Categorie: Mack maakt zich zorgen

Ik vind dat hier in Zuid-Frankrijk een verontrustende droogte heerst. Ik weet het niet zeker natuurlijk, misschien is het wel normaal hier maar ik kan me niet herinneringen dat ik ooit zoveel rivieren droog heb zien staan. Het slootje hier op de camping bevat nog een klein laagje water, waarin een paar beverratten hun onderkomen zoeken. Tevens zie je vissen in schooltjes wanhopig heen en weer zwemmen in het vervuilde water dat op veel plekken al een modderpoel is.

We hebben twee dagen een paar druppels regen gehad. De eerste dag 8 en de tweede dag 12. Nog geen druppel op een gloeiende plaat. Onwillekeurig zit ik hier te wachten op een enorme stortbui, zo eentje die de rivieren weer vult, die de straten doet overlopen, de bosbranden blust en de lucht weer opfrist. Zo eentje waarvan boeren in Nederland zeggen dat je er niks aan hebt, maar boeren in Nederland zeggen wel meer.

Het zal de klimaatverandering zijn, hoewel hier ook palmbomen staan, misschien is dat hoopgevend. Ik las van de week dat de natuur altijd zoekt naar evenwicht en er zelf niet mee zit dat het droog is. Nee, logisch, de natuur is alomvattend, maar onderdelen ervan zitten er wel mee. Vissen bijvoorbeeld. De natuur heeft ons niet nodig, maar wij de natuur wel. En als de natuur zich van ons wil ontdoen, dan maakt zij helaas geen onderscheid in zij die haar respecteren en zij die dat niet doen.

Wellicht dat ik het wat zwaarder opvat dan nodig, maar ik sta in de depressiestand. Niet dat er iets mis is met mijn hersenen, maar het komt van buiten. Het is die dreiging van een kernoorlog die zorgt dat ik nergens plezier aan beleef.

Er is plotseling niks meer wat nog zin heeft. Een zomervakantie boeken? Ik zie het niet zitten. Een andere auto? Leuk, maar plots zie ik het nut niet meer. Trouwens, met €2,31 langs de snelweg is er sowieso geen lol meer aan. Dan komen daar nog de enorm gestegen energieprijzen overheen, wie kan er zomaar even een paar honderd euro per maand extra ophoesten?

Nee, dit zijn geen fijne tijden, en dan zijn we nog niet eens in oorlog. Ik heb liever een zoveelste Corona-golf plus bijbehorende lockdown dan deze dreiging. Eigenlijk mogen we blij zijn dat we al zolang leven in dit tijdperk van kernwapens. In 1983 had het allemaal afgelopen kunnen zijn als een Russisch officier het officiële protocol had opgevolgd in plaats van zijn verstand te gebruiken. De radar gaf aan dat er zojuist vijf kernraketten waren gelanceerd vanuit Amerika. Hij vertrouwde het niet en besloot af te wachten. 23 minuten later kreeg hij zekerheid, en bleek het vals alarm. Hij had de wereld gered. Hij kreeg geen bedankje, maar een reprimande wegens het niet opvolgen van de instructies.

De atoombom werd door de Amerikanen noodgedwongen ontwikkeld, bang als ze waren dat de nazi’s hem als eerste zouden hebben. Dat klinkt nog redelijk, maar nu zitten we met die troep. Wellicht kan er een verbod op komen, maar wie gaat daar een bekeuring voor uitschrijven in het geval iemand zich er stiekem niet aan hield?

De enige manier om van die troep af te komen is ze allemaal in te zetten. Dan zijn we er voorgoed vanaf. Over honderd miljoen jaar merk je er niks meer van.

Zo’n oorlog waar Poetin in is betrokken kan ook vervelende bijeffecten hebben die verder onbelangrijk zijn vergeleken bij het leed van de slachtoffers. Ik had het vroeger al door, toen ik een Russische collega had, nu kreeg ik een veeg uit de pan van een Hongaarse.

Want dat zagen wij in het westen toch mooi verkeerd, al denken we dat we alles beter weten. Maar we weten niks. Zo is niet Poetin, maar de Nato schuldig aan deze oorlog, die overigens helemaal geen oorlog is, maar een speciale militaire operatie. Hoe ik het in mijn hoofd haalde om te oordelen over communisme terwijl ik niks van dat systeem wist? En of ik wel wist dat in Oekraïne een zeer agressief beleid wordt gevoerd tegen Russische minderheden?

Ik heb echter geen duimbreed toegegeven. Ik heb haar verteld dat wij in het westen in elk geval toegang hebben tot meerdere vrije persbronnen en niet afhankelijk zijn van staatstelevisie. Dat communisme een systeem was waarbij de bevolking bewust achterlijk werd gehouden en gescheiden werd gehouden van de westerse wereld, omdat de leiders anders bang waren dat ontevredenheid zou uitbreken. En dat die zogenaamde genocide een verzinsel is van Poetin met als enige doel om een land naar zijn hand te zetten om uiteindelijk de Sovjet Unie weer in ere te herstellen.

Gewoon een van mijn beste collega’s waar ik nog nooit een onvertogen woord mee heb gewisseld. Daar denk je dan een goede band mee te hebben. Die vrouwen uit het Oostblok, ze lijken zo lief, maar kom niet aan Poetin, want dan snijden ze je zonder pardon je keel door.

In de nacht waarvan ik dacht dat die me beter zou maken, werd ik zieker. Dezelfde nacht waarin Poetin Oekraïne binnenviel. Ik heb me danig vergist in Poetin en dacht dat hij alleen wat erkenning zocht. Ik vergis me wel vaker in criminelen. Gelukkig vergiste Biden zich niet, die heeft er een betere kijk op. Maar wat nu? Ik heb zitten denken, maar wat schiet dat op? Ik word er haast gek van, van al die onnodige doden, vooral aan Oekraïense zijde. Neem nu die dertien grenswachten, totaal kansloos tegen een Russisch oorlogsschip, maar ze weigerden zich over te geven en zeiden “rot op!” Nu zijn ze dode helden.

Ze deden het voor hun land, maar toch gebeurde het dat ik even aan Dutchbat terugdacht. Dat waren verstandige jongens, maar de heldenstatus hebben ze niet gekregen. Het klinkt mooi hoor, dat sterven voor je land, maar wat schiet je er in dit geval mee op? Het was gewoon zelfmoord zonder ook maar enige schade aan de vijand te hebben toegebracht.

Ik ben dan ook van mening dat Oekraïne zich zo snel mogelijk moet overgeven om verdere doden te voorkomen. Er komt helaas geen hulp van de NATO, dus dit is sowieso kansloos. Wat het criterium is om wel militaire steun te krijgen weet ik niet, maar Koeweit is het gelukt.

Eigenlijk moet Poetin gewoon een NATO lid aanvallen, dan kunnen we ons nergens meer achter verschuilen en moet er gevochten worden. Dan hoef je geen risico’s op kernwapens af te wegen, het is eenmaal een afspraak. Dan hebben we de poppen aan het dansen en komen ook wij in groot gevaar. Laten we hopen en bidden dat het zover niet komt, maar ineens is die dreiging waarmee ik opgroeide weer terug. Laten we ook hopen dat we niet ten onder gaan aan onverschilligheid. Wij vieren carnaval terwijl zij overlopen worden. Ik zou het mooi hebben gevonden als alles werd afgelast, als statement. Ik weet, je schiet er niks mee op, en de Oekraïense bevolking ook niet, maar met dertien dode grenswachters schoot ook niemand op.

Misschien dat ik het overdrijf, maar Oekraïne is maar twee landen van ons verwijderd. En ik ben nog niet beter.

Op kerstavond sprak Poetin dreigende taal. Hij waarschuwde de NAVO niet verder naar het oosten op te rukken en voelde zich door hen verraden. Oekraïne zou in geen geval bij de NAVO mogen, net als elke andere voormalige Sovjetstaat. Het is een teken dat Poetin bezig is om de Sovjet-Unie weer in ere te herstellen, ook Poetin heeft een hang naar vroeger, toen alles nog beter was. Toen de Sovjet-Unie nog machtig, en een wereld op zich was.

Diezelfde Poetin wilde op kerstavond Scroogski kijken, een Russische film over een oude vrek die niks met kerstmis heeft. Dat doet Vlad elk jaar, het schijnt dat hij dan op kerstochtend opgetogen wakker wordt, zijn Amerikaanse tegenhanger belt en hem vrolijk kerstfeest wenst. Maar de film werd niet uitgezonden dit jaar. Voor het eerst sinds hij zich kon herinneren kon hij de film niet zien. Hij zocht op de staatstelevisie, op Netfliksi en Youtubski maar nergens was de film te zien. Humbugski, mopperde hij.

Biden ontving geen telefoontje met een kerstwens van het Kremlin en maakt zich inmiddels zorgen. Hij stuurde nog wat extra troepen richting Oekraïne. De spanningen lopen op en de wereld hoopt dat het niet tot een militair conflict komt. De kerstgeesten van de toekomst snellen zich naar zowel Poetin als Biden, in de hoop het naderend onheil nog af te kunnen wenden. Demolski, baas van de staatstelevisie is te verstaan gegeven dat als hij het nog een keer waagt om Vlad’s lievelingsfilm niet uit te zenden op kerstavond, het wel eens slecht met hem zou kunnen aflopen. Iets met polonium.

Ik dacht al een paar keer, het gaat goed. Maar oktober is altijd gevaarlijk. En nu is hij bijna voorbij en lijkt het mis te gaan. Ik wil niet somber of negatief zijn, maar ik ben negatief en somber. Op zo’n moment twijfel ik aan alles wat ik kan. Ik vind het lastig om het over depressie te hebben, maar ik zit er tegenaan. Ik ben niet zo leuk dan, en alleen met mezelf bezig. Geen tijd voor anderen.

Het zal wel niet toevallig zijn, maar ik ben al een poosje aan het afbouwen met de medicatie die ik daarvoor heb. Dit in samenwerking met de huisarts. Ik denk dat het project mislukt is. Hoewel, ik heb me altijd al afgevraagd hoe effectief het spul is. Ik hoor sommige mensen die het halleluja vinden, en zich gelijk beter gaan voelen. Zodra ze hun pilletje vergeten zijn ze niet meer in staat tot functioneren. Bij mij is dat niet zo. Er is in elk geval niet zo’n direct verband.

Ik heb hier helaas ervaring mee, en ik geloof niet dat een depressie iets te maken heeft met een stofje in je hersenen, zoals ze wel eens zeggen. Natuurlijk zullen veel mensen de gedachten die ik heb niet toelaten, of er anders mee omgaan, maar mijn hersenen vinden het heerlijk om mij in de luren te leggen. Ze gaan liegen over alles, en ik geloof ze. Ze schetsen mij een slechte toekomst voor, ze laten me al mijn kwaliteiten vergeten, en geven mij vooral het gevoel dat ik niks voorstel. En uiteraard gaan deze dingen niet vanzelf, er zijn altijd aanleidingen. Gebeurtenissen. Waarom die dan altijd in oktober plaatsvinden, is me nog niet duidelijk. Najaarsmoeheid, zeggen sommigen. Ik sliep in elk geval als een roos vannacht.

Ik denk dat er niet veel meer nodig is om mij in de ogen van velen een wappie te laten worden. Niet echt natuurlijk, want als ik een draai maak vind ik anderen wappies, maar mijn vertrouwen in de regering, overheid, wetenschap en de mensheid is nog nooit zo laag geweest. In het bedrijfsleven was ik het al kwijt. Regering hoef ik denk ik niet uit te leggen. Als de wetenschap nu overstapt naar iets waar Maurice de Hond al meer dan een jaar op hamert (ventilatie) dan vraag ik me af wat we daar aan hebben. Verder experimenteert het wat met ruimtereizen en laat het enorme hoeveelheden ruimtepuin in een baan om de aarde zweven, en waarborgt het de gezondheid van veel mensen, in wie ik nu juist mijn vertrouwen aan het verliezen ben.

Frans Timmermans mekkert weer in zijn typische gedramatiseerde stijl over klimaatontkenners en wijst daarbij naar de temperatuur in Canada. Punt gemaakt. Hij profileert zich als redder van de mensheid. Maar hoe meneertje dat wil gaan oplossen bevalt mij totaal niet. “We have no time to waste,” ik heb dat al zo vaak gehoord dat ik het niet meer geloof. En waarom grijpt hij dan niet in met de juiste maatregelen? Nee, we laten de markt bepalen. Met andere woorden, we jagen de consument op kosten om zijn kosten terug te dringen. Als er geen tijd meer te verspillen is dan moet je per direct kolencentrales sluiten en vleesindustrie verbieden. Maar er is kennelijk nog genoeg tijd te verspillen want hij hamert op een verbod voor de brandstofmotor in 2035. Op korte termijn zal dat een enorme extra Co2 uitstoot geven. Ondanks alle reeds genomen maatregelen gaat de Co2 uitstoot in 2021 naar recordhoogte. En dat ligt dan waarschijnlijk aan het feit dat wij ons niet aan de maatregelen hielden.

Hier in de omgeving houden ze zich sowieso niet aan de maatregelen. Hier is zwarte piet nog gewoon zwart, staan ze in de rij voor goedkoop vlees bij de slachterij, rijden ze het liefst diesel en stoken ze hout, veel hout. Ik sprak iemand die was drie à vier weken aan het zagen, maar dan had hij voor de komende zeven jaar weer genoeg. Ik zelf ben vooral bezig met wat voor auto ik hierna zal kopen. Moet ik vast rekening houden met wat de overheid wil? Of zal ik over mijn aangeprate angst heen stappen en maar gewoon doen wat nog mag zolang het niet verboden is? Ja, dat laatste. Een dikke 6 cilinder, dat lijkt me wel wat. Ongeveer de laatste kans. Misschien ben ik wel aan vakantie toe.

Ik zag de reünie van Friends. Ik volgde Friends niet toen ik het had moeten volgen, maar heb het later een keertje ingehaald. De mannen en vrouwen van Friends hebben ongeveer mijn leeftijd. Op mijn leeftijd kun je al behoorlijk wat schade door de tand des tijds hebben opgelopen. Overgewicht, kaal, grijs, gele tanden, rimpels, vlekken op je huid, lichaamsbeharing, noem het maar op.

Maar daar is gelukkig veel aan te doen tegenwoordig. Zo had Chandler ineens hagelwitte tanden, zo wit dat het pijnlijk was om naar te kijken. Ross had z’n ogen wijd open door een facelift, Monica zag eruit als Marijke Helwegen, en de knapste van het stel, Rachel, was haar eeuwige schoonheid verloren door Botox. Ze was toch ooit de aantrekkelijkste vrouw van deze planeet. Alleen Phoebe en Joey, die zagen er nog goed uit. Phoebe was amper veranderd, en Joey had het gewoon laten gebeuren. Hij is al jaren grijs, en hij weegt vijfentwintig kilo teveel. Maar zijn lach stond hem goed en hij was relaxed.

Ik zie het bij mezelf ook. Mijn herinneringen gaan met gemak meer dan 45 jaar terug, maar mijn lichaam niet. En ik was best ijdel, maar als straf voor mijn ijdelheid werd ik snel kalend, werd ik grijs, kreeg ik een onderkin, haar op mijn rug en mijn lenigheid verdween. Mijn tanden waren nooit heel wit, en mijn handen krijgen zichtbare poriën. Als ik geld had, zoals de Friends cast, liet ik het allemaal oplossen door een plastisch chirurg. Het ziet er zo goed uit, dat gesleutel aan de koppen, dat geverfde haar bij die mannen, niemand die ziet dat het niet echt is.

Zoals Joey en Phoebe. Zo verstandig moeten we worden. Dat is voor iedereen het beste.

Ik ben van nature geen optimist. Ik was ooit wel optimist, als kind, maar dat telt niet. Om mezelf pessimist te noemen gaat me ook weer te ver. Maar ik zie bepaalde dingen wel somber in. De opwarming van de aarde bijvoorbeeld die veroorzaakt wordt door teveel CO2 in de atmosfeer. We zijn ons daar nu een jaar of twintig van bewust, sommigen wat langer, sommigen wat korter.

Er was Al Gore, er was Elon Musk, en er was Greta Thunberg. En ze hadden allemaal goede bedoelingen, al twijfel ik bij die middelste. Er komen steeds meer windmolens, zonnepanelen en elektrische auto´s. Een Tesla zie je inmiddels al bijna net zo vaak als vroeger een Opel Kadett. En daarbij, in 2020 en 2021 werd bijzonder weinig gevlogen als gevolg van de coronacrisis. Dat belooft dus veel goeds voor het milieu.

Helaas is dat niet zo. Voor 2021 wordt een nieuw record CO2 uitstoot verwacht. De grootste boosdoener is het winnen van elektriciteit door middel van kolencentrales. De elektriciteit die alle EV’s nodig hebben om te rijden. Cru gezegd zorgen de EV’s voor meer uitstoot van CO2 dan auto’s met benzine- of dieselmotor. Tenminste, zolang ze op kolen rijden wel. En aangezien de overheid het financieel/fiscaal erg stimuleert om EV’s te rijden, neemt de CO2 uitstoot alleen maar toe. Ik word daar pessimistisch van.

Hetzelfde geldt voor dat we met z’n allen houtkachels, open haarden, hot tubs en barbecues hebben, de CO2- en fijnstofuitstoot hiervan is volgens recent onderzoek een veelvoud van alle brandstofmotoren bij elkaar. En de overheid zet vol in op elektrisch rijden. Volgens mijn redenering hierboven zorgt elektrisch rijden al voor meer opwarming, maar als je houtkachels en dergelijke niet aan banden legt focus je precies op het verkeerde en neemt de uitstoot alleen maar toe. Ik word daar pessimistisch van.

En als ik dan door een Teslarijder (en dan ga ik er vanuit dat hij die auto nam om het milieu te ontzien en niet vanwege de bijtelling) wordt aangesproken op het feit dat ik nog steeds met diesel rijd, word ik daar heel pessimistisch van.

Ik liep daarnet buiten met de hond gedurende de avondklok en bedacht me wat een achterlijke maatregel dit eigenlijk is. Al helemaal in een dorp als Vaassen. Een buitenproportionele maatregel die weinig oplevert. En goed, we komen dit wel door en het raakt me niet hard, maar het gemak waarmee dit er doorkwam! Zowel van de kant van de overheid als van de kant van veel Nederlanders. En als dit nu niet werkt, wat is dan het volgende? Waarom is er in Duitsland eigenlijk geen avondklok? Gaat dit niet veel en veel te ver? Dat vraag ik me nu gewoon af.

Het is immers geen oorlog, er hoeft geen verzet gebroken te worden. We kregen al die mondkapjes die eerst niet werkten en toen misschien een beetje. En nu de avondklok die misschien ook een beetje helpt. Tot acht procent maar liefst.

En nu hebben we rellen. Wat dacht Rutte nou? Dat er hier alleen maar brave burgers woonden die netjes alle bevelen opvolgden? Dat er geen tuig woont dat in opstand zou komen? Lekker naïef. Nee, die avondklok lijkt een bijzonder slecht idee. Ontzettend gaaf land, hè, Mark? Nu moeten we nog oppassen dat dit niet geheel uit de hand loopt en straks het leger ingezet moet worden. Want dat ontbreekt er nog aan, soldaten in de straten.