IJzergieterij Vulcanus

In 1983 kwamen wij in Vaassen wonen als gevolg van het verschijnsel dat kinderen nog niks te vertellen hadden, vrouwen volgzaam waren en vaders de kost verdienden. En dat die kost in Vaassen werd verdiend, en mijn vader best van autorijden hield, maar elke dag  tweeënhalf uur moest rijden zodat hij mijn kleine zusje alleen nog maar in het weekend zag, was de reden om te verhuizen van het vriendelijke Drunen naar het stuggere Vaassen. Mijn vader werkte als controller bij ijzergieterij Vulcanus. Soms liepen mijn broertje, zusje en ik naar de fabriek om hem op te halen en dan konden we weer mee terug naar huis rijden. Vonden we leuk.

Inmiddels is die hele ijzergieterij er niet meer, het monumentale fabriekspand werd gewoon gesloopt en is er op die plek een nieuwbouwwijk met de toepasselijke naam: Vulcanus. De straten zijn genoemd naar de diverse afdelingen in de fabriek, maar ik merk soms aan mensen dat ze geen idee hebben wat die straatnamen betekenen. Vormerij? Wie hef dat noe weer verzonn’n!

Het enige wat nog intact is, is de Vulcanusweg. Dat was de toegangsweg tot de fabriek. Aan het eind stond een hek en een stoplicht. Iets verderop was de hoofdingang, en vlak daarnaast het kantoor waar mijn vader zat. Nu woont er iemand op die plek. Ik liep daarnet over de Vulcanusweg en realiseerde me dat mijn vader daar vroeger elke dag reed. Een auto kwam me tegemoet. Een snel optrekkende Golf met dieselmotor. Zijn koplampen verblindden mij. Maar ondanks het licht kon de bestuurder mijn gedachten niet lezen, en bleef dus in het ongewisse over mijn persoonlijke geschiedenis van 27 jaar geleden.
vulcanus

Auteur: Mack

Ik ben Mack, uit 1969, dat klinkt vertrouwder dan het noemen van mijn leeftijd. Begonnen in 2004 met web streepje log, dat te succesvol werd en dus overgenomen door snelle jongens die alles kapot maakten. Ik heb in tegenstelling tot velen mijn archieven kunnen redden, maar bijbehorende foto's zijn veelal verdwenen in de diepste krochten van internet en dus weg. Ik woon in Vaassen, aan de oostelijke rand van de Veluwe en schrijf daarover alsof het onontdekte wildernis is. In werkelijkheid is het één grote ergernis van verbodentoegangbordjes en zwervende toeristen. Verder schrijf ik over alles, soms serieus maar meestal niet. Sorry.

25 gedachten over “IJzergieterij Vulcanus”

  1. En toch altijd in dat stugge Vaassen blijven hangen? Drunen, daar heb ik in een vorig leven nog naar een huis gekeken. Het was te klein, en we zijn in Breda gaan wonen. Maar in 1983 waren vrouwen niet volgzamer dan nu hoor.

    Like

  2. Nederwiet is niet zo puur natuur meer. Wordt veelal op glaswol met behulp van chemicaliën gekweekt. Als je dat spul oprookt spuiten de chemische verbindingen je oren uit.

    Like

    1. Heb hem inmiddels gevonden. Mooi. Ben maar één keer in de fabriek geweest, en herinner me inderdaad al die troep op de grond. Wat was dat, het leek wel stof of zaagsel.

      Like

Zegt u het maar

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.