Allah bestaat niet eens.

Ik heb vroeger gewerkt met streng gereformeerden. Ik heb in die tijd veel over hun kijk op het leven geleerd. En ook nu nog zit er één bij mij op de boekhouding. Een aardige jongen. Humoristisch. Maar ook met soms een wat arrogante kijk op de wereld.

-Homofielen kunnen niet gelukkig zijn. Dat bestaat gewoon niet. Ze zijn ziek.
-Stomme moslims met hun aanslagen in de naam van Allah. En Allah bestaat niet eens!
-De zwarten zijn toch het verdoemde volk.
-Voor zoiets moet de doodstraf weer ingevoerd worden.
-De Koran is grotendeels overgeschreven van de bijbel maar ze hebben er zelf van alles bij verzonnen.
-Darwin is een groot fantast.
-De aarde is pas 6000 jaar oud, dus het kan niet dat archeologen een lichaam gevonden hebben van 100.000 jaar oud.

Ik kijk er niet van op. Dat vinden bijna alle streng-gereformeerden. Ze zéggen het niet allemaal, overigens.
U wilt het misschien niet geloven, maar het is echt een aardige jongen. Leest iedere dag 'Telesport' is gek van Ajax en André Hazes.
Soms ga ik in discussie. En dan bedoelde hij het niet zo. Nou ja, hij bedoelde het wel zo, maar had het beter niet kunnen zeggen, zegt-ie dan.
Wel eerlijk toch?

1,3 miljard tegen 16 miljoen.

Wie wel eens in China is geweest weet dat Chinezen stinken. Bovendien rochelen en boeren ze de hele dag, spugen in de asbak, de wc's zijn te vies om te gebruiken, en ze laten hun kinderen gewoon op straat schijten. Bovendien zijn ze onbetrouwbaar. Als ze 'ja' zeggen bedoelen ze vaak 'nee' of 'misschien'.

Wie wel eens in Nederland is geweest weet dat Nederlanders stinken. Naar varkens. Ze prakken hun eten, snuiten hun neus in een doek die ze gewoon weer in hun broekzak doen, zoenen elkaar in het openbaar op de wang. Uit hun hele lichaam komt haar. Bovendien zijn de Nederlanders onbeschoft en brutaal.

Zomergasten

Tegenwoordig zit het programma 'Topgear' het programma 'Zomergasten' in de weg, dus ik zie het beroemde VPRO-programma praktisch nooit meer. First things first, zeggen de Engelsen.
Toch vond ik het altijd wel een goed programma al heb ik nog wel eens moeite om intellectueel Nederland te volgen.
Ik herinner me ook helemaal niet veel 'zomergasten'.
Harrie Mulisch, Youp van 't Hek, Sylvia Toth zijn slechts enkele namen die me te binnen schieten. Als je me nou vraagt naar presentatoren kom ik verder. Adriaan van Dis, Peter van Ingen, Freek de Jonge, Joost Zwagerman, en nu Connie Palmen.
Vanavond Katja Schuurman te gast. Dat kan niks zijn, dacht ik nog. Maar dat viel alleszins mee. Atheneum gedaan, fragmenten uit de film Ghandi, Jaques Brel, Theo van Gogh en wat er zoal past in een programma als Zomergasten.
Nou, ik kan niet wachten op de aflevering met Georgina Verbaan.

(Ik ga hier echt geen foto van Katja of Georgina plaatsen hoor.

redenen genoeg

Redenen om te stoppen met roken:

1. Hans
2. Ik wil nog een keer zwanger raken
3. Het stinkt
4. Je gaat er dood aan
5. Het is ongezellig dat je midden in een gesprek op een feestje naar buiten loopt om te roken, de lol is er vanaf.
6. Dan ben ik van het gezeik van Mack af
7. Niet meer tussendoor van je werk weglopen om te roken (zelfs ik erger me daaraan)
8. Je houdt geld over

Doel: Voor oktober gestopt zijn, en volhouden!!

Redenen om te blijven roken:

1. Het is zo lekker
2. het is zo lekker
3. Het is zo lekker
4. Het is zo lekker
5. Het is zo lekker
6. Het is zo lekker

Reden van dit logje: HELP!!!!!!

Vorderingen in het vaderschap.

En daar zit je dan 's ochtends om half negen achter de P.C.
Hans is van de borstvoeding af dus dat betekent dat ik ook een keer vroeg op moet voor het flesje.
Mannen doen dat tenslotte zonder uitzondering al eeuwen dus ik na enig aandringen ook.

En het valt niet mee. Om tien voor zeven hoorde ik hem wakker worden en bleef nog een kwartiertje liggen totdat Hans echt begon te protesteren. En dat was dus een verkeerde beslissing. Ik had beter vast zijn flesje kunnen gaan klaarmaken.
Nu pakte ik hem op en liep naar beneden. Maar met een baby in je handen kun je geen flesje klaarmaken. En de box was ingepikt door de kat en toen ik Hans op de bank legde zette hij het op een gillen alsof er stroom op stond.
Dus dan sta je daar. Met een baby in je hand en een klok die voorttikt en een leeg flesje wat zich niet vanzelf vult.
Dan maar de wipstoel op het aanrecht gezet en Hans erin gezet. Het gegil genegeerd en snel het flesje klaargemaakt.
Eenmaal zittend op de bank met Hans en het flesje is het leed ook snel weer geleden.

Na een half flesje had hij genoeg en dat maakt-ie dan kenbaar door de speen eruit de duwen en een gezicht te trekken alsof er tuinbonensap in zit.
En dan begint het pas, dan moet je hem een paar uur zien te vermaken totdat hij weer naar bed kan. Maar de box was nog steeds gekraakt door de poesophie, en Mack (de echte) begon een beetje onrustig te draaien (het is weer diaree-week) en Hans hing een beetje onnozel over m'n schouder.
"Ik ga hem in bad doen" was eigenlijk het enige wat ik kon verzinnen.
Boven aangekomen moest ik de kleine vrolijkerd even in z'n bedje leggen om het bad te gaan vullen. Ik verwachtte eigenlijk een protest maar Hans liet het zich wel gevallen. En dat is nu een uurtje geleden. En hij slaapt nog steeds. En Mack (de echte) slaapt ook weer als een roos. En Sophie, en mevrouw Mack…Tja, dan kan ik weinig anders verzinnen dan ook maar weer te gaan liggen. Ik weet nog niet precies hoe, maar je zult zien dat dat weer een verkeerde beslissing is.

Anne Frank

Jaren te laat ben ik drie dagen geleden begonnen met lezen in 'het dagboek van Anne Frank'
Als ze me dat vroeger op school nou hadden verplicht, in plaats van duffe middeleeuwse literatuur als Marieke de Vos en Reinard uit Nijmegen, dan was ik mijn interesse in het lezen waarschijnlijk niet verloren.
Het is jammer dat ik al weet hoe het af gaat lopen, met een laatste brief aan Kitty waarvan ze niet wist dat het haar laatste zou zijn, denk ik.

Diegene die haar verraden heeft, hebben ze die eigenlijk ooit opgehangen?

Tranen in de kinderopvangplaats.

Vanochtend bracht ik Hans naar de kinderopvang (wij zijn erg rijk, ja) en belde aan bij Nijntje Pluis. Geen antwoord. Dan maar bij Betje Big.
Door de intercom klonk een vrouwenstem:

"Hallo, Betje Big?"
"Ja, hallo met de papa van Hans. Ik kom Hans brengen."
Je kunt daar niet zomaar naar binnen i.v.m. gescheiden vaders met een straatverbod die hun kind komen ophalen. En als ze hem niet meekrijgen, nemen ze rustig een ander kindje mee. Vandaar.
Voor mij doen ze de deur nog steeds open.

Oke. Je went eraan, er zijn meer vaders die hun kind naar de kinderopvang brengen, maar toch vind ik het nu eigenlijk al te kinderachtig voor Hans. Hans is een stoere baby en die kan toch niet in een klasje zitten dat "Nijntje Pluis" heet? Waarom heet dat geen "Jean-Claude van Damme" of "Bruce Willis"?

Een van de kinderen was helemaal overstuur omdat zijn moeder hem daar achterliet. Brúllen!
"Mama moet werken." hoorde ik de juf zeggen tegen het ventje. Niet dat het hielp.
En vorige week haalde ik Hans op, zat-ie samen met een andere baby in een wipstoel te wachten totdat-ie werd opgehaald. Ik begroette Hans (de andere baby ook een beetje) en alletwee lachten ze naar mij. Toen het andere ventje in de gaten kreeg dat ik alleen Hans meenam begon die ook keihard te huilen. Zielig joh!
Maar goed dat ik een man ben. Anders was ik ook gaan huilen.

Otabanvolsorer.

Het sjicnht zo te zjin dat als je een sutk tkset psaalt dat het dan neit uamtiakt in wkele vldoorge je de lrteets pasalt znaolg je er maar voor zgort dat de beilneetgtr en de eldettneir op de jetisue paalst satan. Nou, dat wdlie ik gooewn eevn ubiroeterpn.
Maar dat zou tcoh bljceliaehk zjin? Woraam lreen we dan nog fuolotos sevcjhirn? Dat is dan tcoh vpiesdlre miteoe?

Onvoorstelbaar.

Hotmail

Stel, u mailt mij via het mailformulier van deze site, dan wordt die mail doorgestuurd naar mack_webbermonkeytailhotmail.com

Mackmonkeytailhotmail.com bestond al dus ik heb er webber bij gezet, enerzijds omdat webber een verwijzing naar internet in zich heeft en anderzijds omdat jullie dan allemaal denken dat ik stiekem de beroemde formule-1 coureur, Mark Webber ben.

Maar ik dwaal af. Wat ik wilde zeggen, ik lees die mails dus nooit op tijd. Want altijd als ik op hotmail kijk, is er geen e-mail, en als ik een week niet kijk, staat er daarna een e-mail van een week oud. En daar kun je dus je klok op gelijk zetten.
Het is hetzelfde als dat ik me 's avonds een keer zou insmeren met Autan, dat er dan die hele nacht, in het hele huis geen mug te vinden is.
Of dat als ik een stofzuiger van 199 euro koop, de hond ineens niet meer verhaart.

Onbegrijpelijk

Als kind had ik een vriendin waarmee ik alles deed… (leuk zinnetje voor een goed stukje muziek) Haar naam was Jacqueline van Wolven en het was een hele lieve meid en mijn beste vriendin. Ik leerde haar kennen aan het begin van de lagere school. We woonde een paar straten uit mekaar in Duiven en trokken altijd met mekaar op.
Ik heb nog foto's van de carnaval, alletwee hetzelfde kostuum aan. Ik heb hier op zolder nog brieven en veel foto's van haar.
Samen gingen we naar de Mavo in Zevenaar. Het was een kilometer of 3 fietsen dus altijd gezellig. In de 2e klas (als ik het me goed herinner) verhuisde ze naar Didam, een plaatsje aan de andere kant van Zevenaar. Toen begon het ineens te verwateren, ons contact. Terwijl we nog steeds bij elkaar in de klas zaten. Ik heb dat nooit echt goed begrepen. Ik ben nog 2 x in Didam geweest en dat was het eigenlijk. Ik ben haar nog 1x tegengekomen aan het water in Didam (de Nevelhorst), dat was toen ik een jaar of 20 was, maar toen deed ze heel afstandelijk en kreeg ik niet het idee dat ze zin had in een gesprek met mij.
Afgelopen oktober krijg ik een smsje van een vriendin van mij: Jij kende Jacqueline van Wolven toch goed? Ze staat bij de rouwadvertenties…. Het was alsof mn hart er even mee ophield. Ik meteen zoeken op internet en ja hoor, Jacqueline was 25 oktober overleden….
Wat kan een mens raar reageren op de dood van iemand die je al 15 niet meer gesproken hebt. Ik ben naar de wake gegaan. Daar kwam ik er nog achter dat ze een zoontje van twee had. Ik zag haar moeder en zus maar wilde ze niet lastig vallen. Toch gaat er maar 1 ding door je heen: Hoe kan dit? Wat is er gebeurd? Ik stond bij haar kist en ik heb mijn ogen uit m'n kop gejankt.
Ik heb een brief geschreven naar haar lieve moeder en die hing een dag later huilend aan de telefoon. (Ik kwam daar jarenlang dagelijks over de vloer) Ik ben bij haar langs gegaan en de zus van Jacqueline is toen ook gekomen.
Jacqueline was schizofreen. Dit uitte zich rond haar 19e levensjaar, net nadat ik haar helemaal uit het oog verloren ben. Dit was haar 3e zelfmoordpoging, en dus een succesvolle. Ik werd er stil van. Je denkt iemand goed te kennen en dan hoor je dit.
Dit was iemand die even oud was als ik, de 2e al van onze klas die zelfmoord gepleegd heeft. Ze had een zoontje van 2, dan moet er toch heel veel door haar hoofd gegaan zijn voordat ze dit zou doen….
Afgelopen zondag zou ze jarig zijn geweest en ik kan haar maar niet uit mijn hoofd zetten. Ik wilde haar moeder nog bellen maar heb dit niet gedaan. Ik moet het verder laten rusten, is denk ik het beste.