Spin in het web.

Met SPD leerde ik dat de administrateur een spin-in-het-web-functie heeft. Echter, het hoofd inkoop leerde dat de afdeling inkoop de spin-in-het-web-functie heeft. De directie-secretaresse denkt dat zij de spin in het web is. (En wat betreft spin heeft ze volkomen gelijk) Op afdeling verkoop heeft niemand geleerd maar vinden ze allemaal dat ze de spin-in-het-web zijn.

We zijn gewoon één groot web, alle spinnen krioelen door elkaar, en als er dan eens een vlieg blijft plakken, wordt die niet gevangen doordat niemand hem kan lokaliseren.
Nou, als ik dat niet mooi omschreven heb, weet ik het ook niet meer.

Honden en Chinezen.

Dat gaat niet samen. Vanochtend stond er in de krant doodleuk een foto van drie Chinese ambtenaren met lange stokken die een zwerfhondje doodknuppelden. Je zag de verbijstering bij het hondje. Gewoon tijdens mijn ontbijt. In China heeft iemand opdracht gegeven om alle honden die zonder baas op straat lopen, dood te slaan.
En waar blijft Bush nu, om deze massavernietiging te veroordelen? Binnenvallen en bezetten dat land, zou ik zeggen.
Ik hou van honden. Meer dan van Chinezen.

Mayday, Mayday.

Vandaag 12 jaar geleden overleed de -in mijn ogen- allerbeste formule 1 coureur aller tijden. Ayrton Senna da Silva uit Sao Paulo. Een wrang moment. In leidende positie brak de stuurstang en Senna's auto vloog rechtdoor, daar waar de baan toch echt een linkerbocht vertoonde.
In Brazilië, Japan en Vaassen was hij een superheld, in de rest van de wereld een geliefd coureur.

Ik had vlak na Senna's overlijden een bloedhekel aan Michael Schumacher. Schumacher nam Senna's favorietenrol in en won ogenschijnlijk moeiteloos het seizoen 1994. Nooit ging er bij Schumacher iets fout, zelfs toen ik tijdens de Grand Prix van België dansend van vreugde aanschouwde hoe Schumacher op volle snelheid van de baan leek te spinnen, hield hij de auto onder controle en praktisch zonder tijdverlies consolideerde hij zijn leidende positie. Tijdens de laatste race van het seizoen (de wedstrijdleiding had Damon Hill wat bij laten komen door een paar wedstrijden schorsing van Schumacher) gooide Schumacher de deur dicht voor een aanstormende Hill, waardoor Schumacher zichzelf, en een paar ronden later ook Hill, elimineerde. Vanaf dat moment was Schumacher door mij gehaat, het zou nooit meer goed komen tussen Michael en mij.

Jaren later heb ik me erbij neergelegd dat Schumacher (op papier) de beste coureur aller tijden is. Ik voel tegenwoordig enige sympathie voor hem. Hij heeft in zijn carriere aardige dingen over Jos Verstappen gezegd en hij heeft Senna de grootste coureur van allemaal genoemd. Schumacher en ik waren het weer eens.
Schumacher heeft zo ongeveer alle records in handen die er in de F1 te halen zijn. Vaakst wereldkampioen, hoogste puntentotaal, meeste overwinningen, hij staat nu zelfs gelijk met Senna wat betreft pole-positions.
Toch durf ik te stellen, dat als Senna's stuurstang niet was gebroken die bewuste Mayday, Schumacher nooit de beste coureur aller tijden zou zijn geworden. Ik betwijfel zelfs ten zeerste of hij dan ook maar één van de records had gehaald die hij nu op zijn naam heeft staan. Hij haalde tenslotte zijn eerste pole-position pas toen Senna net begraven was. Voor die tijd had hij nog weinig in te brengen. Met die wetenschap in mijn achterhoofd ben ik fan van Schumacher en gun hem de records die hij heeft gehaald. Toen hij in zijn eentje 10 miljoen dollar schonk aan de Tsunami-slachtoffers vond ik dat de tijd was aangebroken om geen onaardige dingen meer over Michael te zeggen. Bij deze dan. Hup Schumacher.

Schumacher zelf interesseert het trouwens geen zak dat ik ruzie met hem had hoor, hij kent mij niet eens! "Wer den bums ist Mack?" Nee, mijn ongenoegen had ongeveer hetzelfde effect op hem als Kalou op Rita Verdonk.

Bij Toutatis!

Heeft u de nieuwe lay-out van web-log al gezien? Kwebbel en meneer de P. zijn verhuisd naar de nieuwe omgeving van web-log en dat is bepaald geen vooruitgang. De lay-out is een stuk lelijker en in het reageerding is niet meer te lezen van wie welke reactie was. Bovendien is het aantal reacties niet meer af te lezen bij het kopje "logs". Of zou dit tegen betaling weer terug te krijgen zijn?

Over een maand is heel Logonië (ze heet web-logland dan) verhuisd door de soldaten van Mediagigant Ilse. Héél Logonië? Nee, een klein webloggertje blijft zitten waar-ie zit en blijft dapper weerstand bieden aan de overheersers en maakt het leven van Ilse in de omringende weblogomgeving bepaald niet gemakkelijk…

Een dag uit het leven van de Mack’s.

Omdat mij geen onderwerp te binnen schiet, neem ik gewoon bij wijze van uitzondering de dag een keer met u door.
Om kwart over acht werd Hans pas wakker, wat hebben wij toch een geluk met dit kind.
Om half tien viel Hans een grote blauwe buil op z'n voorhoofd omdat hij ons verteld had dat hij al kon staan, maar dat was toch niet zo. M.M. en ik ruzieën nog over wiens schuld het was, maar dat is van de schrik die je als relatief onervaren ouders krijgt.
Om tien uur vertrokken wie richting Utrecht om een bezoekje te brengen aan ons nieuwe nichtje Esmee. Ze is pas een week oud en weegt nu 2750 gram.
Om vijf uur hebben we shoarma gegeten, twee grote broodjes en frietjes voor maar 9 euro, wat wij niet duur vinden. Het is de goedkoopste van de drie shoarmazaken in Vaassen. Drie ja! Meer dan er in heel Amsterdam te vinden zijn. En dat voor een dorpje van amper 13000 inwoners.
Om tien over zeven ben ik gaan hardlopen, om elf over zeven barstte er een hagelbui los die zeker tien minuten duurde. Om tien voor acht was ik weer terug, wat betekent dat ik 10 minuten lang vet verbrand heb. Volgens een sprookje ga je pas na een half uur hardlopen, vet verbranden.
Om negen uur hebben we 'Dit was het nieuws' gekeken en daarna 'Onder de tram' wat ook een leuk programma is. (Oké, het haalt het niet bij Temptation Island, maar dat moet je ook niet verwachten)
En nu zit ik hier te overdenken of dit een nuttige dag was. Ja, volgens mij wel.

Mack’s blik op de weg.

Vindt u het wat, mijn blik op de weg? Ik vind het zelf erg geslaagd. Zo geslaagd zelfs dat ik het zonde vind als ik weer een nieuwe moet maken. Maar als de nieuwe er dan op staat ben ik toch weer tevreden. Vandaag zag ik de Peugeot 205 Turbo 16 rijden ergens op de A28 waar ik trouwens de meeste auto's spot. In mijn zoektocht naar foto's kwam ik op een site terecht die ik al kende omdat ik zelf ook ooit eens een Peugeot 205 GTI had. Alleen zag ik nu een filmpje met een kleine demonstratie van waartoe de van een turbo voorziene 205 GTI in staat is.
Een acceleratie van 80-160 in vijf seconden. Kijk nog eens op het filmpje hoe snel dat is.
En dat hebben die jongens dus zelf gemaakt. Voor weinig. Als ik zo'n acceleratie had zou ik me opperbest vermaken iedere keer als ik een snelle jongen zag.

Hersenfuncties.

Mijn hersenen weigeren mij versneld in de opgewekt-modus te brengen. Mijn blije hersenkwab zit zonder stroom. Waarschijnlijk afgesloten wegens betalingsachterstanden. Als een mens wat teneergeslagen is komen de hersenen zonder nieuwe impulsen te zitten. En als je hersenen minder impulsen krijgen gaan ze, om het functioneren te waarborgen, extra bloed naar het geheugengedeelte sturen zodat je je ineens dingen herinnert die je allang vergeten was. Dus het voordeel van teneergeslagen zijn is dat je geheugen beter functioneert. Elke dag die sprekend lijkt op de vorige en dus geen nieuwe impulsen brengt, brengt het geheugen verder terug. Mensen die extreem lang depressief zijn, herinneren zich op een kwaaie dag hun geboorte.
Ergo, als uw geheugen goed is, dan bent u wat neerslachtig van aard, vergeet u daarentegen regelmatig uw pincode, dan bent u een vrolijk persoon.
Of dit waar is? Natuurlijk niet. Het is onzin. Maar als ik dat er niet bij had verteld, had u nu gedácht dat het waar was. De waarheid is een raar fenomeen.
Ik herinner me dit niet meer, maar dit nog wel.

Schijn.

Webloggen is schijn ophouden. Acteren eigenlijk. Webloggers en acteurs zijn precies hetzelfde. Ze houden de schijn op. Een acteur bijvoorbeeld hoeft nooit naar de w.c. om te drukken. Hij houdt het op. De schijn.
Ik doe dat dus ook. Want u verwacht van mij denk ik, een grappig stukje. Terwijl ik vanavond na een confrontatie met de waarheid helemaal niet zo grappig ben. Sterker nog, ik neem morgen een dubbele dosis anti-depressiva. Want ja lieve mensen, ook Mack heeft anti-depressiva nodig.
Maar goed, daarna is het dan ook wel weer érg lachen met mij.

Von rust, Mack neemt taak waar.

Van hardlopen word ik overmoedig. Het duurt relatief lang voordat ik ga hijgen en als ik hijg duurt het nog een poos voor ik moe word. Na een half uurtje word ik moe en als je dan nog niet terug bent, ja dat is vervelend. Maar ik heb weer hardgelopen vanavond, zo vlak voor het donker en een tevreden gevoel overkomt mij dan.
Toen ik 18 was en mijn maximale lengte(1,88m) bereikt had, woog ik 78 kg. Ik fietste toen 30 km per dag en at wat ik wilde. Tot een jaar of 25 heb ik dit gewicht volgehouden zonder te sporten. Daarna ging ik naar de 83 kg en dat woog ik ongeveer tot mijn 33e. Twee jaar geleden was ik ineens 89 kilo en vorige week 93. Als dit zo door gaat ben ik zo rond mijn negentigste verjaardag 140 kilo en dat lijkt me ook weer niet wenselijk. Aan de andere kant zou het wel een prestatie zijn, én 90 jaar én 140 kilo. Misschien haal ik toch nog het Guinness book of records in 2060.

Robert de Niro

Een Italiaanse schone seinde mij in dat ik in de top 50 stond. Na mijn achteroom Don Mercedes ben ik nu de tweede in de familie met een top 50 notering. Ik let er eerlijk gezegd nooit op. Geen valse bescheidenheid, ik kijk nooit zelden bij weblogstatistieken. Het interesseert me weinig. Wat me interesseert zijn uw reacties en uw eigen verhaaltjes op uw eigen weblog.
Vanavond werd de film Showtime uitgezonden. Robert de Niro speelt daarin een agent met een communicatieprobleem. Ik voel mij erg verbonden met Robert de Niro in het algemeen, en met deze rol in het bijzonder want volgens mijn baas heb ik ook een communicatieprobleem. Hij wil daarom ook dat ik een communicatietraining ga volgen. Het kan natuurlijk nooit kwaad zo'n training, maar stiekem vind ik mijzelf nu al stukken beter in communicatie dan mijn baas. Ik kan zodanig een boodschap overbrengen dat hij ook begrepen wordt aan de andere kant. Ik doe dat bij voorkeur per e-mail zodat de bedoeling maar voor één uitleg vatbaar is, en dat de ontvanger zich niet kan beroepen op:"Dat heb je me niet verteld." Want als je slecht nieuws (=er moet gewerkt worden) mondeling overbrengt dan gebeurt dat geheid.
En dat willen ze dus graag. Liever mondeling, zodat het achteraf niet meer te controleren is.

Robert de Niro. Daar had ik het over. Samen met John Travolta en Tom Hanks mijn favoriete acteur. Ik zei tijdens de film nog tegen mevrouw Mack: "Ik hoop dat als ik zo oud ben als Robert de Niro, ik er dan ook nog net zo goed uit zie als hij."
Ze beet op haar lip en bleef strak voor zich uit kijken, een onderdrukte lach kon ze niet verbergen. Alsof ik er nu al minder goed uitzie…