Dolf

Mijn schoonvader gaat volgende week op vakantie met een vriend, Dolf, die in een rolstoel zit. Navraag leerde dat Dolf zich voorstelt als Dolf, maar eigenlijk Adolf heet. Dolf is van vlak na de oorlog en het is mij een raadsel waarom een gemeenteambtenaar die naam heeft goedgekeurd.

Nu zag ik gisteren op televisie iets over de Paralympics in Peking (Yukiko: Bejing) en er werd gezegd dat veel Chinezen geloven dat als je gehandicapt ter wereld komt, dat je dan in je vorige leven iets "verkeerds" hebt gedaan.
Ik keek mevrouw Mack eens aan en zei: "Ik wil niks suggereren maar je vader gaat toch op vakantie met die Dolf…?"

De bocht der bochten.

Deze mevrouw zal u misschien niet direct bekend voorkomen maar als u goed kijkt ziet u wellicht iets bekends. Ze heet Viviane en is de zus van de in 1994 overleden legendarische F1 coureur Ayrton Senna was volgens velen de beste coureur aller tijden en ik ben het daarmee eens. Senna zelf vond zichzelf wel een goed coureur maar volgens eigen zeggen was zijn neefje Bruno beter. Bruno is de zoon van Viviane en ik verwacht hem volgend jaar in de formule 1.

Persoonlijk denk ik niet dat een familielid met dezelfde naam ooit beter kan worden dan zijn wereldberoemde vader, moeder of oom die reeds de top heeft bereikt. Ik kan het niet bewijzen maar het is onmogelijk volgens een wetenschap die nog niet ontdekt is. Ralph kon niet beter worden dan Michael, Yordi niet beter dan Johan en Julian niet beter dan John.
In elk geval, morgen wordt de mooiste F1 race van het jaar gereden, die van Spa-Francorchamps. Een schitterend circuit in de heuvels van de Belgische Ardennen. De omgeving ademt het hele jaar de sfeer van F1. Plaatsennamen in de buurt hebben magische klanken als Stavelot, Malmedy en Francorchamps. En natuurlijk heeft het circuit van Spa de bocht der bochten, de Raidillon, beter bekend als Eau Rouge, naar het gelijknamige beekje dat er stroomt en waarvan het bruine water met een beetje fantasie rood genoemd kan worden. Roodbonte koeien zijn ook bruin, dus die benaming is terecht.

Ayrton Senna was de koning van Eau Rouge, in zijn tijd was hij de enige die volgas deze steil omhoogklimmende bocht durfde te nemen. Toen dit wapenfeit algemeen bekend werd durfde ineens iedereen deze bocht volgas te nemen, maar ik weet zeker dat er morgen coureurs zijn die toch even hun voet liften voordat ze deze bocht aansnijden. Naar verluidt is Eau Rouge een groot deel van het jaar openbare weg. Elke keer als ik er was, was hij i.v.m. de race afgesloten en mocht ik er niet tegenop. Maar ik had hem zeker volgas genomen. Met een gewone personenauto lukt het je toch niet om veel harder dan 70 tegen de helling op te komen en begrijp je die hele ophef over die bocht niet.

In den beginne was er niets

Ik wil het toch eens even met u hebben over de evolutietheorie, want gevoelsmatig klopt er iets niet. Ik las bijvoorbeeld over de Anglerfish, een grote lelijkerd die zich aangepast heeft om te leven op grote diepten. En met grote diepten wordt dan bedoeld dieper dan 200 meter, daar waar geen licht meer doordringt en volslagen duisternis heerst. Daar waar de druk zo groot is dat mensen gelijk zouden bezwijken. Volgens de evolutietheorie was de Anglerfish eerst een guppie met diepzeeambities. De gup werd door zijn zwemblaas naar boven gedwongen en daarom verwijderde hij hem. En omdat hij in de diepe duisternis niks kon zien maakte hij een zaklantaarn op z'n kop. Volgens Darwin was dit wel logisch. Nou volgens mij niet hoor. Ik zou gewoon wat minder diep zijn gaan zwemmen. Opgelost. Maar het gaat er bij mij toch ook niet in dat God zulke lelijkerds schiep. Nee, volgens mij moet het gewoon een kwestie van inteelt en doorfokken zijn. Je ziet het ook in sommige afgelegen dorpen.

De leeftijd van een dame

De kraamhulp is morgen voor het laatst en ik werd er door mevrouw Mack opuit gestuurd om een cadeaubon te halen bij de drogist.
"Is het voor een dame?" vroeg de drogiste. Ik zei: "Nee, voor de kraamhulp."
"Van welke leeftijd is ze?"
"Van middelbare leeftijd. Begin 40 schat ik haar."
De drogiste begon te lachen. "Begin veertig is nog een jongedame hoor."

Vreemd. Meisjes gaan bij mij van 0 tot 16. Jongedames gaan van 17 tot 39. Van 40 tot 69 zijn ze van middelbare leeftijd en daarboven zijn het oude dames. Maar kennelijk zit dit verkeerd in mijn systeem.

Rabia

Hans is nu ruim drie jaar en is een uiterst middelmatig kind. Hij is namelijk net als alle andere jongens het mooiste en liefste jongetje van de wereld. Ik sla hem wel eens gade als hij voor ons huis fietst. Met zijn blonde dikke haar en zijn mooie donkerblauwe ogen en zijn nu al gespierde lijf is hij een aantrekkelijke verschijning voor zijn ouders.
Nu wil het geval dat miss world 2023 bij ons in de buurt woont. Ze is Turks, heet Rabia en is van ongekende schoonheid. En ze heeft nu al een oogopslag en een lach waarmee ze mij al inpakt. (Kidtwist, hou je smoel)

Hans heeft dit ook feilloos in de gaten want hij staat steeds met zijn armen om Rabia's middel heen en trekt haar aan de grond. En Rabia vindt het een leuk spelletje want daarna rent Hans keihard weg en Rabia erachter aan. Echter, Rabia is wel iets ouder dan Hans. Ik schat haar een jaar of acht. Maar dat hoeft tegen die tijd toch geen probleem te zijn? Ik moet een list verzinnen om die twee later te koppelen.

Bovendien, in deze tijd van vrijgevochten dames die baas in eigen buik willen zijn, is het sowieso handig om je werkterrein eens wat te verleggen naar meisjes die uit landen komen waar wat meer begrip is voor het verschijnsel 'man'. Zo'n Turkse is mooi, kan goed koken, heeft er begrip voor dat de genen van een man moeten worden doorgegeven en houdt het huis brandschoon. Hans heeft voor de helft mijn genen, en die moeten wel zo goed mogelijk worden doorgegeven aan de wereld! Weg dus met Rita Verdonk die probeert de prachtige Turkse cultuur om zeep te helpen en wil dat alle vrouwen op haar gaan lijken. En ik wil wel, tegen de tijd dat Hans 18 is, dat uithuwelijking van Turkse meisjes nog gewoon bestaat. Ik ben vast aan het sparen voor een Rabia.

Oma (van 1917)

Lieve Maurice

Je foto,s ontvangen,

't is een mooi klein schatje met die handjes opzij een lievertje.

zeg tegen Linda dat wij het een beeldig kindje vinden, en wens haar

als trotse mama 't aller allerbeste. heel veel liefs van Opa en Oma

uit Odijk.
Hoe vind je dat ik mail op mijn leeftijd laat 'teens weten?

Schoonmoeder

Mijn schoonmoeder neemt hier een paar dagen een aantal huishoudelijke taken waar in verband met het ziekenhuisverblijf van Linda.

"Waar is de Mikro gids?" vroeg ze. "Vanmiddag lag hij nog hier. Heb jij die opgeruimd?"
"Nee," antwoordde ik, "ik ruim namelijk nooit iets op."

Genen.

Ik ben een machtig interessant boek aan het lezen, geschreven door een student geneeskunde, dat gaat over menselijk gedrag verklaard vanuit de evolutie. Voorbeeldje uit het boek: sommige mensen houden van moderne kunst om zich zo met hun intelligentie te onderscheiden, met als enige doel: een zo goed mogelijke partner te vinden om zijn/haar eigen genen door te kunnen geven. Uiteraard niet zo kort door de bocht uitgelegd als ik hier even snel doe, maar het was wel de strekking. En ook ikzelf kwam er bekaaid vanaf want het boek barstte van de voorbeelden waar ik me schuldig aan maak en waaruit blijkt dat ik de hele dag bezig ben met mezelf zo aantrekkelijk mogelijk te maken voor de andere sexe om mijn (toch wel geweldige) genen te kunnen mixen met een ander stel geweldige genen.

Prachtige theorie, ik geloof ook dat het waar is, maar toch zit me zoiets nooit lekker. Ik reed vandaag naar het ziekenhuis, snelde met mijn zescylinder (echt hopeloos zielig weet ik nu) de snelweg op en spoedde mij achter een eveneens vlot doorrijdende Audi Cabriolet aan. Na een kilometer of twee had ik de blonde wapperende haren voor mij pas in de gaten en ik keek eens wat beter in de binnenspiegel van de voor mij rijdende cabrio. (kan een cabrio wel een binnenspiegel hebben?) Dat zag er gezond uit en ik zag de mevrouw voor mij een paar keer in haar binnenspiegel kijken naar het rode gevaarte achter haar. Ze gaf wat gas bij en ik bleef haar dicht volgen, en door mijn zonnebril zag ik haar af en toe in de binnenspiegel kijken. Ietsje later ging ze naar de rechterrijbaan, ik gaf nog meer gas, scheurde haar voorbij en…..
bleef strak voor me uit kijken en keurde haar geen blik waardig! Alsof ik haar niet interessant vond.

Ja, ammehoela, ik laat mijn genen geen gedrag aanpraten door een student geneeskunde!

Nader verklaard: Tammar Simone

Een aantal mensen was benieuwd waar de naam Tammar vandaan kwam. Dat zit zo: een maand geleden waren Linda en ik het nog niet eens over de naam van het meisje. En met namen is het over het algemeen zo, of je vernoemt het kind naar (overleden) ouders/grootouders zoals bij Hans Antonie, of je moet zelf aan het verzinnen. En als je iets denkt te hebben, kent of mama of papa iemand die zo heet, en diegene was helemaal niet leuk, dus dan gaat het over. Stomme gedachtengang, maar wij hebben die nou eenmaal.

De tweede naam was het makkelijkst. Simone was een achtergrondzangeres die nogal een verpletterende indruk heeft achtergelaten op papa, dat verhaal staat hier. Linda kon er wel om lachen en stemde toe in de naam. We wisten nog niet helemaal zeker of het de eerste of de tweede naam zou worden maar plots kwam daar een volgende leuke naam op de proppen: Nina. Nina Simone zou het dan zijn geworden. Ergens vond ik het geweldig en aan de andere kant vond ik het weer een beetje een-kijk ons eens origineel zijn-naam. Ik bleef dus twijfelen, vooral toen ik plaatjes bekeek van de echte Nina Simone. (De Simone in kwestie heeft nog gereageerd op het vorige logje. Leuke vrouw, geen spijt van de vernoeming.)

Linda kwam nog met Grietje, wat ik een leuke naam vind maar ik weiger straks een keer bij McDonalds in zo'n overdekte glijbaan te roepen: "Hans en Grietje, kom onmiddellijk naar beneden!"
Al met al, een maand voor de geplande datum werd Linda een beetje geïrriteerd over mijn lakse houding qua naam verzinnen. Dus toen zei ik dat ik de naam van de eerste leidster die Hans op de kinderopvang had, zo mooi vond. "Ja, ik ook!" riep Linda blij en toen was het geregeld.

Vol trots ging ik afgelopen vrijdag Hans naar de kinderopvang brengen en toen de juffrouw vroeg hoe de baby heette zei ik: "Tammar." Ik verwachtte een gegil maar in plaats daarvan kwam er een lachend: "Ja, dat hadden we al gedacht." Ik keek haar niet begrijpend aan en toen verklaarde ze: "Je vrouw had al een hint gegeven dat een van de leidsters nog verbaasd zou staan over de naam."
Vrouwen, en vooral Linda, kunnen echt helemaal niks, nul, noppes geheim houden!

Genen.

Ik ben een machtig interessant boek aan het lezen, geschreven door een student geneeskunde, dat gaat over menselijk gedrag verklaard vanuit de evolutie. Voorbeeldje uit het boek: sommige mensen houden van moderne kunst om zich zo met hun intelligentie te onderscheiden, met als enige doel: een zo goed mogelijke partner te vinden om zijn/haar eigen genen door te kunnen geven. Uiteraard niet zo kort door de bocht uitgelegd als ik hier even snel doe, maar het was wel de strekking. En ook ikzelf kwam er bekaaid vanaf want het boek barstte van de voorbeelden waar ik me schuldig aan maak en waaruit blijkt dat ik de hele dag bezig ben met mezelf zo aantrekkelijk mogelijk te maken voor de andere sexe om mijn (toch wel geweldige) genen te kunnen mixen met een ander stel geweldige genen.

Prachtige theorie, ik geloof ook dat het waar is, maar toch zit me zoiets nooit lekker. Ik reed vandaag naar het ziekenhuis, snelde met mijn zescylinder (echt hopeloos zielig weet ik nu) de snelweg op en spoedde mij achter een eveneens vlot doorrijdende Audi Cabriolet aan. Na een kilometer of twee had ik de blonde wapperende haren voor mij pas in de gaten en ik keek eens wat beter in de binnenspiegel van de voor mij rijdende cabrio. (kan een cabrio wel een binnenspiegel hebben?) Dat zag er gezond uit en ik zag de mevrouw voor mij een paar keer in haar binnenspiegel kijken naar het rode gevaarte achter haar. Ze gaf wat gas bij en ik bleef haar dicht volgen, en door mijn zonnebril zag ik haar af en toe in de binnenspiegel kijken. Ietsje later ging ze naar de rechterrijbaan, ik gaf nog meer gas, scheurde haar voorbij en…..
bleef strak voor me uit kijken en keurde haar geen blik waardig! Alsof ik haar niet interessant vond.

Ja, ammehoela, ik laat mijn genen geen gedrag aanpraten door een student geneeskunde!