Omgekeerd assertief

Ik had vandaag ruzie met mijn baas over nog uit te betalen overuren. Hij zei dat ik er nog 77 had en of ik daar vrij voor wilde of dat ik ze uit wilde laten betalen, maar ik vond dat niet nodig. Ik kijk tenslotte ook iedere dag wel op web-log onder werktijd, dus dat vond ik een beetje overdreven.

Maar goed, dat werd dus een flinke ruzie.
Baas:"Als jij ze niet laat uitbetalen, dan krijg je dit jaar gewoon een veel groter kerstpakket!"
Ik: "Sodemieter op met je kerstpakket man, ik eis gewoon een normaal kerstpakket."
Baas: "Als je zo doorgaat krijg je een Alfa Romeo van de zaak hoor!"
Ik: "Als je dat maar niet in je hoofd haalt, anders bel ik het FNV!"
Baas: "Prima. Jij krijgt salarisverhoging. Op staande voet."
Ik: "Best! Je gaat je gang maar."

Ik sloeg de deur achter me dicht. Ja zo laat ik me niet behandelen!

Weggegooid geld

Eindelijk begrijp ik waarom mannen als Obama en die stramme er zoveel voor over hebben om president te worden. Het gaat om het geld! En dan niet om het armzalige salaris dat ze tijdens hun ambt verdienen, nee het gaat om het geld wat ze na hun premier/presidentschap binnenslepen.

Bill Clinton bijvoorbeeld doet het heel leuk met € 100.000,- voor een spreekbeurt, Tony Blair doet het nog leuker met € 200.000,- voor een spreekbeurt van anderhalf uur. 15 miljoen per jaar haalt Blair tegenwoordig binnen met praten en is daarmee de best betaalde spreker ter wereld. Maar dat zijn nog niet zijn enige inkomsten; vele miljoenen krijgt hij voorgeschoten van een uitgever om zijn memoires op te tekenen. En op zich lijken mij die nog best interessant ook, in tegenstelling tot de memoires van George W. Bush, maar dat berust geheel op een vooroordeel. Misschien kan die man hartstikke leuk schrijven!

Wat mij wel aan het denken zette toen ik bovenstaande vanochtend op de radio hoorde, spreekbeurten van € 200.000,-? Wie betaalt dat dan? Ik kan het helemaal verkeerd zien, maar dat is toch weggegooid geld? In deze tijden van kostenbesparingen (op personeel, nooit op directie) is het toch vreemd dat bedrijven dit soort bedragen neertellen? Of werkt dit hetzelfde als 'sweet sixteen' maar dan voor directieleden? Wie de duurste spreker binnenhaalt? Want, alles leuk en wel zo'n speech, maar de toehoorders schieten er toch niet veel mee op lijkt me? Tenminste niet iets waar ze wat mee kunnen of waar ze beter van gaan werken. Ik heb een keer het genoegen mogen smaken om naar Arnold Heertje te mogen luisteren die bij het bedrijf waar ik toen werkte iets kwam vertellen over communicatie. Want daar schortte het nogal aan volgens de directie. Nou, hij kon leuk vertellen hoor, die Heertje, maar voor de rest: weggegooid geld.

Bloed

En ineens zag ik op mijn handpalm(boom) whoeehaaahaaa, snap je 'm? een bultje dat er niet hoorde. En wat doet mack zijn hele leven al met bultjes die er niet horen? Die verwijdert hij zelf met een scherp mes. Niks geen verdoving, niks geen steriel, niks geen ontsmetting…rattssjjj weg! Maar deze hield niet op met bloeden. Dagenlang heb ik gebloed. Ik moest er een wondje in mijn andere hand bij maken en deze met elkaar verbinden middels een rietje om niet volledig leeg te bloeden. En als ie-dan weer dicht was en ik was niet tevreden over het resultaat, dan opereerde ik opnieuw, en bloedde ik opnieuw. (Dit is mijn grootste afwijking, dan weet u dat nu ook.)

Afijn (stom woord, de laatste keer dat ik het gebruik), ik moest me erbij gaan neerleggen dat deze operatie niet zelf zou lukken. Hier waren de scherpe messen op, en in geen enkele winkel wilde ze me nog een mes verkopen, als ik zo bloedend binnenkwam. Dus vandaag heb ik maar eens aan mezelf toegegeven dat dit een wrat betrof. En dat er even een dokter aan te pas moet komen. Een dokter krijg je trouwens niet zomaar te pakken, tenminste niet op het normale nummer. Op het nummer dat eronder stond wel: Dokter de Groot, spoedlijn? Ja, goedemorgen met Mack, ik heb een wra..zei u spoedlijn? Oh sorry! Daaag.

Morgen word ik geopereerd. Met stikstof. Het wrattenspreekuur op woensdagmiddag wat vroeger bestond om alle melaatsen van hun kwalen af te helpen is afgeschaft. Dat komt omdat de keuringsdienst van waren het begon op te vallen dat er altijd een vrachtwagentje van Unox cup a soup stond te wachten tijdens het wrattenspreekuur. Het gerucht ging dat ze zo aan de croutons kwamen.

Sweet sixteen

Ik hou van open-mond programma's op televisie. Dat zijn programma's waarbij mevrouw Mack's mond openvalt van verbazing, ik altijd zeg dat het niet echt is maar in scène is gezet, maar dat we het eigenlijk niet zeker weten. Op een of andere betweterige muziekzender zenden ze een programma uit dat volgens mij "sweet sixteen" heet, waarbij gefilmd wordt hoe een kind van veel te rijke ouders zijn/haar 16e verjaardag mag vieren en waarbij het erom gaat wie het grootste-coolste-duurste-bruutste feest heeft en wie het mooiste cadeau krijgt.
De lieve kindertjes (engeltjes zijn het) zijn zo verschrikkelijk lief dat iedereen vrienden met ze wil zijn en op hun feestje wil komen, en hun vader (vaak rijk geworden met een rapliedje) regelt voor hun een belangrijke artiest die komt optreden op het feest, want hun kind hoeft zich van hem niet te schamen tegenover zijn beste vrienden. En natuurlijk krijgt het kind een mooie auto van Duits fabrikaat. Bijna altijd een mooie BMW 3-serie. Maar het mooist om te zien vind ik hoe gewoon die kinderen zijn gebleven! Behulpzaam, attent en hard studerend. Het is echt een programma waarbij je hart zich opent.

Toch raad ik u dit programma niet aan om eens te bekijken. Als u dan zo graag verwende kindertjes wilt zien kijk dan eens naar Ozzy Osbourne (want die schaamt zich tenminste nog voor het gedrag van zijn kinderen) of nog beter, naar Hogan knows best, een reality show over Hulk Hogan en zijn gezin, die ook niet wil dat zijn kinderen verwende ettertjes worden, en ze regelmatig aan het werk zet. En oh wee de jongeman die te dicht in de buurt komt van zijn bloedmooie dochter…

Kredietcrisis (maar nu écht!)

Nu was ik toch een paar weken geleden bij de bank om een financiering te regelen, nieuwe verwarmingsketel, nieuwe keuken, en heb ik de volgende drie afspraken gemaakt: aflossen, rente 30 jaar vast 5,9% en een looptijd van 30 jaar. Nu weet ik niet hoe zo'n bank het dan voor elkaar krijgt om mij een offerte te sturen met daarin de volgende afspraken: aflossingsvrij, 10 jaar vast 6,2% en de looptijd aangepast aan de resterende looptijd van onze bestaande hypotheek. Ik vind dat knap.

Weet u wat pas een echte kredietcrisis is? Dat je je hypotheekverhoging nog niet rond hebt, en de factuur van de heteluchtverwarming is al binnen en je vrouw zet ook al doodleuk een handtekening onder een koopcontract voor een nieuwe keuken. Heeft iemand voor mij het 06-nummer van Wouter Bos?

Roomser dan de Paus

Ving ik gisteren op dat iemand de belastingdienst oplichtte door valsheid in geschrifte te plegen. Het ging erom dat iemand haar kinderen één keer in de week ter oppas dumpt bij haar ouders, die daar vervolgens subsidie voor krijgen, en zelf kreeg zij ook nog wat terug van de belastingdienst terwijl de kinderen in werkelijkheid helemaal niet naar die ouders gingen.

"Ja, ik zou toch gek zijn als ik het niet deed?", probeert zo iemand zich dan goed te praten. Bij mij krijgen ze dan nul op het request. "Nee hoor, dan ben je niet gek, dan ben je normaal." zeg ik dan. "Oh, jij bent zeker roomser als de Paus?"
"Nee, ik ben roomser dán de Paus. En inderdaad, ik steel nooit, maar of je dan roomser bent dan de Paus weet ik niet, want die steelt ook nooit bij mijn weten."

"Ja, nou ja, 't gaat toch van de grote hoop. Bovendien, ik betaal al zat belasting."
" Ja, dat klopt," zei ik, "dus pik je maar weer wat terug. Door jou en al die andere oplichters moet ik volgend jaar weer meer belasting betalen omdat ze nu tekort komen. Dankjewel." (Beetje olie op het vuur) Uiteraard wordt mij dit niet in dank afgenomen, maar eigenlijk ook weer wel omdat diegene ook voor mij een proefberekening wilde maken om te zien hoeveel subsidie mijn moeder dan wel niet kreeg.
"Die krijgt geen subsidie." zei ik.
"Wel waar!" zei ze. "Kijk maar. Hoeveel uur in de week past ze op Hans?"
"Nul" zei ik.
"Ja, je moet natuurlijk wel uren invullen anders krijg je niks terug nee."

Gevraagd: wetgever m/v

In het programma "op de bon" kwam er een melding bij de politie over twee dronken mannen die overlast veroorzaakten in een stad. Twee agentes (de één nog sympathieker dan de ander) gingen erop af en sommeerden de dronken Polen, want dat waren het, om weg te gaan. Ze weigerden en sliepen, want dat deden ze, gewoon verder. De agentes riepen assistentie op omdat ze de dronkaards alleen niet weg zouden krijgen. Komt er een busje met nog twee agentes aan! De agentes staan te overleggen en een van de Polen staat op om een plasje te doen. De agentes zijn verbijsterd maar grijpen niet in. Commentaar van de sympathieke agente: "Ja, we kunnen hem een boete geven maar die moet hij gelijk betalen en we weten dat hij geen geld heeft, en hij wil niets liever dan dat we hem meenemen zodat hij vannacht een slaapplaats heeft. En daar beginnen we niet aan." De vier agentes vertrokken onverrichter zake, de Polen sliepen verder.

Nu denkt u misschien dat ik heel verontwaardigd en verbolgen ben over dit voorval, of dat ik insinueer dat mannelijke agenten het beter hadden gedaan; niets van dit alles. Waar ik wel benieuwd naar ben: wat zou u hier nu aan doen als ú Rita Verdonk was?

Schrik

Mijn oom (broer van mijn vader) en tante hebben een auto-ongeluk gehad. Ze hadden hun twee-jarige kleinzoon achterin zitten maar die is er gelukkig zonder kleerscheuren vanaf gekomen. In elk geval zonder verwondingen. Mijn oom en tante liggen nog in het ziekenhuis met diverse botbreuken, maar dat komt op den duur wel weer goed.

Maar wat zul je schrikken als er een tegenligger in een slip raakt en op je af komt glijden. En wat een opluchting lijkt het me als je constateert dat je 'geleende' kleinkind niks heeft. Al kun je daar in dit geval ook niks aan doen. http://www.ad.nl/groenehart/woerden/2721620/Vijf_gewonden_bij_botsing.html

Stad van de oude mannen.

Gisterenavond wist ik ineens wat er mis is met Nederland. Ik zag het tijdens een uitzending van Spoorloos. De mensen van Spoorloos waren in de Spaanse stad Valladolid. (schitterende naam, spreek maar eens een paar keer uit. Vajadoliet, Vajadoliét) Valladolid is zo groot als Den Haag, maar zonniger. Stad van de Oude Mannen werd de stad genoemd, door alle oude mannen die elke avond op straat in groepjes bij elkaar komen. De oude mannen praten, roken, boulen, en zitten. Veel meer doen ze niet. Geweldig lijkt me dat. Dat je na je pensioen mag toetreden tot het Gilde der oude mannen. Dat wil ik! Beter dan vissen of een volkstuintje en je laatste dagen slijten in een tehuis. En ze doen tegelijkertijd dienst als bewakingscamera en dragen zo bij aan de veiligheid op straat.

Waar de vrouwen waren werd niet duidelijk maar ik vermoed op dezelfde plek als waar Ierse vrouwen zijn op doordeweekse avonden als hun man in de pub hangt; thuis. En dat zal gelijk de reden zijn dat wij in Nederland zulke schitterende projecten niet van de grond krijgen. Nu weelt de misdaad hier 's avonds tierig, of andersom, dat weet ik even niet meer en dat heeft twee hoofdoorzaken. Het is hier 's avonds minder zonnig en de Nederlandse man is stukken geëmancipeerder dan zijn Spaanse of Ierse of waar ook ter wereld, collega.

Ferrari

Het is allemaal leuk hoor, kostenbesparingen, en het is momenteel hét item om te scoren voor elke financiële topman, maar nu is de FIA (Internationale Automobiel Federatie) toch echt te ver gegaan. Ze willen om de torenhoge kosten van Formule 1 terug te brengen, elke F1 wagen uitrusten met een standaardmotor.

Nu ben ik geen emotionele Italiaan, maar zelfs ik snap dat Ferrari zich hiertegen met hand en tand verzet. En desnoods uit de F1 zal stappen. Nog steeds als ik een Ferrari zie raak ik bevangen door zijn schoonheid en zijn motorgeluid. Met een beetje inbeelding zie ik de brandschone fabriekshallen voor me waar elke Ferrari bijna liefdevol wordt gebouwd. Als laatste wordt de motor (il cuore) langzaam in de auto gehangen. Op een koude mistige ochtend in Maranello wordt hij gestart. Een siddering gaat door de carrosserie. Buiten staat hij stationair op te warmen. Witte pluimpjes condens komen uit zijn uitlaten. Zometeen komt er een testrijder om de auto een paar rondjes de sporen te geven op de testbaan. De mensen van Ferrari zien het met lichte opwinding aan. Ieder is trots op het werk dat hij heeft geleverd. Trots dat hij bij Ferrari werkt. Een Porsche zal hij nooit een blik waardig gunnen.

En nu wil de FIA hen opschepen met een standaardmotor uit Duitsland of Japan? Nooit! Heiligschennis! Dit is nog viezer dan dieselbrandstof!