Zeurpiet

Misschien is het opgevallen, misschien niet, maar de one-liner boven dit logje is licht gewijzigd. Het woordje 'laatbloeier' is vervangen door 'zeurpiet'. Grapje van Yukiko. Tenminste, daar ga ik vanuit. (Dat het een grapje was.) Aan de andere kant, ik ben ook een zeurpiet. Een zever, een zeikerd, een zuiger, maar…ik heb wel altijd gelijk. En dat is fijn.

Maar over dat zeuren; ik kan niet goed tegen veranderingen. Ja, wel als ik eens een schone onderbroek aantrek, of we eten eens géén gekookte aardappels, daar kan ik best tegen. Maar ik heb het over modernismen, met name in de taal. Want ik krijg sommige woorden mijn bek niet uit, en daar kan ik flink over zeuren. Neem nou het woord "xxxx". Dat is toch een schandalig woord! Nog Engels ook. Die van mij heten gewoon "kinderen". Of "xxxxxxx"! Zo mogelijk nog erger. Dat heet gewoon boodschappen doen ja! Winkelen desnoods, maar geen xxxxxxx! Nog zoiets: tegenwoordig wenst iedereen mij een "fijn" weekend. Sommige uitverkorenen wensen mij al een "mooi" weekend. Pleur op! Ik wil gewoon een prettig weekend, zoals het hoort. En wie zegt er nog "Daaaaaaag" als-ie weggaat? "Hoi Hoi" is de trend. (Ik wist niet dat je stotterde, zei Futre dan altijd) Nou, dat soort dingen kan ik nogal over zeuren. En ja, u zult misschien wel denken: "heb je niks belangrijkers om je druk over te maken?" Nee! Op dit moment niet nee. Want dit zijn nou juist die dingen die niet belangrijk lijken, maar het wel zijn.

Ik mag daar graag over zeuren. Met name tijdens de lunchbreakpauze. Ik wens u dan ook een uitermate prettig weekend, en voor de Veenendaalse lezers: een gezegende zondag.

Gevoelstemperatuur.

Ik ben al een paar jaar jaloers op onze buren aan beide kanten. Bij hen komt 's winters altijd zo'n mooie kolom rook uit de schoorsteen en bij ons niet. Wij hadden nog een oude inefficiënte ketel uit 1986. Bij ons was het binnen weliswaar net zo warm als bij de buren, alleen door die rook uit de schoorsteen leek het bij hen aangenamer. Een illusie. Als ze aan cola een kleurstof toevoegen zodat het geel wordt, en u krijgt dit voorgeschoteld, proeft u niet dat het cola is, behalve als u alleen proeft en niet kijkt.

Nou, en zo is eigenlijk alles wat je maar kunt verzinnen een illusie van je hersenen. En iedereen die iets te verkopen heeft maakt gebruik van die illusies. Autofabrikanten hebben speciale sound-engineers in dienst om de motor een klank te geven die bij het merk past. De auto gaat er geen meter beter van rijden, maar gevoelsmatig doet hij dat wel. 's Nachts rijdt een auto ook soepeler en stiller. Heeft ongetwijfeld met prikkels in je hersenen te maken. Eigenlijk is de wereld één grote placebo.

In elk geval, de nieuwe verwarmingsketel is geplaatst en wij hebben nu ook rook uit de schoorsteen. En dat voelt toch echt een stuk aangenamer.

Ja ja…


Kijk wie er vanochtend (toen ik niet thuis was) op kraamvisite waren! Samen zijn ze moeder van bijna een voetbalelftal, dus erg veel hoefde er niet uitgelegd te worden over Tammar. En welke vrouw wil er nu niet met Elvis op de foto?

Poezelig.

Hooghartige beesten zijn het, die twee katten die hier in huis wonen. Alletwee! Ik ben een mens. Van het mannelijke soort. Imponerend. Zeker voor een kat. Alleen mijn overgewicht weegt al meer dan die die twee katten bij elkaar, dus "wat moeten ze nu helemaal?" denk ik wel eens.

Maar ondanks dat flikken ze alletwee altijd hetzelfde hooghartige kunstje als ik ze boven gevangen heb en ze terugbreng naar beneden. Ondanks mijn fysieke overwicht, mijn surplus aan kracht, mijn blauwe band judo en mijn verstrengelende wurggreep, steken ze altijd één (wijsvinger)nagel in mijn trui en houden me twee trappen naar beneden vast met één poot, zo van: ik heb jou lekker ook vast. Alsof zij bepalen wanneer ze je loslaten! Die arrogante houding irriteert me nog meer dan die halen die ze in mijn trui trekken.

De AEX is stijgende….

Oh ja, als maandagochtend om onverklaarbare redenen de AEX als een raket de lucht in schiet, dan komt dat omdat mevrouw Mack nu met geld dat eigenlijk bedoeld was om een V12 motor in mijn Alfa te bouwen, een nieuwe keuken aan het uitzoeken is. En aanstaande dinsdag wordt een nieuwe heteluchtverwarmingsketel geplaatst, dus zeg niet dat ik er niks aan doe. De kredietcrisis is voorbij, nu de angst voor de recessie nog even aanpakken.

Trouwens, ik weet niet of het raar is, dat ik niet meega om keukens te bekijken, maar ik voeg daaraan toch niks toe. Ik heb alleen de maten opgeschreven. Mij maakt het niet uit wat voor kleur hij wordt en wat er allemaal inzit. Mijn enige eis was dat ik hem niet zelf hoefde te plaatsen. Want dat zou zonde zijn van zijn zo'n mooie nieuwe keuken.

Iedereen is tegen mij

Gebeurtenis 1:
Hans wil elke ochtend, al zeker anderhalf jaar, minimaal twee boterhammen. En altijd is één van de twee met chocopasta. De vraag: "Hans, wat wil je op je brood?" wordt altijd beantwoord met: "Pasta en papaworst." (cervelaatworst, geen zorgen). Of: pasta en indakaas. Pasta en bobworst.(Bob de Bouwer smeerleverworst). Echt altijd!
Dus vanochtend was ik vast een boterham met chocopasta aan het smeren en vroeg: "Hans wat wil je op je boterham?"
"Indakaas en Bobworst!"
En denk niet dat je hem dan die boterham met chocopasta stiekem kunt geven want dan zegt-ie:"Hee, ik woe geen pasta!"

Gebeurtenis 2:
Mevrouw Mack heeft een reputatie als het gaat om aan tickets voor een concert komen. Ik geloof niet dat het haar ooit niet gelukt is. Vanochtend om tien uur begon de internetvoorverkoop voor een concert van AC/DC. Dus alle beschikbare pc's en mobieltjes stonden hier driedubbel in gelogd op ticketservice.nl om maar door de wachtrij heen te komen. Na drie kwartier was het op zolder (mijn pc…jeeaaahh) raak. Maar toen moest er betaald worden en dat eindigde bijna in slaande ruzie. Ik liep met een krijsende Tammar beneden en boven op zolder stond er één te gillen omdat ze heel snel moest weten wat mijn bankrekeningnummer en pincode waren. Maar ik hoorde haar niet. Echt, een 12-jarige puber zou haar gegil niet kunnen overtreffen. En toen ik haar wel hoorde schreeuwde ik terug: "#@$%$%$$$ Wat is er $##$@@# nou aan de hand? #!@#$%$#@ dat weet je normaal toch ook altijd? Dat ding is $@$#@$ altijd leeg en ik zit er nooit aan!"
Nou ja, uiteindelijk komt ze dan weer fluitend naar beneden omdat ze vier kaarten heeft. Pppffff….al die stress….terwijl ik hier gewoon het mobiele nummer van Angus heb.

Zwartbril

Ik laat me de laatste logjes nogal kritisch uit over zaken die me irriteren, en daar wilde ik nog even één keertje mee doorgaan, al irriteren mij die kritische logjes over zaken die me irriteren, mateloos.

Wat zag ik nu weer op televisie? Een kale meneer met een zwart rechthoekig design montuur op z'n bats. En hij noemde zich prestatiecoach of presentatiecoach, dat weet ik even niet meer. Hij werd ingehuurd door een actualiteitenrubriek om eens het debat tussen de twee Amerikaanse presidentskandidaten te analyseren. Alleen lette de beste man niet op wat er werd gezegd, hetgeen op zich best verstandig is, maar op de gebaren van beide mannen en wat ze volgens meneer Zwartbril dachten en hoe ze zich voelden. Dus Obama maakte ronde gebaren dus die wilde overkomen als iemand die rust uitstraalt, en John maakte hoekige gebaren, hetgeen wilde zeggen dat hij zijn punten duidelijk wilde maken. Maar Obama had gewonnen omdat hij zich presidentiëler gedroeg.

Bedankt meneer Zwartbril met je zelf verzonnen beroep. Kunnen we dan nu weer over tot zaken die er wél toe doen?

Op zoek naar Joseph

Ouder worden is best vervelend; je wordt automatisch vetter, lelijker, logger en rimpeliger. Maar het heeft ook zeker z'n goede kanten. Je wordt wijzer, hebt meer ervaring om uit te putten, en je haalt eens wat vaker je schouders op. En je moet keihard lachen om programma's als "Op zoek naar Joseph" zelfs als je het nooit hebt gezien. Ja, oke, je ontkomt er bijna niet aan dat je er wel eens langs zapt, maar serieus: dat is meer dan voldoende voor een lachsalvo! Zie ik Willem Nijholt tot tranen geroerd naar een (in zijn ogen) goed uitziende dansert kijken, dan schiet ik keihard in de lach! Wat kan die man goed een homofiel nadoen zeg! Hahaha, echt meesterlijk. En die blije koppen van die jongens in hun felgekleurde pakjes…echt waar, ik kom niet meer bij! Hoe oefen je zo'n blij hoofd? Kijk, mij lukt het ook wel om zo'n kop te trekken, maar niet langer dan een seconde want dan lig ik al dubbel. En zij houden het gewoon een heel liedje vol! Briljant!

Sommigen noemen mij preuts

"Ehm jongens," sprak mijn moeder ooit eens,"ik heb een gespecificeerde telefoonrekening aangevraagd en nu staat daar een 06-nummer op!" (En dat waren geen mobieltjes in mijn jeugd, kinderen) "Wie weet daar meer van?"
"Ikke niet!" riepen mijn broer en ik in koor. "Dat moet een vergissing zijn. Of een inbreker. Nee, ik weet het. De buren hebben toch een sleutel? Nou, dan moet het een van hen geweest zijn!" (kuhuuuut, betrapt!)

Nou, deze telefoonrekening had ik geluk en bleek mijn broer het gedaan te hebben, maar ik wil er maar mee zeggen dat mijn schaamstreek behoorlijk goed ontwikkeld is. Ik lieg dus ook nooit. Niet omdat ik zo nobel ben, maar vanwege de schaamte om ontmaskerd te worden.
Maar masturbatie als jonge jongen is vrij normaal, en ik durf best te bekennen dat ik dat zelf ook wel één of twee keer heb gedaan, maar als volwassen getrouwde man vind ik sex (laat staan masturbatie) een heel ander verhaal. Gênant gewoon. Mevrouw Mack en ik hebben het drie keer gedaan, (gewoon in de missionarishouding) en dat was puur op voortplanting gericht. En daar blijft het bij. Mij zullen ze niet betrappen op zelfgemaakte vieze foto's, pornofilms, sexspeeltjes in de slaapkamer, of triootjes. Nu lenen mijn buurvrouwen zich daar ook niet echt voor, maar het heeft meer met mijn waardigheid te maken. Die wil ik graag behouden, zéker sinds ik vader ben. Stel dat ik als kind had geweten dat mijn ouders er vreemde sexuele lusten op na hielden, echt, ik was bij mijn opa en oma gaan wonen.

In elk geval, waar ik heen wil (niet letterlijk natuurlijk), zo'n Gruningse HIV-zaak, dat is toch godsamme te gênant voor woorden? Stel nu dat je inderdaad HIV hebt opgelopen doordat je bewust bent ingespoten met besmet bloed, nét voor er tien verschillende onbeschermde plassers je bips in gingen, maar dat terzijde) en je moet aan de rechter gaan vertellen dat je vrijwillig homo sexfeesten (hoe laat begint het fistfucken?) bezocht, welke attributen en lichaamsdelen er allemaal tussen je billen hebben gezeten en met welke mannen je het allemaal gedaan hebt….eerlijk waar, ik zou nog liever sterven dan aangifte doen. Wees dan een vent en verhang jezelf.

De moraal van dit verhaal: Doe lekker wat je wil, maar zorg dat het niet in de krant komt.