Domtoren

Of er nog vragen waren, vroeg de jongedame die onze gids was tijdens de beklimming van de Dom, nadat ze uitleg had gegeven over de veertien klokken die hingen op de klokkenzolder. Het meisje was hooguit twintig, ik had de Domtoren al drie keer beklommen voordat zij geboren was. Niemand had vragen, dus stelde ik maar die vraag waar ik het antwoord eigenlijk al op wist, hoe ze die klokken van 8000 kilo omhoog hadden gekregen.

Ze vertelde dat er twee theorieën over waren, een was via binnenkant, de ander via de buitenkant. Klinkt als een klok en waarschijnlijk zat het goede antwoord erbij. Ik vroeg het niet om bijdehand te doen, maar staand op de klokkenzolder begrijp je er helemaal niks van. Alleen al de enorme balkenconstructie met balken van meer dan een halve meter dikte waaraan de klokken hangen, riep bij mij vraagtekens op. Het begint al met het feit hoe ze in die tijd zulke balken konden zagen. Hoe is het mogelijk dat die toren gebouwd is, en hoe kregen ze loodzware klokken naar veertig/vijftig meter hoogte getakeld?

Er zijn geen levende getuigen van de bouw, en kennelijk vond men het in de 13e eeuw niet zo’n probleem om te beginnen met bouwen in de wetenschap dat het hele gebouw, inclusief domkerk pas drie eeuwen later af zou zijn. Toen ik de bovenste trappen opliep, duizelde het me. Hoe konden ze zo’n gigantisch en indrukwekkend bouwwerk leveren? Er klopt iets niet. Het is dat ik met m’n eigen ogen zag dat de Dom er stond, anders zou ik het niet geloven.

Bewolkt

Mijn vorige logje is om technische redenen verwijderd. Dat zit zo: ik schreef het gisteren in bed, net als dit trouwens, maar omdat ik te moe was en niet tevreden over het eindresultaat (ja, ik doe aan kwaliteitscontrole) heb ik het in de concepten gezet. Omdat ik vanmiddag op mijn werk even iets anders wilde doen, opende ik het logje op mijn werkcomputer, paste het hier en daar aan, en publiceerde het. Ik was redelijk tevreden.

Toen ik hem ‘s avonds weer op mijn telefoon opende, gaf hij aan dat ik nog moest publiceren. Wat ik al gedaan had, ik had immers al reacties. Maar ik deed wat mij gevraagd werd, al bleek dat later die versie van gisterenavond te zijn. Ja hallo! Die rommel moet ik hier niet, en de goede versie was nergens meer te vinden. Misschien staat die nog op mijn werkcomputer. Want dat zou logisch zijn. Zo werkt de cloud. Één plek waar je alles opslaat. Ik heb kennelijk twee wolken.

Drie onderwerpen

Na maanden van conditie opbouwen in de vorm van lopen in het bos, is het haar eindelijk gelukt, Linda heeft een wolf gezien. Ze belde me ervoor uit mijn bed om half acht ‘s ochtends. Ik moet zeggen, indrukwekkend. Ik heb er een paar jaar geleden een gezien, een moeder met jongen, maar lang niet zo duidelijk, laat staan op de foto. En ik loop ook vaak in het bos, maar ik vertik het zo vroeg m’n bed uit te gaan.

Even later kreeg ik het virtueel aan de stok met iemand die mij een oplichter vond, omdat ik iets zei over hoe de wet volgens mij in elkaar stak, en hij liever eigen rechter was. Ik kreeg het niet echt met hem aan de stok omdat ik er niet op reageerde, maar ik keek wel even op z’n profiel, net als wanneer je een truttig rijdende auto inhaalt, je altijd even naar binnen kijkt wie daar de weg onveilig maakte. Een Nederlandse vlag met daarop geschreven “eigen volk eerst” een foto van Geert erbij en dan nog een wijs levensmotto zoals je dat vaak ziet bij mensen. Deze had: “ik haat asielzoekers, oprotten met die opvreters!” Lijkt me echt een droom, alle asielzoekers weg en alleen maar dit soort fascisten om je heen in je land. Heerlijk!

‘s Avonds fietste ik terug van mijn moeder, en voor de tweede avond achter elkaar regende het. Weer niet lang, en lang niet genoeg, maar many creeks make one big river, luidt een Zweeds gezegde. Mijn moeder vroeg of ik haar auto wilde lenen, of dan tenminste een paraplu, maar we snakken naar regen, dan laat ik mij graag natregenen. Het was lauw water en ik werd nat, maar wat een fijn gevoel. Veel beter dan ik me herinner van mijn schooltijd.

Vlad’s opvoering

Poetin voerde vandaag een toneelstukje op, zodanig dat ik ineens begreep waarom Rusland zoveel leugens verspreidt. Kennelijk gelooft hij zelf dat niemand door heeft dat het hele stukje in scène is gezet.

De minister van defensie, in zijn vrije tijd generaal der strijdkrachten, kwam aan een tafeltje zitten om Poetin het nieuws te brengen van de bevrijding van Mariupol. Alle nazi’s waren verjaagd en de bevolking was bevrijd. De bevolking zelf weet echter van niks, en heeft het gevoel dat hun stad nu juist bezet is. Vervolgens geeft Poetin nog wat tactische aanwijzingen aan de generaal, hoe om te gaan met het laatste verzet. Alsof Vlad dat niet allang met zijn adviseurs heeft besproken deed hij nu net of hij die tactiek zelf verzonnen had.

Het zag er zo gemaakt uit dat zelfs de minister van defensie uitstraalde dat hij zich schaamde voor deze poppenkast. Alhoewel deze man vlak na de inval, pardon, de speciale militaire operatie, exact dezelfde schaamtevolle uitdrukking had toen Poetin hem beval de afschrikkingsmacht in de hoogste staat van paraatheid te brengen. Dus misschien is die schaamtevolle uitdrukking wel zijn natuurlijke. Net zoals Poetin uitstraalt alsof hij door Willy Vandersteen getekend is. Helaas vele malen gevaarlijker dan Lambik.

Goed advies

Ik weet niet hoe het met u zit, maar de inflatie rijst hier de pan uit. Ik heb een diesel, door de schuld van Volkswagen niet fatsoenlijk meer in te ruilen, en ook door de schuld van Volkswagen verlaagt de overheid de accijnzen maar heel weinig omdat diesel slecht is voor het milieu, terwijl het jaren geleden nog beter was voor het milieu.

Ik heb geen zonnepanelen, geen warmtepomp, het enige dat ik heb is dubbel glas, maar daar reduceer je je energierekening niet meer mee. Kortom, mijn salaris is na een week op. Ik heb nu nog 20 euro. Moet ik nog drie weken mee doen.

Eerder op de avond was het nog 32 euro, maar ik moest even een nieuw kapje voor een stopcontact kopen. Dat maakt je vrouw dan stuk doordat ze te wild aan het snoer trekt, ondanks jarenlange waarschuwingen mijnerzijds, die nog stammen uit de tijd van mijn vader, die ook altijd zei: stopcontact vasthouden als je het snoer eruit trekt!

Maar een kapje dus. Ik kon het niet vinden, dus ging ik het maar vragen. De Hubo, dus je mag op goed advies rekenen. “Nee, van dit merk heb ik nog nooit gehoord, weet je nog waar je het gekocht hebt, dan kun je het daar proberen.” Over goed advies gesproken. “Ja, ik heb het bij de notaris gekocht, het kostte ruim drie ton een paar jaar geleden en er zat een huis bij.”

Hij kon me dan wel iets soortgelijks geven, maar dan moest ik het binnenwerk ook vervangen. Dat ding koste dus 12 euro, afdekplaat + stopcontact. Had-ie ‘m ook nog niet in het wit ook, moest ik zo’n crèmekleurig geval nemen. Thuis pakte ik het kapje, schroefde het op het oude stopcontact, paste precies. Moeilijke gasten bij zo’n stopcontactwinkel. Nu heb ik nog het binnenwerk over. Iemand interesse? 5 euro!

Positief

Wij gaan in quarantaine omdat we één kind hebben, dat positief getest is. Van Tammar is het nu bevestigd, van Hans zit het eraan te komen na zijn positieve zelftest. Linda deed een zelftest maar die was negatief en ik heb sowieso een negatief zelfbeeld. Ik deed geen test, want ik heb een ongelofelijke hekel aan zo’n ding in m’n neus, maar ik moet er binnenkort toch aan geloven. Tenzij ik geen klachten krijg en veertig dagen binnenblijf. (quarante is veertig) Het is nu denk ik een kwestie van tijd voor wij klachten krijgen. Nu mogen onze t-cellen laten zien dat ze de instructies van het m-rna vaccin begrepen hebben. Ten aanval!

PSV scoorde gelukkig niet al te vaak vandaag want ik geef Hans altijd een high five. Het hoefde slechts één keer bij het doelpunt, en een keer toen de overwinning binnen was. Ik ging na beide keren maar gelijk mijn handen wassen, nog een geluk dat we niet voor Ajax zijn, dan hadden we vier keer moeten high fiven.

De kinderen verveelden zich nu al, Linda baalt omdat ze morgen een belangrijke afspraak in het ziekenhuis had, en ik realiseerde me dat de hond er gewoon uit moet, en dat er voor mij helemaal niets verandert. Ik geloof dat de officiële regel is dat je de positief geteste op zijn kamer opsluit. Dat doen we maar niet. Als we gaan, dan gaan we met z’n allen.

Wetenschappelijk jaaroverzicht

Ik keek net naar het wetenschappelijk jaaroverzicht met professor Robbert Dijkgraaf. De opname was vóór kerst gemaakt, Omikron was net een paar weken bekend en de professor wist zogenaamd nog niet dat hij minister van onderwijs zou worden, twee weken later. Ik heb ontzettend veel vertrouwen in de professor, maar om de verkeerde redenen. Het zou moeten komen door zijn staat van dienst, maar het is vooral omdat hij zo’n aardige man is, die daarbij zeergeleerd is.

Zou hij een irritante, zelfingenomen egotripper zijn geweest, zou ik niet naar hem geluisterd hebben. En als ik dat wel deed, dan zou ik hem niet geloven. Een beetje het Peter R. de Vries effect. Waarschijnlijk een briljant misdaadjournalist, maar ik kon niet naar hem luisteren.

En toch maakte de professor zich er in mijn ogen wat makkelijk af op een bepaald gebied. Want natuurlijk kon hij zich goed voorstellen dat sommige mensen, of eigenlijk veel mensen, normale kritische vragen hadden over het Coronavaccin, en dat sommige zwangere vrouwen het niet wilden. “Maar,” zei hij, “die vrouwen moeten banger zijn voor het virus dan voor het vaccin.” Hij zal daar ongetwijfeld gelijk in hebben, maar het lijkt me niet dat je daar een twijfelaarster mee over de streep trekt. Misschien komt hij ermee weg, maar als Hugo de Jonge hetzelfde zou zeggen kan hij rekenen op hoongelach en weerstand. Waarmee ik maar wil aangeven dat inhoud belangrijk is, maar om een boodschap geloofwaardig te brengen, zul je de inhoud moeten combineren met hoge doseringen sympathie.

Up where we belong

Een vriendin van ons, een knappe vrouw maar niet erg gelukkig in de liefde, is op bezoek en blijft logeren. Dit doet ze af en toe omdat ze uit Brabant komt. Niet dat alle mensen uit Brabant af en toe blijven logeren, maar vanwege de afstand bedoel ik. Omdat ze niet erg gelukkig in de liefde is, zit ze op dating-apps. En ze kreeg zojuist een berichtje van ene Gert. Ze liet het me lezen.

Gert vond haar een sexy knappe dame, en toen hij haar foto zag, kuste hij bijna de vangrail. Vervolgens ging hij zichzelf omschrijven. Er mankeerde werkelijk helemaal niets aan Gert, hij was ex-militair, sportief, atletisch, humoristisch, knap, leuk, sociaal, lief voor kinderen en schoonmoeders, trouw en om een of andere reden moet hij adverteren op Tinder. Dat laatste stond er niet bij, maar dat is een vraagteken dat ik plaats. Wat hij er wel bij schreef was dat hij dominant tijdens de seks was. Dat lijkt me goed om te weten. Zodat je kunt plannen dat als hij seks heeft, je even ergens anders bent.

Wat mankeert die gasten? Ik zie het ook vaak op Facebook. Ik heb al een paar weken geen uitnodiging gehad, maar ik kreeg regelmatig van een of andere Letse sletse een berichtje. Ik opende wel altijd haar profielfoto, want gratis mooie vrouwen kijken mag nog binnen het huwelijk. Daar stonden ook vaak van die hijgerige reacties onder van mannen die geloofden dat het echt was. Dat ze een mooie sexy dame was. Ja, godsamme, dat weet die harige kerel die de foto plaatste ook wel! Idioten.

Aan de andere kant, ik zie het natuurlijk ook niet helemaal goed. Er zullen ook vrouwen zijn die er wel gevoelig voor zijn, voor mannen die hun hitsige bedoelingen niet weten te verbergen. Ik zou het heel anders aanpakken, maar dat had ik al eens uitgelegd. Iets met mijn witte, militaire kostuum, en met een motor de fabriek waar ze werkt binnenrijden. En dan met haar achterop wegrijden onder de klanken van Joe Cocker en Jennifer Warns. Misschien eerst mijn motorrijbewijs eens halen.

De goede kant op.

Max Verstappen wint in extremis het wereldkampioenschap Formule 1. In de laatste ronde, door een onverwachte meevaller weet hij Hamilton te passeren en de eerste Nederlandse wereldkampioen ooit te worden. Ik zei het in 1994 al, Verstappen wordt wereldkampioen.

Feyenoord verspeelt twee punten, Ajax drie en net als Max weet PSV de overwinning in de slotminuut binnen te halen, ook dit viel voor mij de goede kant op. PSV neemt de koppositie over. Roger Schmidt, de trainer, heeft een dubieuze statistiek, minste overwinningen van een PSV trainer in 50 wedstrijden. Toch staat PSV bovenaan. Het spel is soms zo slecht dat ik me afvraag hoe dit mogelijk is. Het seizoen is nog lang, maar toch is even die hegemonie van Ajax doorbroken.

Alleen die ladder, die viel wel de verkeerde kant op dit weekend.

Fit

Vandaag had ik een vrije dag die ik wel onthouden had. Om half negen zat ik al in het gemeentehuis van Epe. Daarna scheurde ik naar huis en heb ik klusjes gedaan waarvoor je het dak op moest. Daken vegen, dakgoot schoon, ondertussen de vriezer ontdooien, dochter van school halen en daarna 10 km gewandeld met de hond. Omdat het vrijdagmiddag was, rekenden de zwijnen niet op toeristen dus gelijk aan het begin van de route zag ik ze al. Ruim twee uur later kwam ik terug, het was zo goed als donker. Ik verwachtte dat ik snel op de bank in slaap zou vallen, maar we keken eerst drie top 2000 quizzen, en daarna een echt geweldige film met Sandra Bullock. The unforgivable. Ik wist van te voren zeker dat ik in slaap zou vallen, maar de film was zo goed dat ik geen moment verslapte. En nu typ ik dit nog even. En ik ben nog steeds fit. (Het is nu 00:13 uur) Ik denk dat ik nog even een college ga volgen op YouTube van Roger Penrose, Brits wis- en natuurkundige, negentig jaar inmiddels, maar snapt het nog steeds beter dan ik. Ik vind het al mooi dat ik een vergelijking met twee onbekenden kon oplossen, hij heeft met behulp van de relativiteitstheorie wiskundig aangetoond dat zwarte gaten bestonden. Stel dat je die vraag krijgt met wiskunde. Toon met behulp van de relativiteitstheorie in een berekening aan dat zwarte gaten bestaan, ik heb niet eens een idee waar ik zou moeten beginnen. Nou ja, als Roger het zegt, dan geloof ik hem. Zo ben ik dan ook wel weer.