Categorie: Enigszins grappig

Op het journaal of een programma wat ik daarmee verwar, werd de mogelijkheid besproken om op je eigen uitvaart te spreken als hologram. Dus dan neem je tijdens je leven nog een video op, en als je de pijp uit bent kun je nog een keer schitteren op het podium, omdat je tijdens je leven ook geschitterd hebt. Daar ga ik tenminste vanuit. Ik kan me namelijk voorstellen dat u niet zit te wachten om bijvoorbeeld mij te zien raaskallen op mijn eigen uitvaart. Ik kan me dat heel goed voorstellen. Over mijn verre reizen,mijn liefde voor wijn en slow food, mijn optredens, mijn bekendheid en mijn charisma. Over hoe ik alles uit het leven heb gehaald en alles heb gepakt wat ik kon. Hoe ik leefde bij de dag, en dat we het leven moeten vieren, proostend op het geluk. Er was natuurlijk ook tegenslag, maar hoe ik dat te lijf ging en te boven kwam wil ik u ook graag meegeven. Want hoe groot de tegenslag ook is, met de juiste mindset kom je er weer bovenop. En natuurlijk was ik ook niet zonder fouten en heb ik mensen moeten teleurstellen. Tegen hen wil ik zeggen: het heeft zo moeten zijn. Dingen gaan soms zoals ze gaan en ook ik had niet overal invloed op. En daarom, lieve aanwezigen, wil ik samen met u het glas heffen en wens ik dat u mijn levensmotto niet zult vergeten, shine bright like a diamond zoals ik tijdens mijn leven heb gedaan! Tot ziens aan de andere kant!

En dat u dan alle zeven onder de indruk bent van dit grootse afscheid. Van die boekhouder die in z’n vrije tijd ook nog verenigingswerk deed, en van Chinees eten hield. Met z’n tweedehands Renault en z’n vakanties naar Frankrijk. Ja, daar zitten we op te wachten, op hologrammen die niet gehinderd door hun eigen middelmatigheid een daverend afscheid komen geven.

Tijdens mijn leven zou ik nog een oproep willen doen aan mijn van de realiteit losgezongen medemens: ach laat ook maar, die lezen hier al jaren niet meer.

Ik was verzocht om vandaag en morgen vrij te houden om te helpen met het plaatsen van een schutting bij mijn broer. Hij woont in dezelfde straat als ik. Zijn buurman, aan de andere kant van de schutting hielp ook mee. Mijn broer is erg handig, zijn buurman is van een nog hoger niveau. Beide mannen zijn ook erg perfectionistisch. Veel te perfectionistisch wat mij betreft. Ik heb eergisteren nog onze salontafel geschilderd. Met muurverf uiteraard weer, en in dezelfde kleur als hij al was, anders ga je zien dat ik niet goed geschilderd heb. Ik los mijn onhandigheid praktisch op. Nu staat er weer een fris wit tafeltje, en niemand kan zien hoe ik tegen alle regels van de schilderkunst ben ingegaan.

Afijn, beide mannen staan in een onbegrijpelijke taal met elkaar te keuvelen over electronica en bouwkunde, ik sla gelijk van binnen dood. De buurman had een dakkapel gezet en had ook een nieuwe badkamer geplaatst. Met een computergestuurde douche. Hij drukt dus op een knopje om te douchen, waar ik aan een kraan moet draaien. En hij kan praten tegen zijn badkamer. Hij zei: hee Siri, badkamer romantisch! En dan dimt het licht en komt er een geil kleurtje uit de lamp. En dat heb ik dus altijd gemist in mijn leven. Lijkt me enorm opwindend voor een vrouw als haar man tijdens een intiem moment ineens tegen de badkamer begint te commanderen. Ik ben tijdens zo’n gadgetwedstrijd altijd blij dat ik mijn eisen naar beneden kan bijstellen, je zult toch onhandig zijn en graag zo’n douche willen!

In elk geval, beide mannen zijn bezig om een oplossing te vinden voor een probleem met de schutting en vliegen dat op een ontzettend onhandige manier aan. Maar zij zijn handig, en ik niet, dus ik ben maar stil. Na twee minuten zeg ik toch maar hoe ik het zou doen, maar dat horen ze niet. Na vier minuten herhaal ik het, maar ze reageren niet. Na zes minuten zeg ik dat ik er klaar mee ben en dat ze nu moeten luisteren. Na acht minuten luisteren ze ook en doen het op mijn manier en na tien minuten is het gefixt. Ik mag dan niet handig zijn, maar inzicht jonguh!

Kent u Henkie de Jong? Nee? Hij voetbalt bij Barcelona en het hele land is lyrisch over deze verlosser. Vorige week nog fel bekritiseerd, maar gisteren speelde hij werkelijk de sterren van de hemel. Barcelona won maar liefst met 5-1 van de kampioen van Hongarije, Ferencváros, u kent ze wel. Van die vijf doelpunten gaf Henkie maar liefst één assist. Niet alleen ik, maar ook de nieuwssites zijn lovend. “Weergaloze assist Henkie helpt Barcelona aan overwinning” stond er. 5-1. En weergaloos was die assist hoor. Vanuit ongedekte positie passte hij de bal van vlak voor het strafschopgebied naar ongeveer de penaltystip waarbij een onbeduidende medespeler de bal alleen nog maar hoefde in te tikken. Dat mocht geen naam hebben, dat was verder elke speler gelukt. De pass deed me in alles denken aan de weergaloze pass van Frank de Boer op Dennis Bergkamp. Of aan die van Muhren op van Basten. Of die van Krol op Cruijff.

Nee, Barcelona heeft niet voor niets 70 miljoen betaald voor deze geweldenaar. Vorige week nog, in Oranje gaf hij een werkelijk schitterende pass op Memphis, maar laatstgenoemde sukkel kon de snelheid en de korte afstand waarover deze pass gegeven werd natuurlijk niet verwerken en de bal ketste af. Dat leidde tot balverlies waaruit de 0-1 voor Italië ontstond. Waarom Memphis er nog instaat is me een raadsel. We moeten meer Henkies hebben. Van die gedreven jongens met het vizier naar voren, waarop de natie trots kan zijn. Henkie de Jong, nu al groter dan Van Basten. Nog maar even en hij gaat ook Cruijff voorbij. Schitterde ook in het met 7-1 verloren duel tegen Bayern, zonder Henkie was die wedstrijd zeker met zes of vijf één verloren gegaan. Ik zeg, Nederland wereldkampioen. En dan overschat ik Henkie niet. Want daar houden we niet van in Nederland.

Toen Tammar een jaar of vier was heb ik haar pony eens geknipt. Ik maakte een klein beginnersfoutje en knipte haar pony toen haar haar nat was. Met een nagelschaartje. Tot op de dag van vandaag moet ik dat horen. Door Covid-19 gedwongen was ik nu aan de beurt om op de tondeuse stoel plaats te nemen. Ik vreesde natuurlijk voor de dag van de wraak, maar Linda deed haar best en ik moedigde haar aan om de tondeuse steeds maar iets korter te zetten. Zelf was ze best tevreden, maar ik vond het niet helemaal geweldig, maar goed, nood breekt wet.

Toen kwam Hans. Die wilde niet, maar hij moest. Hij heeft een enorme bos op zijn hoofd maar weigert daar iets aan te doen. Geen kam, geen gel, één bron van ergernis. Op de langste stand van de tondeuse gebeurde er ook niets, vreemd genoeg, want zijn haar was toch zeker tien centimeter lang. Dus Linda zette hem wat korter, en toen pakte het ding. Hans ging helemaal over de zeik. Tranen in zijn ogen had hij. Hij had nog zo gezegd dat hij niet wilde. Ik vond het zielig maar ik kon het in dit geval niet laten merken. Ik zei: “Hans, dan moet je maar wat aan je haar doen, ik heb je zo vaak gewaarschuwd, het is nu even niet anders.” Het resultaat was verschrikkelijk. Tot overmaat van ramp hield de tondeuse er ook nog mee op, en hij stampte huilend naar boven, nadat hij zijn slippers al boos had weggegooid.

En ja, dit is best erg. Een stuk erger dan wat ik destijds bij Tammar had gedaan. Maar hier komen geen foto’s van. Bovendien kan Linda zich altijd verschuilen achter noodweer. Hans en ik zitten verplicht nog langer in quarantaine. En als dit voorbij is, dan krijgen we over een jaar weer die foto van Tammar op FB te zien. Want dat was pas erg.

Naar aanleiding van de heibel die nu weer ontstaat over de moorkop, die ze nu chocoladebol willen gaan noemen, wat ik weer een hele vreemde naam vind voor een zwart paard, ben ik even de lijst met typisch Nederlandse gerechten nagelopen. Mogelijke verdachte situaties trof ik aan bij:

Amsterdamse ui. Dit zou mogelijk een sukkel uit Amsterdam kunnen zijn. Aangezien sukkels daar in grote getale voorkomen, voorzie ik problemen.

Arnhemse meisjes. Stel een pedofiel bestelt Arnhemse meisjes bij de bakker. Dat gaat niet goed.

Bamischijf. Het is natuurlijk gewoon een schijf met bami erin, maar als ik nu eens zeg: “luister eens even, bamischijf” dan weet u toch ook dat ik het tegen een Chinees heb?

Bitterbal: een kakker die ergens verbitterd over is. Uiterst aanstootgevend voor corpsballen en VVD’ers.

Blote billetjes in het gras. Dat kán toch niet?

Boerenjongens. Ja, hallo!

Bolus. Eetsmakelijk.

Bossche Bol. Een corpulente inwoner van Den Bosch zou hier zomaar aanstoot aan kunnen nemen.

Fryske Dumkes. Zie Amsterdamse ui.

Haagse bluf. Ten eerste komt Blof uit Zeeland, en ten tweede bluft Anouk nooit.

Hemelse modder. Ik voorzie problemen met de Bible-belt.

Hete Bliksem. De vereniging uitbanning van pleonasmen belde zojuist al.

Hoofdkaas. Gadverdamme, zo onsmakelijk dat je het op het darkweb niet eens kunt bestellen.

Huzarensalade. Huzaren waren van oorsprong krijgers uit Hongarije. Hebben nooit een standbeeld gekregen, terwijl ze wel hard gevochten hebben.

Jodenkoek. Geen nadere toelichting nodig.

Kuise zusterkoeken. De vereniging opsporing en uitbanning van paradoxen belde zojuist al.

Lammetjespap. Mensen met het sterrenbeeld ram voelden zich beledigd en wensen voortaan gewoon ram genoemd worden.

Limburgse vlaai. Zie Amsterdamse ui.

Oudewijvenkoek. Kan makkelijk verward worden met moederkoek.

Patatje oorlog. Make love, not war.

Pindasaus. Hee Pinda!

Pannekoek. Hier maak ik zelf bezwaar tegen omdat wij wat meer respect moeten hebben voor Nederlands misschien wel beste voetballer ooit.

Pruimencompote. Geef die appel terug of ik peer ‘m tegen je pruim!

Rolmops. Te nauw verwant aan roetmops.

Rookworst. De antirookcampagne van het KWF is zojuist weer van start gegaan.

Snert. Snert!

Soezen! Soeze! (Veluws scheldwoord)

Speculaas. Objection!

Zwolse balletjes. Op het moment dat Zwolle een universiteit krijgt gaat dit fout.

Deze lijst beoogt niet volledig te zijn, maar we moeten een begin maken met het uitbannen van mogelijke onnodig kwetsende benamingen. Eerlijk gezegd heb ik er ook moeite mee dat chocolade over het algemeen bruin is.

Mijn toekomstplannen zijn danig in de war geschopt. Ik lag precies op schema, op mijn vijftigste zou ik gaan rentenieren. Ik had berekend dat ik met twee miljoen gulden makkelijk rond zou kunnen komen de rest van mijn leven. In 2001 kwam er die idiote euro die alles verpest heeft. Ik moest nu ineens 5 miljoen euro hebben om rond te komen, want alles werd twee keer zo duur. Daarbij, vroeger had ik op mijn 50e nog een levensverwachting van 25 jaar, nu is dat een paar jaar geleden ineens nog 900 jaar geworden. (de eerste mens die 1000 wordt is reeds onder ons)

En nu, nu ik die vijf miljoen eindelijk bij elkaar heb krijg ik ineens geen rente meer. Rentenieren betekent tegenwoordig terugbetalen aan de bank. Komt nog bij dat mijn eindloonregeling is gewijzigd naar een middelloonregeling, en het zit er dik in dat dat vlak voor de eindstreep nog wijzigt naar een beginloonregeling.

Kortom, onze overheid houdt zich niet aan mijn spelregels. Ik kan dus niet anders dan een staatsgreep plegen. En dan gaan we wat beleven, ha! Het eerste dat we doen is een no deal Nexit. Per direct. En dan sturen we troepen naar Amerika om ze te bevrijden van de bezetter. Dan is die rekening ook vereffend. En daarna fuseren we met Belgie en sturen Suriname een brief dat het gedonder afgelopen moet zijn of herkolonisatie volgt. Gesodemieter.

Erger dan de eikenprocessierups is de levensgevaarlijke eikelprocessierups. Vergeleken bij het beetje jeuk dat de eikenprocessierups veroorzaakt en waarvan het hele land in rep en roer raakt, veroorzaakt de eikelprocessierups pas echte schade. In polonaise langs de schacht lopen ze de processie naar boven richting eikel. Daar aangekomen slaan zij hun weerhaken uit en zijn ze alleen nog operatief te verwijderen. Als je niet binnen 24 uur in het ziekenhuis bent, is er geen redden meer aan en moet je voortaan zonder eikel door het leven. Of met een donoreikel, ook niet echt waar je op zit te wachten.

Sorry, maar ik krijg het niet meer uit mijn hoofd. Gisteren liep ik in het bos en zag bomen gemarkeerd met een roodwit lint met daarop het onheilspellende woord “eikenprocessierups”. Dat in combinatie met de dodelijke berichtgeving in de media maken dit in mij los. Ik heb die nesten een paar keer staan bekijken, big deal zeg. Een nest rupsen in een web. Het maakt de rebel in mij los. We hebben weer eens iets in Nederland.

In Amerika is een 28-jarige docente opgepakt omdat ze een seksuele relatie onderhield met een 13-jarige jongen. Er was sprake van wederzijdse instemming. Ze zag er nog aantrekkelijk uit ook. Ik heb te doen met het slachtoffer en ik vind daarom ook niet dat ze de gevangenis in moet. Ik heb misschien makkelijk praten, als het mijn zoon was zou ik ook stikjaloers niet blij zijn. Goed, 13 is misschien wat erg jong, maar 14 is oké hoor. Tenminste, toen was ik er wel aan toe met de wiskundelerares. Niet dat ze op mijn avances inging, als die al merkbaar waren. Maar tijden veranderen. Vroeger hadden we er schande van gesproken en hadden we de docente een sloerie gevonden. Nu is ze officieel pedofiel denk ik? Dat krijg je nu met die gelijke behandeling van mannen en vrouwen. Sloerie is toch veel mooier dan pedofiel. En als Jan Wolkers iets soortgelijks zou hebben beschreven dan zou het zelfs de kwalificatie “literatuur” hebben gekregen. Drie kwalificaties voor hetzelfde. Het had gewoon geheim moeten blijven, dan hadden we het niet geweten.

Ik geloof wel dat de kogel door de kerk is. Volgens mij gaan we verhuizen. Niet direct gelukkig, maar we hebben een oriënterend gesprek met de bank gehad. De man van de bank informeerde naar onze gezinssituatie. Linda deed het woord, ik vulde aan waar nodig. “Dus ik zie, man.., vrouw…getrouwd? Kinderen?” “Ja, twee,” antwoordde Linda. Ik vulde aan, “labrador, Opel Vectra.” Hebben we helemaal niet, die laatste twee, maar het begon al zo triest, dan kun je het beter maar gelijk helemaal verpesten. Nou ja, de man van de bank vond het wel grappig en legde ons het een en ander uit. Hij zei nog iets waarvan ik dacht, “dat moet ik onthouden.” Dus dat ben ik vergeten. Uiteindelijk, laten we eerlijk zijn, onthou je toch maar één ding en dat is hoeveel je ongeveer kunt lenen.

Dat viel nog niks tegen. Dat wil zeggen, een enorm bedrag. Ik vroeg me zelfs af waar men dat op baseert, dat dat zou kunnen. Dat kan namelijk helemaal niet. Maar ik weet al hoe die bank dat berekent, daar zit een grove fout in! Het te lenen bedrag moet niet alleen afhankelijk zijn van het inkomen, maar ook van de mate waarin de man het voor het zeggen heeft. Kijk, als ik bij ons over de financiën zou gaan, dan zou het inderdaad net kunnen. Hond eruit, kat eruit, auto van de vrouw eruit, voortaan weer kamperen met de tent, uitjes doen we op de fiets, en huishoudgeld. Dan zou je net je hoofd boven water kunnen houden met zo’n tophypotheek.

In ons geval volstrekt ondenkbaar. Ik mag er van mijn vrouw geen eigen bankrekening op na houden, een en/of rekening werd nog net getolereerd mits ik geen eigen bankpasje of random-reader zou krijgen. Er is een hond, er is een kat, er is een tweede auto, er zijn sportverenigingen, er zijn bioscoopabonnementen, schoonmaaksters, hondenuitlaatsters, tuinmannen, privé-masseuses, iedereen heeft twee telefoonabonnementen, Netflix, wit brood, a-merken, vakanties, playstations, grote beurten, cadeautjes, aanbiedingen, de hele flikkerse bende is er. Mijn salaris is al op voordat ik mijn arbeidsovereenkomst getekend heb. Hoe komt zo’n achterlijke bank erbij zeg! Dan kijken ze of je nog ergens een kredietje hebt. Nee, dat zet zoden aan de dijk! Als een vrouw het woord voert bij het hypotheekgesprek, dán moeten alle alarmbellen bij de bank gaan rinkelen!

Nou ja, ik ben het er eigenlijk ook wel mee eens. Zo’n zuinig leven is ook niks voor mij. Ik wil niet zonder hond of kat. Ik wil ook echt niet meer kamperen of fietsen in het weekend. Ik wil ook kunnen Netflixen als ik daar zin in heb. De tuinman was een grapje.