De zin van de discussie.

Een paar maanden geleden heeft energiebedrijf Essent mevrouw Mack telefonisch benaderd om over te stappen van de Nuon op Essent omdat dat goedkoper zou zijn.
Zo gezegd, zo gedaan.

Nu ging dat al niet helemaal zonder slag of stoot, dubbele voorschotten, geen avondstroom meer en de tenaamstelling was ineens gewijzigd in mevrouw Mack's meisjesnaam.
Dat laatste wilde ik laten veranderen en ik heb eens gebeld.

'Ja, goedemiddag met Mack, ik wil de tenaamstelling laten wijzigen.'

Essent: 'Dat gaat niet telefonisch.'

'Oh? Hoezo niet? Dat kan ik toch doorgeven?'

Essent: 'Nee, dan moet uw vrouw het huidige contract beëindigen, en u moet een nieuw contract invullen en ondertekenen.'

'Is dat niet een beetje omslachtig?'

Essent: 'Misschien wel, maar wij mogen dat niet anders doen, wij houden ons strak aan de procedure voor dit soort dingen, dan kan er ook niets mis gaan.'

'Maar toen u mijn vrouw destijds benaderde, hoefde u u niet aan de procedure te houden en kon, omdat u een nieuwe klant kreeg, wel alles telefonisch worden afgehandeld?'

Essent: 'Eh, toen hebben wij het contract van de Nuon met uw handtekening overgenomen.'

'Maar u heeft wel een andere naam boven die handtekening gezet.'

Essent: 'Ja, dat is vreemd. Dat had zo absoluut niet gemogen want wij moeten ons aan strakke procedures houden.'

En ik was dus weer uitgeluld ondanks dat ik de Knock-Out had toegediend. En zo vat ik de huidige samenleving even snel samen, degene met de slechtste argumenten, wint.

Wij formuleren soms wat moeilijk.

Zo, vandaag heb ik bij mijn goede vrienden van de belastingdienst een tegemoetkoming in de kosten van de kinderopvang aangevraagd.
Ik heb twee keer de belastingtelefoon moeten raadplegen.

De eerste keer (ik zal u er inhoudelijk niet mee lastig vallen) las de mevrouw de toelichting met mij mee, en concludeerde inderdaad dat er een onduidelijkheid stond bij de vraag over het toetsingsinkomen. Wij formuleren soms wat moelijk, was haar verweer.
Geeft niks, zei ik. Ik en mijn collega helpen u er wel mee hoor.

Mijn tweede vraag schiep nog veel meer verwarring.

De vraag van de belastingdienst luidde: "Heeft u heel 2005 dezelfde echt/huisgenoot?"
Ik zei tegen de mevrouw dat ik alleen ja of nee kon aangeven, maar dat ik eigenlijk zocht naar vakje "Ik hoop het van harte."

Vond ze ook scherp, adviseerde mij 'ja' in te vullen en wenste me een prettig weekend.

Pas 1 bekeuring in 3,5 jaar.

Ik heb mijn turbo nog tot volgende week zaterdag, daarna moet-ie het veld ruimen voor de diesel.
Vanavond zaten we in de auto, mevrouw Mack, ik, twee baby's in een maxicosi en Mack (de echte). Ik vroeg mevrouw Mack waarom we ook alweer zo'n station nodig hadden.
Omdat we de kinderwagen nog niet bij ons hadden, was het antwoord.

Op de terugweg besloot ik nog even het gas wat dieper in te trappen omdat ik de auto nog maar een weekje heb. Ik zat net aan mevrouw Mack te vertellen dat ik met deze auto in drie en een half jaar pas 1 bekeuring voor te hard rijden heb gehad, en ja hoor, daar stond weer zo'n geniepig opgestelde fotograaf met camera van de zaak. Waarschijnlijk heb ik er nu dus nog één.
Die fotografen van het weekblad Privé, die zouden eens wat lesjes "verdekt opstellen" moeten volgen bij de KLPD, geheid dat we dan veel mooiere foto's van Maxima te zien krijgen.

Gezwicht.

De Punto-turbo is eruit, de Marea diesel-station is erin.
Nu heb ik één probleem en dat zijn de collega's op mijn werk die tegen mij op kijken, omdat ik nooit zou zwichten voor het dieselstationdrama omdat ik ruimte tekort zou hebben of omdat euro loodvrij te duur zou zijn.

Maar dat los ik als volgt op. Ik ga ontkennen dat ik een Punto ooit mooi heb gevonden en ga zeggen dat ik altijd al een diesel wilde. Want dat is een tactiek die veel managers ook toepassen en die werkt. Gewoon ontkennen en iets anders roepen.

Mijn nieuwe auto is trouwens van de meneer op die foto geweest. Iemand enig idee wie het is? Mijn vorige auto is ooit nog van Michael Schumacher geweest, maar die vond hem iets te snel voor de openbare weg. Hij heeft ooit nog overwogen de auto in te zetten als Formule 1 wagen, maar de auto werd niet goedgekeurd omdat er Launch Control inzat.

De meneer op de foto heeft vast netjes met de Marea gereden. Dat zijn ziel zacht moge rusten.

Vakantiefoto


Omdat wij dit jaar niet op vakantie gaan, plaats ik gewoon een vakantiefoto van Ierland 2003.
Hier zit ik Godweetwaar ergens waar het hard waaide. Ik overdenk duidelijk mijn zonden, iets waar ik overigens vrij snel mee klaar was. Wat denkt u? Word ik kaal? Mijn zwager zegt altijd dat je van mij geen foto van de achterkant kunt nemen in verband met overbelichting, maar deze is toch maar mooi goed gelukt.

Kijk een kikker! Oh, net weg!


Vreemd. Die kikker hing vlak daarvoor nog in een schepnet wat ik vasthield. Ik vind hem nog een beetje verontwaardigd kijken. Terwijl hij net zo goed door een reiger gepakt had kunnen zijn, en dan had-ie helemaal de kans niet gehad verontwaardigd te kijken. Er scheen trouwens nog een kikker in die vijver te zitten, maar die kon alleen gezien worden door mevrouw Mack. En iedere keer als ze hem zag, riep ze me wel maar als ik er dan was, was-ie net weg.

Mijn weblog, uw omschrijving.

Het was tijd voor een wijziging van de omschrijvingen bij de linkjes. Ik heb ze allemaal gewijzigd, op één na, maar die kon ook niet meer worden verbeterd.
Het valt nog niet mee om webloggers te omschrijven in maximaal zes woorden. Ik heb mijn best gedaan en hoop dat ik u niet teleurstel.
Als u het er niet mee ééns bent, ben ik de beroerdste niet en verander ik het weer terug. Het is namelijk mijn weblog maar úw omschrijving!

Hans praat al een aardig mondje.

Zo, ben ik weer. Ik ben vanochtend wezen zwemmen met mijn vader en moeder. Mijn vader hield me in het water vast terwijl mijn moeder stond te filmen. Mijn vader heeft namelijk de ballen verstand van filmen en het interesseert hem ook niet. Zwemmen kan hij wel weer aardig trouwens, al voelde hij zich weer behoorlijk voor lul staan tussen al die moeders met baby's. Iedere keer als ze een liedje gingen doen moest mama het snel overnemen.
Mijn papa overweegt trouwens om een gezinswagen met airco te kopen en zijn turbo weg te doen. Ouders schijnen niet te snappen dat kindjes een harde auto veel leuker vinden dan een koele auto. Met een koele auto kun je geen trein inhalen, toch? Volgens mij moet hij het niet doen, hij raakt daar alleen maar depressief van als hij straks met zo'n takketakketakketakkedieselstation over de weg pruttelt. Maar ja, opa stuurt hem al steeds okasieons met airco en stuurverkrachting op via internet, dus ja, het zal mij benieuwen.