Het lijden van Christus. Toen ik voor het eerst van deze film hoorde wilde ik er heen. Ik wil er nog steeds heen. Maar ik durf niet. Bang geworden van alle martelscenes die er in voorkomen.
Ik kan daar niet goed tegen. Soldaat van oranje had ze. The sniper. Resevoir dogs heb ik op dvd in de kast staan en nog nooit gezien.
Ik weet niet wat dat is. Die beelden blijven mij iets te lang bij. Horror doet me niet veel, Saving Private Ryan vind ik een van de beste films die ik ken en daar zit ook een van de meest bloederige scenes ooit in. Maar zodra mensen een marteling moeten ondergaan komt er iets in mij in opstand.
Misschien komt dat omdat je weet dat die dingen echt gebeur(d)en.
Beul lijkt mij ook geen aantrekkelijk beroep. En hoe leg je dat na je dood uit?
Maar ik wil die film nog steeds graag zien. Misschien maar op dvd, dan kun je even weglopen ofzo.
Ik ben een watje. Maar wel een stoer watje.
