Katholiek grapje.

Van huis uit ben ik rooms katholiek. Niet dat ik er nog heel veel mee doe, maar de katholieke kerk interesseert me nog wel. Op de Veluwe ben ik behoorlijk in de minderheid. Kinderen willen niet met me spelen, noemen me 'Rooms' en wijzen me na.
Ook op mijn werk sta ik ook vaak alleen tussen Gereformeerden, Nederlands hervormden, Jehova's getuigen, Gereformeerd vrijgemaakten, Reformatorischen, Pinkstergemeenten, metselaars, timmerlieden en wat voor afvalligen allemaal nog wel niet meer.
Slechts één katholieke bondgenoot heb ik op mijn werk, maar wij staan ons mannetje tegen de Protestantse overmacht. Onze propaganda is veel beter. Wij plakken aanplakbiljetten op de afdeling van de vijand.

1566

DIT NOOIT MEER!

Maradona

Als het een jongetje wordt, dan noem ik hem Diego Armando, zei Futre ooit eens tegen mij.
Eens kijken of hij woord houdt of dat zijn lieftallige vrouw toch ook nog wat te vertellen heeft.
Hij zal de dans wel weer ontspringen door een meisje te krijgen.

Hartinfarct-dip

Zoals jullie weten heb ik 2 januari een hartinfarct gehad. Daar zitten nogal wat consequenties aan, en die neem ik allemaal op de koop toe. Het is niet anders en ik hou niet van dat negatieve gedoe. Niet zeiken, stoppen met roken (…………..), afvallen, meer bewegen. Ik weet het en mijn instelling is goed.
Ook toen ik de uitslagen kreeg, en ik hoorde dat het er op neer kwam dat meer kinderen krijgen voor eigen risico is (omdat ik dan tegen het advies van de cardioloog de medicijnen moet stoppen), bleef ik lachen. Komt allemaal goed.
Maar dan….. Uit onverwachte hoek komen de meest belachelijke dingen, waar je geen rekening mee gehouden hebt.
Ik ga voor controle naar de tandarts, ik vertel hem dat ik een hartinfarct heb gehad en zijn reactie: Oooh, dan moet je vanaf nu 4x per jaar naar de mondhygiëniste…. Huh? Nou, hij had een uitleg, die sloeg echt wel ergens op maar toch… Wazig.
Bij de cardioloog hoorde ik dat ik het beste van de pil af kan gaan, om trombose te voorkomen. Prima, nemen we toch een spiraal. Ik de dokter bellen en het verhaal uitleggen. Zij in overleg en daar kwam uit dat ik het beste een "andere" spiraal kon nemen dan de gemiddelde, omdat ik geen spiraal mag die hormonen afgeeft. Oke, prima….
Gisteren was ik dus bij de dokter. Spiraaltje installeren… Maar dan komen er ineens allemaal opmerkingen waardoor de moed in mijn schoenen zakt. Het begon met: Hou je er rekening mee dat deze minder betrouwbaar is dan die andere? Vijf minuten later: Mischien doe je er slim aan een condoom te gebruiken als je vruchtbaar bent… Dan vraag ik mij af waarom ik zo'n ding laat zetten maar ala. Weer 5 minuten verder krijg ik een heel verhaal dat als ik over tijd ben, ik meteen een zwangerschapstest moet doen, want het eitje heeft 7 dagen nodig om te nestelen en dan kan ik nog snel stoppen met de medicijnen. Dan is het niet schadelijk…. En oja, je gaat van deze spiraal enorm heftig menstrueren…
Ik ging naar huis, heftig bloedend en met een dip. Ik hou niet van zeiken (let op: afzeiken wel, zeiken niet) maar ik ben het een beetje zat eigenlijk.
Ik had mijn zus aan de telefoon en ik liep lekker af te zeiken dus ik zei: Zal je zien als ik morgen bij de kapper kom en vertel van mijn hartinfarct dat ze zeggen: Oooh, maar dan moet u voortaan iedere week uw haren komen knippen hoor!!!
Voor de rest gaat alles lekker hier hoor. Ik ben vanmorgen naar de stad geweest, me lens gekocht aan kleren voor Hans en mij, cd's gekocht van David Gilmour en CS&N en ik moet zeggen: Ik voel me stukken beter…

Maak er het beste van.

In het dagelijks leven word ik gehinderd door mijn onvermogen oppervlakkige gesprekjes te voeren. Ik voel mij een grote mislukkeling als ik iemand moet vertellen over de inhoud van mijn werk.
Oké, ik analyseer cijfers, en dat vind ik nog leuk ook, zo leuk zelfs dat ik er goed in ben geworden en het ook niet erg vind om over te werken, en mij binnen ons bedrijf zelfs geen leukere baan kan voorstellen, maar dat neemt nog steeds niet weg dat het een gewone kantoorbaan is.
En daar ga je niet interessant over lopen doen want de waarheid is gewoon dat je op dat kantoor werkt omdat je niet het talent had autocoureur, profvoetballer, filmster, muzikant of zelfs maar schrijver te worden. Eigenlijk weet je dat niet eens want het meeste heb je nooit geprobeerd. Je bent gewoon een loser die op kantoor is geëindigd. En de mannen (want daar gaat het hier over) die wel net doen of hun kantoorbaan interessant genoeg is om een ander mee lastig te vallen, die wil ik niet op mijn verjaardag hebben.

Dus vanaf nu geeft iedereen gewoon toe dat-ie een sukkel is die gewoon naar z'n baas moet luisteren en de hele dag met z'n dikke reet tussen twee armleuningen zit en Onze Lieve Heer op z'n blote knieën dankt als het weer vakantie is, en ook liever Robert de Niro zou zijn, dan stuur ik t.z.t. een uitnodiging voor mijn verjaardag, en dan wordt het best gezellig.

Ftjuh!

Veel mensen hebben de irritante gewoonte om een naam af te korten. Heet je bijvoorbeeld Elizabeth, dan zijn er altijd luiwammessen bij die je Liz, Bet of El noemen. Het 'Ron Brandstedersyndroom' heet dit. Ik vind dat hiertegen keihard moet worden opgetreden.
Ikzelf ben niet van de afkortingen maar van de verlengingen.
Heet je bijvoorbeeld Hans, dan noem ik je Hansiepans, heet je Mack dan noem ik je Mackiespekkie, heet je Mevrouw Mack dan noem ik je Mevrouwmackdepinda.

Onze buurhond heet Choco maar die noem ik Chocopasta, en onze poes Sophie heet Fietjepietjepietjepietjepietje.

Hans' eerste woordje dreigt nu ook 'Fietje' te worden in plaats van 'mama'.

Ftjuh! Ftjuh!

En zo is het gekomen.

Toen ik een jaar of 10 was had ik een keer last van een enorme aambei. Ik denk zeker zo groot als een kokosnoot. Ik weet nog goed dat het spelen helemaal niet leuk meer was doordat ik zo'n ontzettende pijn in m'n hol had. Mijn moeder nam me mee naar de dokter, die een tang tevoorschijn haalde, groot genoeg om een fietsketting doormidden te knippen.
Zijn hele praktijk moet onder het bloed gezeten hebben toen het onding ontplofte, bovendien moest ik bijna overgeven van de pijn. (waar gebeurd.)

In die tijd zat ik op judo en tot mijn onaangename verrassing zat Mustafa, een Turk uit een hogere klas, er ineens ook. In plaats van als een man te vechten kneep Mustafa mij hard in mijn kont en datzelfde weekend kreeg ik een onaangename uitslag die minstens een week aanhield. (waar gebeurd.)

Ook in datzelfde jaar stond ik in de vijfde of zesde klas niet tactisch opgesteld tegen het scharnierpunt van een rechtsdraaiende deur. U kunt zich er misschien niets bij voorstellen maar toen de deur dicht ging zat ik er met mijn hol tussen. Mijn klasgenootjes keken mij verschrikt aan toen ik jodelend en huilend van de pijn door de klas danste. Een klasgenootje was zo grappig dat verhaal 25 jaar later op schoolbank.nl te zetten. (waar gebeurd.)

Dat jaar heb ik gezworen altijd hetero te blijven.

Vol is vol.

Als mijn linklijst een afspiegeling zou zijn van de Nederlandse bevolking, och wat zou het er dan toch stukken op vooruitgaan in ons kouwe kikkerlandje. Allemaal fijne mensen en verschillende culturen die vreedzaam met Nederlanders naast elkaar leefden. Argentijnen, Spanjaarden, Grieken, Italianen, Duitsers (Von), Fransen zelfs, Japanners, Limburgers en Zeeuwen…als jullie maar wel weten dat de Joods-Christelijke cultuur de dominante cultuur is in Nederland!!
Om het helemaal perfect te krijgen zou ik mezelf ook moeten linken. Maar ik sta bekend om mijn bescheidenheid dus ik laat het slechts bij die mededeling.

Weet iemand trouwens waarom wij kikkerland genoemd worden? Of is dat weer typisch Nederlands en heeft geen buitenlander ons ooit zo aangeduid? Net zoals wij denken dat we de grootste haven ter wereld hebben?
Iemand? Eén van de allochtonen misschien?

Bezigheidstherapie onderweg.

Mevrouw Mack heeft een Toyota Starslet 1.3* in een zeer afzichtelijke kleur bruin. Zondag reden wij een stukje en kwamen een zelfde Starslet in dezelfde kleur bruin tegen.
"Hee," hoorde ik naast me, "daar rij ik."

Even later zagen wij een hond van een ras dat we niet konden benoemen. Wij hebben toen maar alle rassen opgenoemd die het volgens ons niet waren, zodat we uiteindelijk de goede zouden overhouden.
Tot nu toe zijn we er nog niet uit. We houden de Friese stabij en de Drentse Patrijs over.

*haalt over de 180 heuvel af op de A50.