Wij zijn naar Frankrijk. Na alle drukke werkzaamheden, baanwissels, studie en beslommeringen volgt dan nu het hoogtepunt van het jaar. Dat hopen we tenminste. Daarna hebben we weer frisse moed. Ik wens u allemaal een goede vakantieperiode. Als de zon Sinterklaas zou zijn, dan hoop ik dat Nederland zoet is geweest. Doei.
Wie anders?
Het is momenteel hot hier, het tamme zwijnen kijken. Vanavond trok ik er op uit met Tammar en Hans, die daar natuurlijk geen zin in hadden, maar niks mee te maken, instappen en meekomen. Als ze met papa alleen in de auto zitten mag er veel meer dan wanneer mama erbij is. Bijvoorbeeld met hun hoofd uit het raam hangen en roepen: zwijntjes! We hebben lekker brood voor jullie! Hadden we helemaal niet, maar vooruit. Het is wel een mooi gezicht door de buitenspiegels.
Het stukje lopen is kansloos. De kinderen maken zoveel herrie dat zelfs de wolven zich niet durfden te vertonen, normaal toch niet vies van een kinderhapje. Daarom hielden we dat maar zo kort mogelijk. Daarna met de auto even door het bos gereden en dat was meer succesvol. Vijf reeën en later nog een everzwijn. Hij had zich goed verstopt, het zwijn, maar ik zag hem en ik remde. Op dat moment werd ik ingehaald door een andere toerist. Ik reed iets achteruit en had een mooi uitzicht op het zwijn, dat er gelijk aankwam om te kijken of wij iets eetbaars uit de auto gooiden, maar daar houdt de boswachter niet van dus dat doen we niet. De toerist die mij inhaalde zag dat ik terugreed en stopte ook. Hij reed zelfs ook achteruit. Sterker nog, hij haalde mij achteruit weer in en ging stil staan precies naast ons, en ontnam ons bijna al het zicht. Ik ging nog iets verder achteruit waardoor hij meer ruimte kreeg om ook weer verder achteruit te rijden zodat hij het nog beter kon zien.
Mijn kinderen protesteerden hevig, al moesten ze ook wel lachen om de bewoordingen die ik voor de betreffende bestuurder had. Onnodig te vermelden dat het een auto van Duitse makelij was, modelletje suggestiejeep maar dan gewoon voorwielaangedreven dus het slaat nergens op, klinkt als “hiekikowokan”
Als twee stammen ten strijde trekken…
Ik lees dat het weer bal is in Noord-Ierland omdat de protestantse bevolking een herdenkingsmars houdt door een katholieke wijk, en dat allemaal omdat ooit één of andere onbekende Nederlander gewonnen heeft met schaken van een katholieke Engelse koning. Het is toch van de zotte? Natuurlijk, je verloochent je afkomst niet en je vecht mee, ook al heb je geen idee waar het over gaat, en ook al gaat het nergens over zoals in dit geval. Maar als Ajaxsupporters hun 8-2 overwinning op Feyenoord uit 1983 gaan vieren door jaarlijks zegevierend door Rotterdam te trekken, dan zullen sommige Feyenoordsupporters misschien ook wel een wegwerpgebaar maken. Of het loopt helemaal uit de hand en er wordt eens “hondelullen” geroepen. Zoiets voel je op je klompen aan. Waarom ze dan ook niet zo’n mars verbieden is mij een raadsel. Of waarom ze de marcheerders niet verbieden in de katholieke wijken te komen, ook een raadsel. Kennelijk willen ze Noord-Ierland toch in het nieuws houden omdat het anders helemaal in de vergetelheid raakt.
Thermometer gezocht.
Bij gebrek aan een leuk programma op televisie en omdat van onze 128 digitaal opgenomen programma’s er vrijwel niet één wilde afspelen, pakte ik een dvd met daarop de film “Earth”. Op 19 mei 2008, voor de geïnteresseerden, heb ik er al eens eerder over geschreven. Toen voelde ik hetzelfde als nu, sympathie voor de ijsbeer die al weken niet meer had gegeten, door honger gedreven een fout maakte die hij met zijn leven moest bekopen.
Hoe zou het nu, vier jaar later, met de ijsbeer zijn? Is de aarde nog steeds aan het opwarmen? Is er weer elk jaar minder poolijs en dus minder jachtgebied voor de ijsbeer? Is het de schuld van de mens of is de ijsbeer gewoon het volgende dier dat uitsterft, net zoals er altijd al diersoorten uitstierven ook toen er nog geen mens was? Ik vind het in elk geval erg, als de ijsbeer zou uitsterven en ik begrijp dan ook niet waarom we ze niet gewoon bijvoeren. Zou het smelten van het poolijs de schuld van de mens zijn, dan moeten we ook maar aan de goede kant ingrijpen.
Als ik wil weten of de gemiddelde temperatuur op aarde is gestegen in de laatste vijf jaar, dan kom ik daar niet achter. Gewoon nergens vind ik een duidelijke grafiek in graden celcius met daarop de jaarlijkse gemiddelde temperatuur op aarde. Het blijft bij vage grafiekjes met meerdere lijnen erin die duidelijk een stijgende lijn laten zien vanaf 1850 tot 2000. Om in 2020 tot onrustbarende hoogten te stijgen. En voorzien van zoveel onduidelijke tekst dat je nauwelijks meer van informatie kunt spreken. Maar wat is er voor de hand liggender dan een grafiek met verticaal de gemiddelde temperatuur op aarde, en horizontaal de jaren? Gewoon een meting, die door niemand bestreden kan worden? Kennelijk mogen we niet weten hoe de temperatuur het er de afgelopen jaren vanaf gebracht heeft. Of weet iemand hem toch te vinden?
De eerste de beste.
Zondagavond zag ik een stukje van de tennisfinale op Wimbledon. Ik ben jaren geleden afgehaakt met tennis kijken, bij de opkomst van Pete Sampras. Niet dat ik iets tegen Pete had, integendeel, maar ik kon het niet meer bijhouden. Er stonden namen in de top vijf van de wereldranglijst waarvan ik nog nooit gehoord had dus ik besloot dat tennis niks voor mij was. Ik heb Roger Federer dan ook nog nooit aan het werk gezien. Tot zondag. Hij schijnt de beste tennisser aller tijden te zijn, maar hoe kan iemand met een babyface nu winnen van Ivan Lendl in zijn beste jaren? Of van Boris-boom-boom-Becker?
Ik vraag me zulke dingen vaker af. Zou het huidige Spanje een kans gehad hebben tegen het Nederlands Elftal uit 1974? Zou Dennis van der Geest overeind zijn gebleven tegen Anton Geesink? Zou Armstrong Eddie Merckx uit het geel hebben gereden? Was Schumacher sneller dan Gilles Villeneuve? Mike Tyson sterker dan Ali? Uiteraard denken we allemaal van wel, het niveau is met de jaren steeds hoger geworden.
Waarschijnlijk is het zo dat de moderne sporter het wel zou winnen van zijn vroegere tegenstander. Maar dat hij tegelijkertijd ook alles te danken heeft aan zijn tegenstander van vroeger die hij nooit ontmoet heeft. Want van hem heeft hij het geleerd. Alle worpen, slagen, hoeken, passes, manoevres en inzichten van de vroegere opponent moest hij zich eigen maken om de nummer 1 positie te bereiken. Misschien dat de eerste daarom wel de beste is.
Het is later.
Vandaag deed ik wat vaders doen. Ik nam mijn zoon mee voor een wandeling door het bos. Ik zou hem een wild zwijn laten zien, want die had hij nooit gezien. Regen, steile hellingen, modder en ontberingen trotserend. Hij vroeg me wat voor kleur een wild zwijn had, en hoe ze eruit zagen. Ik vertelde hem dat ze op varkens leken, maar dan niet roze, maar donkergrijs metallic. En waarom ze dan geen wilde varkens heetten, dus ik vertelde hem dat ze zo ook genoemd worden, of everzwijnen. Op kilometer 5 van 6 zagen we er een paar. Een enorme beer, met zijn staart wapperend om zijn poep flink door de lucht te meppen, en een paar zeugen. Ze stonden onverstoord in de aarde te wroeten want wij stonden op voldoende afstand voor ze. Dit was Hans z’n eerste ontmoeting met het wilde zwijn.
Ikzelf was 13 jaar, we woonden net hier in het land van de pott’n en de pann’n en ik was naarstig op zoek naar het wilde zwijn. Want die had je niet in de Drunense Duinen. Het heeft zeker drie maanden geduurd voordat ik de eerste zag. Ik en mijn vader, we reden in zijn Fiat 132 (GX-80-VJ), en nagenoeg op dezelfde plek zagen we er een. Ook een enorme. Ik weet niet hoe oud een zwijn kan worden, anders doen we voor het verhaal even of het dezelfde was.
Hans vond ze niet echt wild, zei hij, en ik werd door die kinderlogica eraan herinnerd dat ik ook ooit zulke prachtige logica had. Nog helemaal niet zo gek lang geleden. Ik huil niet vaak meer en ik ben niet meer vaak bang. Het is nu echt later.
Stof tot nadenken.
Mensen hebben over het algemeen de neiging mij verkeerd in te schatten. Zo denkt men veelal dat ik nogal serieus ben. Nu is dat ook niet helemaal vreemd, want in de kat-uit-de-boom-kijk-fase ben ik ook serieus, zeker in mijn werkkring. Maar onlangs noemde een collega mij de leukste boekhouder die hij kende. Hij had gedronken, dus het was als compliment bedoeld. Eerst had hij zich afgevraagd of ik wel in het team zou passen en of ik wel tegen hun platte humor zou kunnen. Maar mijn aanpassingsvermogen is grenzeloos.
Vandaag speelden we het dagelijkse potje tafelvoetbal. Tafelvoetbal moet je niet onderschatten. Als je het volgens de regels van het edele tafelvoetbalspel speelt, dan worden de meeste doelpunten afgekeurd, maar is het wel het leukst. Eén collega is er veruit het beste in. Slechts eenmaal is hij verslagen door mij en mijn baas. Twee tegen één dus. Maar normaal wint hij ook van ons. Vandaag speelden we twee tegen twee. Ik, hij en twee dames. Hij had al vier keer gescoord, maar ineens schoot ik loeihard van achteren, zonder verder iets te raken, raak! Kleng! Ik sprong op, wees naar hem en riep: “Who’s your Daddy now!” De andere drie hapten naar adem van het lachen. En toen ze na een minuut nog voorovergebogen stonden merkte ik op dat het zo grappig nu ook weer niet was. Bleek het te gaan om de combinatie van die woorden en dat ze uit mijn mond kwamen. Dat geeft toch te denken.
De boordcomputer.
Ik ben beroofd. Van mijn hoogtemeter. Mijn voorloop-Peugeot had er een en een goed automobilist kan niet zonder. Nu heb ik een voorloop-Renault. En gloednieuwe Megane met werkelijk alles erop en eraan. En stukken mooier dan de Peugeot. Alleen mankeren er twee dingen aan. Allereerst de hoogtemeter zit er niet op, en daar had ik mij juist zo op verheugd tijdens de vakantie naar Frankrijk. Ook de medepassagiers vinden het jammer dat ik ze straks niet elke halve minuut kan informeren over de bereikte hoogte. Het tweede is dat hij niet lekker zit. Ik zit klem in de stoelen en daar zou ik best mee kunnen leven als weggedrag en prestaties het noodzakelijk maken dat je klem in de stoelen zit. Maar waarom zulke gevallen in een brave huisvadersauto? Ik geef het nog even het voordeel van de twijfel omdat ik al twee weken last van mijn rug heb, maar ik vrees dat dit een probleempje is.
Wat deze auto weer wel heeft, en dat is heel gaaf, is een boordcomputer waarop je onder andere de gemiddelde snelheid kunt aflezen. Leuk, maar ook erg gevaarlijk. Want ik wil de gemiddelde snelheid zover mogelijk omhoog krijgen. Wat dus betekent dat als degene voor mij remt omdat hij een file inrijdt, ik heel hard schreeuw: doorrijden, idioot! Al een paar keer moest ik boven op de rem omdat ik de gemiddelde snelheid niet onder de 70 wilde laten zakken. Maar uiteindelijk kies je, ook al is het niet je eigen auto, eieren voor je geld en rem je toch maar. Waarop je stilstaand in de file staat te koken van woede omdat je per seconde de gemiddelde snelheid ziet teruglopen. Een lousy 70 km/u haalde ik vandaag naar Amersfoort en terug. Nee, dan een hoogtemeter. Daar haalde ik elke dag de 100 meter mee.
Het Higgs-deeltje
Nou, het is eindelijk gevonden, het Higgs deeltje, ook wel het Goddeeltje genoemd omdat het een ontbrekende schakel was in een standaardtheorie en mogelijk de oplossing voor alles geeft. Het Higgsdeeltje moest bestaan omdat andere deeltjes volgens die theorie geen massa hebben. Omdat het boerenverstand daar anders over dacht en diverse proeven ook uitwezen dat veel voorwerpen naar beneden vielen in plaats van naar boven, werd het Higgsdeeltje verzonnen. In plaats van toe te geven dat de theorie verkeerd was en aan de andere deeltjes massa toe te schrijven…nee, dat zou te simpel zijn. We maken er een deeltje bij dat onzichtbaar is en dat alles verklaart en dat niemand kan zien. Nou ja, een select groepje deeltjesonderzoekers in Zwitserland dan, die wel. De boodschap wordt wijd verspreid en het Higgsdeeltje wordt overal ter wereld aanbeden. Want dit deeltje geeft andere deeltjes massa dus Sonja Bakker kan wel inpakken. Overgewicht bestaat helemaal niet, zonder Higgs deeltje zou niemand overgewicht hebben. Met deze blijde boodschap trekt het onderzoeksteam de wereld in. 6 / higgs =2, Eureka! Higgs moet drie zijn!
Nu kun je erop wachten dat over niet al te lange tijd een groep wetenschappers zich afkeert van het onderzoeksteam van CERN omdat ze vinden dat de Higgstheorie niet goed uitgelegd wordt. Niet veel later bestormen ze het CERN-hoofdkwartier en slaan daar alles kapot en beginnen hun eigen Higgsafdeling. Nee, het gaat ons niet veel goeds brengen, dat Higgsdeeltje. Waarschijnlijk beginnen in de toekomst alle oorlogen erom.
De kinderbijbel
Tammar verraste mij vanavond bij de keuze van het boek dat ik moest voorlezen. Het was de kinderbijbel. “Weet je dat nu wel zeker, Tammar” vroeg ik? Ze is tenslotte pas drie, maar ze wist het zeker.
Ik begon in den beginne, toen er nog niks was. Alleen God was er.”Waar is God? Ik wil God zien!” zei Tammar. Daar begonnen de eerste moeilijkheden al. “Dat willen heel veel mensen, Tammar, maar God is onzichtbaar.” Goed, ik ging verder. Hij maakte de bergen en de zeeën, de rivieren, de dieren en uiteindelijk Adam en Eva. “Zijn dat Eva en hoe heet haar broer?” vroeg Tammar terwijl ze naar het plaatje wees? “Adam heet hij, ja.” Hij was de eerste mens.
Vervolgens kwamen we bij de slang en de boom der kennis van goed en kwaad. En dat het vanaf daar fout ging en God’s schepping niet meer volmaakt was. En dan zijn we nog maar bij het begin van het boek, en gelijk gaat het al fout. Wie niet horen wil moet maar voelen, zo begint het eigenlijk want Adam en Eva werden uit de tuin gestuurd waar ze, als ze geluisterd hadden, tot in lengte van dagen hadden mogen blijven, zonder moeilijk gedoe als werk, hypotheek, jeugdzorg, politiek, CO2-uitstoot en overdrachtsbelasting. Maar ja, het zal ook een keer wel goed gaan.
Mack 