Mack

Omdat het tegenwoordig in is je scheiding op je web-log aan te kondigen, kan ik niet achterblijven. Vrouwtje van Mack en ik gaan uit elkaar! Het was geen makkelijk besluit, tenminste niet voor haar, voor mij viel het reuze mee omdat ik al een ander heb. Ze heet Linda en Tammar en Hans hebben ook al met haar kennis gemaakt. En ze kunnen het prima met haar vinden. U weet hoe het gaat met ons mannen: uit het oog, uit het hart. Dus hoe-heet-ze-ook-al-weer zal hier niet meer reageren. Ook niet bij u. Wel heeft u kans dat mijn nieuwe vlam Linda in het vervolg bij u reageert. Linda is niet zo onderdanig als vrouwtje van Mack. Zij is veel verder in haar ontwikkeling en vindt het maar belachelijk dat iemand zich 'vrouwtje van' noemt omdat de indruk dan kan ontstaan dat ze onderdanig aan mij is, terwijl juist bedoeld werd dat ze oppermachtig was aan Mack (de echte). Aan dat soort verwarring heeft Linda een broertje dood. Vanavond blijft ze voor het eerst bij me slapen. Ja, sorry als het wat rauw op uw dak viel maar een man is nou eenmaal niet gemaakt om monogaam te blijven.

In mijn jarenlange ervaring als weblogger heb ik geleerd dat je voor een goed logje het ijzer moet smeden als het heet is. Met andere woorden: als je een onderwerp hebt, dan is dat hooguit een halve dag houdbaar, als je het daarna nog niet hebt uitgewerkt moet je het niet meer gebruiken want je beste gedachten daarover zijn dan alweer weg. Bovendien kun je in een heel andere stemming zijn dan toen je het onderwerp bedacht, en dan komt het niet over. Je kunt niet iets grappigs brengen als je je niet vrolijk voelt. Dus dat is gelijk de verklaring waarom u hier vanavond geen logje treft: ik ben veel te vrolijk voor de serieuze onderwerpen die ik had bedacht. Dus dat wordt niks. Sorry.

Omdat het tegenwoordig in is je scheiding op je web-log aan te kondigen, kan ik niet achterblijven. Vrouwtje van Mack en ik gaan uit elkaar! Het was geen makkelijk besluit, tenminste niet voor haar, voor mij viel het reuze mee omdat ik al een ander heb. Ze heet Linda en Tammar en Hans hebben ook al met haar kennis gemaakt. En ze kunnen het prima met haar vinden. U weet hoe het gaat met ons mannen: uit het oog, uit het hart. Dus hoe-heet-ze-ook-al-weer zal hier niet meer reageren. Ook niet bij u. Wel heeft u kans dat mijn nieuwe vlam Linda in het vervolg bij u reageert. Linda is niet zo onderdanig als vrouwtje van Mack. Zij is veel verder in haar ontwikkeling en vindt het maar belachelijk dat iemand zich 'vrouwtje van' noemt omdat de indruk dan kan ontstaan dat ze onderdanig aan mij is, terwijl juist bedoeld werd dat ze oppermachtig was aan Mack (de echte). Aan dat soort verwarring heeft Linda een broertje dood. Vanavond blijft ze voor het eerst bij me slapen. Ja, sorry als het wat rauw op uw dak viel maar een man is nou eenmaal niet gemaakt om monogaam te blijven.

Ik heb een weblog ontdekt, waar het uitsluitend over auto's gaat en waar dus ook uitsluitend mannen reageren. En het is er fantastisch. Je kunt er naar hartelust schelden, elkaar het leven zuur maken, zinloze reacties geven, onder de gordel slaan, heel erg uit je dak gaan als je iets niet zint, en dat alles zonder dat vrouwen zich ermee bemoeien met nare relativerende opmerkingen als: "komop jongens, het zijn maar stukken blik."

Want vrouwen begrijpen absoluut niet wat het betekent voor een man om eens lekker ouderwets instinctief te mogen reageren, zijn krachten te mogen meten, een ander te vernederen om zijn ongelooooofelijk debiele merkenvoorkeur, en zich op te winden over een idioot die tegen hem ingaat. Dit is een strijd die gestreden moet worden. Tot de virtuele dood erop volgt.

Uiteraard komen we er aan het eind altijd uit. Er is tegen elkaar gezegd wat er gezegd moest worden en alleen in de kleuren zwart en wit! Eéntiende seconde langzamer op een circuit is het verschil tussen een winners- en een losersauto. Kijk, op deze site gaat het tenminste ergens om! Al is het maar om je achteraf dood te lachen om je eigen opgewonden verontwaardiging en je echt volkomen achterlijke, kant noch wal rakende argumenten. Heerlijk dat dat allemaal nog gewoon kan in een geëmancipeerd land als Nederland.

Omdat ik al bijna twee weken bloed uit een miniscuul wondje, heb ik vanmiddag al mijn moed maar eens verzameld en de spoedlijn van de huisarts gebeld. Nou, dan moet je lef hebben hoor, de spoedlijn bellen voor een wrat. Natuurlijk bloedde ik niet continue, maar wel ging het wondje elke dag weer open bij het douchen of verband wisselen. "Laat dat verband dan zitten!", hoor ik u denken, maar dat ging niet want het zat steeds niet strak genoeg en het kleurde steeds rood.

De dokter heeft het wondje dicht geschroeid. Met een soldeerbout gaat dat. Het brandt, het rookt en het stinkt. En hij moest het vijf keer opnieuw doen. Hoe dat voelt? Alsof ze met een gloeiende soldeerbout in een open wond zitten te poeren. Met een beetje geluk is de wrat ook weggebrand. Anders zit er ik van de week gewoon weer met een opengekrabd wondje. (Ziekelijk! En dan lieg ik nog tegen de dokter dat ik het openkrab, in werkelijkheid snij ik er met een mes in.) Natuurlijk deed ik net of het zeer deed, anders denkt zo'n man: "Hee, hoe kan dat nou, hij voelt geen pijn?" Voel ik ook niet, bij de commando's leerden we dat uit te schakelen, maar daar ga ik niet mee te koop lopen.

Linda (vrouwtje van Mack voor intimi) werkt op een school. Vandaag kwamen er twee collega's van haar werk op kraamvisite. Eén van die collega's kwam mij nogal bekend voor maar ik kon hem niet plaatsen. Zijn naam zei me niet genoeg om mij te laten denken dat ik hem eerder had gehoord. Ik vond hem op een gymleraar lijken die ik vroeger op de Meao had. Maar dat kon hem niet zijn, hij zag er veel te jong uit.

Toen Linda vertelde dat ik vroeger les had gehad van een andere collega van hun, vroeg hij ineens: "Van wie heb jij L.O. (lichamelijke opvoeding) gehad dan?" En toen wist ik het en zei: "van jou!"

Nu heeft Linda al drie collega's die mij vroeger les hebben gegeven. Gelukkig herinneren ze zich mij niet meer. Hoeveel lopen er nog rond?

Zoals Pauline in het vorige logje al min of meer voorspelde, zijn de reacties op mijn eerste column niet onverdeeld positief. Integendeel zelfs, ze zijn allemaal negatief! Behalve van u en mijn familie dan, die waren wel positief. Ik kreeg vandaag een mailtje van de redactie met een aantal reacties van mensen die het er niet mee eens waren. Ze gaan die reacties nog plaatsen in het volgende nummer, dus ik ga ze hier niet openbaar maken, maar het kwam er op neer dat ik een ouderwetse zak ben.

De redactie vond het gelukkig wel eens prettig een beetje heibel in de tent, dus doorgaan…vooral doorgaan.