Daar liep ik vandaag weer tegen een terugkerend probleem aan. Een frustratie die maar blijft terugkomen, en ik kan er niks aan doen. En aangezien ik dit weblog niet voor niets voer, gaat u me maar mooi eens adviseren hoe we dit moeten aanpakken. Het probleem van vandaag is specifiek voor vandaag, maar het gaat om de algemene oplossing. Komt-ie.
Ik las een stuk in HP de tijd geschreven door een dr. ir, en twee professor doctoren over de coronatesten en -besmettingen. Niet de minste zou ik dan denken. Nadat ik het stuk twee keer had gelezen concludeerde ik dat de huidige testen behoorlijk onbetrouwbaar zijn, ten eerste omdat ze een foutmarge hebben, maar ook omdat ze positief testen bij iemand die in een eerder stadium al corona heeft doorgemaakt, en dus al helemaal niet meer besmettelijk is. Vervolgens concludeerde ik dat het vrij logisch is dat het aantal besmettingen momenteel hard oploopt met die dubbeltellingen erin.
Mijn collega’s zijn bijna allemaal drs. en twee zijn er zelfs dr. Het leek hen een broodjeaapverhaal. Ik zei dat dat zou kunnen maar dat de betreffende wetenschappers dan maar hun titel moesten inleveren. Vervolgens gaf ik ze de link naar het stuk, en mijn collega’s zeiden dat dit slechte wetenschappers waren. Je hebt wetenschappers en wetenschappers namelijk. Ik zei: “akkoord, maar ik als leek kan niet beoordelen wanneer een wetenschapper slecht is, ik kan me alleen baseren op het oordeel van de prof. dr. op zijn vakgebied.” Het komt er dus op neer dat anderen voor mij bepalen of een wetenschapper uit zijn nek kletst of niet. Zij weten dat. En Maurice de Hond mocht ik bij voorbaat negeren, was het advies.
Nu kunt u denken, nou, dat is makkelijk, als je de echte waarheid wilt weten kun je het toch aan je alwetende collega’s vragen? Ok, maar ik was eens aanwezig bij de verdediging van het proefschrift van een promovendus en nadat hij zijn dokterstitel haalde werd er gezegd dat de samenleving voortaan mocht vertrouwen op zijn oordeel. En daar zit het dus. Ik vertrouwde op het oordeel van de geleerden, maar weer niet goed. Hoe kom ik nu ooit achter de waarheid?