Hartvanvol

Omdat ik de verpakking van wat pilletjes was kwijtgeraakt probeerde ik mijn herhaalrecepten via de receptenlijn van de dokter te krijgen. Ik luisterde naar een bandje dat mij vertelde wat ik allemaal na de piep moest inspreken. Naam, adres, geboortedatum, apotheek, naam van het medicijn, sterkte en hoeveelheid.

Piep: naam, adres, geboortedatum, apotheek Vaassen, tuuttuuttuuttuut.

Ja hallo, zo lukt het niet hoor. Maar, niet gewanhoopt, ik zag dat je je ook via de site kon registreren en zo het herhaalrecept kon doorgeven. Toen ik bijna alles ingevuld had kwam ik bij het nummer van mijn ziektekostenverzekering. Dat had ik niet bij de hand. Dus ook dat mislukte.

Nou ja, dan maar een fax gestuurd.

Naam, adres, geboortedatum, apotheek

Omeprazol
Salbutamol
Sennocol
Sotalol
Pantozol
Paracetamol
Propanolol
Purinethol
Polidocanol

Zo…kan ik er weer een poosje tegen.

Krijg ik even later een fax terug.

Beste Mack, het is allemaal gelukt, alleen Emmafasol, dat kennen we niet.

Vrijgezel

In de krant stond dat de meeste mannen nadat ze eenmaal kinderen hebben, niet meer terugverlangen naar de tijd dat ze nog vrijgezel waren. 66% ongeveer. Zelf hoor ik hier ook bij. Want vrijgezel zijn in de tijd dat het nog vrijgezel heette in plaats van single was heus geen pretje. Vrijgezel had ook meer de betekenis van "overgebleven", terwijl single meer de betekenis heeft van "beschikbaar". Ik had dus mezelf dus beter single kunnen noemen in die tijd, maar dat kreeg ik m'n bek niet uit. Vrijgezel trouwens ook niet. Oké, je had vrijheid. En je kon je koffiemokken als asbak gebruiken. En die drijvende peuken een nachtje laten staan. En je kon naar iedere mooie vrouw kijken in de hoop dat ze met je wilde trouwen. Maar dat wilde ze niet. Vrouwen zijn egoïstische wezens. Ze willen je pas als je jezelf niet meer zielig vindt. Ze willen winnaars. Mannen die succes uitstralen. Of als je al getrouwd bent natuurlijk, dan lachen ze ineens ook allemaal naar je.

Mannen zijn zo niet. Die maakt het niet uit of een vrouw zichzelf zielig vindt. Welnee. Mannen zijn onbaatzuchtig en bieden zo'n zielig meisje gelijk een slaapplaats aan! Één van de zeven werken van barmhartigheid is dat, een vreemdeling herbergen. Maar daar hoor je dan nooit iemand over, over deze opofferingsgezinde karaktereigenschap die vrijwel elke man heeft. Welnee.

Ik was niet zo'n succesvol vrijgezel vroeger. Zeker niet in het begin. Pas vanaf m'n 14e kon ik het wat beter accepteren. Vlak voor mijn dertigste was ik zo'n tevreden vrijgezel, dat kon natuurlijk nooit lang goed gaan. Dat accepteert geen vrouw, een man die zich prima alleen redt, en de eerste van een lange reeks mislukkingen diende zich al spoedig aan. Tot Linda kwam, mijn gestuntel met andere vrouwen even een poosje aangekeken heeft en toen een einde aan mijn lijden heeft gemaakt. Gelukkig straal ik tegenwoordig succes uit. Let maar op binnenkort als ik met mijn diesel stationwagen met dakkoffer (en dvd-schermpjes aan de hoofdsteunen) richting camping in Frankrijk tuf. Man, wat straal ik een succes uit! Ik zuig gewoon iedereen mee in mijn succes. Rij achter mij aan!

Ik durf het bijna niet te vragen..

Er is muziek die lijkt wel door engelen geschreven. Het bloemenduet uit Lakmé is zulke muziek. Het zou mij niet verbazen als ze dit ten gehore brengen in de tunnel die naar de hemel leidt. Toen ik de muziek voor het eerst hoorde werd het gebruikt voor een anti-alcohol spotje waarin een fotoalbum van een jong meisje bladzijde voor bladzijde werd omgeslagen en je het kind zag opgroeien tot een jaar of 16. Daarna hoorde je een auto remmen, er volgde een klap en vervolgens zag je alleen nog maar zwarte bladzijden.

Ik wist niet hoe het stuk heette en pas jaren later, toen ik op de achterkant van een cd zat te kijken kreeg ik ineens een ingeving. Flower Duet Delibes. Ik wist gelijk dat dat de muziek moest zijn die ik zocht. En het klopte. Ik heb dit kunstje een paar jaar later nog een keer herhaald toen ik hartgrondig op zoek was naar een nummer waarvan later bleek dat ik het allang op cd bezat. Gewoon nooit de cd afgeluisterd. Ineens zag ik het staan.

Maar terugkomend op het bloemenduet. De meisjes in dit filmpje lijken me niet echt profs. Maar toch klinkt het al geweldig. Ik wist niet dat dat kon, dit nummer live zo te brengen dat het geweldig klinkt. Er zijn nog veel meer uitvoeringen te vinden, ook nog betere, maar dit is goed genoeg. En het lijken mij gewone Nederlandse meisjes. Één stem gaat nog iets hoger dan de andere. Ik durf het bijna niet te vragen maar als ik nu die iets lagere stem doe, is er dan iemand die de hogere stem aandurft zodat ik zelf ook eens hemels duet kan zingen met één van u? Het zou me geweldig lijken.

Venetië van de Veluwe.

Hier wonen wij. Wat niet veel mensen weten is dat Vaassen ook wel het “Venetië van de Veluwe wordt genoemd. Onze huizen zijn gebouwd in het water. Elke ochtend pakken wij de gondel om ons te verplaatsen. Niet altijd even handig, maar het heeft wel zijn charme. Boodschappen doen bijvoorbeeld. Vanmiddag voer ik even langs de bakker en door de supermarkt. Ik deed een euro in het winkelbootje en deed mijn boodschappen. Best leuk hoor, maar je moet geen haast hebben. Motorboten zijn verboden in het centrum, alleen gondels worden toegelaten.

’s Avonds is het hier natuurlijk de meest romantische plek van heel Nederland, met alle sfeerlampjes die op elke hoek van de vaarweg staan. Vaassenaren staan ook bekend als enorme romantici en altijd geeft ergens wel iemand een aria weg. Ik denk dat ik vanavond maar weer eens met mijn gitaar in het raam ga zitten.

♪♪ Oh sole mio ♪♪

straat onder water

straat onder water

Mack aan de crack

Hoera, er heeft weer een onderzoek plaatsgevonden. En gelukkig is het rapport 100 bladzijden dik zodat het nog niet zo eenvoudig is om de juiste conclusies eruit te trekken, maar dat is natuurlijk ook helemaal niet de bedoeling. Zowel niet van mij, niet van de onderzoekers en niet van Ab Klink, die het onderzoek liet uitvoeren. Want onderzoeken zijn ervoor om uitkomsten te genereren die we verwachten. Of die ons goed uitkomen. Zo niet, is het onderzoek onvolledig.

Dit onderzoek heeft uitgewezen (let wel, onderzoek heeft uitgewezen dus het is waar) dat alcohol na crack de meest giftige drug is. Alcohol is precies even giftig als heroïne. Roken is weer stukken minder giftig dan alcohol, maar roken scoort weer een leuke twee plaats qua verslaving. En alcohol en roken zijn allebei schadelijker dan cocaïne. (zie bladzijde 88 van het rapport)

Dat werpt ander licht op zaken. Ik heb ook gerookt. Ik was een junk. Verslaafd aan de harddrugs.

Beschuit met blauw/roze muisjes.

Ik ben vandaag oom geworden. Mijn zusje is verlost van de tweeling die zij met zich meedroeg. Van beide geslachten is er eentje en ik hoop dat ze ooit gaan luisteren naar de namen: Vlinder en Hugo. Want nu reageren ze daar nog niet op natuurlijk. En dan hoop ik in het bijzonder dat het meisje naar de naam Vlinder gaat luisteren en het jongetje naar Hugo. Want ik ben daar maar vanuit gegaan dat het meisje Vlinder is en het jongetje Hugo, maar helemaal zeker weet ik dat ook weer niet. Wij wilden onze dochter ook Elvis noemen tenslotte, maar ik durfde het op het gemeentehuis op het laatste moment niet aan.

Vlinder en Hugo liggen nog eventjes op couveuse om redenen die mij niet helemaal duidelijk zijn, maar het had iets met slaperigheid te maken. Op mij maakten ze in elk geval een gezonde indruk. Het meisje weegt maar liefst 95 gram meer dan het jongetje, (samen 6105 gr) wat volgens mij impliceert dat het jongetje nu al weet dat hij dames voor moet laten gaan in tijden van crisis. Dat is alvast een veelbelovende start.

Imitatie

Ik ben fan van Robert de Niro. Niet fan in de zin dat ik hem aanbid zoals ik Elvis, Senna, en Cruijff aanbid, maar ik bedoel daarmee dat ik hem goed vind. Erg goed. Vooral als acteur. Ik zou haast willen zeggen: briljant. Nu vind ik zijn serieuze rollen al best goed, maar als er een komische rol door hem wordt vertolkt, nou dan horen ze me bij de buren lachen hoor.

Bijvoorbeeld gisteren op tv, Meet the Fockers. Robert de Niro kan een bepaald bekwerk trekken dat ik ook wil kunnen trekken. Lachen als een boer met kiespijn wordt door hem tot kunst verheven. Of gemaakt kwaad kijken. Kijk, echt kwaad kijken kan iedereen acteren, maar gemaakt kwaad kijken, dat is pas kunst.
Nu vind ik die bek van Robert de Niro zo geweldig, dat toen ik vanochtend in de binnenspiegel van mijn auto keek, ik merkte dat ik hem aan het imiteren was. Heel even had ik hem zelfs, maar ik kon het niet nog een keer nadoen. Voortaan oefen ik elke ochtend in mijn auto een Robert de Niro imitatie.

http://www.youtube.com/watch?v=9DeM8BiyUtg

Wat gebeurde er met Laura?

Het verhaal erachter ken ik niet, maar dit filmpje is van emotionele kwaliteit. Vooral als je de vader bent van Laura en dit van je andere dochter krijgt. De vraag is, leeft Laura nog of is ze overleden? Is ze nog bij haar familie of is ze weg? Daar komen we vandaag vast niet meer achter. Maar natuurlijk ben ik wel nieuwsgierig naar het lot van deze Française. Wij hopen het beste voor Laura.

http://www.youtube.com/watch?v=u5auBYsNRMg&feature=related

Ja, Fiat hè?

Vanochtend stapten wij in onze ruim tien jaar oude en meest verstandige aankoop ooit: de Fiat Marea Weekend 1.9 td. Probleemloze luxe. Maar, o rampspoed, de airco deed het niet. En de aanjager ook niet. En het knopje dat de buitentemperatuur op je dashboard laat zien ook niet. En alledrie die zaken hadden iets met de hitte te maken. Maar, wij kinderen van de jaren '70, wij deden wel een elektrisch raampje open. Dat deed het nog wel. Vast en zekering.

Na een half uurtje herrie en warmte kwamen wij een beetje tot rust in een bloedhete tuin, ook al zonder airco. Voor de kinderen werd een zwembadje opgezet, met een glijbaan erin, en zo heb ik vandaag mijn kop verbrand. Aan het eind van de dag toen wij huiswaarts keerden, begon het onderweg te regenen. Ik zette de ruitenwissers aan, maar ook die weigerden dienst, ontdekte ik ineens. En dat is knap lastig rijden, zonder ruitenwissers. En ik bekijk regen best positief, want tussen de druppels is het droog, maar dit ging ook mij te ver. We reden een stukje terug en belden de ANWB. Het adres geven waar je met je auto staat is tegenwoordig niet meer genoeg. Nee, je moet allen bakens in de buurt benoemen en zeggen met welke weg de straat waar je staat, kruist. Raad waar die staat.

Nou ja, na een uurtje kwam de ANWB meneer zonder een centje pijn naar het adres rijden waar we stonden. Die monteurs zijn stukken relaxter dan de telefonisten. Ik legde de man uit wat het probleem was en dat we al geprobeerd hadden een zekering te vervangen, maar dat die er ook gelijk uitklapte. En toen maakte de ANWB'er een grote fout. Hij zei namelijk: "Ja, Fiat hè?" En dat moet je nooit zeggen in mijn buurt en zeker niet als je zelf met een Golf komt aan dieselen. Dus in gedachte wenste ik de man een zonnesteek toe, maar hij moest eerst mijn auto nog maken.
"Ja, die Italiaanse techniek ook…" En ik voelde de opmerking door mijn ziel snijden. "Hier deze zekering zit zo gammel als wat, en er draaien twee elektromotoren op, dat is typisch Fiat, dat moet natuurlijk wel misgaan."
"Nou, hij doet het anders al meer dan tien jaar feilloos hoor." zei ik terwijl ik de stoom in mijn oren probeerde te houden.
"Hee, hoe kan dit nu, dit is een 20 ampère zekering, volgens het boekje moet er een 30 ampère in. En dit heeft het gedaan?"
"Al zolang ik hem heb meneer."
"Hier kijk nu, als ik er een 30 ampère zekering in doe zit het gelijk weer stevig."
"En doet alles het nu weer? Doet de airco het ook?" vroeg de wegenwachter.
"Jazeker."
"Oh dan moet ik even een testritje maken, in de mijne zit geen airco." zei de wegenwachter.
"Ja Golf hè?"
"De meeste auto's van deze leeftijd hebben geen werkende airco meer hoor." zei hij.
"Ja," zeg ik, "Fiat hè?"

Calling Elvis

Gisteren belde ik met Elvis. The King en ik bellen nog geregeld. Hij woont tegenwoordig op Hawaii en leidt daar een teruggetrokken bestaan.

"Zeg E., heb je het gehoord van Michael?" vroeg ik.
"Yeah, it is a sad day" zei hij.
"Ze zeggen dat hij dood is E."
"Yes, that's what I heard too."
"Ik schrok toen ik het in de krant las. Maar wat denk jij E., zou Michael het ook in scène hebben gezet?"
"You know, Morriezz" (Dat betekent Mack in het Engels) "I was King, Michael was King. Ik was het leven zat. Ik had niet eens een leven meer. Altijd, elke dag weer die fotografen in je tuin, hysterische fans, verplichtingen, touren…dat houdt geen artiest vol. En zeker niet eenzame en briljante artiesten als Michael. Op een gegeven moment zit je gevangen in een dwangbuis. You can walk, but you can't move. En wij Kings moeten kunnen bewegen, you know?"
"Sure E."
"En dan ga je fantaseren over hoe vrijheid ook al weer was. Ik kende dan nog vrijheid, toen ik een klein Elvisje was, maar Michael niet. Die heeft dat nooit gekend weet je?"
Ik knikte, maar dat kon hij niet zien.
"And those damned pills, die helpen je ook niet echt om de werkelijkheid te kunnen blijven zien. Michael gebruikte op het laatst meer dan ik in mijn beste jaren."
"Hoe weet je dat E.?" vroeg ik.
"Michael en ik kenden elkaar goed, you know. Way down in 1972 I met the young Michael in Indiana. Hij was erg beleefd en verlegen. Ik was toen al King, hij moest het nog worden. Maar dat hij het zou worden, daar twijfelde ik geen moment aan Morriezz. In elk geval, op een gegeven moment ga je nadenken over hoe je uit dit leven zou kunnen stappen. En de enige manier was om je eigen dood in scene te zetten. Iedereen moest denken dat je er niet meer was, want als je zomaar zou verdwijnen dan zoeken ze je en vinden ze je sooner or later. Geheid. Daar helpt geen vermomming aan."
"Dat is naar E."
"Yeah. Het ergste is als je opgebaard in je kist ligt en iedereen komt afscheid nemen. Daar moet Michael ook nog doorheen."
"Wou je zeggen dat Michael ook zijn dood in scene heeft gezet E.?" vroeg ik.
"Yes. Ik heb dit in augustus vorig jaar met hem besproken."
"Wauw E.! En waar gaat hij wonen?" vroeg ik.
"Hier in Hawaii. Hij heeft een klein huisje laten bouwen between John en Freddie. Ik heb ook niet het eeuwige leven. Ik ben al 74, weet je. En iedereen gaat minimaal één keer dood. En we moeten toch een King hebben."
"Haha E. that's a good one."
"Weet je Morriezz, Michael's talent was unlimited. You know that singer from the seventies, what's his name…eeh…Don McLean. He wrote that beautiful song about that painting guy from your country, Van Gogh."
Yes, you mean Vincent."
"That's the guy. Well…Michael was just like Vincent. People didn't understand him. Too much of a good thing, you know?

En toen zong Elvis in de hoorn: "But I could've told you Michael, this world was never meant for one as beautiful as you."

"Thanks E."
"Take care Morriezz."