Kredietcrisis (maar nu écht!)

Nu was ik toch een paar weken geleden bij de bank om een financiering te regelen, nieuwe verwarmingsketel, nieuwe keuken, en heb ik de volgende drie afspraken gemaakt: aflossen, rente 30 jaar vast 5,9% en een looptijd van 30 jaar. Nu weet ik niet hoe zo'n bank het dan voor elkaar krijgt om mij een offerte te sturen met daarin de volgende afspraken: aflossingsvrij, 10 jaar vast 6,2% en de looptijd aangepast aan de resterende looptijd van onze bestaande hypotheek. Ik vind dat knap.

Weet u wat pas een echte kredietcrisis is? Dat je je hypotheekverhoging nog niet rond hebt, en de factuur van de heteluchtverwarming is al binnen en je vrouw zet ook al doodleuk een handtekening onder een koopcontract voor een nieuwe keuken. Heeft iemand voor mij het 06-nummer van Wouter Bos?

Roomser dan de Paus

Ving ik gisteren op dat iemand de belastingdienst oplichtte door valsheid in geschrifte te plegen. Het ging erom dat iemand haar kinderen één keer in de week ter oppas dumpt bij haar ouders, die daar vervolgens subsidie voor krijgen, en zelf kreeg zij ook nog wat terug van de belastingdienst terwijl de kinderen in werkelijkheid helemaal niet naar die ouders gingen.

"Ja, ik zou toch gek zijn als ik het niet deed?", probeert zo iemand zich dan goed te praten. Bij mij krijgen ze dan nul op het request. "Nee hoor, dan ben je niet gek, dan ben je normaal." zeg ik dan. "Oh, jij bent zeker roomser als de Paus?"
"Nee, ik ben roomser dán de Paus. En inderdaad, ik steel nooit, maar of je dan roomser bent dan de Paus weet ik niet, want die steelt ook nooit bij mijn weten."

"Ja, nou ja, 't gaat toch van de grote hoop. Bovendien, ik betaal al zat belasting."
" Ja, dat klopt," zei ik, "dus pik je maar weer wat terug. Door jou en al die andere oplichters moet ik volgend jaar weer meer belasting betalen omdat ze nu tekort komen. Dankjewel." (Beetje olie op het vuur) Uiteraard wordt mij dit niet in dank afgenomen, maar eigenlijk ook weer wel omdat diegene ook voor mij een proefberekening wilde maken om te zien hoeveel subsidie mijn moeder dan wel niet kreeg.
"Die krijgt geen subsidie." zei ik.
"Wel waar!" zei ze. "Kijk maar. Hoeveel uur in de week past ze op Hans?"
"Nul" zei ik.
"Ja, je moet natuurlijk wel uren invullen anders krijg je niks terug nee."

Gevraagd: wetgever m/v

In het programma "op de bon" kwam er een melding bij de politie over twee dronken mannen die overlast veroorzaakten in een stad. Twee agentes (de één nog sympathieker dan de ander) gingen erop af en sommeerden de dronken Polen, want dat waren het, om weg te gaan. Ze weigerden en sliepen, want dat deden ze, gewoon verder. De agentes riepen assistentie op omdat ze de dronkaards alleen niet weg zouden krijgen. Komt er een busje met nog twee agentes aan! De agentes staan te overleggen en een van de Polen staat op om een plasje te doen. De agentes zijn verbijsterd maar grijpen niet in. Commentaar van de sympathieke agente: "Ja, we kunnen hem een boete geven maar die moet hij gelijk betalen en we weten dat hij geen geld heeft, en hij wil niets liever dan dat we hem meenemen zodat hij vannacht een slaapplaats heeft. En daar beginnen we niet aan." De vier agentes vertrokken onverrichter zake, de Polen sliepen verder.

Nu denkt u misschien dat ik heel verontwaardigd en verbolgen ben over dit voorval, of dat ik insinueer dat mannelijke agenten het beter hadden gedaan; niets van dit alles. Waar ik wel benieuwd naar ben: wat zou u hier nu aan doen als ú Rita Verdonk was?

Schrik

Mijn oom (broer van mijn vader) en tante hebben een auto-ongeluk gehad. Ze hadden hun twee-jarige kleinzoon achterin zitten maar die is er gelukkig zonder kleerscheuren vanaf gekomen. In elk geval zonder verwondingen. Mijn oom en tante liggen nog in het ziekenhuis met diverse botbreuken, maar dat komt op den duur wel weer goed.

Maar wat zul je schrikken als er een tegenligger in een slip raakt en op je af komt glijden. En wat een opluchting lijkt het me als je constateert dat je 'geleende' kleinkind niks heeft. Al kun je daar in dit geval ook niks aan doen. http://www.ad.nl/groenehart/woerden/2721620/Vijf_gewonden_bij_botsing.html

Stad van de oude mannen.

Gisterenavond wist ik ineens wat er mis is met Nederland. Ik zag het tijdens een uitzending van Spoorloos. De mensen van Spoorloos waren in de Spaanse stad Valladolid. (schitterende naam, spreek maar eens een paar keer uit. Vajadoliet, Vajadoliét) Valladolid is zo groot als Den Haag, maar zonniger. Stad van de Oude Mannen werd de stad genoemd, door alle oude mannen die elke avond op straat in groepjes bij elkaar komen. De oude mannen praten, roken, boulen, en zitten. Veel meer doen ze niet. Geweldig lijkt me dat. Dat je na je pensioen mag toetreden tot het Gilde der oude mannen. Dat wil ik! Beter dan vissen of een volkstuintje en je laatste dagen slijten in een tehuis. En ze doen tegelijkertijd dienst als bewakingscamera en dragen zo bij aan de veiligheid op straat.

Waar de vrouwen waren werd niet duidelijk maar ik vermoed op dezelfde plek als waar Ierse vrouwen zijn op doordeweekse avonden als hun man in de pub hangt; thuis. En dat zal gelijk de reden zijn dat wij in Nederland zulke schitterende projecten niet van de grond krijgen. Nu weelt de misdaad hier 's avonds tierig, of andersom, dat weet ik even niet meer en dat heeft twee hoofdoorzaken. Het is hier 's avonds minder zonnig en de Nederlandse man is stukken geëmancipeerder dan zijn Spaanse of Ierse of waar ook ter wereld, collega.

Ferrari

Het is allemaal leuk hoor, kostenbesparingen, en het is momenteel hét item om te scoren voor elke financiële topman, maar nu is de FIA (Internationale Automobiel Federatie) toch echt te ver gegaan. Ze willen om de torenhoge kosten van Formule 1 terug te brengen, elke F1 wagen uitrusten met een standaardmotor.

Nu ben ik geen emotionele Italiaan, maar zelfs ik snap dat Ferrari zich hiertegen met hand en tand verzet. En desnoods uit de F1 zal stappen. Nog steeds als ik een Ferrari zie raak ik bevangen door zijn schoonheid en zijn motorgeluid. Met een beetje inbeelding zie ik de brandschone fabriekshallen voor me waar elke Ferrari bijna liefdevol wordt gebouwd. Als laatste wordt de motor (il cuore) langzaam in de auto gehangen. Op een koude mistige ochtend in Maranello wordt hij gestart. Een siddering gaat door de carrosserie. Buiten staat hij stationair op te warmen. Witte pluimpjes condens komen uit zijn uitlaten. Zometeen komt er een testrijder om de auto een paar rondjes de sporen te geven op de testbaan. De mensen van Ferrari zien het met lichte opwinding aan. Ieder is trots op het werk dat hij heeft geleverd. Trots dat hij bij Ferrari werkt. Een Porsche zal hij nooit een blik waardig gunnen.

En nu wil de FIA hen opschepen met een standaardmotor uit Duitsland of Japan? Nooit! Heiligschennis! Dit is nog viezer dan dieselbrandstof!

Buitenlandse zakenreis

Morgen vertrek ik vanwege mijn werk naar het buitenland. Wieringerwerf. Ergens in Noorwegen ligt dat. Volgens de routeplanner die ik heb uitgedraaid, ga ik er twee uur en 14 minuten over doen. Nou, dat zullen we nog wel eens zien. Ten eerste heb ik die hele routeplanner niet nodig want ik oriënteer mij altijd op de zon, en ten tweede krijg ik een V8 met Tom² mee om het leed te verzachten. Vroeger had ik het geweldig gevonden, zo'n auto rijden en waarschijnlijk had ik er een moord voor gepleegd (en het lijk in zo'n watertje bij een oprit van een snelweg gedumpt) maar dat was in de tijd dat ik zelf nog Fiat Panda reed. Met een Alfa Romeo heb je die behoefte niet meer zo omdat je nu weet hoe echt autorijden voelt.

Ja, kommaar kommaar kommaar!!

Volharden tot het eind.

Ik begeef mij even in een dal. Het is geen diep ravijn waar je niet meer uit kunt zonder touw, maar een licht glooiend dalletje. November. Heel normaal. Hoe kom ik in dat dal? Na het lezen van een boek waarin elk wonder aan gruzelementen wordt geslagen en waarin van God's schepping geen spaan heel blijft. Elk aspect van de schepping wordt daarin zorgvuldig wetenschappelijk verklaard tot en met het feit waarom de mensheid geloof nodig heeft.

Volgens het boek begeven wij mensen ons ergens in een onmetelijk koud en groot heelal, dat ook nog eens niks om ons geeft. Waarschijnlijk is er wel nog leven op andere plekken in het heelal, maar als dat intelligent is zal het ons nooit bereiken omdat simpelweg de afstanden te groot zijn. (Sneller dan het licht is immers onmogelijk in dit heelal) En als we dood zijn, zijn we dood, alleen de atomen waaruit we bestaan zullen nooit verloren gaan, tenminste niet totdat alle sterren in het heelal zijn uitgedoofd en het hele heelal weer in elkaar krimpt totdat alles is verdwenen in het grote niets. Lang voor die tijd is de mensheid al uitgestorven en is heel ons leven en al wat we hebben opgebouwd voor niets geweest.

Nou, dat moest ik even verwerken.

Wij stonden in de krant vandaag.

Vandaag stond in de Stentor een stuk over webloggen. Ik citeer even een paar mooie zinnen.

Het speelveld van de bloggers is overspoeld door marketingcampagnes van keiharde commercielen die alle volkse zelfexpressie hebben verzopen.

Voor het bijhouden van een weblog is passie nodig en vasthoudendheid. En niet iedereen heeft die karaktereigenschappen.

Blijf trouw aan jezelf, vul je blog met jouw gedachten en wees niet bang dat je geen reacties krijgt. Als je authentiek en origineel bent, zal er altijd iemand jouw blog gaan lezen.

Van een lijstje van in 2005 willekeurig gekozen weblogs, zijn er van de 53 nu 39 schijn- tot morsdood.