Voorpret

Morgen gaan we weer op vakantie. Vorig jaar met z’n tweeën plus hond, nu gaan dochter en vriend ook mee. Daar was ik niet onverdeeld blij mee trouwens. Niet omdat ze meegingen, maar om de ruimte die ze innemen in de auto.

Ik heb lang geprobeerd om ze met de trein of vliegtuig te laten gaan, maar ze vochten ook lang terug. Uiteindelijk ben ik gezwicht, omdat ik gewoon niet hard genoeg ben. Ik had kunnen volharden en als ze het niet geregeld hadden zou ik zonder hen gaan, zoals vaders van vroeger dat deden. Maar nee, ik schikte in.

Verder ging het vorige maand helemaal fout met het huisje dat we hadden geboekt. We kregen het bericht dat we het geannuleerd hadden en we zouden de aanbetaling van €800 kwijt zijn. Dat heeft nog voor de nodige razernij gezorgd in dit huis. Gelukkig kwam het allemaal weer goed.

Toen kwamen de hittegolf en de bosbranden en wederom kregen we de nodige stress in plaats van voorpret. Ik kwam erachter dat ik mijn vakantie niet helemaal goed had aangevraagd, dus ik moest werken tot de laatste dag, en had alleen vanavond om in te pakken en voor te bereiden.

En we kwamen er vorige week achter dat ons reeds lang geboekte hotel voor de tussenstop helemaal niet op de route lag. Dus moet ik over Parijs en vijftig kilometer om, om er te komen. En nu denk ik er ineens aan dat ik helemaal niet getankt heb, dus dat moet morgenvroeg nog.

Als dit geen geweldige vakantie gaat worden weet ik het ook niet meer.