Slecht bereik.

Vanavond zag ik Danny de Munk een demonstratie geven van een lied dat nogal de hoogte inging; hij kwam snel tot de conclusie dat hij te hoog was begonnen en zette opnieuw en lager in. Ik vind dat knap. Ik kom er altijd pas achter dat ik te hoog ben begonnnen als het al te laat is. Echt genant als je probeert te zingen maar je gaat vals. Als ik dan lager ga, loop ik verderop vast op de lage noten. Mijn bereik is een krappe één octaaf en dat is zelfs niet genoeg voor een feilloos "Vader Jacob."

Mijn stembanden zijn gewoon wat minder goed ontwikkeld dan de rest van mijn lichaam. Echter, als ik met een imitatiestem Herman van Veen met Toveren meezing, gaat dat prima. Herman vond ik als kind altijd klinken alsof hij moeite had met de hoge tonen (Hilversum drie bestond nog niet), maar later hoorde ik van mensen die er verstand van hebben dat hij een geweldig goede zanger is. Ik neem dat direct aan, maar ik als leek vind dat je goed kan zingen als je deze zowel hoog als laag overal haalt. Mij is het nog nooit gelukt.

Kredietcrisis

In dezen tijden van financieëlen nood, heb ik mij vandaag naar den bank begeven, teneinde een met hypotheek verzwaard onroerend goed, te weten onzeren woning, als onderpand te laten dienen voor wat extra in leningvorm gegoten liquiditeit. Ik dacht, ik vermom mijn bedoeling een beetje want volgens de krant wilde de bank mij geen geld meer lenen. En dat klopte, maar toen ik het als bovenstaand verpakte, was het ineens wel goed.

Wat mij opviel was dat de Rabobank (voor Van Lanschot ben ik nog niet kapitaalkrachtig genoeg) ten opzichte van een aantal jaren terug een nieuwe policy heeft. Als je zonder afspraak komt, krijg je geen stoel. En dat is op zich niet zo erg, maar de balie om op te leunen is ook weg. Dus dan sta je daar ongemakkelijk tien minuten in het luchtledige naar een beeldscherm te staren. Terwijl de medewerker die je helpt op een soort van barkruk zit. Ik bespeurde hierdoor een psychologisch overwicht bij de Rabobank. Arbodienst, doe eens een inval, zou ik zeggen.

Wat verder ook behoorlijk klantonvriendelijk is, is dat er (door de kredietcrisis?) voor de receptie zo'n lange rij ontstaat, dat zelfs mensen met een afspraak, zoals ik, door diezelfde rij te laat komen op de afspraak waarvoor ze juist in de rij staan. Dus dat je bij de Rabobank in de rij staat, en dat een medewerker die achterin het pand al een minuut of 10 niks zit te doen, tenslotte de telefoon pakt, en jij staande in de rij je telefoon over hoort gaan (beltone: burning love, Elvis Presley) en dan die medewerker ziet en hoort zeggen: "Ik had begrepen dat wij om drie uur een afspraak hadden? "
Ja, man, ik sta hier al een kwartier in de rij!

Slaap

Vanmiddag samen met Tammar even een klein slaapje gedaan. Ik was behoorlijk ver heen volgens mevrouw Mack die mij hoorde snurken. En ik moest ook van ver komen toen ze mij riep voor het eten. Heel in de verte hoorde ik mijn naam. Langzaam kwam het dichterbij, tot ik in de gaten had dat ik geroepen werd. Slaap is een vorm van onderbewustzijn. Je bent je niet meer bewust van jezelf. Maar je blijft je wel bewust van het kleine mensje dat op je ligt zodat je niet bang bent dat je haar laat vallen in je slaap. Je kunt dat kennelijk instellen. Als Tammar 's nachts huilt omdat ze gevoed moet worden slaap ik daar doorheen omdat ik weet dat mevrouw Mack haar pakt. Als Hans 's nachts één kik geeft ben ik gelijk wakker. Weltrusten! (voor degenen die nog wakker zijn).

Een nuttig toeval

Ik vroeg mij vandaag ineens iets af. Best wel belangrijk, denk ik zelf. Het is eigenlijk toch best vreemd dat sommige dingen uitgevonden zijn toch? Neem nou kaas. Wie is er ooit op het idee gekomen om een maag van een kalf in melk te gooien en dan te gaan roeren zodat je kaas kreeg? (ongeveer) Dat is toch vreemd?
Of alcohol. Ik ken het chemische proces niet maar alcohol groeit toch niet aan een boom? Je moet daar toch dingen voor bij elkaar gooien? Ik vind het raar. Of dat er indianen op het idee kwamen om ineens een plant te gaan roken. Slaat toch helemaal nergens op? Buskruit, bier, penicilline en weet ik veel wat allemaal nog wel niet meer, het zijn allemaal zogenaamd toevallige mengsels die ineens bruikbaar bleken. Volgens mij is er op een of andere manier wel hulp geweest. Ik geloof niet in dat soort toevalligheden. Tenminste nu niet meer. Ik heb in mijn leven zo ongeveer alles wat ik kon bedenken al bij elkaar gepleurd, maar nog nooit ontstond er "toevallig" iets nieuws.

bier+vetplanten=niets.
koffie+peuken=niets.
chips+water=niets.
kruipolie+wasmiddel=niets.
dode vlieg+hondenbrokken=niets.
inkt+aardappelpuree=niets
rijstwafels+uierzalf=niets.

Dat hoeft u dus alvast niet meer te proberen, dames en heren alchimisten.

Hypothetisch opgelicht.

Stel nu hè, dat er rijke ondernemers zijn die de belastingdienst stelselmatig oplichten door niet al hun verdiensten op te geven. Of dat ze hun zakelijke auto niet fiscaal bijtellen omdat ze zogenaamd niet meer dan 500 km privé per jaar rijden. Stel hoor, want rijke ondernemers doen zoiets niet. Nou, dan kan dat bedrag wat je aan belasting 'bespaart' in een paar jaar tijd makkelijk oplopen naar € 50.000,-

Stel nu, stel hoor, want dat gebeurt natuurlijk niet, dat je dat geld op een IJslandse bank hebt staan en je dreigde dat even kwijt te raken vandaag. Nou, dan mag je toch van geluk spreken dat minister Bos zo menselijk is om ieders zuurverdiende spaargeld te garanderen zeg! Want daar heb je als trouwe Nederlandse spaarder toch wel recht op.

Boeren en regels.

Mijn baas is best een aparte. Een uiterst nuchtere man van de Veluwe. Met schijt aan sommige regels. Zo rookt hij nog elke dag stevig zware shag op kantoor. Gewoon met de deur open zodat de hele gang blauw staat en wij onze deur dicht moeten doen.
Hij woont vrij, heeft paarden, koeien en kippen, maar als er een beschermde buizerd of een beschermde vos op zijn erf komt haalt hij zijn buks. Pang!
Als er nutteloze foldertjes bij ons worden bezorgd, ingeseald in plastic, pleurt hij die met plastic en al in de oud-papierbak. Soms word het mij teveel en zeg ik tegen hem: "Hee, stomme boer! Door jou smelt al het ijs op de Noordpool weet je dat?" Maar dan zegt hij: "Nee hoor, niet door mij. Ik vraag toch niet of ze die spam willen verpakken in plastic?"
En daar kon ik toch even niks tegen inbrengen.

Kinderwagen

Normaal gesproken ben ik een toonbeeld van zelfbeheersing, maar soms is er maar weinig nodig om mij in totale razernij te laten onsteken. Bijvoorbeeld, ik wil de kinderwagen pakken uit de schuur. De kinderwagen is al een tijd niet gebruikt en staat in een hoek waar ik al een jaar niet geweest ben. Niet dat onze schuur zo groot is, nee hoor, integendeel, maar hij staat te vol. En te vol is het understatement van de eeuw.

Tegenwoordig komen bij elke doodgewone gelegenheid (een geboorte, een verjaardag van een kind) hele drommen mensen op bezoek die je verder nooit ziet, en die nemen allemaal iets mee. Was het duurste cadeautje dat ik ooit in mijn leven heb gehad omgerekend 45 euro, tegenwoordig is dat ongeveer het minimumbedrag dat Hans krijgt van een vreemde omdat hij een zusje heeft gekregen. Kun je nagaan wat hij krijgt als hij zelf jarig is! Als je voor ons huis staat, kun je duidelijk zien waar wij wonen. Daar waar de ramen bol staan van het speelgoed en daar waar de nok 15 centimeter lager is dan bij de beide buren. Ons huis verzakt en bezwijkt onder het speelgoed.

Dus, die kinderwagen zat nogal vast. Je moet al over de minibikes en go-karts heen stappen om er te komen, en in het meest gunstige geval staan je benen allebei op de grond, anderhalve meter uit elkaar. Vanuit die positie til je in één keer de kinderwagen op. Tenminste dat wil je. Godnondejuu. Vast! En je staat niet echt handig. En dan begin ik met mijn tanden op elkaar tegen de kinderwagen te praten: "Gewoon loskomen…niet tegenwerken…ik zeg loskomen…NU kutding! Meewerken mislukte kaa-kruiwagen!" Het ding geeft een beetje mee maar het heeft 4 wielen en die blijven alle vier ergens achterhangen. En niet tegelijk hoor, neeneenee, gewoon achter elkaar. Als het ene los is, zit het andere vast. Ondertussen stoot je nog je kop tegen het zoldertje en in de reactie daarop vangt een grote spin jouw gezicht in zijn web.

Met een uiterste krachtsinspanning en een enorme oerkreet trek je tenslotte de kinderwagen los, er breekt van alles af en dat wat er aan vast zat stort met donderend geraas weer naar beneden. Er flikkert nog een fiets tegen je aan die je ook niet meer overeind krijgt en met gescheurde kleren en groen als de Hulk spring je naar buiten met alleen het bovenstuk van de kinderwagen in je handen. Het onderstel staat nog ergens binnen. Ik heb zin om iets in elkaar te trappen, iets wat uit ruimtegebrek toch al in onze tuin stond. Een schommel ofzo. Of een glijbaan. Twee driewielers. Iets!

Als ik een halfuurtje later wat afgekoeld ben, besluit ik dat je als man toch maar voor lul loopt achter een kinderwagen.

Opvoeding

Ik mag me graag bemoeien met de opvoeding van een ander. Vooral als ik het er niet mee eens ben. Bijvoorbeeld, de hond van de buren, die mag geen hondenkoekjes aannemen van een ander. Dus ook niet van mij. Dus wat heb ik haar (het is een teefje) geleerd? Elke avond als ik de keuken sta op te ruimen (jaja) en de hond is aan het spelen met haar baasje, dan ga ik opzichtig voor het raam staan zodat het beest mij ziet.

Vragend en kwispelend kijkt ze me aan, bijna smekend eigenlijk en ondertussen hoor ik haar baasje waarschuwend roepen "SJOKOOOOOOO…..denk eraan!" En dan pak ik het hondenkoekjesblik en wenk de hond met een nauwelijks zichtbare hoofdbeweging. Dat is teveel voor Choco en ze stuift op me af, ik doe snel het keukenraam open, ze gaat op haar achterpoten staan en ik geef haar een koekje.
Haar baasje tiert tegen de hond en roept dat ze moet komen. "SJOKOO, NEE!" En dan tegen de mede-aanwezigen op het grasveld: "Ze weet dat dat niet mag!"
"Nou, volgens mij weet ze dat helemaal niet hoor", roep ik dan uit het raam.

Het mooie is, inmiddels heb ik 's avonds gemiddeld drie honden aan het raam staan die allemaal weten dat ze geen koekjes mogen aannemen van een ander.

Machtmisbruikers.

Wegmisbruikers. Dat is een heel irritant programma, met hele irritante politiemannen (al moet ik zeggen dat er gisterenavond in de regio Groningen een normale tussen zat), een heel erg irritante presentator en de grootmeester der irritatie: Koos Spee.

Koos Spee legde uit dat mobiel bellen door fietsers niet strafbaar was maar wel gevaarlijk.
Waarom is dat dan niet strafbaar Koos?
Omdat een fietser met zijn snelheid en zijn gewicht een stuk minder gevaarlijk is voor het overige verkeer. Hij brengt hooguit zichzelf in gevaar.
Oh, maar waarom is het niet dragen van een helm of een autogordel dan wel strafbaar Koos?
Ja, daarvoor moet je in Den Haag wezen, daar maken ze de wetgeving.

Kijk, leg het uit of blijf voor de camera weg, maar ga niet iemand anders de schuld geven. Zeg dan gewoon dat het volstrekte willekeur is die bekeuringen. Trouwens, over willekeur gesproken, een Porsche 911 turbo reed overduidelijk dik over de 200 km/u want de agenten konden hem niet bijhouden. Toen de ze hem eindelijk bij haalden, was de Porsche al weer aan het afremmen en kon de meting gestart worden. De rijke bestuurder kwam weg met 150 km/uur en een (voor hem) schijnbekeuring van € 200! Gegarandeerd dat als met je middenklasser het gaspedaal had gevloerd, hadden de agenten je prima kunnen klokken op 175 km/u en had je je rijbewijs kunnen inleveren. In tegenstelling tot wat veel mensen beweren, heeft een snelle auto wel degelijk zin.

Echt, ik kijk er nooit naar, maar ik heb het altijd gezien.

GRRRR

Mevrouw Mack zegt vandaag nog tegen mij: "Wat zie je het toch goed als jij moe bent." En ik moet zeggen, ik heb er wel eens frisser uitgezien. En dan komt er 's avonds op tv (onder het huilen van Tammar door) reclame van Nivea for men:

Eerst het geluid van een huilende baby en dan de reclameboodschap:

Slechte nacht gehad?
Vernieuwde Q10, voor het herstellen van de vermoeide huid.

Nivea for gays. Wat mannen willen.

Echt waar, dat vrouwen zich laten foppen met dure gezichtscrèmes is tot daar aan toe, maar wie het heeft het in godsnaam voor elkaar gekregen dat wezens die bij hun geboorte mannelijk waren, nu ongegeneerd crèmpjes aan het smeren zijn? Volgens mij was het Rintje Ritsma. Godsamme, ik word hier normaal al pissig van, maar als je baby je een paar nachten uit je slaap houdt, is het laatste waar je je zorgen over maakt wel de rimpeltjes in je huidje.