De 17 van DWDD (13)

Aan Rob Hamilton de eer voor nummer 13 in deze reeks. Rob is op de hoogte van alles wat er in de wereld gebeurt, tenminste zolang het in de krant stond. Op één of andere manier verwacht ik iets speciaals van Rob, die over elk onderwerp een mening lijkt te hebben. En inderdaad, hij is de eerste die aan deze rubriek een logje gewijd heeft.

Wie hij eruit gooit. Ischa Meijer. Ischa Meijer dient onmiddelijk plaats te maken voor de zo dadelijk genomineerde, omdat deze nog niet eens diens schoenen mag poetsen, klein als hij is en niets meer heeft gepresteerd dan mensen het hemd van het lijf te vragen, maar van wie een andere bijdrage aan een beter Nederland toch deerlijk wordt gemist, zo zegt Rob. Zoals verwacht mag worden ben ik het daar niet mee eens. Ischa Meijer liet zich als hij mensen interviewde, geen detail ontgaan en wist informatie aan hen te ontfutselen die ze anders niet gegeven zouden hebben. Dat was knap. Maar wat mij in Ischa het meeste aansprak was het feit dat hij op een gegeven moment besloot dat hij nooit meer chantabel zou zijn. Prachtig vond ik dat. Hij creërde zijn eigen onafhankelijkheid. Voor mij hoort hij erin. Dag Ischa.

Wie hij toevoegt: Multatuli. De preciese argumentatie kunt u op zijn weblog nalezen. Maar ik vertaal het als volgt. Rob wilde iemand wiens rol en betekenis al door de geschiedenis en het nageslacht waren geoordeeld. Om die reden konden het niet Joop den Uyl of W.F. Hermans worden. Simpelweg omdat ze te laat zijn geboren. Of omdat ik te vroeg ben geboren, dat kan natuurlijk ook. Daarom werd het de 19e-eeuwse rebel Multatuli die het suffe en tuttige Nederland echt wakker heeft geschud met zijn literatuur en tegendraadse opvattingen. Tot zover Rob Hamilton.
Bij mij roept de naam Multatuli direct een adres aan de Lauriergracht in Amsterdam op. Ik heb geen idee waarom. Ik heb zijn boeken nooit gelezen. Ik weet kennelijk niet wat ik mis aan Eduard Douwes Dekker. Want dat werd er wel ingestampt op school, dat hij zo heette. Welkom Eduard.

Zo zeg, dan slaan we S!mone maar even over, tenzij zij zich nog meldt, en ga ik Smitsky vragen om haar keuze en zo leest u hier dagelijks een nieuwe verrassing. Het is net het echte leven.

Wilt u ook een beurt en staat u niet in mijn linklijst, maak het dan kenbaar in de reacties of stuur mij een mailtje.

De lijst is te zien rechtsonder buiten beeld. Even scrollen.

De 17 van DWDD (12)

Ria is deelnemer nummer 12 in dit grapje. Ria woont in Zeeland, houdt van honden, fotograferen en van het strand. Soms heeft ze een dag de pest in, en dat schrijft ze dan ook. Een mooie eigenschap.

Wie zij eruit gooit: Toon Hermans. De enige motivatie die ze daarvoor geeft is dat het een moeilijke keus was. Ja, dat lijkt me logisch. In de reacties op versie 11 van deze reeks werd gesuggereerd dat hij achter de schermen niet zo’n prettig mens was. Tja. Daar ben ik niet bij geweest. Misschien wel, misschien niet. Vóór de schermen was hij in elk geval een voorbeeld. Dag Toon.

Wij zij toevoegt: Bart de Graaff. Een verfrissende persoonlijkheid binnen omroepland, met leuke, goeie, nieuwe ideeën. Hopelijk blijft BNN, al was het alleen maar om Bart te eren. Veel bewondering heeft ze ook voor de manier waarop hij omging met zijn ziekte. Het donorschap zou iets vanzelfsprekends moeten zijn, jammer genoeg is dat nog niet het geval, aldus Ria.
Bart de Graaff. Tja. De meeste mensen zullen wel met een glimlach aan hem terugdenken. Welkom Bart.

Wie is de volgende die ik vraag? Oh, het is Rob Hamilton. Daar verwacht ik wel het een en ander van, eerlijk gezegd. Het zal mij benieuwen.

Wilt u ook een beurt en staat u niet in mijn linklijst, maak het dan kenbaar in de reacties of stuur mij een mailtje.

De lijst is te zien rechtsonder buiten beeld. Even scrollen.

De 17 van DWDD (11)

Via Mellody zijn we al weer aanbeland bij deel 11. Mellody was vroeger mijn buurmeisje, maar niet diegene die meedeed aan TVOH. Ze woont ook in Vaassen, en een paar jaar geleden ontdekte ik haar weblog. Op haar eigen weblog houdt ze zich voornamelijk bezig met haar gezin, op mijn weblog houdt ze zich voornamelijk bezig met het op stang jagen van mij.

Wie zij eruit gooit: Hans Teeuwen. Eindelijk iemand die niet door mij is toegevoegd. Mellody vindt dat de lijst geen cabaretiers of voetballers zou mogen bevatten, omdat die niet zouden zorgen voor verandering of verbetering van de maatschappij. Hans Teeuwen vindt ze wel andersdenkend, maar geen wereldverbeteraar. Eerder een wereldverslechteraar. Ik vraag me dat af. Desondanks snap ik wel wat ze bedoelt. Dag Hans.

Wie zij toevoegt: Samuel van Houten. Van Houten heeft een sneeuwbal gemaakt die steeds groter werd en heeft geleid tot de huidige sociale voorzieningen en rechten in de maatschappij. Verder heeft hij zich sterk gemaakt tegen kinderabeid en ook nog wat betekend voor het kiesrecht en de emancipatie. Omdat Mellody zowel kind is geweest, vrouw is, en ook nog gek is op kiezen, vond ze deze keuze prima. Samuel heeft daadwerkelijk iets gedaan voor de maatschappij, aldus Mellody. Ik moest eerst even nadenken wie Samuel van Houten ook al weer was. Ik dacht eerst aan de eerste Nederlander die voorkomt in het oude testament. Maar nee, hij is van veel recenter. Welkom Samuel.

Morgen is hopelijk de beurt aan Ria. Ik mail de gegadigden maar één dag van te voren. Dat is een combinatie van luiheid en het vertrouwen dat ze wel mee zullen doen. Bij Simone heb ik daar een hard hoofd in. Die laat al tijden niks meer horen en ik heb ook geen e-mail. Mocht iemand Simone kunnen bereiken, al is het via telepathie, graag.

Wilt u ook een beurt en staat u niet in mijn linklijst, maak het dan kenbaar in de reacties of stuur mij een mailtje.

De lijst is te zien rechtsonder buiten beeld. Even scrollen.

Suikerspin

Wij zaten vandaag in de auto op weg naar Slagharen. Vrijkaartjes, dus dan moet je. Door de speakers klonk Elvis en ik deed op dat moment het geluid van vier omdraaiende stoelen na. Uiteraard doelde ik op The Voice of Holland. “Goedenavond, wat is je naam?” “Elvis Aaron Presley, meneer.” Linda was het met mij eens. Voor mij een aangename verrassing. Meestal kraakt ze hem gelijk af, maar nu zei ze dat je niet van Elvis hoeft te houden om te begrijpen dat hij die stoelen in no time om zou krijgen.

De sfeer die dan ontstaat. Als dank legde ik mijn hand op haar bovenbeen. Zo reden we verder. Daarna kwam Andrea Bocelli met “Time to say goodbye”. Een favoriet nummer van Linda. Waarop ik op mijn beurt mijn bewondering voor het nummer liet blijken, door het wat harder te zetten en wat superlatieven voor Andrea de lucht in te gooien. We probeerden van het lied te genieten, ware het niet dat onze twee kinderen achterin geen vijf tellen hun kop kunnen houden. Dus dat was jammer. Daarna waren een overvol pretpark en twee kinderen die nergens in wilden, genoeg om onze eensgezindheid de kop in te drukken. Jammer, want het is een hemels nummer.

De 17 van DWDD (10)

Laurent volgt Kipdelek op in dit spelletje. Laurent woont in Eindhoven, de lichtstad, maar is daar niet zo over te spreken. Hij is een bovengemiddeld goede gitarist die tegenwoordig al brood verdient met muziek. Nog niet zo heel veel brood, maar het kapje is er. Tot nu gooiden alle deelnemers een naam uit de lijst die door mij was toegevoegd, en ook Laurent gaat hierop geen uitzondering maken.

Wie hij eruit gooit: Ruud Gullit. Hele goede voetballer, maar niet van het niveau Cruyff en zeker niet andersdenkend, zegt Laurent. Nee oké, van het niveau van Cruijff (Met ij Laurent, belangrijk detail) is niemand. Maar Gullit maakte ook ploegen kampioen. Bovendien was hij wel andersdenkend, want hij reed altijd in gewone auto’s, niet in dure patserbakken. Dag Ruud.

Wie hij toevoegt: Jan Akkerman. Focus was een van de zeer weinige Nederlandse bands die, begin jaren zeventig, een impact in Amerika gemaakt hebben, en een van de eerste bands in Nederland die begin jaren zeventig meer te bieden had dan slappe liefdesliedjes. Beide hoofdleden, Thijs van Leer en Jan Akkerman, combineerden op zeer eigenzinnige wijze rock, klassieke muziek en jazz in hun spel en composities. Jan Akkerman inspireerde door zijn spectaculaire gitaarpartijen, ook nog eens heel veel Nederlandse jongere gitaristen, en demonstreerde wat je allemaal nog meer op een elektrische gitaar kunt doen behalve simpele rock ’n rollrifjes spelen, aldus Laurent. Ikzelf zou nooit gitarist kunnen zijn. Niet omdat ik dat niet zou kunnen, maar omdat je dan de nagels van je rechterhand moet laten groeien, en daar hou ik niet van. Weet u trouwens waarom de Gipsy Kings altijd gitaar spelen met het uiteinde van de gitaar omhoog wijzend? Omdat het anders niet in de caravan past.

We zijn alweer aanbeland bij de M van Mellody. Ik zal haar vragen haar keuze aan mij door te willen geven.

Wilt u ook een beurt en staat u niet in mijn linklijst, maak het dan kenbaar in de reacties of stuur mij een mailtje.

De lijst is te zien rechtsonder buiten beeld. Even scrollen.

Spontaan

Daarnet ging de telefoon. Wij zaten TVOH te kijken in de herhaling. Wij hadden het gisteren gemist vanwege een spetterend personeelsfeest. Een vroeger buurmeisje van me deed mee, dus dat wilde ik wel even zien. En al deed ze niet mee, dan nog. In elk geval, de telefoon. Het was Linda’s zus. Die kon geen woord meer uitbrengen van het lachen. Op de achtergrond hoorde ik mijn zwager over de grond rollen. Hihihihi, zo lacht hij. Het duurde een paar minuten voor ze kon uitbrengen waarom ze zo moest lachen. Ik had het kunnen weten. De Jostiband.

De 17 van DWDD (9)

Kipdelek is een door mij verzonnen naam, maar ze heet eigenlijk Hen-de-rijn. Snapt u wel? Ongeduldig meisje, want wachtte niet eens tot ze de beurt kreeg of ik had haar keuze al binnen. Kipdelek was eerst peuterjuffrouw, maar ruilde haar carriere onlangs in voor iets meer kunstzinnigs.

Wie ze eruit gooit: Herman Finkers. Ze vindt hem wel een toffe peer, zijn grapjes veroorzaken een lach en een traan, maar ze heeft liever een rebel, geen grappenmaker. Onbegrijpelijk. Ik maak hier verder geen woorden aan vuil, maar ik ben het er niet mee eens. Helaas is de jury onverbiddelijk.

Wie ze toevoegt: Herman Brood. Ook een kunstenaar die met zijn muziek en kunst een eigen koers voer. Omdat hij vol zat met warse dwarsheid, iets waar ze zelf nog te weinig van heeft, aldus Kipdelek. Goed, er is iets voor te keuze te zeggen, op deze saturdaynight, maar om nu Herman in te ruilen voor Herman is toch ook wel een tikkie dwars.

Vanwege een stevig personeelsfeest loopt het hier wat uit, maar de volgende in het rijtje is Laurent. Gezien zijn commentaren van de afgelopen tijd twijfel ik er niet aan dat hij mee wil doen. Het zou mij verrassen als er geen gitarist in de lijst komt.

Wilt u ook een beurt en staat u niet in mijn linklijst, maak het dan kenbaar in de reacties of stuur mij een mailtje.

De lijst is te zien rechtsonder buiten beeld. Even scrollen.

De 17 van DWDD (8)

Jolie verblijft momenteel op haar vakantieadres in België. Dat heeft haar er niet van weerhouden mee te doen met deze reeks. Jolie is moeder van twee dochtertjes, praat soms wartaal omdat zij haar programmeerwerkzaamheden en blogactiviteiten door elkaar haalt, deelt veel knipoogjes uit, en heeft een sprookjesachtig uiterlijk waarmee ze de rol van de goede fee prima kan vervullen.

Wie zij eruit gooit: Johan van Dondersloot. Goedemoggel. Dat moest vast zijn Joop Donkervoort, maar dan getypt op een automobieltje. Ze heeft daar verder geen motivering voor. Joop Donkervoort is een uiterst aimabel mens, met liefde voor de pure sportwagen zonder opsmuk of bling-bling. Rauw en puur. Zijn auto’s rijden de gevestigde orde compleet zoek, en alleen daarom al zou hij hier een plaats verdienen. Het doet mij pijn. Dag Joop.

Wie zij toevoegt: Felipe Rodriquez. Jolie schreef, vast ter compensatie van de hiervoor ontbrekende, de langste motivatie tot nu toe. En dan zegt ze er nog bij dat ze op een mobieltje typt, anders zou het nog langer zijn. Ik behoud mij echter het recht voor om de motivatie tot in de essentie in te korten. Felipe, zo zegt Jolie, is de oprichter van XS4all die het Nederlandse internet op de wereldkaart heeft gezet. Zonder Felipe zou Nederland vandaag niet de prominente plek op internetgebied innemen die het vandaag inneemt. Helaas lijdt Felipe aan een ernstige vorm van MS en kan niet meer uitvoeren wat zijn lust en zijn leven was. Van Jolie mag Felipe op 1, want zonder internet geen bloggers, zegt ze. In deze lijst is er echter geen rangorde. Alle 17 zijn even belangrijk. Als het geen Nederlandse lijst was geweest had ik Steven Hawking toegevoegd, ook iemand met MS die grote prestaties levert. Welkom Felipe.

Inmiddels heeft mevrouw Kip ook al gereageerd. Terwijl zij nog niet eens wist welke de keuzes van Jolie waren, die moest ik nog mailen, maar kennelijk wilde ze erg graag de beurt. Kan gebeuren. Net als Bjorn, Hermanus en Jolie verwijdert zij iemand waarvan het mij pijn doet dat die uit de lijst verdwijnt. Maar ik heb geen zeggenschap bij dit spelletje. Ik ga de volgende, Laurent, mailen.

Wilt u ook een beurt en staat u niet in mijn linklijst, maak het dan kenbaar in de reacties of stuur mij een mailtje.

De lijst is te zien rechtsonder buiten beeld. Even scrollen.

De 17 van DWDD (7)

Hermanus is een grapjas die wel van een interactiviteitje houdt. Hij is een ruwe bolster, over zijn pit zeg ik niet dat die blank is. Hij weet veel van sport en van muziek. Lezen, daar heeft hij echter een hekel aan. Wat vreemd is voor een weblogger.

Wie hij eruit gooit: Martin Bril. Een schrijver. Logisch. Volgens Hermanus heeft hij bij 99,9% van de Nederlanders geen indruk gemaakt en verdient hij geen plaats in de geschiedenisboeken. Als ik het tenminste goed begreep, want hij had net een biertje op toen hij deze motivering gaf. Zelf ben ik wel fan van Martin. Ik heb veel boeken van hem en ik hoor dus bij de 0,1 % van de Nederlanders. Dag Martin.

Wie hij toevoegt: Hans Teeuwen. Omdat die het Nederlands cabaret op een heel ander (hoger, harder, brutaler, dat laat hij aan ieders mening over) niveau heeft gebracht. Dat ben ik wel met Hermanus eens. Hij wordt veel geïmiteerd. Hij is origineel. Ik ben één keer bij een voorstelling van Hans geweest. Ik denk ook dat ik het daarbij hou want het zou mij niet verbazen als hij nog een keer TBS met dwangverpleging krijgt. Welkom Hans.

Ik heb de keuze van Jolie inmiddels binnen, dus die ga ik trachten geheel automatisch morgen te plaatsen. Want ik ben er morgen niet. Als het niet lukt wordt het zaterdag. Dan piep ik mevrouw Kip even op om te horen of ze mee wil doen.

Wilt u ook een beurt en staat u niet in mijn linklijst, maak het dan kenbaar in de reacties of stuur mij een mailtje.

De lijst is te zien rechtsonder buiten beeld. Even scrollen.

Update

Ik moet wel zeggen, het is best fijn om even niet je inspiratie aan te moeten spreken. Ik ben namelijk een dwangmatige blogger. Dus als ik geen onderwerp heb, dan ga ik in de lotushouding zitten en maak mijzelf één met het heelal, net zolang totdat ik wel een onderwerp heb. Vandaar dat mijn logjes altijd vlak voor twaalven verschijnen.

Maar bij deze reeks van DWDD’s hoef ik zelf helemaal niet na te denken en ik blijf aan de blogwet voldoen. Best slim van mijzelf. Dat nadenken kan ik met een gerust hart aan een ander overlaten. Mijn inspiratie kan even met vakantie. Nu gebeurt er hier toch niets bijzonders, maar dat is normaal ook geen reden om me van een logje af te houden.

Oh ja, ik heb pijn in mijn rug. Gelijk staan mijn collega’s klaar met het advies om mijn buikspieren te trainen, maar ik kwam gezond op mijn werk, ik zat op mijn stoel en na een poosje bij het opstaan voelde ik het. Dus tijdens het zitten is het erin geschoten, zonder dat ik het voelde. Wat heeft dat met buikspieren te maken? Helemaal niks. Bovendien, ik heb dan wel geen wasbord, maar mijn buikspieren zijn keihard. Met rugpijn weet iedereen het beter. Maar ik weet het inmiddels het beste. Rugpijn is net liefdesverdriet. Het gaat alleen weg door het verstrijken van tijd. De meesten hebben voor het verwerken van liefdesverdiet meer tijd nodig, en sommigen zijn langer met rugpijn zoet. De rugpijnklinieken schieten als paddestoelen uit de grond, maar als u echt rijk wilt worden kunt u beter een liefdesverdrietverwerkingsfabriek beginnen.