanasiepraktijken. Dagelijks worden hier honderden bejaarden vermoord, als je de Amerikanen moet geloven. En de rest heeft drugs in hun klompen.

Llanfairpwllgwyngyllgogerychwyrndrobwllllantysiliogogogoch

Op 53° 13′ N, 4° 11′ W ligt het mooie plaatsje Llanfairpwllgwyngyllgogerychwyrndrobwllllantysiliogogogoch. Spreek uit als http://www.youtube.com/watch?v=JNN3Cpnur1k. Wales, we zijn er een keer doorgeen gereden om de boot naar Ierland te halen. Er zijn meer prachtige plaatsen in Wales zoals gtwgyhgjj en jksuyfgtewll, ook niet te versmaden. De inwoners van Llanfairpwllgwyngyllgogerychwyrndrobwllllantysiliogogogoch, de zogenaamde Llanfairpwllgwyngyllgogerychwyrndrobwllllantysiliogogogochers zijn maar wat trots op het feit dat ze wonen in de langste plaatsnaam van Europa. Maar erg praktisch is het natuurlijk niet. Zo hebben ze in Llanfairpwllgwyngyllgogerychwyrndrobwllllantysiliogogogoch speciale maten enveloppen om de afzender kwijt te kunnen. En ook de ansichtkaarten met groeten uit Llanfairpwllgwyngyllgogerychwyrndrobwllllantysiliogogogoch vallen op door hun lengte. Llanfairpwllgwyngyllgogerychwyrndrobwllllantysiliogogogochers krijgen voor kleine vergrijpen nooit een bekeuring. Er is namelijk geen agent die de naam kan schrijven. Laat staan dat hij er tijd voor heeft. Humor hebben ze ook wel in Llanfairpwllgwyngyllgogerychwyrndrobwllllantysiliogogogoch. Hun zustergemeente is namelijk het plaatsje Y in Frankrijk. De Ypsiloniens (inwoners van Y) krijgen trouwens voor elke scheet een bekeuring. De Ypsiloniens werken nu ook aan een wetsvoorstel dat het verplicht maakt om op het proces-verbaal, ook de naam van de zustergemeente te vermelden. Het voltallige politiekorps van Y, bestaande uit een deeltijd commissaris en een deeltijd agent is op Weelse les gestuurd. Hij komt nu tot LLanfairpwllg. De wethouder van Y verwacht niet dat de wet er deze gemeenteraadsperiode nog door komt.

Het rijtje der onverstoorbaren.

Rutger Castricum, ik mag hem niet, dat zie ik aan zijn kop. Hele volksstammen vinden hem geweldig en kijken naar Powned. Vanavond zat hij bij DWDD, waarschijnlijk uitgenodigd omdat hij Cohen had weggepest. Nou ja, hij had het Cohen in elk geval niet makkelijker gemaakt door hem steevast neer te zetten als iemand die niet met Castricum om kon gaan. Waarop Felix Rottenberg -ook in de zaal- zich ermee bemoeide door te zeggen dat het Cohen’s taak ook niet was om met Castricum om te gaan. Wat Castricum deed was cabaret en had niks met het journalistiek te maken. De persoon naast Castricum bemoeide zich er ook mee, en Castricum ging in de aanval. Maar hij was niet in zijn element want hij hield de microfoon niet vast en hij overviel de geïnterviewde niet.

Maakte hij ook nog de fout om Matthijs en Jan Mulder te willen inpakken, en dat was dom. Als je heden ten dage het gevecht aangaat, is het de bedoeling zelf zo cool mogelijk te blijven en de scherpe woorden van de tegenstander lachend van je af te laten glijden. Zo is het helaas. Maar Matthijs en Jan waren niet onder de indruk en straalden dat ook uit zonder hem werkelijk onderuit te halen. Castricum had het moeilijk, dat zag je aan zijn ietwat angstige blik. Want politici zijn misschien prooidieren en vrezen zijn camera, maar dat gold niet voor Matthijs en Jan. Waarmee Rutger voor mij toch geen plaats kan nemen in het rijtje der onverstoorbaren, zoals daar zijn: Maarten van Rossum, Jort Kelder, Johan Derksen en Hugo Borst. Dat kunnen ook etters zijn, maar wel etters met karakter.