Categorie: Vaassen en omstreken

Ik woon nu al 27 jaar in Vaassen, dus ik mag mij best een Veluwenaar noemen.Veluwenaren zijn achterbaks en laten nooit het achterste van hun tong zien. Tenminste, dat is het imago. Vanochtend tijdens de zwemles van Hans, zocht ik een plek om Tammar te verschonen omdat zij een onwelriekende geur verspreidde. Tijdens het zoeken werd mij een plek gewezen door een vriendelijke, kalende man met een Rotterdams accent. Ik bedankte hem en liep erheen. Het was achteraf gezien een enorm waardeloze plek trouwens, maar een gegeven paard kijk je niet in de mond.

Toen ik terugkwam vroeg hij met zijn lijzige accent of het een goed plekkie was. Ik antwoordde dat dat zo was en ging weer zitten waar ik zat. Tammar wees naar hem en riep "Opa!" Ik vond dat lullig van haar, want de man zei dat hij zelf ook in de kleine kinderen zat, en dat hij daarom dat plekje kende. En dat hij vorig jaar uit Rotterdam hierheen was gekomen, maar dat zijn huis wat moeilijk te verkopen was, en zijn vrouw zat al wel hier met drie kinderen en hij had nu net ander werk waardoor hij nu zes dagen moest gaan werken maar dat was niet erg want op zijn werk kwam hij tenminste bij….ja hallo! Daar heb ik allemaal geen zin in hoor. Maar omdat ik een achterbakse Veluwenaar ben, blijf ik vriendelijk en geef hem korte antwoorden op zijn vertellingen. Terwijl ik eigenlijk denk: donder op vent.

Momenteel ligt het complete vliegverkeer in Noordwest-Europa plat door een vulkaanuitbarsting in IJsland. Een zeldzaamheid natuurlijk. Maar wat maar weinig mensen weten, is dat Nederland ook een vulkaan herbergt, weliswaar al jaren niet meer actief, maar toch, we hebben er één. Ik zal u er iets over vertellen. De Nederlandse vulkaan, de Vasuvius, bevindt zich even ten noordwesten van de dorpsgrenzen van het Veluwse dorp Vaassen (gld) en was voor het laatst actief in het jaar 879. De vulkaan is 48 meter hoog maar dat is slechts het bovengrondse deel. Als het ondergrondse deel wordt meegerekend behoort de Vasuvius tot de vijf hoogste vulkanen ter wereld. De krater heeft een diameter van slechts 35 meter en is plaatselijk ook wel bekend als “de kring van brand.”

Op 24 augustus 879 barstte de Vasuvius voor het laatst uit met fatale afloop. Het stadje Vaassen werd compleet bedolven onder een dikke laag as en lava. Alle ruim 400 inwoners vonden de dood, hoewel een dikke eeuw later –zo gaat de legende- een paar zielen zich door de dikke aslaag groeven en het stadje opnieuw stichtten zonder daarbij afbreuk te doen aan het typisch middeleeuwse karakter waar het dorpje om bekend stond.

Pas in 1912 werd ontdekt dat de Vasuvius eigenlijk een vulkaan was, en vlak daarna begonnen de eerste opgravingen. Eerst vond men een paar lemen huisjes in het bos die de naam “het verscholen dorp” kregen. Ten onrechte wordt ook wel gezegd dat het verscholen dorp in de Tweede Wereldoorlog is gebouwd door onderduikers, maar dat is pertinent niet waar. De onderduikers hebben het wel gebruikt, maar niet gebouwd. In de huisjes trof men enkele goed bewaarde lichamen aan van volkeren die de Veluwe destijds bewoonden. Bekend is natuurlijk de man die in gedachten verzonken lijkt, zijn hoofd nog rustend op zijn rechterhand. Waarschijnlijk is hij compleet verrast door de eruptie maar er zijn tevens aanwijzigingen dat de man de uitbarsting wel heeft opgemerkt, maar zich gewoon schikte in zijn lot. Met moderne technieken is aangetoond dat dit Augustinus Rodijk was, een plaatselijk bekende boekhouder van wie vandaag de dag nog steeds veel afstammelingen rondlopen. In de Tweede Wereldoorlog is zijn goed bewaarde lichaam door de Duitsers meegenomen en sindsdien is het lichaam spoorloos. Het lichaam zou voor het laatst gezien zijn in Parijs, maar dat lijkt onwaarschijnlijk omdat Augustinus bekend stond vanwege zijn uitgesproken haat jegens Fransen.

Het is niet uitgesloten dat de Vasuvius ooit nog een keer zal uitbarsten, omdat het waarschijnlijk een slapende vulkaan betreft. De Vaassenaren zijn overtuigd dat hun vulkaan nog eens zal toeslaan als er niet elk jaar een jonge maagd in de krater wordt geworpen. Nog steeds vindt dit ritueel jaarlijks op 24 augustus plaats. Elke familie die een maagd schenkt wordt volgens de traditie nooit meer aangeslagen voor de WOZ belasting. Meisjes in Vaassen staan erom bekend dat zij veel eerder dan het landelijk gemiddelde ontmaagd worden. Men vermoedt echter dat er een verband is tussen deze jeugdige ontmaagdingen en de kring van brand.

Onze jongste qua katachtigen, Sophie, was vanavond in een fel gevecht verwikkeld geraakt met een collega uit de buurt. Sophie stond juist op het punt om de genadeklap toegediend te krijgen, toen mevrouw Mack kon ingrijpen. Een hevig ontdane en druppels bloed verliezende Sophie vluchtte ons huis in. Wij hebben maar even de dierenarts gebeld of we langs mochten komen. Natuurlijk, dat mocht maar ook wij kregen er van langs. Dat kwam zo.

Deze dierenarts staat in het dorp goed bekend en is enorm begaan met beesten. Iedereen kan een gevonden gewond beest zo bij hem brengen, free of charge. De andere kant van deze dierenarts is, dat zijn marketing nooit van de grond is gekomen. Er hangt nu nog een uithangbord aan zijn praktijk met daarop slechts vier cijfers om zijn telefoonnummer aan te geven. Hij werkt serieus nog met kaartenbakken in plaats van een computer. Ik vond de man dus prima, maar mevrouw Mack die toch de hoofdeigenaar was van Mack (de echte) die wij destijds hadden, vertrouwde het niet helemaal om met zo’n ingewikkelde hond naar zo’n dorpskwakzalver te gaan. Een Alfa Romeo geef je ook niet aan een beunhaas, dat idee.

Wij gingen dus met Mack (de echte) en de twee katten, Sophie en Bob  naar een andere dierenartsenpraktijk, met dierenartsen in witte lange jassen, dierenartsassistentes en waar een indruk van steriliteit hing. Maar sinds Mack (de echte) er niet meer is, hebben wij onze katten ook verwaarloosd. Ja, ze kregen wel eten en onderdak enzo, maar inenten of aaien, nee, dat zat er niet meer in.

Maar vanavond moesten wij dus snel een keuze maken, welke dierenarts, de marketeers of de kwakzalver? De kwakzalver. Hij achterhaalde onze geschiedenis simpel en vroeg argwanend waarom we bij hem kwamen. "Ja, Linda, waarom eigenlijk," vroeg ik en koos de kant van de dierenarts en pleitte mezelf vrij. Nou, daar redde ze zich nog aardig uit en de dierenarts accepteerde het. Maar hij vond wel dat we de katten moesten laten inenten. "Ja, logisch! Waarom heb je dat eigenlijk niet gedaan, Linda," zette ik het kruisverhoor van de dierenarts nog even extra kracht bij.

In elk geval, Sophie is behandeld, bijna per ongeluk een narcosemiddel toegediend gekregen in plaats van anti-biotica, (potjes stonden naast elkaar op een tafeltje met de spuiten er nog in), ik mocht assisteren door wat papier uit een automaat te pakken waarmee de wond werd schoongeveegd (niks geen steriel gaasje) en op de tafel waar ik dat papier pakte lag een ander papiertje met daarop iets wat nog het meest op een bebloede kipfilet leek. Het is echt ongeloofelijk dat dit nog bestaat! Maar goed, wij hebben een nieuwe dierenarts, en een goeie want iedereen kent hem hier in het dorp.

Zoals ongeveer elke Vaassenaar die ook een Hyves account heeft, kreeg ik vandaag een vriendenuitnodiging van een wethouder. Zijn Hyvesnaam is ook wethouder …..(vul hier de meest voorkomende Nederlandse naam in) Ik ga er niet op in, want ik ken de man niet, maar mijn stem krijgt hij wel, want daar is het de beste man om te doen. Ik hoorde het ook vanmiddag van Linda, dat hij mijn stem krijgt. Want de man is ook vrienden met Linda geworden en hij heeft haar overtuigd van het nut van de lokale partij die de wethouder vertegenwoordigt en van het feit dat de partij opkomt voor Vaassense belangen binnen de gemeente Epe.

Prima zaak, lijkt mij, maar ik ga niet stemmen. Dus neemt Linda gewoon aan dat ze dan mijn stem mag hebben omdat ze het zonde vindt een stem verloren te laten gaan. Ja, dat kan wel zijn, maar ik vind het zonde om oud brood weg te gooien en dat doe ik dan weer niet. Bovendien, deze partij die opkomt voor het Vaassens belang wil dingen die ik helemaal niet wil. Een autovrije straat van de dorpstraat maken bijvoorbeeld. Ik baalde al dat ze er destijds éénrichtingsverkeer van maakten. Of dat ze tegen de leegstand zijn in voormalige winkelpanden in Vaassen. Nou, ik niet. Ik ben trots op het feit dat wij ook krakers in Vaassen hebben. Als we het nu hebben over de Tweede Kamer verkiezingen, dan ben ik nog nét te porren om zelf te gaan stemmen, maar niet voor de gemeenteraad. Hoe dat komt? Daar heb ik over nagedacht. Als je niet gaat stemmen, dan ben je gewoon een tevreden mens. Er gebeurt gewoon niet genoeg wat ook jou aangaat. Kijk, als ik in Utrecht zou wonen, Kanaleneiland of Overvecht, en er waren hier op straat jeugdbendes de baas, ja dan heb je wat belangrijks om je druk over te maken ja. Hier niet. Zal deze lokale partij de invoering van de parkeerschijf kunnen tegenhouden?

Vandaag heb ik iets gedaan waar ik al twee jaar naar uitkeek. Ik moest ervoor naar Elspeet. Mijn god, Mack, wat kan er in hemelsnaam in Elspeet zijn waar jij al twee jaar naar uitkijkt? Nou, in Elspeet zit een autospuiter en die gaat mijn AR even voorzien van nieuwe lak (Alfa Rosso) hier en daar. Zodat hij er weer strak bij komt te staan, dit 6 cilinderig Italiaanse monster met 2500 brullende cc's.

Op de terugweg zijn Hans (want die was ook mee) en ik even gestopt bij de grote Stakenbergse speelweide. Dat zou u ook eens moeten doen op een zonnige zaterdag. Het is het domein van de gereformeerde medemens. Ik zag er zelfs ééntje met een zwart pak en een hoed op lopen. Dat was wel de fanatiekste, maar de rest mocht er ook zijn. Jonge mannen in lichte zomerbroeken en blauwe overhemden (lange mouwen), jonge vrouwen in lange rok en witte blouse en dames op leeftijd in zwarte rokken en witte bovenkleding. En schitterende ouderwetse kapsels! Zo moet het paradijs bedoeld zijn! Hans had er geen oog voor en zag alleen de speeltoestellen en rende van het ene naar het andere in zijn spijkerbroek en zwarte concert t-shirt van AC/DC met het opschrift: "We salute you!" En daaronder de bandleden met hun duivelse hoorntjes.

Als u denkt: "Goh, wat schrijft Mack anders dan anders," dat komt zo. Toen ik thuis kwam ging Linda de hort op en ze komt pas laat thuis, zodat ik nu mijn verdriet zit weg te drinken met een fles "Wagenings Blond" bovengistend bier van 0,75 liter. Er zit nu nog een klein laagje in, vandaar.

Praktisch elke avond loopt er hier een hoestende idioot voorbij. Je hoort hem al van verre aankomen en met een heus Dopplereffect hoor je hem ook weer in de verte verdwijnen. Tussen elke hoest zit ongeveer 2 seconden pauze. Ik overdrijf niet. Wie is deze mysterieuze, hoestende idioot, wat mankeert hem en waarom neemt hij geen stophoest?

Evengoed is Vaassen toch een beetje een vreemd dorp. Een poosje geleden kwam ik toen ik Tammar bij de kinderopvang afzette, een niesende idioot tegen. Op de fiets. Die kwam niesend aan fietsen zonder ook maar de moeite te doen om haar hand voor haar mond te doen. Of om ingehouden te niesen. Ik heb zeker twintig niesen geteld. En zeker twaalf fluimen. En dat fietste al niesend gewoon door, met twee handen aan het stuur, alsof er niks aan de hand was. Volgens mij zijn er dan toch een paar draadjes in je nek niet helemaal goed aangesloten.

Hier wonen wij. Wat niet veel mensen weten is dat Vaassen ook wel het “Venetië van de Veluwe wordt genoemd. Onze huizen zijn gebouwd in het water. Elke ochtend pakken wij de gondel om ons te verplaatsen. Niet altijd even handig, maar het heeft wel zijn charme. Boodschappen doen bijvoorbeeld. Vanmiddag voer ik even langs de bakker en door de supermarkt. Ik deed een euro in het winkelbootje en deed mijn boodschappen. Best leuk hoor, maar je moet geen haast hebben. Motorboten zijn verboden in het centrum, alleen gondels worden toegelaten.

’s Avonds is het hier natuurlijk de meest romantische plek van heel Nederland, met alle sfeerlampjes die op elke hoek van de vaarweg staan. Vaassenaren staan ook bekend als enorme romantici en altijd geeft ergens wel iemand een aria weg. Ik denk dat ik vanavond maar weer eens met mijn gitaar in het raam ga zitten.

♪♪ Oh sole mio ♪♪

straat onder water

straat onder water

Er schoot mij te binnen dat ooit iemand mij eens had verteld over die "olde" Vorderman, die een zaadhandel aan de Trekweg had. En die man scheen elke ochtend met de handkar naar de stad te lopen. En degene die het mij vertelde had zelf niet door hoe grappig dat was. Ik ging op internet op zoek naar die olde Vorderman van de Apeldoornse Trekweg, maar ik kon hem niet vinden. Het was ook te mooi om waar te zijn.

Maar…ik stuitte wel op oude foto's. Oude foto's van Apeldoorn (de trekweg bestaat wel) en omgeving. En wat wil nu het toeval? Ik kom ook uit de omgeving Apeldoorn! Vaassen om precies te zijn. Vaassen (Fasna) is 1118 jaar oud maar de eerste foto's komen pas los omstreeks 1928. Altijd leuk om te zien hoe bepaalde plekken er vroeger uitzagen. Er was zelfs een heus station hier. De stationstraat is er nog steeds, maar het spoor is een fietspad geworden (hier gaat de tijd achteruit) en natuurlijk het beroemde kersendijkje , waar mening jongen een man is geworden, ligt er ook nog. Wel heel vreemd dat er vroeger niemand een foto van Kasteel de Cannenburgh heeft genomen. Dat is er dan zeker nog niet zo lang.

Och, kiek noe toch 's, wa'k noe weer vin'. *Pinkt traantje weg*

Ik spreek na ruim 25 jaar inwonerschap inmiddels een aardig mondje Nedersaksisch.

Gisterenavond laat, heeft zich hier een wonder voltrokken. Ik haalde Tammar uit bed voor een flesje en liet haar drinken. Toen ze het voor de helft op had laste ik even een pauze in voor een enorme boer, zodat ze goed uitgerust aan de tweede helft kon beginnen. In de tweede helft praatte ik wat tegen haar in de trant van: "wat een lekker mellukie he meisje?" Ze keek me glimlachend en onderzoekend aan. En toen gebeurde het. Ze haalde de speen uit haar mondje en zei toen: "Lekker"
Zuiver! Ik zweer het. En toen dronk ze weer verder alsof er niks was gebeurd.

Vanochtend fietste ik met Hans een rondje om naar de watervallen te kijken. Het barst hier in Vaassen van de watervallen. Sommigen zijn tot 15 centimeter hoog. Ik fietste richting Kievitsveld (Emstergat in de volksmond) en kwam langs de Veluwse bron. De Veluwse bron is een nieuwgebouwd kuuroord, ongetwijfeld het grootste van de wereld, waar vrouwen heerlijk kunnen sauna-en, modderen, massage-en, zwemmen en nog veel meer vrouwending-en. Ik zeg bewust vrouwen, want ik ontken dat er tegenwoordig mannen zijn die het ook prettig vinden om vrouwendingen te doen. In elk geval, de parkeerplaats stond stampvol.

Aan de overkant, in het Emstergat was de net nieuw in gebruik genomen waterskibaan actief. Hans en ik keken een poosje naar de waterskieërs die voort werden getrokken door een soort kabelbaan. Hans vond het prachtig en ik voelde iets van trots. Een echte attractie in Vaassen! Eentje die jong en sportief publiek trekt! Waar mensen van heinde en verre op af komen. Tot nu toe moest ik Vaassen promoten met dat stomme kasteel de Cannenburgh, of met de grootste kerstmarkt van Europa (zucht), maar dat trekt alleen mensen die met een bus komen.

Maar op de terugweg zagen wij iets, wat zelfs ik nog nooit heb gezien. Op een heel stil fietspad langs het kanaal stonden een paar schapen. Een boer in een blauwe kiel had een van de schapen in een soort van schommelstoel vastgezet en net toen wij langs kwamen, trok de boer aan een hendel en het schaap werd schuinachterover getakeld in het apparaat. Het schaap zat in een hulpeloze positie. Hans vroeg: "wat tis tat?" Ik heb maar gezegd dat het was om het schaap te scheren, maar volgens mij was het een schapenneukmachine.