Categorie: Mack vindt ergens wat van

Ik zag zojuist een discussie op televisie tussen een longarts en de directeur van Philip Morris. Het bedrijf had een nieuwe e-sigaret ontwikkeld, en uit onderzoek was gebleken dat er 90 tot 95% minder schadelijke stoffen in zaten dan in gewone sigaretten. De longarts wilde er niets van weten, en ging vol in de aanval, daarbij geholpen door presentator Twan Huys, terwijl de directeur aanvoerde dat er ondanks al het ontmoedigingsbeleid een groep is die blijft roken, en die ze hiermee tegemoet wilden komen.

Het is natuurlijk lastig, in deze tijd een sigarettenfabriek voeren, het beleid ook nog moeten verdedigen omdat het eenmaal je werk is, en daarbij aangevallen te worden door een longarts en ook nog de publieke opinie tegen te hebben. Het is meer geaccepteerd om in de porno-industrie te werken dan in een sigarettenfabriek. Maar toch moet mij iets van het hart. De staatssecretaris van Volksgezondheid mocht namelijk ook zijn zegje doen, en die zei met triomfantelijke blik dat hij geen uitzondering zou maken op de regels voor de e-sigaret omdat hij niet de staatssecretaris van een beetje volksgezondheid was, maar van volksgezondheid, en dat ook deze nieuwe sigaret nog steeds ongezond was. Alsof de man bij het antirookkamp hoorde dat hier gevormd werd door Twan Huijs en mevrouw de longarts. De longarts vond dat de directeur schijnheilig was om een minder schadelijke sigaret te willen aanprijzen. In plaats daarvan zou die geen tabak meer moeten produceren.

Tja, denk ik dan. Wie is er hier nu hypocriet? De staatssecretaris toch zeker? Verbied dan morgen dat hele roken, als je zo anti bent! En de longarts toch ook, door de staatssecretaris in haar kamp op te nemen? En Twan Huys toch al helemaal, als onafhankelijke presentator? De fabrikant zegt nota bene dat als mensen geen gezondheidsrisico’s willen lopen, ze het roken in het geheel moeten afzweren. Maar voor degenen die dat niet lukt, of die dat niet willen hebben ze een alternatief. Zo slecht vind ik het nog helemaal niet klinken. Ik vind trouwens toch dat als je oud genoeg bent, je zelf moet beslissen of je rookt. Tenminste, het zou niet iemand die niet huilt op je begrafenis mogen zijn, die zich ermee bemoeit. Als je het risico wilt lopen om aan de gevolgen ervan dood te gaan, dan is dat een mensenrecht.

Maar begin gewoon nooit met roken, dat is het allerbeste.

Hoewel het wel erg des Macks zou zijn om het op een dag als vandaag hier niet over dé gebeurtenis van vandaag te hebben, ga ik dat nu maar even wel doen. Trump wordt de nieuwe president van de VS, en het eerste doemscenario -de beurzen zouden instorten- kan al gelijk de prullenbak in. De man heeft veel mensen angst ingeboezemd, maar mij niet. In mijn zoontjes klas ging het verhaal al rond dat nu de derde wereldoorlog uit zou breken, en ik moest hem toch even geruststellen, want dat was doemscenario twee. Natuurlijk heeft hij volslagen debiele dingen gezegd, maar sinds wanneer gelooft men eigenlijk een politicus op zijn woord? Als ze een belofte doen aan het volk staan de critici massaal op om maar te melden dat je een politicus niet kunt vertrouwen, maar als hij domme dingen zegt -grab them by the pussy- dan is er geen kritische blik nodig en vertrouwen we hem op zijn woord.

Ik heb vooral de boze witte man gehoord vandaag. Niet hij die op Trump stemde, maar hij die boos was omdat Trump gewonnen had. Eerst maakte hij nog Trumpe grappen op televisie en sociale media, maar nu lijkt het toch alsof hij Trump in de underdogpositie heeft geplaatst van waaruit die zijn slag kon slaan. Van de verzamelde kliek bij DWDD, bleek er slechts één bereid om iets positiefs te zeggen over Trump. Jort Kelder. Het kwam hem gelijk te staan op een reprimande, want hij vergat erbij te vermelden dat Trump een racist is. Kortom, je deugt alleen als je Trump volledig afzweert.

Maar is dat ook terecht?  Het Amerikaanse democratische systeem is net als bij ons gebonden aan spelregels. En als je je daaraan houdt, en je wint de meeste staten, dan win je. Obama, een teleurgestelde kleurenblinde man, moest zijn aanhang oproepen om dit democratische syteem te respecteren, omdat als je dat niet doet, het het einde betekent van de democratie in het verdeelde Amerika. En dat is het laatste wat we willen.

Donald Trump is een man die beloftes heeft gedaan waarvan ik nu al weet dat ze niet gaan uitkomen. En iedereen zou dat moeten weten. Maar het gaat om zijn intentie. En die is niet om de wereld in een diep dal te storten. Die is om Amerika weer groot te maken. Dat gaat hem volgens eigen zeggen lukken, en de tegenstanders zullen wijzen op zijn falen. Wat dat betreft hebben we te maken met een hele gewone politicus. Nu hij gewonnen heeft zal hij zijn toon gaan matigen. Je wilt niet de geschiedenis ingaan als de Trumpste president die Amerika ooit gehad heeft.

 

 

 

 

Nadia uit het vorige berichtje is dus niet op komen dagen. De wereld is dus reddeloos verloren. Maar daar kun je iets aan doen. Want het is alleen de belevingswereld die er aan gaat, niet de echte. Krant, televisie, social media, en mensen die de media wél volgen, die dien je te vermijden. Dan is er gewoon niks aan de hand. Dan kan Trump zeggen wat hij wil, je merkt er in Appelscha niets van. Treitervloggers? Geen schijn van kans. Dreigende taal uit Noord-Korea? Het bereikt je niet. Je bent als een ijsbeer die niet weet dat hij een bedreigde diersoort is, en je gaat rustig door met wat je deed.

Maar dat voelt natuurlijk niet helemaal lekker. En je mist ook al het leuke nieuws. En mijn verhalen. Nu maak ik ook niet heel veel mee, hoewel ik vorige week wel geskydived heb. Indoor dan, maar toch. Dat is een salesdingetje. U weet misschien, sales doet niks voor niks. Ze krijgen uiteraard een salaris, maar daarvoor verblijden ze ons alleen met hun aanwezigheid. Verkopen ze daadwerkelijk iets, dan krijgen ze daarvoor een bonus, anders gaan ze natuurlijk die moeite niet doen. En bovenop die bonus, winnen degenen die het meest verkopen ook nog iets leuks. Een reisje naar IJsland bijvoorbeeld. Of naar Qatar. Noem maar op. In dit geval was het slechts een kwartaalverkoopwedstrijd, dus dan win je iets kleins. Een mountainbike. Of een Sonos. Of indoor skydiven. U hoeft zich in elk geval geen zorgen te maken dat er gezweet wordt zonder dat daar buiten het salaris iets tegenover staat.

De enige reden waarom ik meeging was omdat mijn knapste vrouwelijke collega dat vroeg en ik het onbeleefd vind haar te weigeren. En omdat ik in mijn nieuwe functie daar zomaar even tijd voor vrij kan maken op een werkdag. Het moet natuurlijk wel onder werktijd gebeuren, want u begrijpt dat sales niet de eigen vrije tijd gaat opofferen. Logisch.

Ik heb dus gevlogen in een windtunnel. Het was nog best hard werken. Misschien moet ik maar eens gaan voorstellen dat als er inspanning geleverd moet worden door degene die het incentive wint, hij daarvoor wel op één of andere manier gecompenseerd moet worden. Want hallo, dit is niet zomaar gepeupel, dit is sales.

 

 

Het onderzoek van JIT wees onomstotelijk uit dat de Bukraket vanuit door Rusland gecontroleerd gebied is afgeschoten. Russen leverden bewijs aan dat zij er niet achter zaten, maar de Oekraïners. Nu denken wij dat die Russen de boel besodemieteren, en dat is waarschijnlijk ook zo, maar de Russen denken dat wij de boel besodemieteren, want wij negeerden door de Russen aangedragen bewijs.

Ik bedoel alleen maar te zeggen, zo overtuigd als wij zijn van de Russische betrokkenheid, zo overtuigd is de Russische bevolking van hun onschuld. Maar als Rusland nu niet snel met bewijzen komen die de onze onderuit halen, mag je toch wel aannemen dat er iets aan de hand is. Waar ik vroeger steevast geloofde dat het westen goed was en het oosten slecht, ben ik nu minder vanzelfsprekend overtuigd. Ik heb ook gezien hoe wij stukken uit een interview met Poetin knipten om zo een andere indruk te wekken dan wat er werkelijk gebeurde.

Ik blijf dit lastig vinden. Want ik weet dat Poetin automatisch de schijn tegen heeft. En dat bij ons de onderste steen boven moet komen. Laten we hopen dat het snel gebeurt.

Het valt wat tegen, de Nederlandse medailleoogst op de Spelen. Gelukkig is meedoen belangrijker dan winnen, hoewel dat natuurlijk alleen voor de sporters geldt. Voor de toeschouwers moet er gewonnen worden, want na winst mag je feesten, en feesten is een manier om het kneuterige bestaan even te doen vergeten. De ene na de andere medaillekandidaat vliegt er momenteel uit. In het Holland Heineken House staan ze te wachten tot het los kan barsten. Een judoka met brons, wat maakt het uit, we doen net of we eerste zijn geworden.

Vandaag kreeg ik een pushbericht. Ik dacht dat er een ramp was gebeurd. Gelukkig was het een gouden medaille voor Nederland. Twee roeisters die we niet kenden waren de beste van het toernooi. Ook wel eens fijn, na al die decepties tot nu toe. Het zal toch gebeuren dat je met je sponsors in het HHH staat te wachten en er komt geen succes! Dat zou toch uitermate irritant zijn. Sta je daar met je biertje. Een verregende vakantie!

Iemand heeft het zelfs voor elkaar gekregen dat golf een Olympische sport is geworden. De toppers schitteren door afwezigheid. Zikavirus, zeggen ze. Schijnt alleen gevaarlijk te zijn voor golfers. Ondertussen staan zij ergens op een toernooi waar wel geldprijzen te verdienen zijn. Want meedoen is tenslotte belangrijker dan winnen.

Er was een tijd dat ik Ajax hartgrondig steunde in hun Europese strijd. Totdat ik merkte dat hun successen mij juist op veel hoongelach over mijn club kwam te staan. Ik was jong en naïef. Ik zit nu in de tussenfase. Ik moet er naartoe dat ik Ajax kan steunen en kan lachen om bijkomende arrogantie.

Gisterenavond tijdens Studio voetbal ging het vrijwel uitsluitend over Ajax. Terecht misschien, want het nieuws was het gelijke spel van Ajax en niet de winst van PSV. Maar toch. Na een half uur heb ik hem uitgezet omdat ze aan de overige wedstrijden begonnen zonder het over het kampioenschap van PSV te hebben gehad. Jan Mulder spande de kroon en sprak uitsluitend over Ajax. Maar, en nu komt het: hij vroeg zich af waar dat leedvermaak van de andere clubs toch vandaan kwam. Johan Derksen vanavond, vond het leedvermaak misplaatst. Hij vond dat de leedvermakers zich gedroegen als een stel provincialen. (Rotterdam? Eindhoven?)

Bij mij ben je dan aan het verkeerde adres. Hoewel ik het leedvermaak probeer te beperken tot het bedanken voor het cadeau van degenen die mij onlangs beschimpt hebben (ik weet echt wel hoe zeer zo iets doet) werd er door Derksen en Mulder met geen woord gerept over de spot en de hoon waar Ajax supporters toch ook niet om onbekend staan. (♪Als Heerenveen van Ajax wint, dan pas verlaat ik jou♫ )Ze lachen om de lege prijzenkast bij Feyenoord, de KNVB beker noemen ze een troostprijs, PSV vinden ze een provincieclubje dat met geld van Philips dure spelers koopt, en hun eigen falende beleid van eigen spelers opleiden en ze vervolgens klein houden wordt tot maatstaf verheven. Misschien moet daar eens naar gekeken worden? Een fatsoenlijk aankoopbeleid had wonderen gedaan. Misschien moeten ze eens hand in eigen boezem steken?

Natuurlijk, het wordt een Israël/Palestina verhaal, maar ik neem het toch even op voor de provincialen. Jarenlang hebben ze de spot moeten aanhoren van die superieure club uit de hoofdstad, ook dit jaar weer tot aan de laatste speelronde toe, is het dan heel raar als die arrogantie keihard op z’n muil gaat dat er om gelachen wordt? Nee, dat is niet raar en het zou op z’n minst benoemd kunnen worden. Dan kunnen de provincialen misschien eens denken: ach, laat ze maar. En de Amsterdammers op hun beurt: we jagen er best veel tegen ons in het harnas.

Nee, dat gaat niet gebeuren, dat weet ik ook wel. Dus zoals Gijp vanavond zei: ach, zolang ze elkaar niet op een weiland met fietskettingen te lijf gaan, is het allemaal niet zo erg.

Er zijn mensen die fel tegenstander zijn van de zomertijd. Zij zeggen dat het verschuiven van de klok mensen in de war brengt en het daardoor gezondheidsrisico’s met zich meebrengt. Bovendien denken ze dat het een drogreden is dat we een uur langer licht hebben, want we hebben geen uur langer licht. We hebben enkel onze werkdag verschoven. Strikt genomen hebben ze daar gelijk in. We hebben onze werkdag zodanig verschoven dat hij in het licht valt. Zouden wij dit niet doen, dan is het een uur eerder donker, en zouden we een uur eerder het licht aan moeten doen. Het is een wijziging van de tijdzone, precies hetgeen ze in Amerika en Japan doen, ten opzichte van ons. Zij gaan ook niet in het donker werken.

Door de zomertijd krijgen mensen meer zonlicht wat weer helpt tegen depressiviteit, en dus de gezondheid bevordert. Tevens wordt er een uur energie bespaard, wat ook weer gunstig is voor de gezondheid, immers, er hoeft geen kolencentrale met vieze uitstoot te draaien voor dat uur. Zo zie je maar, je kunt alle kanten op redeneren. Ikzelf heb behalve die ene dag in het jaar dat je eerder naar bed moet, nooit last van de zomertijd. Verandering van tijd doet slapen, zeg ik altijd maar, en als iets goed is voor de gezondheid, dan is het wel slapen.

Dus nee, ik ben tegen afschaffing. In Engeland kennen ze geen zomertijd en daar gebeurt de ene ramp na de andere. Ze willen uit de Europese unie, ze rijden aan de verkeerde kant van de weg, ze gebruiken afwijkende maten, het regent er altijd, hun autoindustrie ligt op z’n gat en het is 50 jaar geleden dat ze nog wat voorstelden op voetbalgebied. Denk daar wel even over na, geleerden, voor je met bewijzen strooit dat het beter is om de zomertijd af te schaffen. Maar misschien denkt u er wel heel anders over. Mij gaat het er vooral om dat het op 22 juni tot een uur of 11 licht is. Als ze dat nu kunnen garanderen, mag van mij die hele zomertijd vanavond nog afgeschaft worden.

 

 

 

Nu moest ik het laatst noodgedwongen met Klopping eens zijn, terwijl ik dat liever niet ben. Maar ik kon moeilijk van standpunt veranderen omdat deze jongeman er dezelfde mening op nahield als ik. (beveiliging Apple iPhones) Vandaag overkwam mij iets soortgelijks. Kluun was op de radio, de man die figuurlijk piste op het graf van zijn vrouw, en kwam vertellen dat het eens afgelopen moest zijn met verplichte literatuur op de middelbare school, en juist dat verkondig ik hier ook af en toe. Laatst nog. Door de grafpisactie heeft de man definitief zijn geloofwaardigheid verloren. Bij mij welteverstaan. Hij kent mij niet, dus dat is verder geen probleem.

Maar ja, ook hier kon ik moeilijk ineens van standpunt veranderen. Voor literatuur moet je rijpen, en het gaat je pakken of het gaat je niet pakken. Als je het jonge kinderen door hun strot duwt, zal het ze verder wegduwen van het doel. Zo ging het tenminste bij mij, ik denk dat ik 27 was voor ik weer een boek las. De reis om de wereld in 80 dagen was mijn comeback. Maar ik weet niet eens of dat onder literatuur valt. Waarschijnlijk niet, want ik wilde maar doorlezen, terwijl ik bij literatuur toch meer associaties krijg met doorworstelen. Veel literatuur heb ik niet meer gelezen daarna. Terwijl ik wel een lezer ben geworden, maar vooral van boeken die me ook iets leren.

Als literatuur je nooit pakt, heb ik niet het idee dat je iets mist. Sommige mensen hebben ook niks met schilderkunst of met klassieke muziek. Het zou wat mij betreft voldoende zijn om de basis van de belangrijkste literaire werken te bespreken in de klas, zodat je in elk geval weet wie Multatuli is. Of Willem Elsschot. Willem Elsschot was op de Mavo mijn “speciaalschrijver.” Hij kent mij niet, dus dat is verder geen probleem. Wat wel een probleem is, is dat ik hem koos omdat je eenmaal een speciaalschrijver diende te hebben. Er was verder niets waardoor de man het verdiende mijn speciaalschrijver te worden. Wat ik nog van hem weet is dat hij Belg was, dat hij ergens in achttiennogwat is geboren, dat hij “Lijmen/Het been” en “Kaas” schreef, en dat het speciaalschrijverschap  tijdverspilling was als dat alles is wat ik nog van hem weet.

Nee, Kluun stelde zelfs voor om Kieft en Gijp dan maar op de lijst te zetten. Lijkt mij een prima idee. En als iemand zo’n boek op zijn lijst zet, laat diegene dan maar eens uitleggen waarom dat nu wel of geen literatuur is, zodat je er toch iets van opsteekt. En voor degenen die liever Multatuli op hun lijst zetten: doe alsof je thuis bent.

Vandaag op de radio een debat tussen twee wetenschappers die elkaar tegenspraken. Superinteressant vind ik dat, want wetenschappers zijn wetenschappers zou je zeggen. De een concludeerde dat matige alcoholconsumptie gezonder was dan geen alcoholconsumptie, terwijl de ander beweerde dat geen alcoholconsumptie het gezondst was. Op zich maakt het onderwerp me niet uit, of het nu dit is, of de opwarming van de aarde, het bestaan van buitenaards leven, het gaat mij erom dat wetenschappers elkaar tegenspreken. Want wetenschappers beweren altijd gelijk te hebben, maar je kunt aantonen dat in genoemd voorbeeld, er eentje zit te jokken. Of zijn zaakjes niet op orde heeft. Of geen goed onderzoek heeft gedaan. Of wel goed onderzoek heeft gedaan, maar de conclusies verkeerd interpreteert.

Als een astronoom en een astroloog elkaar tegenspreken, dan kijken we daar niet van op. Als een moleculair bioloog en een dominee elkaar tegen spreken, ook niet. Als een protestant en een katholiek het doen, so be it. Maar twee wetenschappers, dat gaat niet. Want beiden worden geacht verstand te hebben van hun vakgebied, waarop wij, gewone mensen dan weer conclusies kunnen trekken die ons moeten helpen de juiste beslissing te nemen.

Ik hoorde hun boodschappen eens aan. Ik was het sowieso eens met degene die zei dat matige alcoholconsumptie gezonder was. Dat komt mij beter uit namelijk. En ik kan nu ook schermen met wetenschappelijk onderzoek dat mijn gedrag rechtvaardigt. Eigenlijk heb ik liever dat wetenschappers het nooit met elkaar eens zijn, dan kun je altijd het standpunt innemen dat je toch al van plan was in te nemen.

Volgens mij ben ik ongevoelig voor verslavingen. Ik weet dat natuurlijk niet zeker, maar ik denk het. Wat niet wil zeggen dat ik niet gevoelig voor verslavingen ben. Ik ben het misschien juist wel, alleen kan ik ze enorm goed weerstaan. Volgens Wim Kieft, wiens boek ik nu aan het lezen ben, is drugsverslaving een ziekte waaraan je kunt lijden zonder ooit drugs gebruikt te hebben. Je weet dan gewoon niet dat je  verslaafd bent omdat je nooit drugs hebt gebruikt. Maar zou je het gebruiken dan zit je er na de eerste keer aan vast.

Mijn rookverslaving is nooit een verslaving geweest. Geen lichamelijke en slechts in lichte mate een geestelijke. Maar zelfs al zou het een zware verslaving zijn, als de wil om ermee te stoppen nog sterker is, dan zou je het je lukken. Makkelijker dan bij iemand wiens afhankelijkheid slechts licht is, maar geen zin heeft om het op te geven.

Kinderen die geboren worden vanaf 2017 mogen straks helemaal niet meer gaan roken van de wet. Krijgen niet eens meer de kans om een rookverslaving te ontwikkelen. Ik erger me enorm aan zo’n plan. Het is jouw leven, het is jouw lichaam, het is jouw dood, hoor je steeds vaker mensen zeggen. Behalve als je rookt, dan staat je lichaam ter beschikking van de niet-rokers. Ik stond zaterdagochtend in de smerige kou langs het voetbalveld en ging dicht naast de man staan die een shaggie draaide om mee te kunnen profiteren van die heerlijke lucht. Laat die man vooral zelf weten of hij rookt. Ja, hij leeft minder gezond, maar al die gezonde sporters om me heen beginnen me zo langzamerhand ook de keel uit te hangen. Met hun sla en met hun pesto. En als we roken gaan verbieden, dan gewoon in één keer voor het hele land. Niet alleen voor mensen geboren vanaf 2017, want die kunnen er ook niks aan doen.

Schijnheilig genoeg zou ik het wel fijn vinden als mijn kinderen niet gaan roken. En ik vind het fijn dat mijn vrouw en ik eraf zijn. Ik vond roken altijd al smerig. Maar dat wil niet zeggen dat een ander die ik niet ken, en van wie ik geen verdriet heb als die dood gaat, niet gewoon zou mogen roken in een vrij land.