Een jaar geleden was ik zijdelings betrokken bij een overname van het ene bedrijf door het andere. Het woord overname mocht echter niet de markt in omdat men vreesde dat de klanten van het ene bedrijf af zouden haken omdat ze dan ineens klant bleken te zijn van het andere bedrijf, iets waarvoor ze destijds bewust niet hadden gekozen. Dus werd er over een fusie gesproken waarbij beide bedrijven hun identiteit zouden behouden en blablablabla. Persbericht, trompetgeschal en de lansen van de directie wezen fier omhoog.
Een jaar verder zijn alle werknemers van het ene bedrijf ontslagen of vakkundig weggewerkt, op 1 oudere werknemer na die toch over een jaar met pensioen gaat, en het andere bedrijf heeft nu dus wat ze van te voren wilde, namelijk de klandizie van het ene bedrijf. De laatste die ontslag kreeg was de directeur/aandeelhouder van het ene bedrijf, die achteraf spijt heeft van de dollartekens die hij vorig jaar zag, en zijn bedrijf inclusief werknemers verkocht en er een mooi centje op de bank aan overhield.
Uiteraard moet het ontslag van de directeur stilgehouden worden, want oh wat zijn we bang voor negatieve publiciteit en dus sturen we alle klanten een brief met daarin iets als: wegens een verschil van mening over het te volgen beleid, hebben we in goed overleg besloten dat, blablablabla.
Maar ik vraag me dan altijd af: wie oh wie, welk enorm dom varken, welk stom rund denkt nu nog bij zichzelf als hij zo'n zin leest: "Oh, die zijn in goed overleg uit elkaar gegaan! Goh, dat hebben ze netjes opgelost zeg!"
Niemand toch! We zijn toch niet achterlijk of wel soms! Degene die zo'n tekst schrijft en serieus denkt dat hij daarmee mensen om de tuin kan leiden, dié is een gevaar voor de samenleving en dient onmiddellijk uit zijn functie ontheven te worden wegens het vertellen van leugens. En daarna dient hij in z'n gezicht gekotst te worden. Bah.