Italiaan.

Gisteren zag ik bij mijn broer in de straat een jongeman lopen. Een dertiger. Kop kaal geschoren, een modieuze spijkerbroek en een strak gesneden overhemd. En het ergste: teenslippers. Hij liep door de straat op een manier die de aandacht van vrouwen zou moeten trekken.
Ik zei licht geïrriteerd tegen mijn broer: "Moet je kijken, wat een aandachtorgel. Die boer probeert een Italiaan na te doen. Als een Hollander patserig wil doen moet hij gewoon een Mercedes kopen en een gouden ketting dragen, en voor de rest moet je het gewoon aan Italianen overlaten, anders slaat het nergens op! Zeker vergeten dat-ie gewoon uit Putten ofzo komt. Afkomstverloochenaar!"
"Ehm, dat is een Italiaan hoor." zei mijn broer.
"Oh oké, nee dan is het goed." zei ik opgelucht.

Italiaan.

Gisteren zag ik bij mijn broer in de straat een jongeman lopen. Een dertiger. Kop kaal geschoren, een modieuze spijkerbroek en een strak gesneden overhemd. En het ergste: teenslippers. Hij liep door de straat op een manier die de aandacht van vrouwen zou moeten trekken.
Ik zei licht geïrriteerd tegen mijn broer: "Moet je kijken, wat een aandachtorgel. Die boer probeert een Italiaan na te doen. Als een Hollander patserig wil doen moet hij gewoon een Mercedes kopen en een gouden ketting dragen, en voor de rest moet je het gewoon aan Italianen overlaten, anders slaat het nergens op! Zeker vergeten dat-ie gewoon uit Putten ofzo komt. Afkomstverloochenaar!"
"Ehm, dat is een Italiaan hoor." zei mijn broer.
"Oh oké, nee dan is het goed." zei ik opgelucht.

De protestants-commerciële kerk.

Ik zat vanochtend in de kerk even naast de dominee (eerste rij). Inderdaad, ik was afvallig en zat in een protestantse kerk. Mijn nichtje werd gedoopt.
"Kun je een beetje zingen?" Vroeg de dominee.
"Ik vind zelf van wel." zei ik. "Maar ik ken de melodie nooit."

Eindelijk heb ik eens door hoe dat werkt met die psalmen. De organist speelt eerst de melodie voor en daarna mogen de aanwezigen massaal invallen. De organist houdt op het moment dat er gezongen moet worden de eerste noot extra lang aan zodat degenen die wat traag van reactie zijn nog tijd hebben om bij te vallen. Ik snapte al nooit hoe al die mensen toch allemaal die melodieën uit hun hoofd kenden.

Gij-dienaars-aan-den-Heer-gewijd
zegent-zijn-naam-te-allen-tijd.
Gij-die-des-daags-zijn-gunst-verwacht
zegent-zijn-naam-ook-in-de-nacht.

Dit was trouwens de protestant-commerciële kerk. Bij de uitgang stonden aan beide kanten van de deur twee lieve kindertjes met allebei een collectezakje in hun hand. (briljant) Is me verdorie nog een extra euro afgetroggeld.

Broer

In tegenstelling tot mij, is mijn broer een handige Harrie. Hij is zo handig dat hij nu voor de vierde keer in negen jaar aan het verhuizen is. Ik ben hem vaak 's avonds en in het weekend aan het helpen. Hij heeft de sleutel van het huis al sinds begin mei, en als je nu het huis binnenkomt heb je nog steeds de indruk dat er niks gebeurd is. Maar het tegendeel is waar. Bijna al het werk zit onder de grond. Verwarmingsbuizen onder de vloer wegwerken, een deur een meter verplaatsen, een badkamer vergroten, leidingen en electra in de keuken omleggen, kabels op elke kamer leggen voor televisie en internet…
Ik zou de keuken aanpassen aan hoe de leidingen liggen in plaats van andersom. Als ik televisie op zolder wil koop ik gewoon 60 meter kabel en trek die over de nok van het dak heen zo door het zolderraam. Hoppa, klaar. Een deur een meter verplaatsen? Prima. Deur uit de scharnieren en ik zet hem een meter verder tegen de muur. Badkamer vergroten? Hoezo? In Bangladesh hebben ze niet eens een badkamer.
Morgen gaan we z'n oude (spiksplinternieuwe) huis leeghalen. We mogen wel goed oppassen in het trappengat want de verf is daar nog nat.

Documentaire

Toen ik vrijgezel was en geen computer had keek ik veel documentaires. Mijn IQ steeg een punt per dag in die tijd. Ik log al sinds 2004 en sinds die tijd staat mijn IQ stil. Maar dankzij Hyves kijk ik weer documentaires en voel het weer kraken onder mijn hersenpan.
Vandeweek, een documentaire over het plotseling verdwijnen van een zekere A.H. eind april, begin mei 1945. Een half uur lang werd er gespeculariseerd dat de heer H. na de oorlog nog in leven is geweest. Ooggetuigen in Argentinië, een U-boot die in die dagen stiekem uit Noorwegen was vertrokken, zijn nooit gevonden lijk, o complottheorie, o complottheorie. Ik was er al bijna van overtuigd dat Wiesenthal z'n werk niet goed had gedaan.
Wat doen de heren documentairemakers? Ze helpen hun eigen complottheorie om zeep door later met het gebit en een stuk hersenpan van de heer H. te komen en te zeggen dat dat het omonstotelijke bewijs was dat heer H. cyaankali had genomen en zich tegelijkertijd door het hoofd heeft geschoten.
Ja nondejuu. Dat wist ik voor die documentaire ook al.

Mijn moeder begrijpt me niet.

De laatste tijd als ik thuis kom na een harde dag lang werken volgt er een vast ritueel.
Ik parkeer de auto, Hans hoort mij aankomen, doet de poort open en komt met zijn armpjes wijd op mij aflopen. Dan til ik hem op, vraag ik of hij lekker aan het spelen was en dan zegt hij altijd ja. En dan draag ik hem naar binnen.
Soms vergeet mevrouw Mack wel eens de poort van het slot te halen (altijd als dat gebeurt staat er een zwarte Volkswagen Jetta in de straat geparkeerd) en dan kan ik niet naar binnen en Hans niet naar buiten.
Zo ook vandaag.
"Papa!"
"Ga mama maar roepen." (Je gaat natuurlijk niet zelf door de buurt heen blèren dat de poort op slot zit.)
"MAMMAAAA"
Hoor je uit de keuken: "Hansiee"
"Nog een keer, Hans"
"MAMMAAAA"
Weer "Hansieeee"
"Ga mama maar halen."
Hans rent naar de deuropening en zegt: "Mama, papa daa" en wijst naar de poort.
"Nee papa komt zo."
Ondertussen sta ik al twee minuten voor lul te wachten voor de poort.
"Mama, papa daa"
"Nee, papa komt straks pas. Nog even wachten"

Goed. Vijf minuten later was ik binnen. Grmppfh.