Voor de derde keer was ik een weekend in Hamelen, de rattenvangersstad. Maar wat in Hamelen gebeurt, blijft in Hamelen. Het is een mooi stadje hoor, met veel nagelstudio’s en siliconenklinieken. Dat kun je zien aan de jonge vrouwen die bijna allemaal met van die veel te grote steekwapens rondlopen. Sommigen hebben ook opgespoten lippen waardoor ze op Katrien Duck lijken, hoewel Katrien niet zo’n lelijk eendje was.
Mijn gezelschap van hoogontwikkelde mannen van middelbare leeftijd waarmee ik ‘s avonds op een terras zat had ontdekt dat er binnen allemaal meiden stonden te dansen. Binnen de kortste keren zat ik alleen aan het tafeltje met mijn cola. Niet dat ik niet mee mocht, maar ik heb dat opgegeven. Ik was al nooit een John Travolta en dat is er in de loop der jaren niet beter op geworden. Maar na een half uurtje werd het toch wel eenzaam dus ging ik binnen even een kijkje nemen. Het was nog sneuer dan ik vermoedde. De hoogontwikkelde mannen in de fase tussen jongvolwassenenheid en ouderdom stonden op de dansvloer tussen de jonge meiden alsof er opnames voor the hangover gemaakt werden. Het zag er niet uit! Na wat korte opnames met mijn telefoon toog ik weer naar het terras wat meer mijn domein was.
Na afloop en in het holst van de nacht liep een jonge vrouw met een kort rokje en laarzen in haar eentje voor ons uit. Die vroeg er gewoon om om met rust gelaten te worden, wat wij dan ook deden. Bovendien leek ze helemaal niet bang wat ik best vreemd vond in een dergelijke situatie. Het irriteerde me ook een beetje, want mijn gezelschap was best luidruchtig, dus waarom zou je als uitdagend geklede jonge vrouw niet bang zijn voor een groep licht bedwelmde sneue mannen van zekere leeftijd? Nou ja, hoe dan ook, zij rechtdoor en wij linksaf en weer een hoop woorden gebruikt die niet per se een interessant verhaal opleveren.
Anders is dat voor de geschiedenis van de stad zelf. Achthonderd jaar geleden verdwenen daar 130 kinderen richting een nabijgelegen berg, en niemand heeft ze ooit teruggezien. Later heeft men daar het rattenvangersverhaal bij verzonnen. Dat de rattenvanger niet betaald kreeg voor het verwijderen van ratten uit de stad en toen uit wraak met zijn fluit kinderen heeft weggelokt uit de stad. Nederlandse kinderlokkers deden dat met snoep, maar die lokken er hooguit één tegelijk. Zo’n fluit is stukken effectiever.
Ik ben ook niet zo’n fan van dit sprookje. Er gebeuren namelijk dingen die vrij onwaarschijnlijk zijn, en dat vind ik ondoordacht van de gebroeders Grimm. De rattenvanger lokte de ratten allemaal de rivier de Weser in, waar ze verdronken. Ik zeg niet dat een rat niet kan verdrinken, maar ga nou gauw zeg! 130 uitstekende zwemmers die allemaal verdrinken, hoogst onwaarschijnlijk dat dit sprookje waar is.