Eigenlijk is het vreemd. We maken een reis van 1200 km en ik bereid het amper voor. Het enige wat ik deed was één bandenspanningscheck en de auto wassen en uitzuigen. Dat is traditie maar het heeft weinig zin. Na een dag ik de auto van binnen één grote zwijnenstal.
Vroeger peilden we olie, controleerden we de verlichting en de vloeistoffen en kenden we de regels in het buitenland en stippelden we de route uit. Niks van dit alles. Rijden zoals de Navi aangeeft zodat je je onderweg begint af te vragen waarom je deze weg eigenlijk volgt.
Na 1200 km kwamen we aan, een piepklein dorpje, een smal weggetje waar maar één auto tegelijk door past, en tot overmaat van ramp een enorm steile helling waar m’n auto met grote moeite tegenop komt. Geen asfalt, veel geslip, veel ingrepen van het tractieconrolesysteem, bijna stilvallen en ternauwernood kom ik boven. Linda gaat hier niet rijden. Maar ik ga hier niet geheelonthouden. Dat betekent dat ik alleen de laatste helling stomdronken het stuur moet overnemen. Nou ja, dan is het waarschijnlijk ook minder spannend.
Mack 
Ma ja, verantwoordelijkheid wil ook wat zeggen.
LikeLike