Gedachten over oorlog

In de nacht waarvan ik dacht dat die me beter zou maken, werd ik zieker. Dezelfde nacht waarin Poetin Oekraïne binnenviel. Ik heb me danig vergist in Poetin en dacht dat hij alleen wat erkenning zocht. Ik vergis me wel vaker in criminelen. Gelukkig vergiste Biden zich niet, die heeft er een betere kijk op. Maar wat nu? Ik heb zitten denken, maar wat schiet dat op? Ik word er haast gek van, van al die onnodige doden, vooral aan Oekraïense zijde. Neem nu die dertien grenswachten, totaal kansloos tegen een Russisch oorlogsschip, maar ze weigerden zich over te geven en zeiden “rot op!” Nu zijn ze dode helden.

Ze deden het voor hun land, maar toch gebeurde het dat ik even aan Dutchbat terugdacht. Dat waren verstandige jongens, maar de heldenstatus hebben ze niet gekregen. Het klinkt mooi hoor, dat sterven voor je land, maar wat schiet je er in dit geval mee op? Het was gewoon zelfmoord zonder ook maar enige schade aan de vijand te hebben toegebracht.

Ik ben dan ook van mening dat Oekraïne zich zo snel mogelijk moet overgeven om verdere doden te voorkomen. Er komt helaas geen hulp van de NATO, dus dit is sowieso kansloos. Wat het criterium is om wel militaire steun te krijgen weet ik niet, maar Koeweit is het gelukt.

Eigenlijk moet Poetin gewoon een NATO lid aanvallen, dan kunnen we ons nergens meer achter verschuilen en moet er gevochten worden. Dan hoef je geen risico’s op kernwapens af te wegen, het is eenmaal een afspraak. Dan hebben we de poppen aan het dansen en komen ook wij in groot gevaar. Laten we hopen en bidden dat het zover niet komt, maar ineens is die dreiging waarmee ik opgroeide weer terug. Laten we ook hopen dat we niet ten onder gaan aan onverschilligheid. Wij vieren carnaval terwijl zij overlopen worden. Ik zou het mooi hebben gevonden als alles werd afgelast, als statement. Ik weet, je schiet er niks mee op, en de Oekraïense bevolking ook niet, maar met dertien dode grenswachters schoot ook niemand op.

Misschien dat ik het overdrijf, maar Oekraïne is maar twee landen van ons verwijderd. En ik ben nog niet beter.

Auteur: Mack

Ik ben Mack, uit 1969, dat klinkt vertrouwder dan het noemen van mijn leeftijd. Begonnen in 2004 met web streepje log, dat te succesvol werd en dus overgenomen door snelle jongens die alles kapot maakten. Ik heb in tegenstelling tot velen mijn archieven kunnen redden, maar bijbehorende foto's zijn veelal verdwenen in de diepste krochten van internet en dus weg. Ik woon in Vaassen, aan de oostelijke rand van de Veluwe en schrijf daarover alsof het onontdekte wildernis is. In werkelijkheid is het één grote ergernis van verbodentoegangbordjes en zwervende toeristen. Verder schrijf ik over alles, soms serieus maar meestal niet. Sorry.

4 gedachten over “Gedachten over oorlog”

  1. Ik heb me er ook op verkeken, ik dacht op zijn ergst dat het bij het openlijk steunen van Donetsk en Luhansk zou blijven. Wat schiet Poetin hiermee op? Het gaat enorme economische schade aan Rusland toebrengen,waar helaas vooral de Russische bevolking en niet hijzelf onder gaat lijden. Hij is veel irrationeler dan ik dacht.

    Like

  2. Tot nu toe heb ik mijn hele leven in vrede geleefd.
    Al heeft het Nederlandse leger elders in heel wat gewapende conflicten deelgenomen.

    Geweld, oorlog heeft alleen maar slachtoffers….

    PS: beterschap
    Vredelievende groet,

    Like

Zegt u het maar

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

%d bloggers liken dit: