Vanochtend fietste ik met Hans een rondje om naar de watervallen te kijken. Het barst hier in Vaassen van de watervallen. Sommigen zijn tot 15 centimeter hoog. Ik fietste richting Kievitsveld (Emstergat in de volksmond) en kwam langs de Veluwse bron. De Veluwse bron is een nieuwgebouwd kuuroord, ongetwijfeld het grootste van de wereld, waar vrouwen heerlijk kunnen sauna-en, modderen, massage-en, zwemmen en nog veel meer vrouwending-en. Ik zeg bewust vrouwen, want ik ontken dat er tegenwoordig mannen zijn die het ook prettig vinden om vrouwendingen te doen. In elk geval, de parkeerplaats stond stampvol.
Aan de overkant, in het Emstergat was de net nieuw in gebruik genomen waterskibaan actief. Hans en ik keken een poosje naar de waterskieërs die voort werden getrokken door een soort kabelbaan. Hans vond het prachtig en ik voelde iets van trots. Een echte attractie in Vaassen! Eentje die jong en sportief publiek trekt! Waar mensen van heinde en verre op af komen. Tot nu toe moest ik Vaassen promoten met dat stomme kasteel de Cannenburgh, of met de grootste kerstmarkt van Europa (zucht), maar dat trekt alleen mensen die met een bus komen.
Maar op de terugweg zagen wij iets, wat zelfs ik nog nooit heb gezien. Op een heel stil fietspad langs het kanaal stonden een paar schapen. Een boer in een blauwe kiel had een van de schapen in een soort van schommelstoel vastgezet en net toen wij langs kwamen, trok de boer aan een hendel en het schaap werd schuinachterover getakeld in het apparaat. Het schaap zat in een hulpeloze positie. Hans vroeg: "wat tis tat?" Ik heb maar gezegd dat het was om het schaap te scheren, maar volgens mij was het een schapenneukmachine.