Formule 1 coureur was vroeger een gevaarlijk beroep. Maar ex-formule 1 coureur zijn is ook niet zonder risico getuige het volgende lijstje.
Pedro Rodriguez (31) Mexico. Verongelukt in 1971 in Duitsland tijdens een race in een andere raceklasse. (zijn broer Ricardo was al verongelukt in 1962 tijdens de training voor de GP van Mexico)
Mike Hailwood (40) GB. Was voor zijn F1 avontuur tienvoudig wereldkampioen in diverse motorfietsklassen en overleefde o.a. de levensgevaarlijke motorraces op het eiland Man, maar op 21-3-1981 botste hij tijdens het boodschappen doen op een illegaal kerende vrachtwagen en stierf twee dagen later.
Bruce McLaren (32) Nieuw-Zeeland. Oprichter van het huidige Mclaren F1-team. Verongelukt 2 juni 1970 in Engeland bij tests in een andere raceklasse.
Denny Hulme (56) Nieuw-Zeeland. Wereldkampioen in 1967. Overleed aan een hartaanval tijdens de 1000 mijlrace in Australië, 1992.
Graham Hill (46) GB. Wereldkampioen in 1962 en 1968 en overmoedige vader van Damon, verongelukt aan het stuur van zijn sportvliegtuigje, november 1976. Zijn medepassagier en formule 1 coureur Tony Brise verongelukte eveneens.
David Purley (40) GB. Vooral beroemd vanwege zijn tevergeefse poging om tijdens de GP van Nederland in 1973 Roger Williamson uit zijn brandende formule 1 auto te halen, maar zelf verongelukt in 1985 met een sportvliegtuig.
James Hunt (45) GB. Wereldkampioen in 1976. Kotste voor elke race van de zenuwen in een hoek van de pitbox. Overleden in 1993 aan een hartaanval.
Vittorio Brambilla (63) Italië. Bijgenaamd “The Monza Gorilla” Was betrokken bij het ongeluk van Ronnie Peterson op Monza 1978 en hoewel hij er ernstiger aan toe leek dan Peterson, overleefde hij toen wel. Overleed in 2001 aan een hartaanval tijdens het maaien van het gras in z’n achtertuin.
Carlos Pace (32) Brazilië. Overleed 18 maart 1977 tijdens een ongeluk met een sportvliegtuigje in zwaar onweer. Ondanks slechts één F1 overwinning werd in Brazilië drie dagen van nationale rouw afgekondigd.
Lella Lombardi (50) Italië. Enige vrouw die ooit een (half) wk punt in de formule 1 wist te halen. Overleed in 1992 aan borstkanker.
Clay Reggazoni (67) Zwitserland. Bijgenaamd ‘de onverwoestbare’ door een aantal zware crashes die hij zonder noemenswaardig letsel had doorstaan. Overleed bij een auto-ongeluk in Parma in 2006.
Jim Clark (32) GB. Wereldkampioen in 1963 en 1965. Overleed tijdens een crash in een formule 2 auto op Hockenheim in 1968.
Rolf Stommelen (39) Duitsland. Heeft met zijn formule 1 auto eens vier mensen gedood toen hij in het publiek terecht kwam, overleed zelf in april 1983 tijdens een crash in een andere raceklasse.
Mike Hawthorn (29) GB. Wereldkampioen in 1958. Verongelukt in 1958 bij een verkeersongeval nabij Londen.
Michele Alboreto (44) Italië. Omgekomen bij testwerk voor Audi op de Lausitzring in Duitsland, 2001.
Stefan Bellof (27) Duitsland. De enige die snellere rondetijden in de regen wist te rijden dan Ayrton Senna tijdens de GP van Monaco 1984. Tijdens een race in 1985 in een andere klasse crashte hij in de Eau Rouge bocht en liet daarbij het leven. Nog steeds houder van het Nordschleife ronderecord op de Nurburgring, Duitsland.
Didier Pironi (35) Frankrijk. Zware verwondingen aan zijn benen, opgelopen tijdens een crash met Alain Prost in 1982, zorgden ervoor dat Pironi niet meer terugkeerde in de F1. Ondanks dat, werd Pironi toch nog tweede in het kampioenschap van dat jaar. In 1987 kwam hij om tijdens een ongeluk met een powerboat.
Juan Manuel Fangio (84) Argentinië. Legendarisch coureur en vijfvoudig wereldkampioen. Alleen Schumacher heeft meer wereldtitels. Op 17 juli 1995 overleed hij aan de gevreesde ouderdomsziekte.