Met mijn nieuwe baan ben ik wel in een beetje in een tricky omgeving terecht gekomen. Als je niet uitkijkt (en dat deed ik gelukkig wel) zit je op een klantendag van een leverancier in een zaal te luisteren naar een speech van een futuroloog die voorziet dat over dertig jaar niemand in de zaal nog hetzelfde werk zal doen. (Gelieve de factuur binnen dertig dagen te betalen.) En verder mogen belangrijke mensen hun visie geven aan een groepje mensen. Zo was er een directeur die zijn verhaal kwam houden, alleen was het probleem dat er maar acht mensen zich hadden opgegeven om te komen luisteren naar diens visie. Maar geen nood, om de directeur en zichzelf niet in verlegenheid te brengen, had de organisator snel een man of dertig van haar eigen werknemers opdracht gegeven in de zaal plaats te nemen. Ja, die mannen hebben het ver geschopt allemaal, met hun visies.
Kinderopvangtoeslag.
Er gaat iets veranderen in onze kinderopvang, en dus aan mij de schone taak, als bijna afgestudeerd fiscaal adviseur om dat varkentje eens even te wassen op http://www.toeslagen.nl. Veel mensen vinden zoiets lastig, maar ik natuurlijk niet. De situatie is dat per 16 juli Tammar niet meer naar de kinderopvang gaat, maar naar de BSO (buitenschoolse opvang) en dat Hans per die datum nog maar een dag naar de BSO gaat in plaats van drie. Oh ja, en ze gaan naar een andere BSO. Volkomen duidelijk.
De belastingdienst vraagt dan of er iets verandert in uw leven. Ja dus. Vervolgens kun je kiezen uit 11 veranderingen, maar bovengenoemde verandering staat er niet bij. Geen nood, we zoeken even verder. Ah, wijziging over 2012 doorgeven, dat moet het zijn. Ik kan kiezen uit 9 wijzigingen waarvan “u wilt u toeslag stopzetten” nog het dichtste bij komt. Weet je wat, dan ga ik het het huidige maar stopzetten en dan vul ik daarna de juiste gegevens wel in. Stopzetten gaat ontzettend makkelijk. Ik vulde de datum in, 16-06-2012, en het was gepiept. Oh, wacht even, dat is een maand te vroeg. Even herstellen. U wilt kinderopvangtoeslag wijzigen, per welke datum? Ik vul in: 16-6-2012. Volgens onze gegevens ontvangt u per 16-6-2012 geen kinderopvangtoeslag, u kunt geen wijziging doorgeven. Grrrr.
Dan maar even opnieuw aanvragen. Voor welk jaar wilt u kinderopvangtoeslag aanvragen? Ik vul in: 2012. U of uw partner ontvangen al kinderopvangtoeslag over 2012. U kunt niet opnieuw kinderopvangtoeslag aanvragen. $##%&*
Achteraf had ik dus op de keuze “kinderen” moeten klikken in plaats van kinderopvangtoeslag stopzetten. Dan was ik waarschijnlijk wat later pas vastgelopen.
Het zal allemaal wel aan mij liggen hoor. Ik behoor nu eenmaal niet tot de slimsten.
Gaffelbok
Vanavond dwaalden mijn gedachten af naar de gaffelbok. Misschien heeft u dat ook wel eens. Je bent bezig met niks bijzonders en ineens denk je aan de gaffelbok, terwijl je eigenlijk nog nooit van zo’n beest hebt gehoord. Google en Wikipedia hielpen mij verder. Na weblog zijn dat de grootste verdiensten van het hele internet. Want hoe fijn is het niet dat je alles wat je wilt weten zomaar even op kunt zoeken? De gaffelbok blijkt nauw verwant aan zijn Afrikaanse neef, de swaffelbok. De gaffelbok leeft echter in Amerika. Maar weet u wat ik nu het meest fascinerende vind aan de gaffelbok? Dat hij behoort tot de snelste landzoogdieren ter wereld. Volgens Wikipedia haalt hij met gemak 70 km/u. En dat is even snel als een jachtluipaard, want die haalt ook met gemak 70 km/u.
Vakanties, creditcards en annuleringsverzekeringen.
Na mijn studie, als u mij allen met mijn titel aanspreekt, gaan we op zomervakantie naar Frankrijk. Want zo doen we dat al jaren en dus doen we het nu nog zo. Ik legde vanavond aan Hans uit dat ik vroeger ook altijd al naar Frankrijk ging met Opa Hans, oma Klok, ome Arthur en tante Anouk. Maar dat wij er drie dagen over deden, en dat we geen telefoon bij ons hadden, geen airco hadden en geen dvd-schermpjes achterin, zelfs geen Nintendo. Waarop Hans half concludeerde, half vroeg dat/of vakantie vroeger dus niet zo leuk was. En waarop wij in de lach schoten. Maar helemaal geen gekke gedachte want de vakantie van mijn ouders was ook afzien. Op de brommer van Utrecht naar Voorthuizen, ik geef het je te doen.
Goed, ik ben dik tevreden met die ene keer per jaar op vakantie, maar de aanbiedingen verleiden de vrouw. Nooit de man. Want ik hoor Linda regelmatig iets zeggen over dat ze wel eens een weekje weg wil. Decadent gedoe! Maar goed, onlangs is er in dit huis de creditcard aangeschaft. Want, eerlijk is eerlijk, op vakantie wordt er nogal eens om gevraagd en is het een gedoe als je er niet een hebt. Maar een decadente nazomervakantie is er natuurlijk ook zo mee geboekt. Zo’n creditcard kost geld. Alleen al de doorlopende annuleringsverzekering die ik nu moet sluiten.
Verandermanagement
Managers, tot u spreekt futuristisch veranderingsgoeroe…. veranderen is niet eng, verander mee, want alles wordt anders, alles wordt anders! Misschien heeft u het spotje wel eens gehoord op de radio, ik vind hem grappig. Ten eerste omdat het tij misschien aan het keren is. De manager van de laatste 20 jaar kon immers ongestoord zijn vernietigende werk doen met verandermanagement. Als je bezwaar had werd je voor “niet meer van deze tijd” versleten, als er na de verandering geen enkele verbetering optrad werd je kritiek doodgezwegen totdat uiteindelijk niemand meer om de afbraak heen kon en de manager de aftocht moest blazen met een gouden handdruk.
Als je met ten eerste komt, moet er ook altijd een ten tweede volgen. Ten tweede, omdat de veranderingsgoeroe’s belachelijk worden gemaakt, en dat is maar goed ook, want iedereen die zichzelf goeroe noemt moet uitgejouwd worden, maar deze ten tweede is erg nauw verbonden met mijn ten eerste. Dus ik geef het toe, ik had geen ten tweede.
Ik heb geen toekomstvisie voor de lange termijn, dat is wel eens jammer. Want een toekomstvisie voor de lange termijn is het ultieme machtsmiddel. Want de lange termijn is immers zo ver weg dat niemand het kán controleren, en mocht die termijn verstreken zijn en het heeft toch allemaal iets anders uitgepakt, dan is de enige die zich de woorden van de visionair herinnert, de visionair zelf. En die brengt het niet meer ter tafel, dat zou immers ten koste gaan van zijn positie.
Hierop voortbordurend denk ik dat de waarde van Facebook in de komende twee jaar zal dalen tot een schijntje van wat het nu is, al is er al flink ingeleverd vandaag. Ik adviseer Bono Vox van U2 dan ook dringend zijn pakket gisteren te verkopen. Ik kan me eigenlijk niet voorstellen dat het over twee jaar nog populair is, Facebook, want er is dan immers allang iets anders. Tenzij het tij daadwerkelijk gekeerd is en er een periode van bezinning aanbreekt. Dat men denkt: dat oude, vertrouwde Facebook.
Wees gegroet Maria.
Het proces van de Rooms-katholieke heiligverklaring is een mooi proces. Het is eigenlijk hetzelfde als de lintjesregen die we in Nederland kennen, alleen heeft het dan niet de koningin behaagd, maar de Paus. Eerst wordt je voorgedragen bij het bisdom door de mensen die je graag heilig verklaard zouden willen zien. Het Bisdom verdiept zich dan in jouw leven, op dat moment ben je Dienaar Gods. De resultaten daarvan worden naar Rome gestuurd en als je daar niet in de prullenbak belandt krijg je de Eerbiedwaardige status. Als er vervolgens een wonder aan je kan worden toegeschreven, kan de Paus je zalig verklaren. Lukt dat kunstje nog een keer, kun je door de Paus heilig verklaard worden, wat inhoudt dat men aanneemt dat je de weg naar de hemel hebt gevonden, en dat je van daaruit invloed kunt uitoefenen op het aardse bestaan, en dat je daarom aanbeden mag worden. Allen die in de hemel zijn zijn echter heilig, alleen om tot het canon der heiligen toe te treden, moet de Paus je wandelgangen kennen.
Het proces van de heiligverklaring start pas na iemands dood, hij of zij zou immers nog in zonden kunnen vervallen. Over het algemeen moet je 12 jaar dood zijn en mogen er niet de geringste schandalen over je bekend zijn geworden en moeten je wonderen niet zijn ontmaskerd binnen die tijd. Dus David Copperfield heeft een reële kans. Paus Johannes Paulus II, Wojtyła, voor intimi, beviel het maar niks dat er in zijn tijd zo weinig heiligen bijkwamen. Ondanks dat ze al dood waren, werden ze bedreigd met uitsterven. Hij heeft daarom de regels wat versoepeld, en sindsdien loopt het weer storm met de heiligen. Ondanks dat ik het een prachtig ritueel vind, roep ik weinig heiligen aan. Want ik weet wel zeker dat er een aantal oplichters tussen zit. Zoals altijd moeten de heiligen weer onder de afvalligen lijden. Maria is de enige heilige uit het canon die ik ooit vereerde. En nog altijd heb ik diep respect voor haar.
Penalties
Les 1 van het trainersschap moet zijn: nooit een publiekswissel vlak voor tijd bij een 1-0 stand. Dat keert zich tegen je. Waar Bayern 20 hoekschoppen kreeg zonder er een te verzilveren, deed Chelsea het met slechts eentje. Didier Drogba kopte zoals alleen een superspits dat kan, een bal loeihard in de goal, terwijl het amper een kans was. En later bij zijn penalty wachtte hij, zoals alleen de besten dat kunnen, lang genoeg om te zien wat de keeper deed en schoot in de andere hoek. Zonder Drogba had Chelsea het nooit gered.
De andere kant, onze eigen Arjen Robben, met z’n eigenaardige wandelgang, miste de kans op onsterfelijkheid door een penalty te missen. De keizer van Duitsland, Franz Beckenbauer had al eerder kritiek geuit op Robben toen hij een penalty miste. Later dacht Robben wraak te hebben genomen door er weer een te benutten, maar de keeper zat daar nog aan, en dan is het geen overtuigende penalty. Waardoor deze misser eraan zat te komen, ik voorspelde het al, want ik vind de penaltyserie bepaald geen loterij. Dus Robben mag zich weer opmaken voor de pesterij van Der Kaiser.
Ik geef het je te doen, voor een vol stadion vanaf 11 meter te scoren. De goal lijkt piepklein, de keeper lijkt de bal al te hebben voor je hem genomen hebt. Hoe heb je je zenuwen onder bedwang, daar gaat het om. Braziliaan David Luiz schoot onhoudbaar hard en hoog. Zo goed zie je ze niet vaak genomen worden.
Tandartspraktijken.
Meer dan veertig jaar lang was mijn gebit prima. Eén keer een gaatje in een verstandskies gehad, maar die werd gevuld met wit vulsel dus dan telt het niet. Mijn tandarts was een vrolijke man. Drie minuten zat ik in zijn stoel, dan zei hij dat het weer perfect was en kon ik gaan. Maar hij is gestopt en ik ging vandaag voor het eerst naar een andere tandarts. Een praktijk met meerdere tandartsen, bijna allemaal meisjes van net twintig die je niet het gevoel geven dat ze er verstand van hebben. Een meisjestandarts die de indruk gaf nog nooit uit de ban gesprongen te zijn deed de controle met het haakje. Daarna moesten er foto’s gemaakt worden. Nog nooit gebeurd bij mij. Ik kreeg een fotocamera in mijn mond die ik er tot vijf keer toe uit kokte. Ik kok bij het minste of geringste. Toen het echt niet lukte, en ik dacht eronder uit te komen, had ze een ander apparaat voor me wat de foto kon maken. En ja hoor, twee gaatjes! Twee! In veertig jaar nooit iets, je komt bij een net (hoop ik) afgestudeerde en je hebt ineens twee gaatjes. Ik voel niks, ik heb nergens last van, ik heb helemaal geen gaatjes!
Daarna deed ze nog een gevoelige tandvleescontrole, ook nog nooit gehad en afsluitend een tandsteenbehandeling. Dat heb ik dan wel eens vaker gehad, dus vooruit. De rekening bedroeg meer dan 100 euro, voor een halfuurtje in die shitstoel. En dan moet het boren nog beginnen. Ik vind het niet meer normaal. Maar ja, je bent overgeleverd aan de grillen van de tandarts. Ik overweeg nooit meer te gaan, want ik heb nu het gevoel dat er gaten gezocht worden. En straks worden er een paar bijgeboord.
College Robbert Dijkgraaf
Heeft u het college van Robbert Dijkgraaf gezien? Wát een college, de oerknal in 45 minuten. Wat kan die man mooi vertellen. Op zich hoorde ik weinig nieuws, want ik heb al zo vaak over de oerknal gelezen, maar snappen doe ik het in tegenstelling tot de professor allemaal niet. Bijvoorbeeld de snaartheorie, die kan ik vijf keer bestuderen, dan nog begrijp ik niet waar dat over gaat. Wat ik echt niet wist was hoe groot de omvang van het heelal vlak voor de oerknal was. Ongeveer zo groot als een sinaasappel. Ik dacht veel kleiner. Maar alle atomen waar het heelal uit bestaat, en dat zijn er veel, zaten samengeperst in die sinaasappel. Nu hoor ik de ongelovigen al denken, dat kan nooit, ik geloof het niet, maar geloof mij nu maar, als professor Dijkgraaf het zegt, dan is het zo. 13,7 miljard jaar geleden, zonne grote vuurbal jonguh! .
En wat ook hij ook zo mooi beschreef was de geschiedenis van het heelal in de vorm van een veertiendelige encyclopedie, waarbij elk deel stond voor een miljard jaar, elke pagina voor een miljoen jaar, en dat wij, moderne mensen, pas op het eind van de laatste pagina, voor het eerst genoemd worden. Hij was zichtbaar blij dat hij in een tijd leefde waarin hij in staat was dit soort dingen te begrijpen. Wat ik eerlijk gezegd weer niet heel slim vond, want leefde hij in een eerdere tijd, had hij geen besef gehad van de hoeveelheid die hij niet begreep. En zou hij later leven, begreep hij weer wat meer dan nu en zou hij er niet aan moeten denken in deze tijd geleefd te hebben.
Wat ik ook een mooi detail vond was dat de grootste wetenschapper die ooit leefde, Albert Einstein, op zijn beurt een Nederlander, Lorenz, als de grootste wetenschapper aller tijden beschouwde. En omdat Einstein de grootste is, en dus altijd gelijk heeft, is Lorenz de grootste.
Nee, in logica zijn ze niet erg goed, maar verder briljant, die natuurkundigen.
Belasting
Examen nummer zes van zeven is binnen. Een nette zeven ook nog voor het onderdeel Omzetbelasting. In 2010 begon ik aan dit geintje zonder te beseffen wat een belasting het zou zijn op ons sociale leven. Ik heb Linda sinds die tijd ook niet meer in real life gezien. Via Facebook onderhouden we contact en zijn we op de hoogte van elkaars reilen en zeilen. En het laatste vak, erfbelasting, schenkbelasting, overdrachtsbelasting en assurantiebelasting zijn er eigenlijk vier. Ik zie op tegen dit laatste vak omdat het echt dood- en doodsaai is, en omdat het de laatste loodjes zijn.
Aan de andere kant, als ik klaar ben en ik heb het diploma, dan ben ik trots op de prestatie die ik geleverd heb. Want studeren naast een baan is nog wel te doen, maar studeren naast een gezin, dat is pas echt stevig. Maar goed, daarna kan ik me weer verdiepen in de wereld.
Mack 